Mogwai - Mr. Beast (2006)

Jij bent de laatste tijd wel erg in de postrock richting aan het posten aERo, dat gaat de goeie kant op. Ik vind deze in vergelijking met een paar oude Mogwai-platen ook maar zeer matig. Zijn maar een paar nummers die me echt weten te boeien.
Young Team was de eerste plaat die ik van mogwai beluisterde, en wat mij betreft komt geen enkele andere mogwai-plaat daar in de buurt, hoewel Come on Die Young nog wel erg mooi is
Na deze weer gehoord te hebben vandaag haal ik er een halfje af, op de eerste twee nummers en Folk Death na toch te weinig inhoud voor mij.

Heb altijd wel in verschillende hoeken rondgehangen. Alleen niet overal gepost he En jullie komen niet in al die hoeken
Dit is een prima hoek, maar niet mijn favoriete.

Waarom weet ik niet, maar ik moet bij Glasgow Mega-Snake denken aan Clocks. (?)
Ik vind het overigens een draak van een cd, wat dan meteen ook een valide naamsverklaring zou zijn. Wat Scientist al zegt, inhoudsloos. (en ik heb dat dan bij alle nummers)

Mogwai houdt het kort

De Schotse postrock-band Mogwai maakt doorgaans lang uitgesponnen, instrumentale nummers. Veel gitaar, trage opbouw en veel, dramatisch aandoende herhalingen. Op hun jongste plaat, Mr. Beast, houdt Mogwai zich in. Geen enkel nummer gaat over de zes minuten heen en sommige nummers zijn zelfs binnen de vier minuten afgerond. Nu hoeft de lengte van een nummer niets te zeggen, maar in dit geval doet het dat wel. Mogwai heeft de opbouw van veel nummers sterk bekort vergeleken bij hun vroegere werk. Dat is jammer, want de dramatiek en de zeggingskracht van de liedjes is daardoor minder.

Mr. Beast is wel degelijk een sterke plaat, maar na een paar draaibeurten heb je toch het gevoel dat er meer in had gezeten. Opener Auto rock heeft iets in zich van die dramatische opbouw als eerst een voorzichtige piano inzet. Later komen daar stevige gitaren bij, maar dan is het feestje na 4 minuut 18 weer over. Geen verrassende wendingen of lang aangehouden thema’s. In deze serie kortjes is Glasgow-mega snake nog wel het lekkerst, al was het maar vanwege het forse gitaarwerk. Een kort hoogtepunt, zal ik maar zeggen.

Op de plaat staan twee nummers met zang, Acid food en Travel is dangerous. Vooral Acid food is verrassend op deze plaat, omdat Mogwai in dat nummer ineens bescheiden electronica gebruikt. Maar uitpakken doen ze niet. Op I chose horses is ook een stem te horen, geen zang, maar een murmelende Japanner. Het is een van de mindere momenten op de plaat.

Het klinkt wat negatief, maar Mr. Beast is ondanks deze kritiek wel degelijk een goed plaat. Mogwai heeft weer heel wat in huis. De band kan als geen ander dramatische muziek maken en dat lukt zelfs in de geheel instrumentale nummers. Al verlang je zo nu en dan naar een vervreemdende stem zoals we die kennen uit de muziek van Sigur Rós. Als er dan gezongen wordt, is de zang ondergeschikt aan de instrumenten. Mogwai moet het dan ook niet hebben van de frivoliteiten of noviteiten, zeker niet op dit album. Het is recht-toe-recht-aan drama, maar dan wel interessanter en krachtiger dan bij menige ‘liedjes-band’.

Dat lijkt me een eerlijke recensie, hoewel ik niet met alles akkoord ga (hoeft ook niet natuurlijk). 4*

Dit geweldig albumpje overdonderd gewoon. De keuze voor het ietwat hardere werk is ideaal als opvolging voor de verdere carrièreuitbouwing van de grootsten in post-rockland. Ik zou me wel niet richten op deze plaat om te bepalen wie/wat mogwai juist is, voor degenen die slechts deze plaat kennen, want dan verschiet je wel als je vorig(e) album(s) beluisterd.
Dit album past geweldig in een de muziekcollectie van zowel post als hard-rock fanaat.
4.5, omdat hij na de 10de keer dit weekend ietwat gaat vervelen

Dit is de eerste plaat die ik heb gehoord van Mogwai en het heeft mij zeer verbaasd. Muzikaal erg mooi en verassend. Ga zeker ouder werk van hen beluisteren.

