DJ Shadow - Endtroducing..... (1996)

Ik vind dit een weergaloze plaat. En niet eens omdat het een baanbrekende muziekcollage is (het album schijnt uitsluitend samples te bevatten: iedere drumbeat, synthesizer of tekstflard is dus in feite "gejat"), maar ik vind het resultaat onbeschrijflijk mooi. Middels een geniale aaneenschakeling van geluidsfragmenten bouwt DJ Shadow een imponerende spanningsboog op met een diepe emotionele impact.

Bij eerste beluistering maakten weliswaar alleen nummers als Building Steam With A Grain Of Salt en natuurlijk het adembenemend mooie Stem indruk, maar het album bleek echt een groeibriljant. Na iedere luisterbeurt werd het als geheel indrukwekkender.

Dit weekend deze en Mad EP - Eating Movies na elkaar gehoord, en het is er allemaal toch een pak op vooruit gegaan. Dit is allerminst een slecht album, maar wat saai.

"Best Foot Forward" is een aardig introtje, waarna het album echt opent met "Building Steam ...". Blijkt een zeer bekend nummertje te zijn, en ik kan me wel inbeelden waarom. Simpel maar zeer effectief pianotje, leuke samples en lekker chill sfeertje. "Number Song" doet me wat minder. Aardig nummertje, maar de ritmes liggen me niet zo. Melodie verzuipt een beetje jammer genoeg. "Changeling" open wel lekker. Cool melodietje, de rest van het nummer is wat minder. Net te groovy voor mij. Ook "What Does Your Soul ..." valt zo'n beetje tussen de mazen van het net door. Enerzijds wel een lekker chille track, anderzijds wat saai en te cheesy.

"Stem/Long Stem" is beter. Klinkt mooier als geheel, subtieler en gevoeliger. Aan "Mutual Slump" heb ik dan weer wat minder. "Organ Donor" is een grappig tussendoortje. "Midnight In A Perfect World" is weer een aangenaam achtergrondnummertje. Niks offensive, maar ook weinig dat echt de aandacht trekt. "Napalm Brain/Scatter Brain" is weer net te mager, en ook de afsluiter doet me barweinig. Het zijn wel degelijke tracks allemaal, maar het wordt zeer snel behang.

Zal vroeger wel een grotere impact gehad hebben, maar daar ben ik nu weinig mee. Vind het een aardig album om op te zetten, als ik met vanalles bezig ben en niet gedwongen word om echt naar de muziek te luisteren. 2* voor aardig behang. Ik zet liever m'n Mad EP album op

Ik ben nooit zo'n gigantische hiphopliefhebber geweest. Ik ben af en toe wel in voor een nummertje van Booba of DMX maar daar houdt het dan zo'n beetje mee op. Van diepgaande kwaliteitshiphop weet ik al helemaal niets, ik had dan ook geen flauw idee wat ik van deze plaat kon verwachten.

Toen ik las dat heel Endtroducing..... uit niets anders dan samples bestond werd ik toch nieuwsgierig, wat moest ik verwachten? Een soort muzikale Youtube Poop of zo? Ik kon me amper voorstellen dat zoiets leuk is om naar te luisteren.

Maar het viel me allemaal best mee. Ondanks al het samplegebruikt klinkt het album totaal niet warrig en kakt het lekker door... En door... En door... En door... Midnight!... En door... En door...En het gaat nog even door, en dan is het ook klaar. Hoe vaak ik het album ook luisterde, het heeft me nooit echt kunnen pakken, echt meer dan 'leuk' werd het nooit.

Misschien is het omdat ik gehersenspoeld ben door hysterische heavy metal maar de muziek op Endtroducing klinkt me toch een beetje als weinig zeggende achtergrondmuziek in de oren. Niet dat het niet leuk klinkt of te eenvoudig is of zo, in tegendeel zelfs. Maar wat ik mis is een climax, iets pakkends, iets dat de muziek spannend maakt. En hoe knap dit album ook gemaakt is, ik kan er niet meer voor geven dan 3 sterren.

De orde in de chaos vinden is iets wat niet voor iedereen is weggelegd, maar als het uitgevoerd wordt met geduld aan de ene, maar nieuwsgierigheid aan de andere kant, komt de luisteraar zeker niet bedrogen uit.

Een waanzinnig album van DJ Shadow, die inderdaad zijn tijd ver vooruit was. Ik kan me haast niet bedenken dat deze plaat in 1996 uitkwam. De drums in o.a. Stem/Long Stem kunnen in het begin a-muzikaal overkomen, maar na een tijdje deed het geweld van bovengenoemde mij haast headbangen op het eerste deel om mij vervolgens te kalmeren op het tweede.
Niet alle nummers spreken mij aan (The Number Song, Mutual Slump), maar wat overblijft is een album dat zo tot de verbeelding spreekt dat het uiteindelijk wel bijna de soundtrack moet worden van het deel van je leven waarop je de plaats beluisterd en bestudeerd hebt.
Een dik verdiende 4*.

