The Kooks - Inside In / Inside Out (2006)

Nogmaals beluisterd, dit CD'tje, en het is een fris klinkend bandje dat zowel acoustisch als stevig rockend uit de hoek kan komen.

Wat een heerlijke, frisse band is dit toch
en wat een fantastische nummers zijn You dont love me en Naive toch

Tja, ik kan het nu niet meer aanhoren, maar toendertijd grijs gedraaid. Dikke 5,0

Lekkere positivo plaat. Niet hemelbestormend of vernieuwend, maar sfeervol en glansrijk. Neem deze plaat graag mee op vakantie in de zon, zee en goed eten periode.

ook dit is een leuk maar niet heel bijzonder plaatje. Uitschieters vind ik 'Naive', 'Ooh La', 'She Moves In Her Own Way' en 'Seaside' .
3,5*

Heerlijk relaxte muziek. Elk nummer zit gewoon goed in elkaar en weet wel te pakken. Het is allemaal niet wereldschokkend en origineel, maar het is zekers goed uitgevoerd.

Ja zeker; echt chille muziek; het typische welsh-achtige accent is ook briljant en zorgt ervoor dat de muziek lekker rustig overkomt en dus niet te geforceerd is.

Sleept er nog net een 3 uit, het is misschien allemaal goed genoeg uitgevoerd maar ik vind het allemaal wat saai en repetief klinken. Orginaliteit ontbreekt ook, al is dat niet altijd een even groot probleem, bij dit album overigens wel.
Dit is echt zo'n plaat die ik over twee jaar echt niet meer luister, wat heet, ik luister er nu eigenlijk nauwelijks meer naar. Net een 3, want er zitten wat aardige dingen bij.

Volgens de pers moeten we dit als serieuze muziekliefhebbers 'eigenlijk' afwijzen, maar hebben we het stiekem toch allemaal op ons ipodje gezet. En vinden we het 'eigenlijk' best mooi. Maar dat zeggen we niet openlijk, want het is een beetje simpele muziek.
Mmmmm. Wat moet je daar nou weer op zeggen?
Net niet een 3, zou ik zeggen. Het heeft echt nauwelijks iets om het lijf, ook niet stiekem. Bovendien gaat het erg snel vervelen, ook die "aardige dingen". En we hebben The Shins in hetzelfde genre: zo oneindig veel beter en spannender. Toch maar niet, dus.

wat saai. het klinkt net als 1 lang liedje, totaal geen variatie

Hoewel ik dit album niet leuk vind, weet ik wel dat wat jij zegt, totale onzin is

Hoe kun je dan in hemelsnaam 5* geven?? 5* albums kun je naar mijn mening altijd blijven luisteren, anders is wat mij betreft niet 5* waardig..

Simpel, naar het eind toe vervelend en eentonig. Het begint sterk, en sowieso zet het een dusdanige sfeer neer dat ik, met momenten van pauze, dit toch mijn leven lang kan draaien. Ooh La is mooi om mee te zingen en vrij bekend, toch is See the world naar mijn mening het beste nummer. Echter valt alles tegen op het album in vergelijking met hun liveprestaties. 3,5 ster is mijn eindoordeel momenteel.

Lekker album, maar waarom deze boven een album als bijvoorbeeld 'Highway 61 Revisited' staat van Bob Dylan is mij een raadsel.

'Seaside', 'Sofa Song', 'Ooh La', 'You Don't Love Me' en 'She Moves in Her Own Way' heerlijke nummertjes. Op één of andere manier luister ik het album meestal maar tot de helft, de laatste paar nummers worden ietwat saai op een gegeven moment.

3,5*

Ik vind the Shins (gelukkig) helemaal niet lijken op the kooks. Echt een heel ander geluid in alle opzichten. de teksten van the shins zijn veel diepgaander. The kooks moeten het vooral van de grappige melodieen en refreintjes hebben. Daarnaast vind ik de stemmen van de zangers erg veel verschillen en ook muzikaal zijn the kooks rommeliger, waar the shins wat intelligenter klinken.

Na een lange tijd terug boven gehaald en ik kon enkel vaststellen dat ik echt moeite heb moeten doen om hem terug helemaal uit te zitten. "Naive" en "See the world" zijn nog steeds leuke nummers, maar zoiets als "Seaside" ervaar ik dan weer als verschrikkelijk. Nee, mijn 'eigenlijk-is-dit-wel-een-fijn-groepje' sympathie is grotendeels weggeëbd. Een heel punt omlaag naar 2 sterren, jammer maar helaas...

Hmm ik vind dit wel een relaxte plaat..
Gewoon 'chill'.

Wel eentonig.. maar dat vind ik in dit geval niet erg baten .
Lekker voor in de auto of gewoon momenten van rust

Lekkere plaat. Hoor hem nu pas voor het eerst, op advies van een vriend..

