The Cure - Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me (1987)

Behoort zondermeer tot de vrolijkste platen van Robert Smith en consorten. Why can't I be you vind ik zelfs een van de vrolijkste nummers ooit gemaakt. 3,5*

zeker weten een zeer goed relax album, lekker vrolijk voor the cure.

Helemaal mee eens, zeker weten!!
Why can't I be you vind ik inderdaad ook een van de vrolijkste liedjes op de hele CD,
zeker weten een 3,5*.......

Dit is inderdaad een geweldige cd van The Cure, en behoort tot één van mijn favoriete Cure cd's, samen met het nog oudere werk.

Onevenwichtige verzameling nummers. Sommige nummers zijn zonder meer briljant en horen tot het beste wat de band heeft gemaakt (just like heaven, if only tonight we could sleep), andere zijn matig tot zwak (why cant i be you). Maar als geheel toch nog steeds een erg interessante plaat, een must voor de meer pop-georiënteerde cure-liefhebber!

Kan er geen topnummer uit halen. Hoeft niet perse, maar er zit ook wel wat al teveel middelmaat in. Het maakt dit album niet al te spannend. Zeker als je meer de Pornography-kant van Simth cs. kunt waarderen. Dit is mij over het geheel te lichtvoetig.

Heb ik ook wel een beetje. Doe mij de donkere kant maar van the Cure.
One More Time vind ik het mooiste nummer op dit album, wat vooral te poppy is imo.

If Only Tonight We Could Sleep, Like Cockatoos, The Kiss vind ik echt wel topnummers hoor én meer in hun donkere steegje
Just Like Heaven en Catch worden gezien als topnummers van the Cure in hun poppy periode. En ik ben het daar als doldwaze cure-fan erg mee eens. Just Like Heaven is misschien wel een van hun meest perfecte popsongs ooit (als je van de lichtere kant van de band houdt tenminste). Ik vind One More Time trouwens ook een erg mooi liedje, dromerig en qua sfeer verwant aan wat andere dromerige britse indiebandjes lieten horen in die tijd.

De rest is inderdaad min of meer vuller en schommelt tussen aardig tot irritant of zeer matig (why can't i be you of hot hot hot). Dat moet toegegeven.

Lekker CD'tje. goh ook al weer van 1987, wat vliegt de tijd.

KMKMKM is misschien wel het meest gevarieerde album van The Cure. Het album is een goede staalkaart van het brede spectrum waarin The Cure zich beweegt. Van de pure pop met Just like heaven en Why can't I be you? over het melancholische Catch naar de funk van Hot!Hot!Hot! tot de donkere atmosferische The Kiss en If only tonight we could sleep met hier en daar een snuifje psychedelica. U leest het beste mensen, kaleidoscopie ten top. Voor elke gemoedstemming vind je op dit album een nummer. Hierdoor vertoont het album weinig samenhang, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door de constante kwaliteit van de songs.

Heb je Disintergration en Pornography al en ben je op zoek naar meer? Dan moet dit je volgende aankoop zijn.

Kaleidoscopisch... excellent omschreven Lefty

Zit nu weer naar de heerlijke overgang van The Snake Pit (wat bijna een instrumentaal nummer is en heerlijk doorvloeit met allerlei fluiten en andere noise op de achtergrond) naar Just Like Heaven te luisteren. Magistraal eigenlijk

Ik hoorde laatst trouwens een belabberde cover van Just Like Heaven door Katie Melua Is dan niets meer heilig?

Ik hoorde die cover terwijl ik aan het werk was De wc-borstels vielen me spontaan uit de hand.

Dinosaur Jr heeft er ook ooit eentje gedaan van Just Like Heaven, die was wel aardig

In een tribute aan The Cure heb ik op tv eens The Deftones 'If Only Tonight We Could Sleep' zijn spelen. Werkelijk briljant goed gedaan en dat kan ook alleen maar met goede nummers.

oh maar ik kan me voorstellen dat Britney dat nummer met de vingers in de neus naar de vernieling kan zingen.

Die heb ik inderdaad ook gezien, bij mtv-icons.. jezus wat een zware versie! Was inderdaad erg tof om te zien dat dat nummer gewoon vertaald kan worden naar een zwaar metalnummer en zijn kracht behoud (zoniet wint). Wat een verschil met die cover van pink floyd's the wall door korn

Ja, daar moet ik ook niet aan denken.

Ben ik het helemaal mee eens. Daarnaast behoor ik tot diegenen die Why Can't I Be You? wel een ongelooflijk goed nummer vinden. Ik heb dan ook geen echte voorkeur voor de poppy of de donkere Cure.

Inderdaad van '87 alweer.
Smith & Co. waren op dat moment wel heel erg populair.

Draaide toen wekelijks in A'doorns grootste danstent en het was echt niet te geloven hoe vaak je als deejay werd belaagd met verzoekjes voor de Cure: ook al had je er net 1 gedraaid: hup daar kwamen ze weer": "asjeblieft draai je nog een nummertje van de Cure?".
Die 12 inches waren dan een uitkomst: had je een kwartier geen gezeik meer.

Volgens mij zijn ze met dit album ook definitief in de VS doorgebroken.. "Just Like Heaven" was een enorme college-radio hit, en kids begonnen flink met hun haar te stoeien

werd ook wel tijd dan.

Yanks maken de aansluiting altijd iets trager als het om britse bands gaat
Lijkt me wel tof om in die tijd deejay te zijn geweest.. Of was het ook vooral veel wham! wat de klok sloeg?