Ik was de laatste tijd weer eens de oude funk en soul ingedoken en kwam zo ook weer uit bij ... DJ Shadow. Op Brainfreeze en Product Placement (ook op Musicmeter te vinden: hele grote aanraders!) staan heel wat bijzonder mooie ouwe uptempo nummers.

En ja, dan pak je Endtroducing... er ook maar weer bij. Wat een fantastisch en toen zeker nog origineel album is dit toch, wow! Ik heb 'm gelijk maar weer terug gezet in mijn top 10 waar hij eerder ook stond. Ook als vertegenwoordiger van de pakkende (funky) ritmes, die vliegen je om de oren. Maar nog veel meer natuurlijk, want heel veel muziekstijlen paseren hier de revue. Shadow zelf is de meester van het ritme gecombineerd met de meest mooie sample geluiden. Het eindresultaat is betoverend.

Nog steeds indrukwekkend, dit inventieve knip- en plakwerk. Niet alle tracks zijn even goed en tegen het einde van het album wordt één en ander een beetje langdradig, maar de grotendeels instrumentale hiphop klinkt ook ruim twintig jaar na dato fris en bijzonder sfeervol. Tofste gebruikte samples zijn wat mij betreft Orion van Metallica en het af en toe terugkerende stukje creepy monoloog uit John Carpenter's Prince Of Darkness. De bonus-disc, voorzien van een reeks remixen en alternatieve versies, is ook top.

Veel sterren, een klassiekerstatus en in principe binnen voor mij vertrouwde muzikale sferen vallend, toch maar eens proberen. Hetgene wat hier staat, is na twee luisterbeurten getikt (beiden deze ochtend).

Hoewel track 11 hier al jaren een onaantastbare status heeft, heb ik de rest van het album nooit eerder geprobeerd.

Zo op het eerste gehoor klinkt het goed, maar vind ik het (afgezien van het reeds bekende nummer) niet specialer klinken dan aardig wat - qua gevoelswaarde - aanverwante nummers die ik de afgelopen tien jaar (sinds types als Lefto en zenders als Nova en Fip in m'n muzikale leven kwamen) heb geconsumeerd. Daar zit het nodige tussen wat me meer 'pakt'. Ik kan me btw wél voorstellen dat het in 1996 erg vernieuwend was.

Toch ga ik bij deze nog even doorzetten. Op de achtergrond klinkt het sowieso erg prettig, en bij die aanverwante nummers zit ook regelmatig iets waarbij het kwartje pas na meer draaibeurten valt; als ik een of andere aflevering van een urban/eclectische radioshow een keer of vijf af had gedraaid, en bij bepaalde nummers opeens ging merken dat ik het leuk vond als het weer voorbij kwam.

Ik heb het vreemde vermoeden dat dat bij dit album ook zo zou kunnen zijn. En zo nee, pech gehad.

Indrukwekkend album! Heerlijke opbouw in de nummers (vooral Stem/Long Stem - Medley)
Vele zeggen dat het aan het eind langdradig wordt, en daar ben ik het wel mee eens. Maar door de heerlijke nummers maakt mij het niet uit

Voor mij blijft dit echte Hip-Hop.

4.5*

Ik was snel verkocht door het nummer Building Steam With A Grain Of Salt. De muziek deed me wat denken aan The Avalanches, al hebben die wat meer humor in hun muziek. De rest van het album is meer elektronisch dan hiphop, maar door alle samples zit het wel in dat genre natuurlijk. Een boeiend album waar je veel uit kan halen.

Een tijd terug DJ Shadow live gezien, dat op zich wel een beleving was maar muzikaal nog verder af stond van mijn start met Building Steam With A Grain Of Salt. Het album Entroducing blijft nog wel goed.

N.a.v. dit topic beluisterde ik dit album.

Het is me toch een potje lang geleden dat ik deze plaat heb gehoord. Ooit beluisterd door de faam die het had op de website. Daarna eigenlijk nooit meer. Toch wel weer fijn om het album weer eens te horen. Het zit zo kundig in elkaar. Wat iemand wel niet kan brouwen van een grote ingrediëntenlijst aan samples. Van de bangers Building Steam With a Grain of Salt, the Number Song enMutual Slump tot aan het meer sferische en relaxte van Changeling en de What Does Your Soul Look Like versies. Met Midnight in a Perfect World voor mij als hoogtepunt. Misschien moet ik me toch eens wat meer in dit soort (electronische) muziek gaan verdiepen.