menu

Sonic Youth - Dirty (1992)

mijn stem
3,98 (432)
432 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Geffen

  1. 100% (2:29)
  2. Swimsuit Issue (2:59)
  3. Theresa's Sound-World (5:28)
  4. Drunken Butterfly (3:04)
  5. Shoot (5:17)
  6. Wish Fulfillment (3:26)
  7. Sugar Kane (5:57)
  8. Orange Rolls, Angel's Spit (4:19)
  9. Youth Against Fascism (3:36)

    met Ian MacKaye

  10. Nic Fit (0:59)
  11. On the Strip (5:42)
  12. Chapel Hill (4:47)
  13. Jc (4:03)
  14. Purr (4:22)
  15. Créme Brûlèe (2:35)
  16. Stalker * (3:00)
  17. Genetic * (3:35)
  18. Hendrix Necro * (2:48)
  19. The Destroyed Room * (3:21)
  20. Is It My Body * (2:52)
  21. Personality Crisis * (3:40)
  22. The End of the End of the Ugly * (4:17)
  23. Tamra * (8:34)
  24. Little Jammy Thing [Rehearsal Recordings] * (2:20)
  25. Lite Damage [Rehearsal Recordings] * (5:22)
  26. Dreamfinger [Rehearsal Recordings] * (7:41)
  27. Barracuda [Rehearsal Recordings] * (4:22)
  28. New White Kross [Rehearsal Recordings] * (1:29)
  29. Guido [Rehearsal Recordings] * (3:50)
  30. Stalker [Rehearsal Recordings] * (3:36)
  31. Moonface [Rehearsal Recordings] * (4:44)
  32. Poet in the Pit [Rehearsal Recordings] * (2:40)
  33. Theoretical Chaos [Rehearsal Recordings] * (3:07)
  34. Youth Against Fascism [Rehearsal Recordings] * (5:02)
  35. Wish Fulfillment [Rehearsal Recordings] * (3:50)
toon 20 bonustracks
totale tijdsduur: 59:03 (2:19:13)
zoeken in:
avatar van Cor
3,5
Cor
Beetje rommelige plaat van Sonic Youth. Het schijnt ook een wat meer toegankelijke en meer rockgeorienteerde plaat te zijn in vergelijking met de voorgangers. Ik moet zeggen dat ik dat niet echt hoor. Wat mij betreft een vergelijkbaar geluid.
Na de serie 'EVOL' t/m 'Sister' nog eens een keer beluisterd te hebben, moet ik constateren dat mijn relatie met Sonic Youth toch een wat moeizame is. Ik vind het allemaal zeker niet slecht, integendeel, maar een hele nauwe band met de muziek krijg ik ook niet. Maar ik blijf het proberen, want genoeg ingredienten om het bijzondere muziek te vinden: de spookachtige, mysterieuze zang van Kim Gordon, de mooie gitaarriffs.

avatar van gd90
4,5
Ik vind deze dan wel weer één van de toegankelijkste SY platen

Ondanks de vele noise/dissonantie die hier toch aanwezig is, klinken de songs redelijk toegankelijk en vrij "rockgeorienteerd"! Maar is Sonic Youth niet altijd rockgeorienteerd geweest, Cor? Daydream Nation/Sister klinkt naar mijn normen toch rockgeorienteerd

De songs lijken niet echt sterk op elkaar afgestemd ( wat Cor wrs interpreteert als "rommelig"), maar elke song klinkt toch weer verdomd goed!! "100%" "Sugar Kane" "Theresa's Sound-World" en het prachtig door Kim Gordon gezongen "On the Strip"

Tja ieder zijn smaak, Sonic Youth pakte me direct en liet me niet meer los

avatar van evil23
4,5
Dirty is het laatste echt interessante album dat Sonic Youth heeft uitgebracht. Na deze plaat verloor de band enigzins mijn interesse. Op deze cd klinkt de band scherper en vooral strakker dan ooit, en zit er veel venijn in een aantal (op het eerste gehoor) toegankelijke tracks die vol met de nodige, soms onverwachte tempowisselingen blijken te zitten. Lang leve de noisy gitaren!

