The Blue Nile - A Walk Across the Rooftops (1984)

The Blue Nile kende ik van het prachtige Tinseltown in the Rain , van deze band heb ik dit album (en de opvolger) 2de hands kunnen kopen voor € 5 (zonder bonustracks evenwel).
De sound is vrij uniek, donker en melancholiek maar ook romantisch. Typisch jaren '80 door de synths maar het klinkt geenszins kil of steriel. Uiteindelijk vind ik hun sound warm klinken en past het goed bij een grijze herfstdag als vandaag.
Dit album vind ik al sterk, de opvolger een meesterwerk.

Lang geleden dat ik deze hoorde.
De fraaie debuutplaat van The Blue Nile.
Toch maar eens in de collectie opnemen.

Prachtig breekbaar werkje.
Synthpop meets Art-Pop.
De stem van Paul Buchanan is natuurlijk fantastisch.
Wie daar niet relaxt van wordt, moet maar eens langs de dokter.
Van het begin tot het einde hoor je gewoon een klein meesterwerkje voorbij komen.
Typische bijgeluiden,trompet, de organische warme muzikaliteit en met de evergreen Tinsletown In The Rain.
Een tijdloos werkje die met name op deze donkere dagen heerlijk wegluistert.
Uiteraard is het restand ook erg mooi.
Het fijne Stay, Easter Parade, wat een voorbode is wat wij op Hats zouden gaan horen.
Maar ook het enigzins "Arty" From Rags To Riches is voorteffelijk.

Mooie worp in een druk popjaar.
Veel highlights (oa: Sylvian/ Dolby)
Deze kan er ook moeiteloos bij.

Jouw betoog inspireert om het debuutalbum weer eens uit de kast te trekken, meestal pak ik hun tweede worp Hats want die plaat vind ik een absoluut meesterwerk. Van dit album blijft vooral de klassieker Tinseltown In The Rain hangen, wat een ongehoord mooi nummer is dat toch, de melancholie druipt ervan af.

Hats is geweldig. En daar tipt deze net niet aan.
Maar zeker de moeite waard om weer eens in de herkansing te gooien Frank.

bikkel2 ben jij al in 1984

Ja Rudi, ik loop graag op de zaken vooruit.
Of achteruit. Het is maar hoe je het bekijkt.

bikkel2 Waarom vink je jouw berichten niet aan als recensies?

Zal ik doen deric. Soms doe ik het wel eens, maar vergeet het vaak.
Dank!

Een vergeten 80's plaat met het geniale Tinseltown in the Rain. Wat ik toch beschouw als één van de beste tracks uit die periode. (staat zeker in mijn top 5)
De rest van dit album is ook zeer de moeite, maar in de vergetelheid geraakt bij de massa.

Effect is dat men deze plaat dus gewoon dumpt bij een kringloop, maar daar wordt ik weer blij van, want ik heb nu een prachtig exemplaar in de collectie.

Ik geniet van begin tot eind van deze plaat, en die bas in de titel track.. zo enorm lekker!!

Voor mij idem een parel uit de jaren '80. Ik heb de plaat zelfs nog uit die tijd vanwege die prachtige single.

Gek genoeg is het even geniale album Hats daarna compleet aan me voorbij gegaan en heb ik pas vele jaren later leren kennen. Die heb ik zelfs pas op vinyl gescoord toen ik daar weer opnieuw mee begon na jaren en jaren cd's gekocht te hebben.

Hats moet ik ook maar eens gaan zoeken, ken ik niet, maar gezien de kritieken kan die niet tegenvallen.

Prachtplaat lennon. Electronische pracht met melancholie.
Zeer aan te raden en wel iets voor jou, schat ik zo in.

