De Staat - I_CON (2013)

Wat een heerlijke georganiseerde chaos op het derde album I_Con van De Staat. Hoewel, soms valt die chaos ook wel weer mee, want er staan een aantal lekkere rocknummers op, naast sommige wat meer experimenteel klinkende songs.

Ze beginnen er gelijk mee, door het geweldige All Is Dull weet je direct dat dit album alles behalve dull is. Het aardige Build That Buy That heeft zelfs wat Madness geluiden, gemengd met... zigeunermuziek. Een leuk ratjetoe is het!
De single Devil's Blood heeft een goede synthesizerbasis. Daar kabbelt het heel aardig op voort. Mocht je even wegzakken, dan ben je gelijk bij de les door het fantastische knallende raggende Witch Docter, simpelweg één van de beste punknummers ooit gemaakt door een Nederlandse band.

Never Gonna Get It Together zingen de heren en dat is ook de trend die de hele plaat terug keert in tekst en muziek. Dit sterke nummer heeft wat van de Red Hot Chili Peppers. Op Refugee horen we vast niet toevallig Afrikaanse klanken. Dan volgt de supersingle Make Way For the Passenger. Wat loopt dat nummer waanzinnig lekker, net als de bijbehorende videoclip (tot een bepaald punt...).

Input Source Select met trommels, citar en nog veel meer, maakt het de luisteraar niet makkelijk, maar is toch geinig. I'll Take You begint met een zware piano, waarop een mooi rustig nummer volgt. Hoewel ook hier halverwege wat duisterder klanken klinken. Hoogste tijd dus voor gitaren en een hogere versnelling op Down Town: weer zo'n erg lekker jumpnummer. Ook met fluitketel trouwens.

Wanderer begint wat catchy, maar draait in the brug van het nummer richting een duisterder sound. Daar horen we dan toch even wat QOTSA, net als op The Inevitable End. Toch weer een titel met ook een donkerder kant en dat is goed terug te horen in de muziek.

De rechterhand van Jack White heeft meegewerkt aan dit album en dat hoor je bijvoorbeeld terug in de dynamiek van deze plaat. En wat een variatie zit er in, wat een experiment, wat een lef ook. Dat alles heeft geleid tot een verrassende en ijzersterke plaat van Hollandse bodem.

Hoe zouden de Red Hot Chili Peppers klinken als ze de meer experimentele kant van Give It Away zouden ontwikkelen?
Dit is het antwoord.
De Staat heeft meer soul en funk in zich dan menigeen grote act.
Stelt de laatste Queens Of The Stone Age teleur, omdat je als een Sudoku van 5 sterren de laagjes moet ontdekken, bij De Staat zijn deze al bij de eerste luisterbeurt hoorbaar.
Volgens mij komt er in Built That, Buy That al een heuse blokfluit voorbij.
Devil’s Blood heeft de samenzang die vergelijkbaar is met die van Red Hot Chili Peppers, al klinken Flea en Frusciante niet altijd even zuiver, hier is dat wel het geval.
Het gaat om het gevoel, bullshit natuurlijk.
Ik hoor dan liever een harmonisch geheel.
Het maakt mij dan ook niks uit dat het outro klinkt als Golden Brown van The Stranglers.
Vervolgens een vreemd soort van hakken in Witch Doctor, waarbij er zelfs aan een Urban Dance Squad en Gotcha! gedacht wordt.
Outkast is ook zo'n naam die in mij op komt.
Maar ook dit geeft enigszins een vertekend beeld.
Dit is De Staat, en laat ik nu maar gewoon stoppen met het zoeken van vergelijkingen.
Waarom het mijzelf moeilijk en lastig maken.
Gewoon verder je mond houden, en verder luisteren naar de trots uit Nijmegen.
Go Back To The Zoo?
Die mogen de apennootjes pellen van deze band.
Prachtige plaat!

Sciencefiction films? Hiphop? Gabber? Het zijn zo een, twee, drie geen steekwoorden die je aan de Nijmeegse rockers van De Staat zou linken. Toch beloofde bandleider Torre Florim dat het derde De Staat album wel degelijk vernieuwende invloeden ging bevatten. Het vijftal maakte I_CON in Frankrijk en mixte de plaat met de vaste producer van Jack White, Vance Powell, in Nashvile. Sinds vrijdag ligt de plaat in de winkels en staat de band opnieuw aan het begin van een uitgebreide Nederlandse clubtour.