avatar van itchy
4,5
Bijna perfecte plaat zonder, ik herhaal, zonder filler. Waarom dan toch niet die 5*? Omdat ik Sugar Kane, Chapel Hill en Purr net wat minder dig. Maar oh, wat zijn de gitaarstormen en Theresa's Sound-World, Shoot en On the Strip toch ongelooflijk perfect en geil... Drunken Butterfly en Orange Rolls ongenadig beukend... Wish Fulfillment één van de beste Lee-Tracks ever...

avatar van Ernie
4,0
itchy schreef:
Bijna perfecte plaat zonder, ik herhaal, zonder filler. Waarom dan toch niet die 5*? Omdat ik Sugar Kane, Chapel Hill en Purr net wat minder dig. Maar oh, wat zijn de gitaarstormen en , Shoot en On the Strip toch ongelooflijk perfect en geil... Drunken Butterfly en Orange Rolls ongenadig beukend... Wish Fulfillment één van de beste Lee-Tracks ever...


da je Purr mss wat minder vind kan ik inkomen maar Sugar kane en Chapel Hill
vooral Sugar Kane vind ik juist Sonic Youth op hun hoogtepunt. Voor rest geef ik je volledig gelijk, vooral wat betreft Theresa's Sound-World wat ik wss beste nummer van deze plaat vind

avatar van Cygnus
4,5
itchy schreef:
Bijna perfecte plaat zonder, ik herhaal, zonder filler. Waarom dan toch niet die 5*? Omdat ik Sugar Kane, Chapel Hill en Purr net wat minder dig.

Precies de drie nummers die ik hier als favorieten heb aangevinkt!

avatar van itchy
4,5
Purr vind ik ietwat irritant... Chapel Hill heeft me nooit geraakt en van Sugar Kane vind ik alleen het middenstuk echt goed en de rest wat tam.

avatar van Eveningguard
I said it before and I'll say it again:
"I'm so happy we're just friends"


Orgineel zo'n friendzone einde.

avatar van SpaceLee
Hoewel dit zo'n beetje bekend staat als Sonic Youth's meest toegankelijke (volgens sommigen hun plaat die het meest tegen het commerciële aanleunt), vind ik wel dat hier het ultieme anarchistische nummer opstaat, namelijk YOUTH AGAINST FASCISM.

Ik ben doorgaans een brave jongen, ik bezorg De Maatschappij geen last. Doch, als ik dat nummer hoor, neemt een vreemde kracht mij in haar greep. Ik krijg een onbedwingbare drang om een honkbalknuppel te grijpen, een dozijn molotovcocktails in elkaar te knutselen en vrolijk een tiental bankkantoren en BMW's te gaan vernietigen. Op het einde van de dag zou ik mezelf luid schreeuwend van de 44ste verdieping van een appartementsgebouw gooien, om door het raam van ons regeringsgebouw te vallen en te landen in het midden van de tafel waar de regering aan het 'overleggen' is. Vervolgens zou ik het bordje 'verboden te roken' straal negeren en een dikke joint opsteken.

Ook de reden waarom ik zorg dat alle deuren gesloten zijn als ik dit album opzet.

avatar van frolunda
4,0
Sterke plaat van Sonic youth en misschien wel hun meest toegangkelijke.Dit komt vooral door de heldere productie van Butch Vig die de band een mooi,strak geluid meegeeft zonder de noisy gitaren uit het oog te verliezen.Blijft over een prima album met een scherp randje en heerlijke songs als Youth against fascism,Chapel hill en een van de hoogepunten uit het oeuvre van de band Sugar kane.

avatar van Eveningguard
Buiten Sugar Kane en het derde nummer vind ik het weer helemaal niks helaas.

avatar van Ernie
4,0
100%?? Youth Against Fascism??

avatar van Eveningguard
Nee, de muziek bevat zo'n beetje alle elementen die me geen bal interesseren.

avatar van raymondkeuters
5,0
Ehhh.... En welke elementen mogen dat dan zijn?

avatar van DjFrankie
3,5
Inderdaad meer rommelig en minder aansprekend als de 3 voorgangers die ik toch beter vind.
De nummers pakken me minder, al is er genoeg lekkers te vinden.

