The White Stripes - Elephant (2003)

Dit is inderdaad pure rock & roll ! Echt te veel goede nummers om op te noemen.. de eerste twee al zeker en vast, i just don't know what to with myself ook uitstekend samen met Jolene, ball and biscuit, the hardest button to button.. enzoveleverder! En iemand zei dat de laatste nummer wat minder was maar ik vind het een perfecte afsluiter, een rustig, goed en vrolijk nummer. Een vijfke !

Pff laat me niet lachen. Da's zoals zeggen dat Cristiano Ronaldo geen ene poot kan voetballen omdat je hem toevallig niet mag. Heb je wel enig idee wat het woord melig betekent? Want da's zo ongeveer het laatste op aarde wat op de Stripes van toepassing is. Over talent kan je eventueel nog discussiëren, maar soit.


Mijn mening: topplaat. Hier komt het talent van Jackie pas ten volle tot bloei.

Dat Jack White geen talent heeft kun je volgens mij ook niet over discussiëren. Of je hem graag hoort daarentegen...

White heeft zeker talent alleen weet hij het niet altijd goed te gebruiken.

ja ik wacht ook al jaren op een meesterwerk van J. White, de ambitie ontbreekt volgens mij.

Zeer goede plaat, maar als ik een nummer als Ball and Biscuit hoor denk ik dan toch, had hij hiervan geen meesterwerk kunnen maken? Nu is het een verzameling zeer goede liedjes, maar toch heb ik het gevoel dat hij meer in zijn mars had.

Lekker album, voor mij was dit album de eerste kennismaking met deze band.

Berichten over wat de beste WS-plaat is verplaatst naar The White Stripes

Lekker retro album dit. Seven Nation Army is een all-time classic in wording.

Ball and Biscuit vind ik bijna beter dan Seven Nation Army.

Wha! Jack weet z'n talent niet goed te gebruiken?! Hij gebruikt het juist hoe die het moet gebruiken. Simpeler kan ik het niet zeggen .

vind ik ook, hoewel die nummers misschien moeilijk te vergelijken zijn

Ball and Biscuit is echt één van hun beste nummers. 7 Nation Army is zodanig uitgemolken en tevens het ultieme starterslied voor beginnende gitaristen dat het zowaar mijn strot uitkomt. Wel waarschijnlijk de meest gekende/eenvoudige gitaarriff ooit. Ze moeten het maar doen.

Ongelofelijk benieuwd naar hun uit te komen documentaire "Under Great White Northern Lights"!

Op deze plaat staat er gelukkig nog meer lekkers, als we eens kijken bijvoorbeeld: I do know what to do... en natuurlijk Ball and Biscuit. Eenvoud siert een mens en soms hoeft het in muziek ook niet veel moeilijker te zijn dan dat.

Oh, dat heb ik nou niet. Ik vind het juist één van de weinige goeie liedjes die na lange tijd achter elkaar draaien nog steeds fantastisch is.

Ik vind het echt jammer dat de productie met een slechte bandrecorder is gedaan, express, ik weet het maar het maakt het album minder. Live is het veel beter, check dit, hier is Ball And Biscuit echt geniaal:

YouTube - The White Stripes - Ball and Biscuit (Live) Under Blackpool Lights

Ik vind Ball And Biscuit toch echt wel de beste van het album. Al is die live dan toch wel beter ja

Brilliant! Zeker zijn plaats in mijn Top10 waardig.

Voor grote fans: Beluister eens de band "Flat Duo Jets". Dit is samen met Son House een zeer grote inspiratiebron van Jack White.

- He has been credited with "teaching Jack White how to be Jack White." - weet Wikipedia ons te vertellen over Flat Duo Jets' zanger Dexter Romweber. Dit zegt genoeg!

Ooit een keer het album beluisterd, behalve Seven Nation Army vond ik er niks aan. Nu zette ik hem vandaag nog eens op, zomaar om te kijken waarom ik hem zo slecht vond.
Dit klinkt toch best lekker, hier zal ik nog een paar luisterbeurtjes aan besteden. Doet me overigens een heel klein beetje denken aan The Black keys, beetje bluesachtig. Of ben ik nou gek?

De cd begint direct goed en dan zijn de daarop volgende nummers ook nog eens van zo`n hoog niveau dat is gewoon niet normaal. Wat een heerlijke muziek maken deze White Stripes hier. Heerlijk om op mee te brullen en stil zitten lukt me al helemaal niet.
Zowel de harde als de zachtere nummers zijn van een ongekende kwaliteit. Het laatste nummer vind ik ook geniaal.
Dit was de enige cd die ik nog niet van ze had en ik denk dat ik het beste tot het laatst heb bewaard.
Ik heb de neiging om 5 sterren te geven, want als je zulke nummers kunt maken en zo lekker gruizig kunt klinken, dan verdien je een plaatsje in platedraaiers hall of fame. Maar eerst laat ik hem nog even bezinken.

http://www.youtube.com/watc...
vind dit de beste liveversie, hier speelt ie hem tenminste iets anders dan op het album.

toch maar eens gaan proberen dit!

Datzelfde gevoel had ik een maand geleden ook. Ik heb het geprobeerd, en tot op heden absoluut geen spijt van gehad!

Lekker rauwe authentieke muziek, simpele melodietjes, simpele productie, simpel drumwerk. Het klinkt gewoon mooi in al zijn eenvoud, dat vind ik de kracht van The White Stripes.

Heerlijke muziek dit, klinkt simpel maar zit toch wel erg goed in elkaar hoor.
Jack White weet een aantal zeer fijne riffs neer te zetten en hij heeft de gave een nummer nooit te lang laten duren, zodat het ook elke seconde weet te boeien.
Voor mij zijn The White Stripes een geweldige ontdekking, pure, rauwe muziek wat zeer goed in het gehoor ligt. Dat Ball and Biscuit zo word geprezen begrijp ik niet echt, voor mij zijn The White Stripes juist een band die uitblinken in nummers van 2/3 minuten waar alles in zit.
4,5*

The White Stripes zijn een holistisch toonvoorbeeld van 'het geheel is meer dan de som der delen', anders zou het maar gitaar-drum-zang zijn, maar gevoel dat hierin wordt gelegd en de zeer getalenteerde componist die Jack is, verheffen de deelelementen toch tot een meer dan degelijke bluesrockplaat!

Heerlijk rauwe bluesrock plaat. Ongelofelijk wat voor bak herrie die twee tezamen kunnen neerzetten. Ook duidelijk hierin is dat minder inderdaad meer is. Hardest Button to Button heeft één van de simpelste riff/drum die ik ooit tegen ben gekomen, maar is wel steengoed. Zeer goed gecomponeerde plaat: met zijn tweeën heel volle nummers neerzetten en dertien keer drie minuten vloeibare energie uit mijn speakers te laten spatten.

Enige minpuntje vindt ik het laatste nummer. Het komt in mijn oren slechts naar voren als een foute jamsessie die ze beter weg hadden kunnen laten.

Black Math, The Hardest Button to Button, I Just Don't Know What to Do with Myself en natuurlijk Seven Nation Army rocken zoals het moet!

Erg lekker album ja, lekker rocken, maar tot nu toe ook nog niet veel meer dan dat. Seven Nation Army is en blijft natuurlijk gewoon een klassieker, (te) vaak gedraaid of niet.

Berichten verplaatst naar Muziek > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic)