R.E.M. - Automatic for the People (1992)

Donmarko, hij doel wel op het tribute album van een paar posts terug he, niet op Automatic For The People.

Meesterlijk album van R.E.M., sober maar sfeervol gearrangeerd.
Eén van de rustigste R.E.M.-CD's die, net als de voorganger "Out of time", regelmatig door mij gedraaid wordt.
Toppers hierop zijn : "Drive", "The sidewinder sleeps tonight", "Everybody hurts" ... allemaal!
En ja, van de stem van Michael Stipe kan ik nooit genoeg krijgen!

Nummer 4, 10 en 11 fabalachtig mooi, de rest kan mij absoluut niet opwinden.

Ik vind het wat teveel van hetzelfde. Eén of twee liedjes per keer, geen probleem, maar een heel album van dit kan mij niet boeien, het wordt op de duur wat gezapig vind ik. Maar omdat hetgeen wat hier op staat over het algemeen wel goed is geef ik dit toch 3,5.

Een plaat die ik in het verleden helemaal grijs heb gedraait, totdat ik de CD niet meer kon horen. Vorige week toch maar weer uit het stof gepakt. De plaat pakte me onmiddelijk weer. Vooral nummers als Drive, Find the river en Monty got a....springen er voor mij uit, hoewel de rest ook ver boven de middelmaat uitsteekt!

Nooit gedacht dat het matige REM zo een schitterende plaat had kunnen maken. Jammer dat ze dit niveau nooit meer hebben gehaald, en maar blijven aanmodderen met wisselvalligheden...

Excusez Moi? Een verplichte cursus REM uit de jaren 80 zou ik zeggen. Daar hebben ze dit niveau constant gehaald. Dit is de culminatie van al die geweldige muziek die ze in de jaren 80 maakten.

Maar het niveau van Automatic hebben ze hierna wat mij betreft niet meer gehaalt. Wel nog schitterende nr's gemaakt, maar men heeft niet meer albums van dusdanig niveau kunnen maken.

Nee, daar ben ik het geheel mee eens, maar de persoon in kwestie was verbaasd dat 'het matige REM' ooit zo'n briljante plaat als deze heeft kunnen maken, alsof ze niet in de jaren 80 al vele prachtplaten hadden gemaakt...

Maar goed, het was waarschijnlijk een Korn-fan van 15 of zo

hele mooie ingetogen plaat

Een plaat als Automatic is zo'n plaat die een grote band once in a lifetime kan maken. Alles wat daarna komt is minder en wordt met deze vergeleken, hoe onterecht dat ook is. Feit blijft wel dat ze na deze nog een paar hele goede hebben gemaakt maar automatic nooit meer hebben kunnen evenaren.

Laat 4 vallen en voeg er nog Drive aan toe en ik ben het met je eens.

Eens, maar ook de afsluiter en de opener zijn best aardig.

het beste van rem volgens mij. met als hoogtepunten nummer 2,3,8,11 en 12. eveybody hurts, de grote hit van het album, vind ik trouwens veel minder goed.

R.E.M.

Beste band die er is!!!
Zoals alle albums is het perfect.

2 juli Amsterdam!!!!! Daar staan de grote Rocksterren

Van zulke berichten zou je bijna anti-REM worden.

Ik heb deze cd net gekocht, en hij is echt fantastisch. Nummers als Drive, Man on the moon, en Nightswimming benaderen toch de perfectie?

R.E.M., toch een artiest die misschien niet zo snel met mijn username in verband zou worden gebracht op deze site.
Ik ken dit album (samen met Monster) vooral via mijn vader, eveneens een groot muziekliefhebber. Nou was ik nooit zo'n fan van zijn muziek, maar REM ging er altijd erg goed in. Vooral onderweg op vakantie, lekker hard aanzetten in de auto.

Wat me het meest aanspreekt is de fantastische en karakteristieke stem van Michael Stipe. Daarnaast is het tekstueel regelrechte top. Muzikaal is het erg catchy en interessant voor mij.

Album staat hoog in de top250 en dat verdient het. En nu weer wachten tot mijn vader thuis komt en zegt: "Hé, die plaat is toch van mij!"

Omdat ik ongeveer 4 van de nummers niet zoveel aan vind en ik er persoonlijk maar 2 echte favorieten op heb staan (Drive en Man on the moon), bezit ik zelf dit album niet . Ik heb liever Out of Time, die ik zelf wel heb.

Hoe dan ook mijn favoriete R.E.M.-album: Drive, Nightswimming, ... heerlijk om naar te luisteren. Alle andere albums van R.E.M. blijf ik vergelijken met die plaat.

Sterk begin, sterk eind, maar daartussen zwalkt het een beetje op het randje.

Vooral een nummer als Everybody Hurts is niet goed te praten.

Ik vind Everybody Hurts nochtans niet slecht, maar OK er zijn betere tracks op die CD... Maar dat is dan natuurlijk wel een persoonlijke smaak.

Ik vind het een draak van een nummer.
Maar goed, ik zie Sky Radio dan ook als de antichrist.

Dus... als Everybody Hurts gewoon net zo onbekend gebleven was als een Time After Time of Swan Swan H...?

Een nummer een draak noemen, enkel en alleen omdat het vaak op Sky Radio gedraaid wordt, vind ik gewoon belachelijk. Alsof de artiesten speciaal nummers schrijven in opdracht van Sky Radio, een zender die ze zeer waarschijnlijk niet kennen.
Zelf vind ik "Everybody Hurts" prima evenals alle andere nummers op dit album en of het op de radio vaak gedraaid wordt kan mij geen bal schelen. Uiteindelijk is het een popklassieker, daar kan je niet omheen.

Maar dat staat er ook niet.

Dan was het nog steeds een draak en dan was Sky Radio nog steeds de antichrist.

Sky Radio haalde ik er alleen maar bij om aan te geven waar mijn smaak zich ergens bevindt. Namelijk lijnrecht daar tegenover.

Los van of Everybody Hurts wel of niet op Sky Radio gedraaid wordt: ik vind het een nummer dat er thuishoort, want het is vals sentimenteel en klef.

Het kan je niet aanspreken (dat lijkt voor meer mensen hier te gelden), maar het als vaststaand feit "vals sentimenteel" noemen, vind ik toch nogal een boude uitspraak.

Dat mag je vinden, maar ik kan er niet meer van maken.

Het is van die grote gebaren muziek, voorzien van alle clichés, die echt niet veel verschilt van wat een Lee Towers of een Paul de Leeuw ten gehore brengt. Music for the masses.

En dat is gewoon niet aan mij besteed, nee.

Gelukkig heeft deze band ook haar introvertere momenten, zoals het prachtige Find The River met die heerlijke accordeon.

Typisch zo'n Amerikaanse band die heel bescheiden begonnen is en uiteindelijk groot geworden is. De zelfvervreemding ligt dan altijd op de loer. Daar zijn ze na deze plaat ook aan ten onder gegaan.