avatar van herman
4,5
Niks rommelig, gewoon een heerlijk onstuimige plaat. Met name Orange Rolls, Angel's Spit, wat een fantastisch nummer. Doet me qua drive denken aan heel Sister en Mote van Goo. Ben Dirty door de jaren heen wel meer gaan waarderen, moet ik zeggen. Fantastisch dat ze hun bandnaam na dik 10 jaar nog zo eer aan weten te doen.

avatar van sander.
5,0
JC, een geniaal nummer. Bouwt steeds meer op, constant de verrukkelijke stem van Kim Gordon, heerlijk hoe de baslijn af en toe omhoog gaat, en eindigt geweldig in noise.

avatar van deric raven
4,0
Laat ik gewoon eerlijk zijn.
Sonic Youth heb ik leren kennen door Nirvana.
Toen Nevermind uit kwam werd Sonic Youth als inspiratiebron genoemd, en als dan vervolgens Dirty verschijnt, dan schaf je die blind aan.
Was dat even schrikken.
Bij Nirvana hoorde ik in de gecontroleerde chaos wel degelijk echte liedjes terug, iets wat ik trouwens ook bij de andere inspiratiebron Pixies ervaarde.
Aan Sonic Youth was ik duidelijk nog niet aan toe.
Druggy vreemde zangpartijen, waarbij ik vooral moeite had met het geluid van Kim Gordon ondersteund door een overdosis aan noise.
Vanaf toen zou ik voortaan eerst een album luisteren in de platenzaak, en niet impulsief zomaar iets kopen.
Mijn grootste miskoop tot dan toe.
Totdat de VPRO op een avond gedeeltes van de beste live concerten uitgezonden bij het programma Onrust op televisie vertoonde, waarbij ook Sonic Youth voorbij kwam.
Toen begon het kwartje wel te vallen.
Sonic Youth is een onverwachte zomerstorm.
Je gaat heerlijk zwemmen omdat het KNMI een mooie warme, droge dag voorspelde.
En dan komt opeens de dreiging in de lucht, en de badgasten doen tevergeefs moeite om het onweer te ontvluchten.
Files, met de broeierige sfeer tot gevolg.
Een temperatuur die binnen een uur tijd 10 graden daalt.
Nadat het verkeer weer op gang is gekomen volgt de berusting.
Toevallig werd ik rond deze periode gevraagd om mee te gaan naar een concert van Sonic Youth.
Helemaal vooraan stonden wij daar in Paradiso.
Kim die op een gefrustreerde manier haar woorden het publiek in spuugde.
Zichzelf afreagerend op haar basgitaar.
Wow, dit is dus een echte rockbitch.
Lee en Thurston maakten minder indruk op mij, totdat Youth Against Fascism werd ingezet.
Wat kwam er veel positieve energie vrij.
Totale ontlading.
En vervolgens ontdek je Goo, Sister en Daydream Nation, en blijf je de band volgen.
Maar Dirty was voor mij de start; al denk ik dat velen Sonic Youth via Nirvana leerden kennen, maar blijft het blijkbaar moeilijk om dat te bekennen.

avatar van Ernie
4,0
Heb precies dezelfde reis gemaakt als jou deric raven, Dirty was ook mijn 1ste Sonic Youth schijf

Ook Pixies, Meat Puppets, Black Flag en mijn favoriet van dit lijstje, Dinosaur Jr. heb ik via Nirvana leren kennen.

Ik heb het zelfs niet moeilijk om dit te bekennen haha

avatar van LucM
4,0
Net als deric raven en Ernie heb ik Sonic Youth pas goed leren kennen door Nirvana (en de single 100%, werd op Studio Brussel grijsgedraaid) en was dit mijn eerste Sonic Youth-album. Later de 3 vorige albums aangekocht (ik moest ook aan hun geluid wennen).

avatar van deric raven
4,0
Degene die mij meenam naar het concert is eigenlijk een groot Madonna fan, hij leerde Sonic Youth kennen door dit nummer: CICCONE YOUTH into the groovey - YouTube

avatar van davevr
3,5
Goede plaat van SY maar hun overstap naar een major - wederdienst van Nirvana - resulteerde in een toegankelijkere plaat met een Grunge geluid en ook hun eerste "hit", 100%.

