Kanye West - Yeezus (2013)

Dat ben ik enorm met je oneens, er zijn zat albums die ik kansen zat geef en nog altijd helemaal niets vind. Dat zegt niets over de kwaliteit van een album, aangezien dit ook albums zijn die op deze site en wereldwijd gewoon een geweldige waardering verdienen. Dit album is gewoon een duidelijker beeld van ''je houdt ervan of je houdt er niet van''. Met name omdat de ene groep Kanye fans verlangen naar een sound van College Dropout die hij toch nooit meer gaat maken, en anderen verlangen weer naar de MBDTF sound. Feit is dat deze man tegewoordig bij elk album zorgt dat er gigantische veranderingen plaats vinden in zijn sound. Bij artiesten bij wie dit verschijnsel plaatsvindt, lijkt het me ook 10x zo logisch dat er een groep ontstaat elk album die het volgende weer een stuk slechter vind, terwijl ze de vorige misschien geniaal vonden.

Volgens mij bevestig je enkel wat ik in twee zinngen gezegd heb. Dat gezegd hebbende vind ik dat het met die "gigantische veranderingen" wel meevalt Op het eerste gezicht misschien? De muziek is immers veranderd. Maar als je iets verder kijkt dan moet je toch op vallen dat ze (de albums) in essentie heel veel overeenkomsten hebben en duidelijk de signatuur van hun maker hebben.

Eens, ik hoor af en toe wat 808s elementen, maar in de grote zin zijn dit en MBDTF zowat tegenpolen. Waar bij MBDTF nog maximalisme werd aangehaald wordt dat bij Yeezus met minimalisme gedaan. Ik kan eerlijk gezegd geen andere rap-artiest noemen bij wie een album elke keer zo enorm anders is (misschien omdat ik er nog niet zo lang over na denk, suggesties?). Natuurlijk hoor je dat het een Kanye is, maar het briljante is juist dat deze Kanye totaal niet lijkt op een vorige Kanye.

Wat ik bevestig begrijp ik niet goed, aangezien ik begrepen heb is dat je zegt dat mensen zichzelf limiteren wanneer ze dit album niet leuk vind. Ik begrijp je in zekere zin, enkel zijn er zeker ook mensen die dit album genoeg kansen geven, en het nog altijd niet zo geweldig vinden.

Wat ik bedoel is dat een album niet per definitie slecht is als het niet aan je verwachtingen voldoet. Waarom moet je dit album naast 'college dropout' leggen om het te beoordelen. Waarom moet je deze muziek naast 'liquid swords' leggen om het te beoordelen. Waarom zou je Kanye's twijfelachige kwaliteiten als MC nog in je beoordeling meenemen als het al lang niet meer om rap gaat. Dan beperk je jezelf toch? Waarom wordt er niet gekeken naar de intensiteit van de muziek. Waarom wordt er niet gekeken naar een kunstenaar die ondanks al zijn zelfverzekerdheid, zijn onzekerheid durft bloot te leggen voor de wereld. Waarom kunnen mensen niet genieten van een volwassen man die zich als kind durft op te stellen. Waarom kunnen mensen de intimiteit in het grootse niet zien?

Onze ijscoman zal het vast weer hilarisch vinden. Ik vind het zelf ook te ver gaan, maar ik kan het niet anders zeggen.

Daar geef ik je dan weer een groot gelijk in, er zijn hier zat mensen die dit als rap beoordelen, terwijl het daar inderdaad gewoon niet eens meer zoveel om gaat. Ik geniet hiervan, ongeacht zijn kwaliteiten als MC. Maar tegelijk is het wederom muziek die niet in iedereen's oren zo goed klinkt als in die van ons.

Waarom moet je dan rappen, als het niet om rap gaat. Waarom zou je zingen als je vals zingt en daarbij je muziek oneer aan doet (hypothetisch dan, is hier niet per se zo)? Als je besluit te rappen of zingen over je instrumentaties dan mag je daar best op beoordeeld worden, toch? Dat gezegd zijnde, Kanye is nooit een geniale mc geweest maar zijn vette producties in combinatie met zijn leuke flow, waren in het verleden voor mij toch genoeg om fan van hem te worden. Maar hier lijkt het of hij gewoon geen moeite meer doet om iets zinnigs te rappen...

Ik blijf erbij, het zit allemaal weer goed in elkaar, al heeft het album hier en daar een dipje, het blijft een prima uitgewerkt stukje muziek. Toch blijf ik het gevoel hebben dat als Kanye zelf wat inventiever was geweest in zijn "raps" (of die achterwege had gelaten en de instrumentaties nog wat voller had gemaakt) dan had dat van toegevoegde waarde kunnen zijn. Nu het album is wel gegroeid bij mij, daarom ook dat ik het een 3.5 geef en misschien ooit nog wel een 4, zoals dat ook bij MBDTF het geval was. Alleen overweeg ik nog steeds om dat album naar een 4.5 te verhogen, hetgeen ik bij Yeezus niet zie gebeuren...