Leuke cd, lekker chill geluid, de cd zit goed in elkaar.
Het is niet erg nieuw en er zijn genoeg bandjes die dit soort muziek maken maar dit klinkt gewoon lekker

vandaar de verdiende.. 4

Lekkere plaat, voor zo nu en dan. Niet vaker dan dat, het is me allemaal net iets te simpel om veel beluistert te kunnen worden. Dus doe ik dat niet en is het in mijn oren nog een lekker luchtige afwisseling op 'zwaardere' muziek.

Hm ik trek er toch een hele punt vanaf.
Vind het af en toe nog steeds wel een relaxt plaatje om op te zetten,
maar hij is wel héél erg eentonig en saai (vind ik).

Op 2-3 nummers na die wel leuk zijn, de rest vind ik een beetje slappe aftreksels van die nummers dan weer..


Maar het blijft een leuk/chill plaatje voor zo nu en dan, maar helaas vind ik het dan geen 3,5 laat staan een 3,0 waard.. toch niet helemaal mijn smaak.

Dit is een album waar ik toch eigenlijk best vaak naar geluisterd heb. Het is wel een album wat bij mij in de zomer het beter doet, maar dat is redelijk vanzelfsprekend. De nummers kunnen eentonig zijn, maar de liedjes liggen bij gewoon lekker in het gehoor dat het mij niet irriteert. Ik geef er gewoon een 4,5* voor

Dit is toch een album die ik er keer op keer weer opzet. Het is niet erg hoogstaande muziek, maar dat maakt het gewoon fijn om naar te luisteren. Gewoon cathy nummers die bijblijven. Erg aanstekelijk.

4****

Een tijdje terug had ik al iets neergekrabbeld over dit album van The Kooks. Ik ben nu met die laatste van hun bezig.

Wel grappig het contrast tussen deze hoes en die van 'Shine a light' van The Rolling Stones.

Leuk poppy album met catchy nummers. Lijkt allemaal wat losjes, maar ondertussen zitten ze wel goed in elkaar. Ben benieuwd hoe deze band zich verder gaat ontwikkelen. Hun nieuwste 'hit' heb ik al meerdere malen voorbij horen komen en blijft wederom hangen.

Je kon er niet opheen 2006 was het jaar van The Kooks, niet alleen kon je ze overal zien en horen, ze verrasten ook vriend en vijand met hun muziek op de verschillende festivals. Niemand kon weerstaan aan de catchy en poppy songs die ze ten berde brachten, iedereen zat vrolijk mee te neuriëen en mee te zingen met hun liedjes.

Toch doen die liedjes, hoe vreemd het ook moge klinken, denken aan singersongwriters als Nick Drake, Syd Barrett of Jim Croce. Ok je zal denken waar haalt hij het vandaan en ik weet ook niet helemaal waarom ik dat denk, maar telkens als ik ze hoor zie ik die link.
Het lijkt wel allemaal van het zelfde principe uit te gaan, simpelweg muziek maken met gitaar en een simpele melodie. Het zijn ook liedjes waar de meeste mensen zich mee kunnen vereenzelfvigen, simpele en catchy liedjes die je na een keer vrolijk kun meezingen.
Ik weet best dat in tegenstelling met Nick Drake hier redelijk groot is want bij hem gaat het meestal om de iets duistere kant die hij laat uitschijnen. Maar toch blijf ik die vergelijking horen als ik er naar luister.

Misschien niet super originele of slimme muziek, maar gewoon héél erg lekker. Hier wordt ik nou vrolijk van

inderdaad!
Seaside, See the World, Ooh La en Naive vind ik zeer genietbaar

Da's nog eens een prima omschrijving van pop-muziek. Het lijkt allemaal heel makkelijk maar probeer maar eens liedjes te schrijven zo'n hook ............

Af en toe doen ze me kwa arrangementen aan de vroege Joe Jackson platen denken en kwa sfeer zitten ze in de buurt van Paul Collins' Beat, kortom in de late 70s hadden ze ook niet misstaan met deze muziek. Nou houd ik wel van die vroege New Wave dus voorlopig krijgen ze een voldoende van deze jongen ( ik heb de CD nog maar een paar dagen in huis ), maar er zit groeiruimte in .........

Precies, en dat is ook het enige wat ik van the Kooks verwacht, en daar heb ik volledig vrede mee. Wil ik een ander soort muziek horen, dan luister ik gewoon naar een andere band. Mensen die mopperen dat het allemaal zo poppy en licht klinkt, hebben vergeten waar popmuziek eigenlijk om draait.

Dit album kan ik echt dagen lang luisteren, er staan echt geweldige nummers op!
Vooral 'Naive' is echt lekker om naar te luisteren.