Chvrches - The Bones of What You Believe (2013)

[quote]DargorDT schreef:
Het komt op mij een beetje retro over, door die typische jaren 80-synthpop. Vooral in Engeland (1981-1985 ongeveer) was dit geluid zo'n beetje gemeengoed. Het is voor mij één en al nostalgie. Voor jongere oren zal dit ongetwijfeld hip en modern klinken. quote]

Dan moet je toch echt eens de hierboven genoemde bandjes proberen, als je dit al retro vindt. Ik vind dat soort opmerkingen, met alle respect, steeds merkwaardig. Alles wat met synths heeft te maken is meteen 80's retro of nostalgie. Goed, de hoogdagen en begin van de synthpop situeren zich in die periode, echter in het nieuwe millenium zijn er wellicht al meer synthpop (en aanverwante genres) albums uitgebracht dan in de periode 80-85. Misschien wordt het eens tijd om synthpop als een normaal muziekgenre te beschouwen, in plaats van meteen te refereren naar de eighties. Men spreekt toch ook niet bij elk rockalbum over seventies nostalgie?

Ik vind het op mijn beurt merkwaardig dat er zo'n reactie op komt... Synthpop is toch een normaal muziekgenre? Dat was in de jaren 80 al zo Ik geef aan dat ik normaal niet naar dit soort muziek luister. Die geluidjes deden mij terugdenken aan een aantal hits uit de jaren 80. Dat is nu eenmaal zo, daar kan ik ook niets aan doen :b Mijn excuses, moet ik die nog aanbieden?

Misschien wordt het eens tijd te accepteren dat synthpop al heel lang bestaat en dat mensen die wat ouder zijn er jeugdherinneringen aan hebben. Ik ben van 1974 en groeide op in de hoogtijdagen van de pop (wat mij betreft dan) waar synthpop dagelijkse kost was.

Merk bovendien dat ik geen slecht woord spreek over de muziek van Chvrches

Ik begrijp best dat deze muziek je aan de jaren '80 doet denken, maar echt erop lijken doet deze muziek niet. Daarvoor heeft CHVRCHES hun synthpop in een te modern jasje gestoken. De term 'retro' was daarom misschien niet zo handig gekozen.

In de muziek van (bijvoorbeeld) Linea Aspera hoor je wél duidelijk de jaren '80 terug. Als je dat nu retro zou noemen kan ik je geen ongelijk geven. Misschien moet je daar eens even wat nummers van opzoeken, dan begrijp je onze reacties wat beter.

Het was zeker geen specifieke opmerking richting jou hoor. Bovendien is het fijn voor mensen die van synthpop houden dat het muziekgenre vandaag een heropleving kent, zodat fans van het genre niet steeds hoeven te grijpen naar de 80's klassiekers maar ook nu nog met veel vermaak uitkijken naar nieuwe releases in de synthpop wereld.

Ga ik doen!

If I see you again
I swear it's just a reflex
Leaving bones in splinters
All over your face

Veel luisterplezier, om maar te zeggen dat LA toch wel even iets anders is dan deze Chvrches.

Debuteren met een plaat zo magisch als The Bones Of What You Believe: het is weinigen gegeven. De Schotse band CHVRCHES (gelukkig gewoon uit te spreken als ‘churches’) slaagt erin. En hoe.

De Studio Brussel-luisteraar kent deze band misschien al van Gun, dat een klein hitje werd in De Afrekening. Misschien bent u toen ook verliefd geworden op de mix van synthesizers, schattige vocalen en pure vrolijkheid, van kop tot teen overgoten met aanstekelijkheid. In dat geval heb ik goed nieuws voor u: de hele plaat is van hetzelfde hoge niveau. Opener en volgende radiohit The Mother We Share is zo mogelijk nog beter, We Sink is het nummer dat synthpoppionier OMD nooit heeft kunnen maken, en Tether klinkt als de 2013-update van de Cyndi Lauper-classic Time After Time. Worden verderop in het album nog door de CHVRCHES-mangel gedraaid: New Order (op ‘Under The Tide’), eurodance (‘Night Sky’) en The Cure van rond 1985 (‘Science/Visions’).