Het is een discutabele opmerking om te stellen dat het hier niet meer om rap gaat. Eigenlijk vind ik het van elitairisme getuigen als je andermans mening te niet doet door jouw interpretatie op te leggen. De bedoeling van de artiest is iets waar je enkel naar gissen kan, en zo ver ik weet heeft Kanye zelf nergens expliciet gesteld dat de teksten niet belangrijk zijn. Ik zou eventueel nog willen meegaan met het idee dat de nadruk niet op het tekstuele aspect ligt, maar dat betekent niet dat de raps hierdoor irrelevant zijn. Als de raps daadwerkelijk niet belangrijk zijn dan had Kanye ze net zo goed achterwege kunnen laten. Dat is niet gebeurd. Kanye rapt, en dus mag hij ook daarop beoordeeld worden. Dat lijkt me vanzelfsprekend.

Ik zie niet waarom dit geen hiphop zou zijn. Voornaamste referentiekader is wat mij betreft Death Grips, EL-P, de vroege Public Enemy en Third van Portishead. Zeker de eerste twee namen (PE iets minder) laten duidelijk zien dat industriële hiphop ook hiphop is.

Het is ook hiphop vind ik, maar ik bedoelde meer dat je dit niet moet beoordelen op dezelfde punten zoals je een album als Illmatic zou moeten beoordelen. De sterke kanten van het album zitten niet in dezelfde aspecten als die van vele andere hiphop albums. Aangezien hiphop zo divers is, en niet iedereen van alles houdt is dit een album wat je niet op de teksten moet beoordelen om het vet te vinden. Aan de teksten is nou eenmaal niet een grote inspanning geleverd en dat accentueert slechts het minimalisme wat Yeezus vertegenwoordigd. Je mag ze gerust beoordelen natuurlijk, maar dan valt dit album vrijwel zeker erg slecht uit voor je.

Je ziet gewoon dat Kanye voor een aantal tracks tijd heeft genomen om zijn teksten te schrijven (Black Skinhead, New Slaves), maar veel tracks voelen qua tekst ook erg overhaast aan. En ook wanneer je de interviews met bijvoorbeeld Rick Rubin hoort over Yeezus waar hij aangeeft dat in de laatste drie dagen nog 5 tracks moesten worden opgenomen en 2 ook nog moesten worden geschreven.

Wel vreemd dat de ene bron zegt dat hij nog 2 nummers moest schrijven terwijl een andere bron zegt dat hij nog 3 uur aan materiaal heeft.

Die 3 uur aan materiaal kan ook een lading aan instrumentals en/of concepten voor nummers zijn.

Ik was geen echte Kanye-fan tot MBDTF bij mij insloeg als een bom. Deze is voor mij een instant klassieker die ik nog geregeld draai. Nu heeft hij met Yeezus bij mij nogmaals zijn genialiteit bevestigd. Een arrogant gastje eerste klas, maar hij blijft nog steeds een ongelooflijk talent. Wat mij betreft is dit een van de platen van het jaar. Blood on the leaves is mijn anthem van de zomer

Je geeft interpretatie na interpretatie en verkondigt ze vervolgens als leidraad. Zonder je tekst te ontleden, even een korte reactie: ik heb al meerdere reacties gelezen van mensen die de teksten van Kanye hier prijzen, dus al die assumpties over het niet waarderen van dit album op basis van de teksten raken kant noch wal. Ik stoor me aan de onderliggende strekking (~je moet wel op de juiste manier naar dit album kijken, want anders ga je dit album niet waarderen), maar tegelijkertijd geef je aan dat het een kwestie van smaak is. Ik ga er maar vanuit dat dit laatste je mening is in deze, en dat jezelf ongelukkig hebt geuit.

Laten we wel zijn, er zitten soms prachtige juxtaposities in de teksten; een civil rights sign bij een vrouw naar binnen duwen, 'Free at last' gebruiken als het om tietjes gaat, ik kan smakelijk lachen om zulk een onsmakelijkheid.

Ik heb zeker het idee dat dit een kwestie van smaak is, om het zo te zeggen, maar daarnaast weet ik wel zeker dat als ik puur op lyrics naar dit album ga kijken, dat ik het gewoon slecht vind. Daarnaast is natuurlijk het belang van lyrics op een album per persoon verschillend, en daarmee komen we weer op de eerdere statement ''kwestie van smaak''.

