Fish - A Feast of Consequences (2013)

Kan een goede Schotse whisky rijpen ?

Nou, dat dacht ik wel. Al 23 jaar aan een solo carrière bezig in een goed Schots vat ! Waar ik, ergens lang geleden, fietsend door de bossen naar mijn werk ging, luisterde op mijn Sony Walkman naar de cassette van 'Vigil in a wilderness of mirrors' luister ik nu via mijn Dock Airplay naar 'A feast of Consequenses'.

Hoe proeft een goede Schotse whisky van 23 jaar oud vergeleken met hetzelfde merk van een fles net uit de brouwerij ?

Fijner, meer gerijpt, maar wel met dezelfde herkenbare smaak..

En dat heb ik ook met dit album, alleen raakt de muziek me hetzelfde als het beluisteren van 'Vigil in a..'. Oja, ik heb de tussenliggende albums beluisterd en geproefd. Maar die raakten me net niet. Ik weet niet waarom.

Toen ik mijn 15 jarige zoon vandaag een stuk liet horen benoemde hij het als volgt: 'Klinkt alsof de zanger zingt over de Middeleeuwen, over heksen, kastelen,magie en wizards'. Ergens vond ik dat raak, want dat is iets wat ik ook vaak voel bij het beluisteren van deze soort muziek.

Een minstreel, een bard, a Jester. Dat is wat Fish was, is en blijft voor mij.

Dit album boeit mij (en ergens hoor ik ook steeds de regel ' Drifting with her incense in the labyrinth of London' uit 'Chelsea Monday' terug komen). Mooi, daar is die herkenbaarheid die gerijpt is in 23 jaar (en ouder zelfs..).

Ik ga de aankomende herfsttijd veel luisteren naar dit album. Boeiend en vol.. Af en toe een slok nemend..

Awesome recensie.... made my day... (night)...

Sterk album van Fish. Mooie afwisselende songs zonder dat het te theatraal wordt. Iets wat Fish zo nu en dan wel eens wil doen. Ik moet bij sommige songs erg aan Peter Gabriel denken. De composities en soms zelf zijn stem. Afijn, kan de vorm van de dag zijn ( van mijn oren welteverstaan) Peter staat morgen gewoon op de bühne en met dit feestje van Fish is niks mis. Top song voor mij tot nu toe THE Great Unravelling. Prachtig duet met de voor mij onbekende Elisabeth Antwi. Erg sterk.

Ik vind de opener een tikkeltje langdradig.

Oops.

Opener misschien nog even laten bezinken. Want deze opent wel innemend. Voor mijn gevoel begint het nu pas echt interessant te worden bij High Wood. Denk dat we hier inderdaad wel met een knaller te maken hebben en makkelijk het beste wat hij deze eeuw maakte. Je hoort de man met zijn kenmerkend sterke tekst en een een niet geheel charmeloze milde sleet lekker razen en muzikaal knispert het er levendig op los.

Er gebeuren een aantal hele interessante dingen op deze sprankelende zeer geïnspireerde plaat.

De box is vandaag binnengekomen en ziet er fantastisch uit. Dit weekend de dvd met bonusmateriaal maar eens bekijken, ben benieuwd of de live performances nog iets toevoegen aan de Gone Fishing-dvd.

[quote]Broem schreef:
Sterk album van Fish. Mooie afwisselende songs zonder dat het te theatraal wordt. Iets wat Fish zo nu en dan wel eens wil doen. Ik moet bij sommige songs erg aan Peter Gabriel denken. De composities en soms zelf zijn stem. Afijn, kan de vorm van de dag zijn ( van mijn oren welteverstaan) Peter staat morgen gewoon op de bühne en met dit feestje van Fish is niks mis. Top song voor mij tot nu toe THE Great Unravelling. Prachtig duet met de voor mij onbekende Elisabeth Antwi. Erg sterk.[/quote

Sterker toen ik de allereerste plaat van Marillion hoorde dacht ik dat Gabriel een nieuw album had gemaakt

Ook ik heb vandaag (eindelijk) de box binnengekregen. De vormgeving is van hetzelfde hoge niveau als de muziek. Wat weet die Wilkinson toch letterlijk en figuurlijk een prachtig plaatje te maken. Mochten er nog mensen twijfelen of de special edition wel toegevoegde waarde heeft of zijn geld waard is... Niet twijfelen, aanschaffen!

Vandaag de mooie box uit Schotland ontvangen. Ziet er erg mooi uit en zeer zeker het geld waard. En veel te lezen in het hardcover boekwerk.

