Fish - A Feast of Consequences (2013)

Vigil heeft een aantal echte highlights, maar dermate ik deze steeds meer hoor vind ik het een stabieler geheel. Heeft ie het toch voor elkaar gebokst.

@Vigil:

Soms vind ik het moeilijk om een waardering vorm te geven dmv de MuMe sterren. Soms vind ik bepaalde albums echt slecht, maar ook die muzikant/band heeft zijn/hun best gedaan. Dan geef ik geen waardering. Is dan ook een kwestie van smaak van de luisteraar.

Maar goed: dit is mijn nummer 1 album van 2013. Dus.. Van 4,04 nu naar 4,06.,

Tja....... Je mag aannemen dat ze allemaal hun best doen. Het gaat toch om iets waar jezelf achter staat als artiest/band. Anders begin je er niet aan.

Maar ik ben er in principe ook wel voorzichtig mee. Ik ga niet afzeiken om het afzeiken en bepaalde bands/artiesten uit een bepaald genre laat ik sowieso met rust.
Maar kritiek moet kunnen en als daar een lager cijfer bijhoort........ Het hoort erbij.

Ik wil hierbij degene bedanken die zijn/haar exemplaar van 'Feast...' bij Concerto heeft ingeleverd, want mede dankzij hem/haar kon ik de zgan cd vissen uit de bakken op de afdeling 'Tweedehands', en voor een leuk prijsje meenemen. Mijn eerste album van Fish sinds 'Raingods with Zippos'. Het is weliswaar de standaardversie, maar it's music that matters, dus dat zal bij mij de 'feastvreugde' niet bederven. De eerste luisterbeurten waren i.i.g. veelbelovend...

Vaak moeten platen bezinken, en dan merk je dat je naderhand hogere of lagere waarderingen gaat toekennen. Bij deze plaat nog immer alle lof. Waanzinnig mooie openingstrack, wat me gelijk aan het denken zet, want Fish komt vaker met epische openingsnummers: Vigil in a Wilderness of Mirrors, The Perception of Johnny Punter, Shadowplay, 3D.

Het is commercieel niet echt verantwoord, als je eerste song niet hitpotentieel is, maar goed Fish is geen top-40-act.

We kunnen het weer live meemaken op 3 oktober a.s. in de Boerderij. Jullie al een kaartje aangeschaft?

Tuurlijk. Hopelijk speelt hij dan wel de hele High Wood-suite, nog steeds het hoogtepunt van dit album.

Ik wel nou dankzij jou eigenlijk dus dat is wel relaxed.

We gaan elkaar zien !

Ik zal uitkijken naar een echte Meneer.

Het wordt gezellig straks in oktober!

Fish is duidelijk ouder geworden. Ik ook. Goede combinatie. Sinds de jaren '90 was ik Fish (en ook Marillion) uit het oog verloren. Marillion zonder Fish is niet meer mijn band, maar de komende tijd ga ik veel Fish luisteren! En misschien wel naar Zoetermeer, wie weet.

Dag Johan. Dit is inderdaad een geweldig album. De daarbij horende tour is zeer de moeite. Hij komt in oktober naar Uden en ik ga dan weer kijken naar hem. Overigens is Marillion ook zonder Fish zeer de moeite waard. Je mist een hoop moois als je het niet doet!

Ik ben ook helemaal in een Fish-mood de laatste weken. En dat komt natuurlijk door dit album. Want laat ik bijna iedereen maar bijvallen: ik had niet gedacht dat onze boomlange Schot dit nog in zich had.

Als ik de commentaren hier zo lees, hebben veel users hier dezelfde weg afgelegd als ik: fanatiek Marillion-supporter ten tijde van de Fish-era, maar toen hun wegen scheidden ben ik ze - met af en toe een oprisping - allebei een beetje uit het oog verloren. Van Fish heb ik na de eerste twee solo-albums jarenlang helemaal niets meer aangeschaft. Pas de laatste tijd heb ik me weer in 's mans repertoire verdiept en ik vind met name Raingods with zippos en Sunsets on empire zeer de moeite waard.

Maar die halen het niet bij dit album. Prijsnummers aanwijzen is lastig, want het mooie van A Feast of Consequences is dat het een evenwichtig album is, een mooi geheel. En bij de meeste Fish-albums hoor ik uitschieters naar boven én naar beneden. Hij zingt niet meer zoals in de jaren tachtig en negentig, zijn stem is een stuk lager geworden. Maar wel met karakter en gelukkig niet heel erg aangetast door de drank, zoals ik vroeger wel eens vreesde.

Ik heb het album nog niet zo lang in huis, moet het nog een beetje laten bezinken. Maar mijn eerste indruk is erg goed, voorlopig een 4,5. Al kan dat cijfer mede zijn ingegeven door de euforie van mijn ontdekking: jeugdheld blijkt 'het' nog te kunnen.

Ik hoop deze dus in oktober aan te gaan schaffen.

Mocht dat mogelijk zijn.

