REO Speedwagon - Hi Infidelity (1980)

Dit album deed het erg goed in de VS. REO Speedwagon is met name bekend geworden dankzij de grote hit Keep On Loving You, maar deze plaat biedt genoeg variatie en andere goede songs. REO laat hier een gedreven indruk achter. De bombastische melodieuze arenarock kan in de 21e eeuw dan wel enigszins gedateerd klinken, maar toch geef ik REO het voordeel bij deze beoordeling. Ik twijfelde tussen 3 en 3,5. Dit album was destijds al allerminst origineel, maar dit is zeker wel een leuk plaatje op z'n tijd.

keep on loving you vind ik een zeer lekker nummer en alleen al daarom 3*

Dit album uit 1980 Hi Infidelity betekende een behoorlijke kaskraker voor Reo Speedwagon in Europa ! Het was in feite de enige plaat die echt aansloeg al hadden ze later nog een hitje met Can't fight this feeling dat wel nog een enorm succes opleverde in de U.S.A
Naast Keep on loving you steken Don't let him go,Take it on the run en In your Letter er voor mij uit ! Jammer komen vooral tijdens de live cd's het wat nasale stemgeluid van Kevin Cronin als als lichtelijk irritant over!
Toch zeker de moeite waard deze cd 3,5*

...met het schitterende "Don't Let Him Go"

Hoewel ze een paar knoeperts van hits gehad hebben, is REO Speedwagon in Nederland een zeer ondergewaardeerde band.
'Hi infidelity' is hun meest toegankelijke album en iedere song zit goed in elkaar. Hun latere albums zijn nogal zoetig maar bevatten toch enkele goede songs.
Albums die nog voor dit album gemaakt zijn, zijn ook het beluisteren waard.

Typisch 3*** plaat, geen echt slecht nummer maar ook geen echte toppers (voor mij). Lijkt me ook dat niemand hier een hekel aan hebben kan (mainstream). Lekker voor in de auto.

Commercieel gezien het meest succesvolste album, door uiteraard de single Keep on lovin" you. Maar er staan meer sterke tracks op, zoals het meesterlijke Take it on the run, met die geweldige gitaarsolo. Op vinyl.

Bombastische, galmende rock. Heb m nog op vinyl en vond vroegah
de eerste 2 nummers en Take it on..geweldig......

Mening tooch maar iets bijgestelt, staan wel een paar erg goede songs op. Met name Follow My heart, Take It on the Run en evergreen Keep on Loving You zijn samen met Tough Guys de krenten in de pap. Shakin' it Loose is het minste nummer. Voor de rest eigenlijk een prima Album.

Een band die nooit helemaal tot de verbeelding wilde spreken. Op deze plaat, met de cover die nog steeds integreert, breekt men gigantisch door, wat vooral gelegen is in de hit "Keep on loving you" Voor het overige is het allemaal minder spannend.

Het beste Speedwagon album vind ik! Niet de mega hit Keep on loving you steelt de show maar het veel mooiere Take it on the run! Die solo is echt fenomenaal!!! Don't let him go is nog zo'n juweeltje die er bij mij in gaat als koek

Even uit het hoofd hoor: IIIIII'm so out of season-you let me comin'and standin'here freezin'- IIIIII'm so out of season now... Tjonge die heb ik ook nog in mijn CD kast staan. Heerlijke catchy highschoolrock. Geen idee eigenlijk of dit het beste is. Het is het enige dat ik ken. Leuke melodieen, leuke refreintjes en lekkere gitaarsolo's.

Op zondagmiddag half september naar de New York Jets tegen de aartsvijand New England Patriots, dak open, Speedwagon op 10 uit de speakers, vrouw ernaast, 21-0 whitewash en je leven is volmaakt.

Naar aanleiding van deze site dit album weer eens geluisterd. Ik ben het niet eens met mensen die zeggen dat er geen zwak nummer opstaat. Luister eens naar Out of Season, dat is toch niet best. Daarentegen staan er ook meesterwerkjes op, als Tough Guys en Don't let him go.

Al met al kom je dan op een gemiddelde beoordeling van 2en een half sterretje uit wat mij betreft....

In Nederland niet, in de USA daarentegen erg groot geworden. Een echte stadionband met meer bezoekers dan een gemiddeld concert van het Metropool Orkest. En dat zonder enige vorm van subsidie!

Hun optreden op de laatste Arrow (in Nijmegen) was ook geweldig! Ben blij dat ik ze een keer live heb mogen aanschouwen

Ik hou er wel van!
Waarvan?
Nou van AOR!
Ow die foute Amerikaanse gladde rock...
Precies

REO Speedwagon is een fijn bandje, weinig pretentieus (tekstueel al helemaal niet) en erg sympathiek. Dit is denk ik hun bekendste album en dat komt vooral door Keep on Loving You (wat samen met Boston's More Than a Feeling wel het begrip "rockballad" weergeeft). Zelf vind ik Take it to the Run een stukje sterker maar goed dat is persoonlijk.

Toppunt van classic rock? Dat niet, maar wel een goede plaat. Buiten de onverwoestbare klassieker Keep On Loving You (die ik overigens voor het eerst leerde kennen via Timelife, REO Speedwagon? Zei ze dat?) ook nog sterke nummers als Don't Let Him Go en I Wish You Were There.

