Mastedon - It's a Jungle Out There! (1989)

In 1989, vijf jaar na zijn laatste album als zanger van Kansas, bracht John Elefante onder de vlag van Mastedon dan eindelijk zijn eerste soloalbum uit. Ik werd omvergeblazen door de opener, vooral toen ik níet zijn stem hoorde. En ook niet op track 2; pas op nummer 3 klinkt zijn stem.
Het bleek hier om een project te gaan in plaats van simpelweg een soloalbum. Een verrassend debuut, zeker voor iemand die alles rond Kansas op de voet volgde. Wat was bekend van de "stille jaren" van Elefante?

Eind 1983 verlieten zowel gitarist/toetsenist/componist Kerry Livgren als bassist Dave Hope Kansas om verder te gaan als Kerry Livgren/AD. Gitarist Rich Williams en drummer Phil Ehart probeerden nog de groep voort te zetten met John Elefante, zanger op de laatste twee van Kansas. Voor verzamelaar The Best Of nam het trio zelfs één nieuw nummer op.
Het lukte niet om een nieuw platencontract te scoren en Elefante verliet de groep. Hij richtte zich in thuisstaat Californië met hulp van broer Dino op een solocarrière. Eerste resultaat was in 1985 een sterke track onder de naam Elefante op de soundtrack van film St. Elmo's Fire, in 1987 gevolgd door een nummer op verzamelaar California Metal onder de vlag van Mastedon, waarna een jaar later op California Metal Volume II een derde levensteken werd afgegeven.
De broers hebben dan inmiddels een eigen opnamestudio en label opgezet onder de naam Pakaderm. Eerste uitgave was het debuut van de groep X-Sinner, waarna dan toch nog een compleet album van Mastedon verscheen.

Dit It’s a Jungle Out There! bleek dus tot mijn grote verrassing geen soloalbum maar een onvervalste projectplaat te zijn. Het laat horen dat de broers in de jaren ’84 – ’89 een heel netwerk hadden opgebouwd en hun producerskwaliteiten perfectioneerden.
De plaat opent met het titelnummer. Zanger is Dave Robbins van X-Sinner. Diens splijtende zang blijkt verrassend goed te werken voor de doorgaans wat ingetogener stijl van de Elefantes. Sterker nog, een instant ijzersterke oorwurm! Met de openingszin "Ashes are falling like rain down to the grouuuund" werd ik er aan de haren bij gesleurd.

De rest van het album had indertijd meer draaibeurten nodig, zovele jaren later valt me op hoezeer dit album met alle gastbijdragen desondanks als een sterke eenheid klinkt. Mastedons adult oriented rock wordt verrassenderwijs vergezeld door onvervalste hardrock met steeds weer pakkende melodieën.
Op track 2 Glory Bound zingt gitarist Dave Amato, die o.a. bij Ted Nugent speelde. Niet zo stevig als de opener, maar nog altijd steviger dan verwacht met wederom een sterke melodielijn. This is the Day is de eerste met Elefante als frontman, nét wat lichter dan het voorgaande nummer. Met Love Inhalation klinkt weer hardrock met de schurende stem van de onbekend gebleven Perry Lee (niet te verwarren met reggaezanger Lee Perry) én een knallende gitaarsolo van Amato.
De eerste helft sluit af met het iets ingetogener Islands in the Sky, door Elefante gezongen. Het doet me denken aan aor van bijvoorbeeld Bad English, Journey en Styx.

De tweede helft begint met Get Up, ook op California Metal II te vinden. Elefante zingt zijn derde nummer. Wederom uptempo aor, vergelijkbaar met de muziek die de gebroeders Elefante voor Kansas schreven. Bij Love that Will Survive staat Amato weer bij de microfoon bij een ietwat melancholische melodie, bijzonder fraai: uptempo en toch ingetogen.
Melodieuze hardrock met zang van Lee klinkt in Innocent Girl. Pas bij track 9 is sprake van een balladeachtig nummer, tegelijkertijd is het daarvoor te symfonisch/progrock met bovendien een ijzersterk thema. Shine On wordt gezongen door Dave Pack, van 1975 - 1982 in Amerika bekend als zanger van de groep Ambrosia. Een tweetal achtergrondzangeressen versterkt de melodie.
Afgesloten wordt met flitsend gitaarwerk in het intro van het stampend-swingende Right Hand. Hier zingt Amato sterke melodieën, de troef van dit album. Het eindigt met een lange gitaarsolo van opnieuw Amato, waarna het nummer vrij abrupt wordt beëindigd.

In 2009 verscheen het album opnieuw met drie bonustracks: de eerste is Wasn’t it Love, oorspronkelijk op California Metal te vinden. Het wordt gevolgd door twee liveversies. Op de achterzijde is een foto van Elefante afgedrukt, die zichtbaar niet meer het groentje uit zijn dagen bij Kansas was.

De muziek is dus dik in orde voor wie houdt van adult oriented rock en melodieuze hardrock, in de lijn van de twee albums die Kansas met John Elefante maakte. Vijf jaren rijping betaalden zich uit in tien sterke composities.
Enige nadeel is het cd-hoesje (ik heb de editie uit ’89). Je kunt niet simpelweg een elpeehoes naar cd-formaat verkleinen en verwachten dat het met slechts twee kantjes tekst (inclusief liedteksten) makkelijk leesbaar blijft. Bovendien staan de nummers noch op de achterzijde, noch in het tekstboekje op de juiste volgorde vermeld.

It’s a Jungle Out There! is op streaming te vinden. Gelukkig maar, want voor de diverse versies op geluidsdrager betaal je momenteel te veel. Sterk en gevarieerd, een feest voor wie van krachtig gezongen aor en hardrock met prachtige melodieën houdt.