Gelukkig niet waar ik draaide; kreeg zelfs de dansvloer vol ( 350 tot 400 man/vrouw) met de Feelies en Iggy Pop.
Totdat de laatste niet meer mocht van de eigenaar omdat er te heftig gepogo-ed werd.

Maffe, ontzettend onevenwichtige plaat. Bij momenten geniaal, maar ook met een paar van de allerslechtste Cure songs ooit erop.

Volgens mij hadden ze hier (zoals met zoveel dubbelalbums) beter een enkele plaat van gemaakt.
Als ik cijfers per nummer zou geven krijgen The Kiss, If Only Tonight We Could Sleep, The Snake Pit, Just Like Heaven, Like Cockatoos en One More Time een 5*.
Fight, Icing Sugar, Catch, Torture en A Thousand Hours zitten tussen de 3.5 en de 4.5. De rest zit wat mij betreft onder de 3.5, met nummers die de 2 nauwelijks halen (Shiver and Shake, Hot Hot Hot!!! en All I Want). Zeer inconsistent niveau dus. Wat ik ook merk, omdat ik deze ceedee nogal eens in de auto heb op reis naar Zuid Frankrijk bijvoorbeeld.. dan skip ik enkele nummers inmiddels Zonde, want er staat dus kwaliteit genoeg op deze plaat..

Kiss me kiss me kiss me
Titel van het album en tevens de eerste woorden van The Kiss. Een mooi donker nummer dat meteen doet denken aan sommige nummers op Disintegration, althans indien je Dis. vroeger in huis had dan KKKM.

Catch en Torture zijn typische Cure nummers met het typische geluid dat ze hadden in die periode. Zeker niet slecht dus.

If only tonight we could sleep (forever)
Hoor ik daar Pink Floyd? The Cure op de experimentele weg, maar wat een grandioos resultaat. Beslist één van hun beste nummers allertijden en een nummer dat zowiezo niet zou misstaan in eender welke top 100 allertijden.

Why can't I be you?
Een vraag die vele mensen zich stellen, maar wel één van de mindere Cure-nummers. Daar waar ik Friday I'm in love een aangenaam hitje vind, vind ik dit niks.

How beautiful you are is een gemiddeld Cure-nummer, geen hoogvlieger maar zeker en vast te pruimen.

Just like heaven
De tweede echte parel op deze plaat; veel mooiere popnummers zijn er niet gemaakt.

All I want is vervolgens niet veel soeps en is het begin van een zeer wisselvallige tweede helft vd plaat.

Hot Hot Hot!!!
Smith wants to be a Red Hot Chilli Pepper? Afschuwelijk, wss het slechtste Cure-nummer ooit.

One more time
Daar waar je het niet meer verwacht opnieuw een parel. Mooi dromerig nummer waar Smith's stem zeer goed uit de verf komt.

Like Cockatoos
Hier komt Smith's stem minder uit de verf, maar mede door de mooie tekst toch een gelsaagd nummer.

Icing Sugar (over drugs zoals wel meerdere Cure-songs) en The perfect girl zijn matige composities, niet echt storend om naar te luisteren maar als je ze niets kent mis je weinig.

A thousand hours is dan weer wél goed, en behoort tot de betere songs op deze plaat.

Shiver and shake
Was Smith zo onder invloed dat hij dacht staan te schreeuwen voor een nu-metal band? Hoewel dit voor die tijd quasi onmogelijk is lijkt het nummer nergens naar. Dit past niet bij The Cure.

Fight
Wat krijgen we nu?
Na three imaginary boys, seventeen seconds, faith, pornography, the top en sinking sluit The Cure af met een opbeurende song. Nu vind ik Everybody hurts van R.E.M. en Winning van The Sound fraaie nummers, dergelijke afsluiters hoeven echt niet bij The Cure.

Wisselvalligheid troef dus. Maar op een plaat van 72 minuten valt het best te vergeven als er een paar mindere nummers bij zijn. En de nummers die goed zijn, zijn ook echt goed (If only tonight, Just like heaven, One more time). Als ik de 'slechte' nummers zou skippen zou ik nog steeds minstens 45minuten naar goede muziek kunnen luisteren. Daarom is Kiss me kiss me kiss me dus wel een goede aankoop. Een overkoepelende sfeer is hier niet aanwezig zodat het wat meer lijkt op een best of, maar er staan dan ook echte toppers op. Als je Disintegration matig of gewoon goed vindt kan je deze beter links laten liggen. Vind je Disintegration zeer goed, dan kan je best overwegen om deze plaat aan te schaffen.
4*

We zijn het wel allemaal erg eens over deze plaat zie ik aan de laatste berichten! Maar goede recensie LH, en roerend mee eens!

Nou ja, de titelsong is erg sterk, in vergelijking is de rest van het album ietsje minder, vond ik een hele tijd geleden. Maar van die mening ben ik afgestapt. Het is zeker het luisteren waard.

0,5* erbij. Ooit las ik over deze plaat in termen als gedrocht of zwakste Cure plaat. Het mag duidelijk zijn dat mensen met die mening zich baseren op andere meningen en/of de missers van deze plaat. Kijkt men echter naar nummers als If only tonight, the kiss, just like heaven, one more time en a thousand hours, dan kan je bezwaarlijk van een slechte plaat spreken.
Ik skip steeds hot hot hot en de laatste twee nummers, goed dus voor een uur luisterplezier.