Hou je niet van tietjes of zo?

Ik vind die lines ook grappig

Ik vind dat allemaal best mee vallen. Dit is simpelweg genreoverstijgende muziek. En met elitarisme is op zich niet zo veel mis. Dat de lyrics niet belangrijk zjin (wie dat ook gezegd heeft) is natuurlijk heel vreemd, want uit alles blijkt dat dit een intens persoonlijk album is (wat niet direct uitsluit dat het ook 'lollig' kan zijn). Wat ik bedoel is dat ik het heel eigenaardig vind om Kanye af te branden op zijn kwaliteiten als MC. Omdat hij in een buitencategorie hoort waar dergelijke zaken er niet écht meer toe doen (of is Tonight's the Night ook waardeloos omdat Neil Young daar nergens naar klinkt?). Hij heeft de juiste vorm gevonden om de inhoud te vergezellen, dat is belangrijk.

Je draagt je mening op als een feit. Meer hoef ik er niet over te zeggen.

Ik heb het idee dat Kanye toch echt wel poogt om een persoonlijk en alternatief album af te leveren, waarvan minimalisme een hoofdrol heeft. Laten we eerlijk zijn, Kanye probeert hier echt geen album af te leveren waarop zijn teksten nou zo groots zijn (heeft hij volgens mij nooit echt geprobeerd, maar goed). Omdat het hier allemaal erg minimaal wordt gehouden, passen de teksten er wel bij.

Ik heb er lang over gedaan om te bedenken wat ik nou hiervan vond. Uiteindelijk kom ik tot de volgende conclusie: Kanye West brengt met Yeezus een verfrissende sound maar faalt op verschillende punten waardoor ik het toch niet hoger kan geven dan een *3,5. De grootste stoorpunten: matige en slechte teksten, beats die het net niet zijn en in het algemeen slechte beslissingen. Ik zal track by track m'n oordeel geven. Om even te verduidelijken: ik verwacht niet per se fantastische teksten, maar zodra ze me gaan storen vind ik ze slecht. Dat is hier wel eens het geval.

On Sight is vooral een boel bliep-bloep-bliep maar maakt geen indruk. Kanye's teksten en geschreeuw doen absoluut niks. 'Ye flowt ok, maar wat is nou de meerwaarde van dit nummer?

Black Skinhead is al vetter maar had geprofiteerd van een bassline tijdens 'Ye's raps. Ik heb het gevoel (of ik heb het ergens gelezen?) dat er eerst een was maar dat Rick Rubin die helaas heeft verwijderd. Ye's enthousiasme en geschreeuw aan het einde maken een deel van de slechte teksten goed.

I Am a God: ik heb respect dat Kanye met dit soort beats op de proppen komt en het is een heel leuk idee. Het is iets anders... maar dat maakt het niet automatisch goed. Dit nummer kent het slechtste couplet van het hele album (je weet welk couplet ik bedoel) en nadat de nieuwheid eraf is vermaakt het niet veel meer. De stem van Justin Vernon helemaal op het einde is wel een nice touch
.
New Slaves: in het begin deed de minimalistische beat op het begin me wel wat maar nu verveelt het alweer. Vanaf dit punt realiseer ik me dat ik geen rebelse Kanye West hoef te horen omdat hij me, ondanks zijn energie, totaal niet weet te overtuigen van zijn boodschap. Dat komt deels door zijn narcistische persona en deels omdat ik liever een tekstueel vaardige rapper protesterende boodschappen hoor brengen. Het tweede, maximalistische, deel doet me meer.

Hold My Liquor werd door Big Ghost een "MBDTF-leftover" genoemd en daar ben ik het zeer mee eens. Ik keek vanwege de features erg uit naar dit nummer maar ik ben teleurgesteld. Chief Keefs refrein kent geen meerwaarde en de beat switchup bij Justin Vernon werkt totaal niet. Het instrumentale stuk van het nummer had heel tof kunnen uitpakken maar is weinig opvallend en zakt in als een taart die te vroeg de oven uitgehaald wordt. Ik had hier graag wat meer grandeur gezien, maar daarvoor lijkt geen plaats te zijn op dit album.

Die mening moet ik echter weer terugtrekken na de volgende twee nummers. I'm in It vind ik het meest werkelijk creatieve nummer hierop. Er zijn veel kleine tweaks en switchups die dit nummer prettig maken: de zang tijdens de verses, het stilleggen van de beat waarna Agent Sasco heerlijk over de beat heen toast, dat soort dingen. Yeezus wordt minimalistisch genoemd maar zo zou ik dit niet bestempelen. De heer Yeezus zelf zegt echter hier weer helemaal niks met zijn seksraps en dus vestig ik m'n aandacht helemaal op de productie.