4*

Lang niet het nivo van ouder werk, maar dat is voor deze jongens ook moeilijk te evenaren.
Toch weer een sterke plaat, 4*

Eerste plaat die ik van Mogwai hoorde... Maar het wordt zeker niet de laatste!
Ik weet het niet; ik was hem aan het luisteren in de platenzaak en opeens had ik gewoon het gevoel van 'wow' en heb ik hem maar gekocht. Thuis gewoon té vaak geluisterd, en het blijft gewoon een hele leuke cd.
Ik ga denk binnenkort nog maar een andere Mogwai kopen

Dit is ook mijn eerste plaat die ik hoor van Mogwai en het klinkt echt heel erg goed. Hij wordt al een tijd lang (bijna) elke dag gedraait en hij verveelt nog niet. Glasgow-mega snake is de lekkerste! Toppertje! 4*

Zeer fijn plaatje. Het hoort inderdaad thuis bij het rijtje happy songs ... en rock action, maar een lied als acid food is toch weer een openbaring. Hiermee bewijst mogwai dat ze nog altijd de beste post-rock groep zijn ter wereld(hier past het gebruikelijke 'slechts mijn mening' om niet eigenwijs over te komen). De melodie heeft ruimte moeten maken voor het wat ruigere gitaargeweld, maar is niet geheel van het tafereel verdwenen. Wat me ook opvalt is het zingen. Vroeger was praten al vrij uit zonderlijk, maar nu zelf zingen. Het klinkt wel allemaal geweldig. Ondanks hun tot nog toe korte carrière hebben ze toch al een voortreffelijke discografie bij elkaar gebracht en deze plaat heeft daar nog een meerwaarde aan

5/5 natuurlijk!

auto rock, prachtig

geweldige plaat... kippevel!

Acid food kwam mij echter heel bekend voor, weet iemand toevallig of dit nummer in een film oid voorkomt???
Ik kan er zelf, frustrerend genoeg, niet op-/achterkomen!!

Niks anders dan respect voor de mannen uit Schotland. Alweer een goed album met zeer veelzijdige nummers.
4,5*

niemand 'n idee??

die mannen zijn geniaal!

Ik wist niet wat ik hiervan moest verwachten maar het bevalt me uitstekend!

Wat hebben ze met het nummer 'friend of the night' gedaan. Bij mij hikt het nummer... geen doorkomen aan.

4,5*
Geweldige, troosteloze muziek die zo heerlijk door blijft kabbelen op een dwingende manier. De noise van de gitaren, af en toe die kille piano, kan er uren naar luisteren.

Wat een ontzettend strakke show hebben de mannen van Mogwai gisteren neergezet in de Melkweg gisteren zeg. Was genieten

Wist iemand dat je op DEZE site een ontzettend mooi concert van Mogwai kunt downloaden?
Volkomen legaal, en de kwaliteit is ok.

Live zijn ze toch altijd wel een stukje heftiger dan op de reguliere albums, wat dit live album gelijk mijn favoriet maakt:) Die uitvoering van My father my king......


Verders zijn er op deze site nog een hoop andere optredens te vinden van: GY!BE, Explosions in the sky, Death cab for cutie enz.
De site is echt legaal, de opnames worden met toestemming van de artiesten aangeboden (zogenaamde "trade-friendly bands").

Mooie wegdroommuziek, maar nergens wordt het écht spannend. Arrangement lijken ook wat snel in elkaar gestoken. Van mijn eerste mogwai had ik dus iets meer verwacht. Misschien 's overschakelen naar die andere postrock-grootheid, godspeed you black emperor!

Niks overschakelen! Je moet erin rollen! Ik weet nog dat ik een paar jaar geleden iets van Mogwai doorgestuurd kreeg. Ik vond het verschrikkelijk saai en langdradig. Ik dacht nooit aan post-rock te beginnen omdat 1. Zeer lange nummers en langdradig en 2. hoe moet ik in godsnaam al die nummers van elkaar onderscheiden? Het klinkt allemaal hetzelfde. Domme ik, daar is allemaal verandering in gekomen door explosions in the Sky en ik ben er blij mee.
maar nu Mr. Beast. Tja, één van de mindere Mogwai's. Niet dat het saai is of zo inhoudsloos als sommige beweren maar het zijn precies allemaal dezelfde nummers. Geen slechte nummers, er zitten mooie dingen bij zoals Glasgow en Friend of the Night dus eigenlijk de rest ook. Het lijkt ook alsof Mogwai weinig moeite gedaan heeft om deze plaat te maken, alsof ze tevreden waren met wat ze hadden. Een tweede Young Team zullen ze nooit meer maken en daar ben ik me van bewust.
3.5*

Kan ik me volledig in vinden! "Glasgow..." en "Friend of the night" zijn ook mijn favorieten op dit album, maar zelfs deze nummers behoren wat mij betreft niet tot het beste van Mogwai. 3*

Wat een mooie videoclip van Friend of the Night.

en vergeet niet de clip(+nummer) Travel Is Dangerous! =)

Geeuw.....

auto rock is orgasmisch goed
Magistrale opbouw

Ik vind de plaat simpelweg magistraal. Misschien gaat het er allemaal iets vlotter in vergeleken met hun andere werken, is het dat tikje voorspelbaarder en melodischer maar... moet kunnen.

Het openingsnummer is inderdaad geweldig..
Het album in z'n geheel is ook wel fijn..
Maar ik zal het album niet vaak opzetten..
Na een paar nummers heb ik het opzich wel weer gehad.

Het is dat de muziek door z'n orginaliteit/schoonheid een 3,5 krijgt