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: I_CON gaat direct plankgas uit de startblokken. De eerste acht nummer knallen de speakers uit. Het is volle, opgefokte en stevig groovende rock, die wel altijd melodieus blijft. Vertouwd zou je bijna zeggen. Maar hé, horen we daar nou synthesizers? Single 'Devil's Blood' is wel degelijk opgebouwd rond een overtuigende laag synthesizers en deze spelen een nog prominentere rol in die andere, spannende single, 'Make Way For The Passanger'. Daarnaast klonk de band niet eerder zo lomp als in 'Witch Doctor'. Het beuk-gehalte gaat inderdaad richting de beloofde gabber, zonder aan kwaliteit in te boeken. Een geheide festivalhit. En dat is niet de enige. Ook 'Down Town' en 'Refugee' gaan de festivalweides en clubs in vuur en vlam zetten.

Florim kruipt opnieuw in de huid van merkwaardige figuren. Duivels, kwakzalvers en junks bijvoorbeeld. Nee, voor emotionele diepgang ben je bij De Staat aan het verkeerde aderes. Tekstueel is het niet altijd even sterk, wel goed passend bij de in-your-face-rock met stoner en soms bijna industriële invloeden. De Staat duikt muzikaal het diepe in, zonder ergens zwartgallig te worden. Daarvoor zijn de effectieve meezing-deuntjes in 'All Is Dull' en 'Get It Together' te opgewekt en zit er teveel droge humor verstopt in de nummers. Wat te denken van een flauw applaus na 'Input Source Select' of krankzinnig geschreeuw in 'Build That, Buy That'. Wordt daar iemand niet goed? Oh - en let vooral ook even op de acht seconde tellende opener 'My Bad'. Er gaat iets fout in de intro van 'All Is Dull' waarna Torre subtiel "o, kut" mompelt, tot vermaak van de overige bandleden.

Tegen het einde is er ook nog even tijd voor bezinning. In het relatief ingetogen De Staat-nummer 'I'll Take You' gaat Florim het duet aan met Janne Schra, zijn vriendin en voormalig zangeres van Room Eleven. Het is zowaar een mooi nummer, in ieder geval het mooiste liedje dat De Staat ooit schreef. Hier kun je echter niet al te lang bij stil staan. In 'Down Town' en 'The Inevitable End' gaan alle remmen nog een keer los. De band speelt als een geoliede machine, wat beter tot uiting komt door de beestachtige productie. Deze plaat klinkt een stuk vetter en voller dan het opeens, met terugwerkende kracht, redelijk droog klinkende debuut. Misschien iets minder leuk voor de buren, maar wij kunnen het ook niet helpen dat dit een plaat is die je hoe dan ook hard wil zetten. De beste rockplaat van 2013 is afkomstig van - we beginnen alvast met te applaudisseren - Nederlandse bodem. Bravo!

Van: Daan's Muziek Blog

Ik zag en hoorde De Staat voor het eerst toen ik vorig jaar een gratis kaartje kreeg aangeboden naar het Nijmeegse Rockin' Park festival. Op het geweldige dEUS na kwam er niet echt veel dat me echt interesseerde, maar ach, het was gratis, en waarom dan niet? Twee bands bleven me die dag in positieve zin bij, waaronder De Staat. Wat me vooral erg beviel aan hun optreden waren juist die hoekige, dansbare ritmes in dat rock-jasje en uiteraard de charismatische uitstraling van frontman Torre Florim en zijn geweldige entree bij opener 'Serial Killer'. Eenmaal thuis ging ik dus de studio albums eens opzoeken. En het viel me op dat het geluid dat ik juist zo waardeerde van dat optreden slechts in een aantal nummers terugkwam.

Met I_CON is dat geluid in veelvoud terug! Dat hoekige, dat dansbare... dat kan ik enorm waarderen in rock (en metal). Vooral in combinatie met de monotone, charismatische zang van Torre Florim die er een droog karakter aangeeft, dat nog eens wordt versterkt met de blije, simpele melodietjes die op de meeste upbeat nummers de toon geven. De rustige nummers van deze band vind ik over het algemeen wat minder, maar 'Refugee' and 'I'll Take You' gaan goed mee. Mijn favorieten zijn 'All is Dull', 'Build That, Buy That', 'Devil's Blood' en 'Make Way for the Passenger', maar 'Input Source Select' vind ik ook te gek, en die doet ook denken aan 'Old MacDonald Don't Have No Farm No More' van het vorige album.

Hoewel het einde m.i. niet op hetzelfde niveau zit vind ik I_CON toch een geweldig album. Gewoon heerlijke speelse rock met een dansbare teint. Luistert goed en makkelijk weg en laat je achter in een goed humeur.

Geniaal stampwerk, prachtig en hard maar ook magisch. Als je ooit nog de kans hebt om live te zien: doen zou ik zeggen. Een geniale band. Beste album van de heren tot nu toe.