The Kooks - Inside In / Inside Out (2006)

I just love The Kooks! Hun muziek althans.
Hoe die mannen eruit zien vind ik ze maar halve, zoals ze in België zeggen, 'jeanetten'

Ik ben blij dat ik niet de enige ben die geen zak vind aan dit overroepen kutbandje....

Of je nu van The Kooks houdt of niet, "geen variatie" is geen gepaste beschrijving voor dit album.

Hoezo niet ?
Het is toch vaak van hetzelfde vaatje dat ze tappen ?

Ja, natuurlijk. Maar dat is toch op zo goed als alle albums zo. Er zit wat mij betreft voldoende afwisseling tussen rustige en ruigere nummers, en de (zogenaamde) 'toppers' zitten er zelfs misschien tussenin (Ooh La, She Moves In Her Own Way en in mindere mate Naive).

".. wat mij betreft .. "
Je zegt het

Ik bedoel maar...als je dat van deze plaat zegt kun je dat van 75% van de platen zeggen.

Bedankt voor de tip, leuke link!

Hoezo?
Ik kan het toch van deze plaat vinden? Ik vind deze plaat ontzettend saai, er gebeurd niks ik kan het niet eens afluisteren zonder dat ik in slaap val. Het tweede album (in tegenstelling tot velen) vind ik dan wel weer leuk, lekker tempo, leuke teksten.
Maar het blijft wel makkelijke indie rock.

Saai en slaapverwekkend zou ik het niet noemen maar een meesterwerk is het evenmin. Vrij simpele, speelse, energieke en fris klinkende rock'n roll hoewel niet erg origineel en er staan wat mindere nummers tussen (I Want You, If Only). "She Moves in Her Own Way" is inmiddels wel een klassieker geworden wat in mindere mate geldt voor "Naive".
Het tweede album "Konk" vind ik net iets beter, het laat een wat meer gerijpte groep horen al worden ook daar weinig nieuwe wegen verkend. Maar deze groep heeft wel wat in haar mars, het derde album zal uitmaken of the Kooks een blijvertje zijn dan wel afgeschreven.

Is weer eens wat anders en wat frisser dan de andere moderne popmuziek..

Inside In / Inside Out, het album waar het voor mij allemaal mee begonnen is. 2 september 2006, de dag waarop ik me liet inschrijven op de hogeschool, de start van een schitterend jaar op vele gebieden. De dag waarop ik 'Inside In / Inside Out' kocht, het album waarmee mijn interesse in muziek gewekt werd. Het album waar ik nog oh zo lang na die dag van zou genieten en die mij langer dan welke plaat dan ook zoet zou houden.

Eigenlijk leerde ik The Kooks kennen op een ook al zonnige maar toch ook ietwat bewolkte augustus-dag, tijdens een autorit op de dag dat we terugkeerden van een vakantie. 'She Moves In Her Own Way' kwam voorbij, wat mij betreft het beste nummer van The Kooks. Ik weet nog dat er op de radio drie prachtige nummers na elkaar voorbij kwamen, en ik ze alledrie probeerde te onthouden door de titels ietwat betekenis te geven door ze stomweg aan elkaar te plakken: In the Middle Of the Night She Moves In Her Own Way, You Can't Change That. Een beetje klinkklare onzin natuurlijk, maar het feit dat ik mij dat nog herinner met mijn niet al te schitterende geheugen zegt genoeg...

Tot op de dag van vandaag heeft er nog geen enkele andere plaat mij zo lang kunnen boeien als deze en er is wellicht ook geen nummer ter wereld die ik meer hoorde dan 'Ooh La'. Het was geen liefde vanop het eerste gezicht al was ik hier toch wel redelijk snel weg van...ook na vele auto- en busritten later. Die sfeer, die energie en dat spelplezier...het schijnt allemaal zo mooi door op dit album. Na een korte tijd werd het mijn favoriete album en dat is het nu nog steeds. Of het nu nog steeds enkel en alleen aan de muziek ligt op dit album weet ik eigenlijk niet, misschien heb ik in die drie jaar wel albums gehoord die qua nummers toch wel beter zijn, wie zal het zeggen. Eén ding staat vast, qua gevoel, beleving en genot op dat moment is dit nog steeds de onbetwiste nummer één...nu nog steeds hou ik van de nummers en zelfs de sfeer van de eerste luisterbeurten is behouden gebleven bij sommige nummers. In die tijd kocht ik ook nog niet zoveel albums als nu, dus heeft het ook mooi tijd gehad om te rijpen...langs de andere kant ook meer dan genoeg om het beugehoord te zijn, maar neen hoor!

Natuurlijk zijn er ondertussen prachtige herinneringen aan dit album vastgekleefd en dat geeft natuurlijk nog een extra duw in de rug -en in het voordeel van The Kooks- om dit album de status te geven dat het voor mij nu heeft.

Het is iets speciaals maar volgens mij is het voor velen wel waar...de eerste platen die je kocht of hoorden blijven altijd iets speciaal...misschien omdat het allemaal nog nieuw is? Misschien omdat het een begin is van een muzikale interesse, zoals bij mij? Misschien omdat je er de mooiste herinneringen op nahoudt? Hoewel, het is nooit te laat om leuke herinneringen te maken met albums, zo voel ik dat op deze moment toch aan. En tja, een combinatie van dit alles maakt het alleen maar nóg mooier.