Kaartje ligt nog altijd klaar dus ja.

Zin an.

Fish opereert in een soort cultscene tegenwoordig. Korte lijntjes met de fans(check voor de gein eens zijn FB pagina) Een passievolle man die daadwerkelijk oprecht zijn zegje doet over deze wereld met al zijn onrecht. Bij mij staat ie bij voorbaat al met 1-0 voor.

Maar zijn albums wisselen vaak wat in kwaliteit. Deze is echter sterk.
Puur en eerlijk album
FIsh verkoopt geen onzin, en dat bewonder ik in hem. Mooie vent.

Zeker een sterk album. The Great Unravelling is een openbaring van al z'n talent. Prachtig nummer waar ik geen genoeg van kan krijgen.

Wat een heerlijke plaat.Fish is net zoals bij velen hier een tijdje van mijn radar geweest,maar hij is weer helemaal in zicht.Allemaal topsongs en een mooie heldere productie.Ik heb de plaat al een tijd in huis ,maar had hem tot nu toe een paar keer vluchtig beluisterd.Toen klonk hij al goed,maar de afgelopen avonden in de tuin bij de ondergaande zon viel het kwartje pas echt.Als hij met dit soort platen blijft komen is het mij goed.Nu met terugwerkende kracht wat voorgaande albums uitproberen want ik ben gestopt bij Suits en ik begreep dat ik dan toch nog wat aardige platen heb gemist.4 en halve ster voor deze prachtplaat.

ongelofelijk deze revival; echt een mooi album !
lang leve Fish !!

De laatste paar dagen door dit album weer in een Fish cq Marillion modus terecht gekomen. Voor mij blijft Fish toch wel de muziek van Marillion vertegenwoordigen die mij aanprak. Al zijn er blijkbaar wel 1 a 2 albums van de Hogarth Marillion die mij ook zouden moeten aanspreken. Dit album is van een hoge kwaliteit en een wauw factor dat al begint bij de epische opener Perfume River. Ik ben het met Bikkel eens dat dit album een evenwichtigere klank heeft als Vigil. Alle albums ertussen ken ik niet van Fish en getuige ook de waarderingen en reacties is dit HET album als ik een soortgelijk gevoel/ervaring wil krijgen als destijds met Vigil. Dit album herbergt een aantal zaken die voor mijn muziekbeleving van belang zijn. Ik houd van de voordracht van Fish, de uitgesponnen nummers die de sfeer weten te behouden door geheel het album heen. De heldere productie en de relevante onderwerpen die de revu passeren. Yep, deze wil ik graag in huis halen.

Het is wat gerijpter dan Vigil. Ik vind de produktie ook wat warmer eerlijk gezegd.
En geen zwakke broeders te vinden op dit album.
Ik omarm ook de Marillon met Fish. Maar met Hogarth eigenlijk ook wel. Al zitten er minder sterke albums tussen.
Ik ga sinds heel lange tijd naar een concert van Marillion in Vredenburg/ Tivoli. 15 December as. Kijk er naar uit.

Berichten verplaatst naar Fish

Eerste twee nummers word ik niet direct heel vrolijk van, maar daarna is het niveau erg hoog. Gister de beste man in Zwolle gezien. Het was goed, maar zeker niet top. Vooral de High Wood suite was indrukwekkend.

Het zelfde gevoel, goed maar niet top, over het concert als Metal-D78 maar dan in Bergen op Zoom. Ik vond de nieuwe nummers wel goed klinken overigens. Ook heb ik z'n interview bijgewoond. Hij was openhartig over heden, verleden en toekomst en kwam relaxed over.

Ik vind The Gathering echt een beetje een strontvervelend nummer. Zo'n drinknummer. Lijkt op The Company, ook al een nummer dat ik nooit helemaal heb kunnen waarderen.
Jammer, want zo'n song bederft wel mijn plezier een beetje. Gelukkig kan ik het nummer skippen.

The Gathering is zeker geen hoogtepunt.
Maar op een bepaalde manier past het ook wel weer.
Tekstueel is het trouwens best beladen.

Okay. Tja, dan moet ik er maar eens goed naar luisteren, Maar het nummer irriteert me te veel

Dat kan natuurlijk.

Vind zelf All Loved Up maar een raar nummer. Ook qua tekst. Hij gaf in Zoetermeer nog een korte uitleg maar ik voel 'm niet.

The Gathering vind ik op zich prima als onderdeel van de High Wood suite, die overigens over de eerste wereldoorlog blijkt te gaan.

Zo vertelde hij eveneens.

Dat vind ik op zich wel een interessant gegeven. Maar toch moet ik zeggen dat deze suite als geheel voor mij nergens het niveau haalt van het fenomenale Plague of Ghosts.

Plague of Ghosts is ook geschreven samen met en geprogrammeerd en ingespeeld door Tony Turrell en Mark Daghorn van The Positive Light en Steven Wilson speelt gitaar op dat stuk.

Overigens niets mis met Robin Boult hoor.