Prachtige plaat, het doet me inderdaad aan Vigil in a Wilderness denken. Waarom? Geen idee, de overeenkomst is dat ik het album moet blijven draaien, net als ik dat had bij zijn solodebuut.

Ik vind zijn stem erg mooi op dit album. De scherpe, hoekige randjes zijn wat verdwenen - ik luister naar een oude tot rust gekomen Fish. Geweldig vind ik dat.
Hoogtepunt is High Wood tot en met Other Side of Me, The Great Unravelling lijkt er wat achter geplakt - haast als een bonustrack.

Herkenbaar en fris, dat is het. Gaat mijn eindejaarslijstje op zeker halen...

In één woord GEWELDIG. Voor mij het beste album van het jaar.

Op All loved up na geen zwakke momenten. Hoogtepunt zijn bijna alle andere nummers met als uitschieter The Great Unravelling.

Ik had van tevoren niet durven hopen dat Fish nog eens zo'n fantastisch en sfeervol album zou maken. Niet alleen de composities zijn erg sterk, ook de productie is dat. Nog nooit heeft een album van Fish zo goed geklonken (mooi vol en aangenaam). Dat mis ik met name bij zijn solodebuut, waarvan de composities eveneens sterk zijn maar waar dat niet goed tot zijn recht komt door een te iel geluid.

Onlangs Fish live in de Oosterpoort gezien. Ook weergaloos. Laten we hopen dat de man nog lang mooie albums blijft maken en concerten blijft geven.

Dit moet toch wel het beste zijn wat ik ooit van Fish (solo) gehoord heb. Zo'n goed album van hem had ik niet meer zien aankomen.

Ergens rond 2000 zag ik Fish op televisie samen met Syb van der Ploeg het nummer gentleman's excuse me zingen. Toen had hij geen stem meer over en gaf zelf toe dat zijn stem was aangetast door middelen. Nu heeft hij zijn stem toch voor een deel terug, wat een prestatie.....

Absoluut een waardige terugkomer maar het niveau van Plague of Ghosts wordt hier niet gehaald is mijn uiteindelijke conclusie. Had aanvankelijk hoop dat dit wel het geval zou kunnen zijn, maar in die zin valt het dus wel lichtelijk tegen. Verder alles behalve een matig of zelfs slecht album, en zoals ik al zei zeker zijn beste van de afgelopen tien jaar. Zeker een plaat waar Fish met volle overtuiging achter mag staan, alleen net niet wat ik had gehoopt dat het zou kunnen zijn en niet echt een plaat die ik persoonlijk erg veel opzet.

Dan toch liever iets van het oudere werk, zoals Credo.

Onsterfelijk nummer blijft dat.

Geweldig album met dito productie , klinkt als een klok ! Nooit gedacht dat er nog zo iets moois uit de hoge hoed zou komen. Een van mijn favoriete Fish albums inmiddels

Één keer voorbij horen komen. Ben al aangenaam verrast. Kom binnenkort met een stukje.

Ik vind het zo bijzonder dat mensen dit als een terugkeer zien, terwijl Fish toch echt de afgelopen 10 a 20 jaar met regelmaat een sterke studioplaat afleverde...

Toegegeven, deze is net even wat beter, maar er is nog zoveel meer moois wat hij nog heeft uitgebracht. Ik noem een Fellini Days, Raingods with Zippos, 13th Star, Sunsets on Empire, Field of Crows....

Ik moet eerlijkheidsgehalve toegeven dat ik Fish wat uit het oog ben verloren na Sunsets.
Opmerkelijk, want dat vond ik zijn beste plaat sinds Vigil.

Inhaalrace maar weer.

Misschien heb je wat aan de reacties van mij bij de platen. Want elke plaat heeft weer een andere insteek en andere bezetting.

Raingods is met name een erg sterke plaat. MIjn persoonlijke favoriet is Fellini Days, maar daar ben ik uniek in...

Ik ga het zeker ff doornemen Michiel. Thanx !