Het album "Hats "is een "must Have "Leo!
Mijn inziens de allermooiste die ze hebben gemaakt, de melacholie druipt ervan af.
Mocht ik een top 15 allermooiste albums samenstellen dan zit deze Hats daar zeker bij

Hij staat in mijn persoonlijke top 10 en toch draai ik m (te) weinig. Het is een prachtplaat die je op het juiste moment tot je moet nemen; liefst alleen en op een kwalitatief goede audio installatie of koptelefoon. Als dit voor het eerst hoort geloof je bijna niet dat dit uit 1984 komt. Het klinkt zo fris en tijdloos met een een ongelooflijk gevoel voor detail en gevoel. Ongemerkt ga je op sommige momenten je adem inhouden om niets te missen. De stem is een beetje lijzig en klagerig, maar dat past dan weer perfect in het geheel. Een poos geleden een docu gezien over de totstandkoming van Tinseltown in the rain. Waar het is geschreven en uitgewerkt....zoek maar eens op.....totaal niet wat je verwacht!
Kortom; een parel die gelukkig een klein beetje onder de radar is gebleven. Luister en huiver...

Deze heren hadden class. Class en stijl. En een goed gevoel voor melodieën, zowel in zanglijnen als de instrumentale begeleiding. De composities zijn beeldschoon en goed doordacht. En niet alleen Tinsel Town in Rain, maar het album als geheel. Precies genoeg gebruik van synthesizers, die gelukkig nooit overdadig worden.

Het was in de startperiode van Disk-O-Rent aan het Gedempte Zuiderdiep in Groningen, de leukste muziekzaak van die tijd, dat dit album verscheen. Omdat ik mee heb geholpen bij het inbrengen van leners en albums in het verhuursysteem en soms ook achter de uitleenbalie meehielp mocht ik albums gratis lenen. Dat heeft mijn muziekkennis en smaak zeer sterk beinvloed.

Ik weet ook nog goed dat dit album in de winkel werd gedraaid. Het kwam de sfeer zeer ten goede.
Een onvergetelijke periode waarin dit album een bijzonder positieve indruk op mij heeft achtergelaten.
Hoewel tijdloze muziek is het voor mij in positieve zin dus toch 'gedateerd'.
Tinseltown in the Rain is beslist een van de mooiste nummers uit 1984, zonder de rest van dit geweldige album te kort te doen
4,5*

Grappig, jorro. Ik huurde daar regelmatig stapels cd’s of kocht afgeschreven cd’s. Vooral 1990-1993. Toen de zaak rond 2010 stopte heb ik daar voor het laatst een stapeltje vergeten parels gekocht.

Was jij daar in 1990 ook nog?

EttaJamesBrown schreef


Nee. Van de start in 1984 tot juni 1988. Toen verhuisde ik naar het westen. Leuke tijd! René Stahn was destijds al de eigenaar. Ook goede herinneringen aan.
En dit is een van die albums waarvan ik me nog goed kan herinneren dat het door de zaak schalde. Zoals een docent aan de RUG altijd zei:"Toen ik nog jong en mooi was".
Het album Hats kwam pas 6 jaar daarna en ook dat is erg fraai.

Waarom ontdek ik dit nu pas? Ben een fan van Talk Talk, Sylvian en zo, en dit past ergens wonderwel in dat straatje. Wat gepolijster maar echt mooi.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Blue Nile - A Walk Across The Rooftops (1984) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Blue Nile - A Walk Across The Rooftops (1984)
De Schotse band The Blue Nile maakte met A Walk Across The Rooftops een van de cultalbums van de jaren 80 en het is een album dat bijna veertig jaar later helemaal niets van zijn kracht en schoonheid heeft verloren

Iedereen die het debuutalbum van The Blue Nile in 1984 kocht vanwege de single Tinseltown In The Rain, zal, net als ik, flink verrast zijn door het album van de band uit Glasgow. De muziek van The Blue Nile is op A Walk Across The Rooftops bij vlagen zeer toegankelijk, maar over het algemeen genomen graaft de band rond Paul Buchanan een stuk dieper en wordt het experiment flink gezocht. De muziek van The Blue Nile zit vol bijzondere accenten en klinkt ook nog eens fantastisch, zeker als je het vergelijkt met de stevig galmende albums die in het decennium populair waren. The Blue Nile bleef helaas altijd een cultband en maakte slechts vier albums, maar A Walk Across The Rooftops is een 80s klassieker.