Toen ik de eerste nummers van Dirty hoorde was ik echt teleurgesteld destijds, waar was die experimentele band gebleven van op Daydream Nation die ongelooflijk gelaagde muziek kon maken. Ik vond dit echt niet goed buiten een paar nummers (100%, Sugar Kane, Purr, Youth Against Fascism).

Nu, tijd heelt en deze plaat is nog steeds geen favoriet bij mij maar nog altijd beter dan ontelbaar vele albums op MM die 4* en meer halen. Goeie rockplaat. De opvolger vind ik slechter, die daar na beter.

3,5*

avatar van thesceneisnow
4,0
davevr schreef:
Goede plaat van SY maar hun overstap naar een major - wederdienst van Nirvana - resulteerde in een toegankelijkere plaat met een Grunge geluid en ook hun eerste "hit", 100%.

Toen ik de eerste nummers van Dirty hoorde was ik echt teleurgesteld destijds, waar was die experimentele band gebleven van op Daydream Nation die ongelooflijk gelaagde muziek kon maken. Ik vond dit echt niet goed buiten een paar nummers (100%, Sugar Kane, Purr, Youth Against Fascism).

Nu, tijd heelt en deze plaat is nog steeds geen favoriet bij mij maar nog altijd beter dan ontelbaar vele albums op MM die 4* en meer halen. Goeie rockplaat. De opvolger vind ik slechter, die daar na beter.

3,5*


De eerste alinea klopt niet; Sonic youth zat al bij Geffen ten tijde van Goo. Nirvana heeft er niet voor gezorgd dat ze bij dit label kwamen, dat is eerder andersom.

avatar van Johnny Marr
4,0
itchy schreef:
Omdat ik Sugar Kane, Chapel Hill en Purr net wat minder dig.

Hoe kan dat zelfs? Chapel Hill scheurt de rest van dit album aan flarden. Moest het laatste nummer zijn geweest. De rest wat daarna komt is overbodig, buiten Purr wat ik ook een erg goed nummer vind.

Toch wel een erg sterk album weer, voor de eerste keer helemaal beluisterd voor het album top 10 per jaar topic en het is weer een mooie luisterervaring bij. Enkel de lengte kon misschien wel ietsje korter. Hij is weer 10 minuten langer dan Goo, die al 10 minuten langer is dan Sister. De compactheid van Sister is wel de grootste troef van die plaat, daar staan geen vullers op. Hier weet ik er toch een paar te vinden.

Alhoewel, eigenlijk is Nic Fit de enige echte vuller, maar Crème Brûlée had van mij ook niet gehoeven... Er is 95% kans dat ik deze plaat nog verhoog in de toekomst.

avatar van itchy
4,5
Johnny Marr schreef:
(quote)

Hoe kan dat zelfs? Chapel Hill scheurt de rest van dit album aan flarden. Moest het laatste nummer zijn geweest. De rest wat daarna komt is overbodig, buiten Purr wat ik ook een erg goed nummer vind.

Die nummers zijn me wat te veel Sonic Youth die standaard nineties-rock maakt. Nee, de kracht van Dirty zit voor mij in de psychedelische slepers (Theresa's Sound-world, Shoot, On The Strip, JC) en de meer weirde stampers (Swimsuit Issue, Orange Rolls, Drunken Butterfly). Crème Brûlée is voor mij zeker niet overbodig, goede afsluiter.

avatar van Funky Bookie
4,0
Gelijkwaardige sound als Goo en dat bevalt uitstekend. De vrouwelijke vocalen (Kim Gordon heb ik geleerd) zijn op dit album minder tenenkrommend, waardoor ook die nummers lekker wegluisteren. Heerlijk plaatje en jammer dat ik deze band pas zo laat ontdek.

avatar van Timmy28
4,0
Jc en theressa's sound world.....1 keer live mogen zien...echt geweldig

avatar van Ernie
4,0
Sugar Kane is toch echt zo machtig goed.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:13 uur

geplaatst: vandaag om 15:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.