White Lies - Big TV (2013)
mijn stem
169 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fiction
-
Big TV (5:27)
-
There Goes Our Love Again (3:36)
-
Space I (0:48)
-
First Time Caller (3:34)
-
Mother Tongue (3:23)
-
Getting Even (4:56)
-
Change (4:51)
-
Be Your Man (4:23)
-
Space II (1:10)
-
Tricky to Love (4:17)
-
Heaven Wait (4:42)
-
Goldmine (3:56)
-
Big TV [Demo Version] * (5:39)
-
There Goes Our Love Again [Demo Version] * (3:16)
-
First Time Caller [Demo Version] * (3:34)
-
Mother Tongue [Demo Version] * (3:51)
-
Getting Even [Demo Version] * (4:46)
-
Be Your Man [Demo Version] * (5:05)
-
Tricky to Love [Demo Version] * (3:56)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur:
45:03
(1:15:10)
0
geplaatst: 10 augustus 2013, 21:02 uur
Er is wat betreft dit derde album van White Lies een verschil met hun eerdere 2 albums. Dit album klinkt wat losser, wat meer 80's pop. Wat minder Joy Division, wat meer Alphaville. Toevallig vind ik dat helemaal niet erg. Als je van eighties muziek houdt, dan is dit alleraardigst. Maar ook weer niet meer dan dat, want er staan maar een paar echt goede nummers op. Die vind je vooral op de eerste helft van het album, zeg maar side A. De rest is niet slecht, maar ook niet bepaald bijzonder. Je hoopt stiekem op iets meer dan dit Big TV, maar voor een zomers plaatje is het zeker te pruimen.
0
geplaatst: 15 augustus 2013, 12:20 uur
White Lies zijn zowaar meesters van het 'de volgers op het verkeerde been zetten' geworden. Met een paar aardige nummers doen ze de hoop aanwakkeren een sterke langspeler af te gaan leveren.
Net als op Ritual. Strangers en Bigger Than Us vormde een sterk openingsblok. Daarna stortte het geheel echter desastreus in elkaar. Big TV valt hiermee met minuscule precisie synchroon naar beneden. Na track 2 gaat het weer helemaal mis. Alleen Change kan zich misschien nog onderscheiden van het middelmatige, en juweeltjes als Nothing to Give en The Price of Love zijn angstig ver te zoeken.
Ook hier. 2.5 sterren.
Net als de nieuwe Editors, is dat tenminste nog een gelijkspel
Net als op Ritual. Strangers en Bigger Than Us vormde een sterk openingsblok. Daarna stortte het geheel echter desastreus in elkaar. Big TV valt hiermee met minuscule precisie synchroon naar beneden. Na track 2 gaat het weer helemaal mis. Alleen Change kan zich misschien nog onderscheiden van het middelmatige, en juweeltjes als Nothing to Give en The Price of Love zijn angstig ver te zoeken.
Ook hier. 2.5 sterren.
Net als de nieuwe Editors, is dat tenminste nog een gelijkspel
0
geplaatst: 25 september 2013, 22:11 uur
Voorganger Ritual kon me niet erg bekoren en helaas is dat ook het geval met dit derde album. Het titelnummer is een prima opener en belooft veel goeds, maar daarna gaat het al snel mis en komt het niet meer goed. De songs zijn zeurderig en ontberen memorabele zang- en melodielijnen. Waar is toch de band gebleven die klassesongs als Farewell To The Fairground maakte?
0
geplaatst: 20 november 2013, 22:01 uur
Oké plaat, maar beduidend minder dan de voorganger. Er staan meerdere goede nummers op zoals Big TV en There Goes Our Love Again. First Time Caller is ook prima, en Getting Even is zelfs heel erg goed. Daarna wordt het echter beduidend minder, met meerdere ronduit saaie nummers. Het White Lies-recept werkt op zich nog steeds prima, en de band ontvangt ook gewoon 3,5 sterren, maar hier had toch meer in gezeten.
* denotes required fields.