Dan komen we aan bij Blood on the Leaves, het hart van Yeezus zoals Runaway dat was op MBDTF. Het idee hierachter is heel gaaf, maar doet me altijd denken aan een treinramp. De eerste minuut zingt Kanye eigenlijk alleen maar (nutteloos), en vals ook nog eens. Als TNGHT's R U Ready erin knalt is er even sprake van magie. Daarna raakt het hele wezen de draad kwijt. De drums verdwijnen, de trap verdwijnt, de piano komt naar voren en Kanye blijft maar fucking doorzingen. De drums en trap keren ineens weer terug en verdwijnen snel weer na een genante impersonatie van C-Murder. Als er eindelijk gerapt wordt stelt het niks voor: dat is ook moeilijk als het hele verhaal van het nummer verwarrend en oninteressant is. De laatste minuut van zang is wederom compleet doelloos en zelfs irritant als Kanye iets teveel in zichzelf begint te geloven. Ik heb het idee dat hier veel te lang over is nagedacht: Kanye lijkt op teveel te mikken en daarom geen enkel doelwit te raken. Als een ontspoorde trein, zo voelt dit.

Guilt Trip is gelukkig weer echt een lekker nummer: de Blocka-sample, de piano, de terugkerende geluidjes, zelfs Kanye's zang: alles klopt. Perfectie wordt benaderd, maar niet behaald en daar kunnen we Kid Cudi de schuld van geven. Zijn stuk duurt te lang en is bij de uithalen ronduit vals ("Let me goOoOoOoOoO.....").

Ik fuck niet met Send it Up: er is niet echt sprake van een ritme (laat staan een melodie) en de outro verandert daar weinig aan. Ik kan zeuren over de weinig tekstuele King L, maar laten we eerlijk zijn: is hij veel slechter dan meneer West?

Bound 2 wordt haast vereerd omdat de sound doet denken aan de College Dropout-dagen maar ik kan hier niets mee. Kanye zit alweer te zaniken over vrouwen in de club, strooit met vreselijke punchlines ('Brad reputation'?) en heeft een volstrekt irritante flow. Props voor het refrein, maar de sample doet me niets.

Als je dit hebt gelezen (en zo ja, respect. Maar heb je niks anders te doen?) zou je denken dat ik hier niks aan vond maar dat is niet waar. Er is genoeg te ontdekken: er zijn een boel kleine details te ontdekken, waardoor dit een prettig album is. Maar er zijn genoeg bezwaren tegen de stans in te brengen.

Ik heb het gelezen hoor. Anders was het Robert Anker lezen en dat is weinig kek. Ik vind dat je helder aanhaalt wat je niet goed vindt, in iets mindere mate wat je wel goed vindt, en dat is aanzienlijk fijner dan iemand die maar roept dat het ofwel briljant, ofwel kut vinden en dat niet beargumenteren. Wat betreft 'I'm In It' en 'Bound 2' ben ik het trouwens met je eens. Dat laatste nummer klinkt zelfs een beetje als een parodie op The College Dropout.

Ik vind Cudi persoonlijk toch wel een hoogtepuntje op Guilt trip, daarnaast vind ik zowel Keef als Vernon erg erg vet komen op Hold My liquor. New Slaves blijft een harde track maar zwakt inderdaad bij mij ook ietwat af. Iets wat ik verder nog het noemen waard vind is dat ik Blood on the Leaves toch prachtig vind eigenlijk, en vaak opnieuw start als het gezang eindigt. Ook laat ik hem wel eens doorspelen tot het rapstuk, maar de laatste minuut van zang is inderdaad enorm enorm enorm doelloos. Het enige echte moment voor mij op Yeezus waar ik ietwat verveelt raak. Alhoewel het me niet echt enorm opvalt wanneer ik het album in zijn geheel draai.

Alsof Illmatic beter wordt bevonden omdat Nas gewoon een betere rapper is... Dat album zit ook muzikaal gewoon perfect in elkaar. Nu dit album is zeker een groeiertje hoor! Int begin vond ik het niks, nu vind ik het best een vet album. Alleen zat er imo meer in (net als in zijn vorige) als het nog wat beter werd uitgewerkt en dan vooral tekstueel.

Uiteraard is het een combinatie van, maar bij Illmatic spelen de teksten toch een grotere rol . Het is zeker een groeier, zoals vrijwel alles van Kanye voor mij is voorlopig.

Killuminati!!!

Serieus gast?

Grappig dit

Ja heel serieus, blijkbaar nog nooit gehoord van de Illuminati die Kanye West, Jay-Z, Rihanna en etc steunen?