Hou ik nu het meeste van opzwepende en vrolijke, catchy en energieke muziek omdat dit album aan de wieg stond van mijn muzikale weg, of hou ik net van deze plaat omdat dit de eerste plaat met deze kernwoorden was? Hoe dan ook, het spelplezier en de energie van deze band druipt eraf op deze plaat! Ode. (5)

Leuk beschreven mathieudc. Ik denk idd. dat het een en-en situatie is. Goede muziek, samen met goede herinneringen.
Voor jou echt een plaat, waarvan je de tijd, plaats en periode etc. goed voor de geest kunt halen.
Ik herken dat wel, ik had dat destijds met Born in the U.S.A van Bruce Springsteen.

Nee, ik heb niets gemist destijds in 2006. She moves in her own way is wel geslaagd. Lekker feelgood nummer. Daar houdt het ook echt op voor mij, helaas.

Hele album is feelgood-muziek. Luister deze standaard vaak in de zomer en dan staat ie sowieso op 1 in m'n top 10, geen album namelijk die mij vrolijker maakt dan deze!
Dan luister ik hem tijdje niet in de winter, vergeet ik hem half, wordt het weer zomer, stof er vanaf en toch steeds weer genieten!

Helemaal geen slecht album. Een stuk of 5 leuke, catchy nummertjes, maar de rest vind ik dan weer niets. 3*

ik heb onlangs konk gekocht is deze nog beter? Dan ben ik natuurlijk deze plaat ook te kopen.

Mwoah, Konk en deze zijn redelijk inwisselbaar. Gewoon goede feelgood muziek voor de meesten. Ik vind ook sommige nummers vrolijk klinken maar er is verder weinig sfeer en ik moet de stem van de zanger + accent gewoon niet.

Naar mijn mening meer dan alleen maar goede feelgoed muziek.
Geweldig debuut van de kooks waar 'if only' het beste nummer is

Het mooie van dit album is voor mij dat het niet uitmaakt hoe vaak ik het gehoord heb, al is het dan zo catchy en simpel, het blijft een genot om te luisteren en houdt de stemming erin; iets waar de kooks gespecialiseerd in zijn.

Dit album heeft iets aparts. De muziek is niet altijd hoogstaand en de zanger kan voor mijn gevoel af en toe niet bij de hoge noten komen. Toch vind ik bijna alle nummers lekker klinken en luister ik met gemak de hele cd weg zonder een moment van verveling. Zeker met de winter tijd voor de deur. Goed te pruimen deze Kooks plaat, toch ben ik niet zo geneigd aan hun volnge album te beginnen...

Mijn eerste indruk is toch zeer positief.
Seaside is wel betoverend.
Klinkt heel speels dit, en de zanger is echt geweldig.

weinig vernieuwends, niet heel erg origineel, mss een beetje braaf. Maar toch is dit album van the Kooks geweldig! Er zijn weinig bands die dit soort muziek zo goed doen klinken als The Kooks. Het is gewoon heel erg catchy en vrolijk, en verveelt geen moment. 4.5*

Ik vind deze plaat toch wel meer dan geslaagd eigenlijk. Het is inderdaad niet per se zeer origineel, maar wel geweldig aangenaam om te luisteren. Begrijp ook de negatieve reacties niet echt over 'I want you', vind ik persoonlijk een geweldig nummer, misschien wel 't beste van de plaat.

Naive is een heerlijk nummer, verder vind ik het persoonlijk ietwat vlak en commercieel. Is niet een plaat die ik nog opzet.

Ongeacht de leuke popperige melodietjes, de paar classics (She Moves In Her Own Way, Naïve) en meezinger Seaside (vooral als er een paar pinten teveel gedronken zijn) vind ik dit een heel middelmatig album. Ik houd niet zo van albums dat bijna niet afwijken van het onderwerp liefde. En zeker niet op deze manier. Zo gaat Luke zijn stem als ie zijn volgende rijmpje over puberale liefdes zingt, snel vervelen. Middelmatige pop.

Sorry, maar album nummer twee moet voor mij al zeker niet (en al zeker niet als ik afga op die paar singles die niet van dit album komen).

3*

Jammergenoeg ging het album me al snel vervelen. De songs zijn in een heel diepe vergeetput gevallen en ik zou vrees ik er geen enkele meer van zou herkennen als het voorbij zou komen in een film ofzo ......

Ze noemen het zelf indie maar ik vind het nogal commercieel klinken.

Deze plaat doet me eigenlijk vrij weinig. Niet dat het slechte muziek is, maar het beklijft bij mij nauwelijks. Er staan een aantal nummers op die ik behoorlijk aardig vind: "Seaside", "Ooh La" en "She Moves in Her Own Way". Catchy songs die blijven hangen. De rest vind ik maar middelmatig en erg wisselvallig. Leuk om naar te luisteren eens in de zoveel tijd, of prima dat het op de radio voorbij komt, maar meer ook niet.

Prima brit/pop 13 in een dozijn cdtje.
Lekkere zomerse muziek.

Catchy gitaar/feelgood liedjes,niets nieuws of baanbrekens.
Maar gewoon lekkere songs die over het algemeen blijven hangen.

Kocht deze cd v/d week voor een paar euro's zeker geen miskoop leuk voor af en toe,vooral op n zonnige dag.
Op de een of andere manier maakt die muziek je blij ha,zal het hoge feelgood gevoel zijn!