Niets mis mee met dit album of je kan je vraagtekens zetten bij Shakin it loose, maar verder een prima plaat. Wel of geen gladde of gekopieerde rock, maakt het uit als het lekker klinkt is het toch prima. Ik heb ook nog een best of album en daar staan ook genoeg leuks op. Op zijn tijd komt deze bij mij weer langs. Ook ik heb ze een paar jaar geleden op Arrow classic rock gezien, Journey, whitesnake en kiss speelden daar ook. Bands die wel met elkaar te vergelijken zijn, qua muziek dan.

Finest moment van deze A.O.R band . Gemaakt in de Amerikaanse trand. Glad, helder en straight.
Rock volgens een bepaald stariem. Sterk gitaarwerk, functionele keys en synths en prima zang.
Heel verzorgd en met de rockballad Keep On Loving You.
Valt eigenlijk weinig op aan te merken qua aanpak. Dit is wel 1 van hun betere albums. De continuiteit is aanwezig en het luistert allemaal erg lekker weg.
In dit genre een aardige plaat.

Prachtige rock, afgewisseld met kitch en valse Amerikaanse dramatiek maken er een gesandwiched geheel van.

Rockballads van het niveau Keep it on loving you en Take it on the run zijn natuurlijk prima.
Toch vraag je je hoe het mogelijk is dat de band niet lekker stevig doorgaat, na de opening van de eerste drie nummers. Waarom zoiets nietsnutterigs als In your Letter opgenomen voor dit album?

Over het algemeen weten ze er een leuke snelheid op na te houden met een paar stevige solo's. Maar het is geen garantie voor een sterk nummer, zoals ook Shakin' it loose aangeeft.
De echt sterke composities staan ook hoofdzakelijk alleen maar op de oude kant één, met de bekende singles en Follow my heart.

Maar REO Speedwagon lijkt niet in staat om één heel album te vlammen, zoals ook de treurig stemmende afsluiter, die moet leiden tot een hoog meezing gehalte, pijnlijk aangeeft.
Toch zijn er voldoende aanknopingspunten waardoor het nog wat had kunnen worden.

Maar ik denk dat, met de verkoopcijfers in het achterhoofd, de band het er verder bij heeft laten zitten.

Keep it on loving you vond ik als zeven jarig jochie prachtig, en stiekem vind ik dat nog steeds.
Mooi liefdesliedje, welk erg gemeend over komt.
Echt zo'n nummer wat gelijk je pakt.
Tijdloos, en zeker niet fout.

Hi infidelity, de kraker voor Reo in europa, ik kende ze daarvoor al van de hit, Time for me to fly, heerlijke niks moet alles mag muziek, te voorschijn gekomen uit mijn rijk gevulde vinyl kast. Heerlijk.

Ik vind dit een slecht album van de heren. Veel te glad met te veel nietszeggende deuntjes.

Een aantal jaren geleden opende REO Speedwagon op Arrow en maakte op mij meer indruk dan menig andere band (bv Def Leppard). Kort daarna de DVD REO Speedwagon Live gekocht. Optreden van 9 juni 2000 in St. Louis, uitgegeven door Sanctuaryrecords. Sindsdien de band weer wat uit het oog verloren, maar vandaag de CD van Hi Infidelity gevonden tijdens het sneupen tussen eigen albums.
Deze gladgeproduceerde AOR mag ik wel horen, al loopt m'n verzameling niet over van dit soort muziek. Sterke nummers zijn Don't Let Him Go, Keep On Loving You, Follow My Heart en Take It On the Run. Aan The Letter vind ik nog steeds weinig aan en de nummers die resteren worden een kleine herontdekking.

"Take It on the Run" steelt hier de show, maar ik hoor zelfs het ultra commerciële "Keep on Lovin' You" nog wel graag van tijd tot tijd. Productioneel gezien liepen deze heren anno 1980 ver vooruit op hun gemiddelde tijdgenoot (in die periode althans). Sterk en logisch dat dit in 1980 enorm aansloeg.

"in your letter" is zijn beetje het grootste gedrocht wat ooit op cd is verschenen. Wat een afschuwelijk nummer is dat zeg, goeiendag. Gisteren dit album nog es gedraaid, maar ik krijg spontaan braakneigingen bij dit nummer.

Zo erg is het nou toch ook weer niet? Natuurlijk hoort dit meer bij Westlife of de Backstreet Boys thuis, maar het deuntje is best grappig en de tekst lekker alledaags en simpel. Niet op een dag als vandaag draaien, maar op een zonnige dag in je auto met het raampje open is het prima te doen. Ik kan wel 10 duizend grotere gedrochten opnoemen.

Nou begin er dan maar eens met een stuk of tien??

Dit album ken ik niet, maar In Your Letter en Take It on the Run vind ik alvast heel aardige nummers, die ze voor mij best op de radio mogen draaien. Had vanmiddag even NPO Radio 2 aan, en wat ik daar allemaal hoorde... Ik werd er in ieder geval niet vrolijk van en dat word ik wél van die twee door mij genoemde nummers.