De heren en dame van CHVRCHES strippen de muziek dan wel van alle tristesse, tekstueel is deze plaat behoorlijk duister, met lyrics over doornen in ogen, klopgeesten en meer van dat fraais. Grappig genoeg komt dat door de schattige maar krachtige stem van zangeres Lauren Mayberry totaal niet over, wat The Bones Of What You Believe nog iets extra charmants meegeeft. Alsof ze dat nog nodig hadden. De twee nummers waarop ze de vocalen niet verzorgt (Under The Tide en You Caught The Light) zijn meteen ook de enige twee mindere nummers op het album. Al maakt het hemelse outro van die laatste meteen veel goed.

De muziek van dit olijke trio onderscheidt zich positief van de meeste andere synthpopbandjes van tegenwoordig (Purity Ring, Linea Aspera) doordat ze een stuk minder duister, cynisch en in het algemeen arty-farty klinken. Anders gezegd: minder tranen, meer regenbogen. Muziek voor de massa. Ik gun het een band van dit niveau van harte.

Leuke recensie, de cd gaat in bestelling na het concert van gisteren. Gun en The Mother We Share klonken in de set niet als hun beste nummers, ook klinkt het live best een stuk pittiger dan de reeds gekende radiosingles. Het deed me soms wel denken aan Linea Aspera, een wat lichtere versie dan.

Ja, Arthur! Dat is het! Geen intellectueel gezeik en artistiek geneuzel, maar gewoon een prettige plaat gemaakt!! Hulde!!!

Jammer dat Strong Hand niet gewoon op de plaat staat

thorn in your side, toch?

In het Nederlands is dat hetzelfde als 'een doorn in het oog', en dat vond ik mooier klinken in die zin, vandaar

I stand corrected, ik dacht dat het iets anders betekende. Goede recensie overigens

Leuke plaat, zeker geen onbetwiste hoogvlieger, maar zeker een om vaker op te zetten!

Lange tijd genegeerd maar toch nog om. Heerlijke plaat.

Recensie is mosterd na de maaltijd:
De krenten uit de pop: Chvrches - The Bones Of What You Believe - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Deze behoorde eigenlijk tot één van de meer teleurstellende platen van 2013 voor mij.

Niet dat m'n verwachtingen zo hoog waren, maar aan de hand van de reeds gekende nummers en hier en daar wat fijne Youtube filmpjes had ik me toch verwacht aan een retevette electropopplaat van de betere soort.

Uiteindelijk blijft het allemaal wat aan de oppervlakte. Het is niet mis, maar los van Tether is er niets die boven een 'wel goed' staat. Genietbaar, maar voorkabbelend en nergens echt dwingend.

Aanvankelijk was Chvrches het bandje dat je wel eens kon horen op de (alternatieve) radio, heden zijn ze uitgegroeid tot één van mijn favoriete acts van het moment. Dit album verveelt nooit, mede door de constante kwaliteit. De eerste negen nummers zijn stuk voor stuk hoogtepunten. De combinatie van de lieflijke stem van Lauren en haar giftige teksten (Lies!) doet het uitstekend, vooral als dit alles wordt ingekleed door stuk voor stuk fijne elektropop composities.

De nummers met mannelijke vocals vind ik ook erg sterk, en tijdens een combinatie van beiden lijk je wel naar een uptempo versie van The XX te luisteren. Tether doet in de verte denken aan Cindy Lauper's Time After Time, alleen is dit nummer zoveel leuker dan de eighties variant. Science/Visions heeft een Anne Clark beat, Night Sky neigt naar eurodisco. Persoonlijk vind ik Recover -met zijn smeekbede refrein- nog het mooiste nummer op The Bones What You Believe.