A Walk Across The Rooftops, het debuutalbum van de Schotse band The Blue Nile uit 1984, is in meerdere opzichten een bijzonder album. Het eerste dat opviel toen ik het album in 1984 voor het eerst beluisterde was de werkelijk fenomenale geluidskwaliteit. Het debuut van The Blue Nile werd uitgebracht door het Schotse bedrijf Linn, dat op dat moment vooral bekend was als leverancier van high end platenspelers.

Het bedrijf begon met het persen van LP’s om de eigen platenspelers goed te kunnen testen, maar was zo onder de indruk van de muziek van The Blue Nile dat het de eerste release werd op Linn Records, dat zich hierna vooral richtte op klassieke muziek en jazz. Waar de meeste jaren 80 albums opvallen door een enorme bak galm en een wat zompig geluid, klinkt het debuutalbum van The Blue Nile glashelder.

Het debuutalbum van The Blue Nile viel in 1984 niet alleen op door het fantastische geluid van de LP, maar ook door het experimentele karakter van de muziek van de band. A Walk Across The Rooftops bevat met Tinseltown In The Rain en Stay twee behoorlijk toegankelijke 80s popsongs, waarvan de eerste zelfs is uitgegroeid tot een 80s klassieker, maar de meeste songs op het debuutalbum van The Blue Nile zijn veel minder toegankelijk.

Het zijn vaak wat langere songs die ver zijn verwijderd van de toegankelijke popsong met een kop en een staart. De meeste songs op A Walk Across The Rooftops zijn sfeervolle en zich langzaam voortslepende songs, die opvallen door bijzondere accenten van met name strijkers, door diepe bassen, door atmosferische keyboards, door experimentele percussie en door de melancholische zang van voorman Paul Buchanan.

De muziek van The Blue Nile bevat een aantal karakteristieke ingrediënten van de popmuziek uit de jaren 80, maar de muziek van de band uit Glasgow is ook beïnvloed door klassieke muziek en jazz. Het was in 1984 zeker niet de makkelijkste muziek, maar bijna 40 jaar later blijkt het debuut van The Blue Nile nog maar weinig van zijn kracht te hebben verloren.

De wat meer experimentele songs op het album, als de fascinerende openingstrack en titeltrack, prikkelen de fantasie nog net zo stevig als in 1984, maar ook single Tinseltown In The Rain, voor mij een van de mooiste popliedjes uit de jaren 80, heeft nog niets van zijn verleidingskracht verloren.

Objectief bezien is A Walk Across The Rooftops niet het beste album van The Blue Nile, want opvolger Hats uit 1989 is nog net wat constanter, maar door de magie van de eerste kennismaking doet het debuut van The Blue Nile me toch net wat meer dan de albums die zouden volgen.

Na Hats zou The Blue Nile met Peace At Last uit 1996 en High uit 2004 nog twee geweldige albums maken, maar het zijn albums die zich helaas nauwelijks wisten te ontworstelen aan de obscuriteit, net als het al even mooie soloalbum Mid Air van voorman Paul Buchanan uit 2012, dat helemaal niet werd opgemerkt.

Ik had A Walk Across The Rooftops al een tijd niet meer gehoord, maar was weer onmiddellijk onder de indruk van de schoonheid van Tinseltown In The Rain, van alle melancholie in de stem van Paul Buchanan en van al het experiment in de sfeervolle songs op het album. A Walk Across The Rooftops hoort zeker niet bij de kaskrakers van de jaren 80, maar in artistiek opzicht hoeft het maar heel weinig albums uit het decennium achter zich te dulden. Erwin Zijleman

Mooi melancholisch album van The Blue Nile en veel meer dan een testplaat voor Linn die vooral bekend is van (te) dure draaitafels en armen. Het geluid is zoals eerder gezegd a-typisch voor de jaren '80 want organisch en zonder galm en compressie. Tinseltown In The Rain blijft een klassieker evenals het titelnummer met die prachtige bas.