Zoals ik al aangaf ben ik Fish een poos uit het oog verloren. Kan zo maar gebeuren bij mij. Ben niet zo heel trouw aan artiesten die ik waardeer. Dit om de verdomde redenen dat er nog zoveel muzikaal valt te ontdekken, en dat heb ik dan ook gedaan.
De laatste zes jaar gaf Fish eerlijkheidsgehalve ook niet veel aanleiding om nieuwsgierig te zijn, maar dit is eindelijk dan weer eens een nieuw studio album sinds 2007.
Ik zou bijna stellen, dit heeft 'm kennelijk goed gedaan, want Feast Of Consequences is een heel fraai werkje geworden.
Ik ben echt heel verrast door dit album. Bij de 1e luisterbeurt meende ik al te constateren dat dit mij ging bevallen.
Ik hoor een hele sfeervolle bedachtzame plaat. Fish lijkt gegroeid in zijn rol als songwriter. Er is een soort relaxheid op dit album dat heel prettig wegluistert.
Geen lange songs, om het lang zijn, maar functioneel, warm en boeiend.

Neem nu de openingstrack Perfume River. Keltisch intro met een Dire Straits achtige opbouw en dan steekt Fish van wal. Tekstueel scherp en kritisch als vanouds en opwerkend naar een mooie climax. Uiterst beheerst, maar wel doordacht. Één van de betere tracks.
All Loved Up rockt lekker weg, had misschien beter tot zijn recht gekomen verder op de plaat. Want feitelijk valt het iets in het niet na de bezwerende opener.
Blind To The Beautiful is een sfeervolle ballad. Pakt je gelijk bij de kladden.
Fish is wat gedoseerder gaan zingen ook. HIj heeft natuurlijk wel wat ingeleverd vocaal, maar tegelijkertijd heeft het wel aan warmte gewonnen.
De titeltrack ook uitstekend in orde en dan één van de highlights met High Wood. Prachtig uitgewerkt en de female vocalen doen het erg goed.
Ook een hoogtepuntje vind ik toch wel The Gathering. Dat begint als een fanfare lied, gaat over in een folksong, die wat overeenkomsten vertoond met The Company van zijn debuutplaat. Heerlijke song.
Dan zo langerzamerhand stiefelt Fish naar het einde zonder (het moet gezegd) uitglaaiers. Hij heeft het echt voor elkaar gekregen een fraaie stabiele plaat te fabriceren.
Er is veel aandacht besteed aan de invulling en arrangementen. Geen overbodigheid, maar op tijd afwisseling en de gitaarpartijen ( Robin Bould kennelijk) zijn smaakvol.
Fish mag dan bekend staan als progartiest, ik denk dat hij daar helemaal niet meer mee bezig is.
Een boodschap verpakt in een pakkend lied, en dat gaat hem hier uitstekend af.

Vergeet ik nog bijna te vermelden dat de twee laatste songs ook absoluut de moeite van het vermelden waard zijn.
Een verrassing zo tegen het einde v/h jaar. Deze is absoluut een favoriet over het jaar 2013.

Zijn beste plaat ? Het zou zo maar kunnen ! HULDE !

Hé bikkel dat had ik ook. Ook ik volgde Fisch niet meer na zijn debuut, al heb ik nog even hoop gehad toen hij SUITS uitbracht. Dit album overtreft ook mijn stoutse verwachtingen en bven zeer verguld met deze topper!!

Ik ben ook echt verrast. Topplaat. En ik gun het die lange ook.

Ik heb live altijd enorm van hem genoten. Hij lult wel veel, maar heeft humor en is tegelijkertijd ook kritisch. Echt een oprecht artiest, en daar zijn er volgens mij niet zo heel veel van.

Geweldig album. Kan zich wat mij betreft meten met Vigil. The high wood is een prachtig epos.

Kan zich zeker meten met Vigil. Ik vind deze plaat in produktionele zin ook beter klinken.Alles mooi in verhouding en songmatig wordt ie steeds beter. Op Vigil heb ik, hoe goed ie ook is, toch 2 songs die ik een stuk minder vind. ( Big Wedge en The Voyeur.)
Ik hoor hier geen zwakke songs. Het minst vind ik All Loved Up, maar zelfs die song heeft zijn charme.

Dit zou zo maar mijn favoriete Fish plaat kunnen worden.

Absoluut, die van mij ook, maar ook zien of ie de tand des tijds kan doorstaan. Voor nu hulde!

Net mijn 2013 top 10 ingevuld en Fish op 1 gezet. Tadaaaá

Was nog even strijd met Repave van Volcano Choir, maar de doorslag was de rijpheid van de muziek van Fish (en band).

Maar de laatste is 6 jaar geleden, toch een behoorlijk lange tijd...

Misschien kan je er dan gelijk ook maar even een mooi cijfer op plakken

Voorlopig tegen de 60 stemmen en nog een gemiddelde boven de 4

Goh, zo voelde het niet. Voor mijn gevoel zijn 13th Star en Field of Crows niet eens zo oud.