Een light versie van Linea Aspera, maar wel een zeer lekkere. Bovendien is LA reeds dood, en heeft deze band, voor zover we kunnen hopen, een zeer mooie toekomst in het verschiet. Wie niet genoeg kan krijgen van Chvrches moet ook dringend achter het eerste Parallels album aan, nummers als Ultralight, Dry Blood (en bij uitbreiding het volledige Visionaries) zullen in de smaak vallen bij de Chvrches liefhebber.

Natuurlijk druipt er jaren '80 synthpop doorheen (ik zou echter 80-85 vervangen door 83-87) maar het is zeker geen kopie of iets dergelijks. De band heeft toch wel een eigen fris geluid.

Mijn drie gele sterren zijn gegaan naar: The Mother We Share, Tether en Science / Visions. Mocht ik een vierde mogen geven dan was het stuwende Lies de gelukkige.

Ah, ik kom vigil hier tegen, dan zit het wel goed.

Ik zat even te zoeken naar wat er zoal de laatste jaren aan goede synth/electropop is verschenen. Was de rock weer even zat.

Maar als Vigil dit smaakt, dan moet het mij ook smaken.

Jammer dat ik met mijn stem de score niet omhoog kan trekken.

Wat een grandioze plaat en evenzo grandioze band. Trio in dit geval, dus het heeft minder een band gevoel. Vaak vind ik net even een gitaartje of live-drumbeat een meerwaarde hebben (ik verwijs gemakshalve naar de nieuwe plaat van Midnight Romeo).

Zelfs a-ha had een gitarist, maar goed terug naar deze plaat.
Mooie oldskool synthklanken, maar moderne beats en toch meer op de huidige dansvloer gericht dan op het retro-publiek.

Eigenlijk zou je ook kunnen zeggen dat dit soort muziek een brug slaat tussen oud en jong publiek.

Ik ben blij je,zonder het te weten, geholpen te hebben

Stiekem wist je, dat je me deze moest aanbevelen. Je hebt me niet getagt. Schandalig!

Aanvankelijk dacht ik bij de zang; is dit niet te plat maar na de zoveelste beluistering was ik helemaal mee. Zelfs bij de 2 nummers (Under The Tide en You Caught The Light) die niet door Lauren Mayberry gezongen zijn waarbij ik aanvankelijk het gevoel had dat ze de sfeer vocaal gezien uit de plaat haalden (het zingen gaat haar toch beter af dan de man achter de knoppen) was ik uiteindelijk mee. Het enige zwakke nummer vind ik Science/Visions.

Wat een superoptreden van CHVRCHES op best kept secret zeg! Echt de hele tent ging plat. Zeker voor herhaling vatbaar.

Dit ja, meest energieke act die er gister speelde. Hoorde dat ze ook flink gegroeid waren. En wat stal Lauren de show!

Geniaal optreden inderdaad, nog nooit zo gedanst van mijn leven bijna!

Waanzinnig. Het feit dat gewoon elk nummer op dit album een prijsduif is legt hen live geen windeieren.

Same here! Ik heb The War on Drugs maar opgegeven voor een plekje helemaal vooraan in het midden bij CHVRCHES, en dat was het zeker waard. Een van de beste optredens van het weekend!

Deze plaat groeit steeds meer bij me.
Precies de goede synths- en drumsound, en de schitterende stem van de beeldschone en betoverende Lauren Mayberry.

De basssynth en de gekozen beats zijn precies wat ik graag hoor in electropop. Het is ook geen triphop. Ik merk dat ik bij triphop altijd wat sneller afhaak.

Ik vind mezelf soms maar vreemd.

Ik heb een dikke zwak voor gitaarriffs, beukende drums en gitaarsolo's en brullende mannenstemmen.

Maar synth/electropop en dan het liefst met een mooi vrouwenstemmetje is mij net zo dierbaar. Chvrches is uitgegroeid tot één van mijn favoriete bands.
Ik zou graag meer willen ontdekken in dit genre, maar liever geen trip-hop want dat vind ik dan weer te saai.