Tinseltown in the rain is prachtig en het titelnummer ook. Maar de rest van deze plaat vind ik toch aanmerkelijk minder sterk, en het album als geheel derhalve ietwat overschat. Hats en Blue schat ik toch wat hoger in. 3 sterren

Dit album vind ik zeker niet overschat, eerder onderschat, Hats vind ik ook net iets beter en Blue is niet van The Blue Nile.

Correct, bedoelde High. Gek genoeg is hun bekendste album zo ongeveer hun laagst gewaardeerde hier op Mume.

The Blue Nile is een Britse rock band die bekendstaat om hun atmosferische en melancholische geluid. Hun muziek is een mix van elektronische elementen, introspectieve teksten en rijke melodieën, wat resulteert in een unieke luisterervaring. De band, opgericht in Glasgow, heeft een beperkte discografie, maar hun werk wordt geprezen om de emotionele diepgang en de sonische texturen.

Het album A Walk Across the Rooftops uit 1984 is een betoverend meesterwerk dat de luisteraar meeneemt op een emotionele reis door de stad en de ziel. De productie is zorgvuldig en de arrangementen zijn zowel simplistisch als complex, wat een gevoel van diepgang en ruimte creëert. Elk nummer op het album heeft zijn eigen unieke sfeer en thematiek, waardoor het een diverse en boeiende luisterervaring biedt.

A Walk Across the Rooftops opent het album met een hypnotiserende baslijn die onmiddellijk de aandacht grijpt. Het nummer is doordrenkt met melancholie en een gevoel van mysterie, perfect passend bij het thema van liefde en verliefdheid. De zang is delicaat en toch krachtig, wat een boeiende contrast vormt met de etherische instrumentatie.

Tinseltown in the Rain is een melancholische ode aan verloren liefde en introspectie. De melodie is prachtig weemoedig en de teksten zijn diep reflectief. Het nummer roept een gevoel van verlangen en nostalgie op, versterkt door de meeslepende instrumentatie en de emotionele zang.

From Rags to Riches biedt een avontuurlijke sfeer met zijn spannende ritmes en avontuurlijke melodieën. Het thema van ambitie en zelfontdekking wordt mooi uitgewerkt door de dynamische opbouw van het nummer en de intrigerende oliedrums die een exotisch tintje toevoegen aan het geheel.

Stay brengt een verfrissend optimistische toon met zijn opgewekte melodieën en hoopvolle teksten. Het nummer straalt een gevoel van nieuw begin en hernieuwde energie uit, perfect passend bij het thema van een nieuw hoofdstuk in het leven. De zang is vrolijk en de instrumentatie is licht en luchtig, wat een gevoel van vreugde en hoop oproept.

Easter Parade is ingetogen en fragiel, met fluisterende zang en bedachtzame instrumentatie. Het nummer is een reflectieve mijmering over herinneringen, met een delicate balans tussen stilte en geluid die een intieme sfeer creëert. De subtiliteit van de muziek versterkt de introspectieve aard van het nummer, waardoor het een diep emotionele impact heeft.

Heatwave is doordrenkt van droefheid en kwetsbaarheid, met een emotionele diepgang die de luisteraar raakt. Het thema van liefde, verraad en tegenstrijdige gevoelens wordt krachtig overgebracht door de weemoedige melodieën en de kwetsbare zang. Het nummer roept een gevoel van eenzaamheid en emotionele strijd op, versterkt door de rijke texturen van de instrumentatie.

Automobile Noise sluit het album af met een beschouwende toon, waarbij de melancholische melodieën en introspectieve teksten een gevoel van beweging en stilstand oproepen. Het nummer verkent de thema's van avontuur en vertrouwdheid, met een subtiele balans tussen spanning en rust. De muzikale complexiteit en de diepgaande teksten maken het een passend einde aan een betoverend album.

A Walk Across the Rooftops is een meesterlijk samengesteld album dat een breed scala aan emoties en ervaringen verkent. Elk nummer biedt iets unieks, terwijl het geheel samenkomt tot een coherente en diepgaande luisterervaring. The Blue Nile heeft met dit album een blijvende indruk achtergelaten in de wereld van rock.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl