menu

Orchestral Manoeuvres in the Dark - Architecture & Morality (1981)

mijn stem
3,84 (288)
288 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: DinDisc

  1. The New Stone Age (3:22)
  2. She's Leaving (3:28)
  3. Souvenir (3:39)
  4. Sealand (7:47)
  5. Joan of Arc (3:48)
  6. Joan of Arc (Maid of Orleans) (4:12)
  7. Architecture & Morality (3:43)
  8. Georgia (3:24)
  9. The Beginning and the End (3:48)
  10. Extended Souvenir * (4:16)
  11. Motion and Heart [Amazon Version] * (3:07)
  12. Sacred Heart * (3:30)
  13. The Romance of the Telescope * (3:22)
  14. Navigation * (3:00)
  15. Of All the Things We've Made * (3:25)
  16. Gravity Never Failed * (3:26)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 37:11 (1:01:17)
zoeken in:
avatar van Shangri-la
4,0
Mooie bespreking, ik heb hem toevallig afgelopen week gedraaid, ook op vinyl. Destijds werd deze band niet erg hoog aangeschreven, maar dit album werd unaniem goed ontvangen.

avatar van beaster1256
4,0
ja, toffe plaat heb ze helaas ook live gezien in deinze ( b ) maar dat concert was een complete flop ,

de plaat was zeer goed !!

avatar van Gerards Dream
4,0
Inderdaad een goede plaat. Alleen live konden ze dit niet goed brengen. Op mijn netvlies staat een beeld van een raar dansende McCluskey op het nummer Maid of Orleans. Naast dit gegeven waren de vocalen niet om over naar huis te schrijven. Zo vals, dat het gewoon zielig was.

avatar van Shangri-la
4,0
Ik heb de live dvd die recentelijk is uitgekomen maar daar spelen ze het geweldig dus ze kunnen het wel degelijk.

avatar van Gerards Dream
4,0
De beelden waar ik het over had werden begin jaren tachtig uitgezonden in het Veronica programma Countdown en dat was echt verschrikkelijk om te zien. Dat niemand van de regie dit door had is wellicht nog erger te noemen. Dergelijke beelden hadden nooit uitgezonden mogen worden destijds. Het is al die tijd blijven staan op mijn netvlies. Desondanks blijft dit een fijn album voor mij.

avatar van Shangri-la
4,0
Jij schreef dat ze het live niet konden brengen en dat baseer je op dat ene optreden wat je gezien hebt? Misschien hadden ze er op die avond geen zin in want op de nieuwe dvd klinkt het allemaal wel erg goed.

avatar van vigil
5,0
Om nog maar te zwijgen van het fan-tas-tische concert wat de groep in Utrecht gaf in 2007!!

avatar van Gerards Dream
4,0
Shangri-la schreef:
Jij schreef dat ze het live niet konden brengen en dat baseer je op dat ene optreden wat je gezien hebt? Misschien hadden ze er op die avond geen zin in want op de nieuwe dvd klinkt het allemaal wel erg goed.

Het is een kortzichtige opmerking van mij, maar dit heeft mij wel weerhouden om naar een concert van ze te gaan. Achteraf misschien heel stom en heb ik het nodige gemist hierdoor. Toch heb ik mij door de media laten beïnvloeden en een besluit genomen ze nooit live te zien en het bij de mooie plaat te houden. Die nog steeds fijn is om te horen.

avatar van dazzler
5,0
ARCHITECTURE & MORALITY
zou OMDs onbetwiste meesterwerk worden.

We schrijven 1981 en Vienna van Ultravox is een megahit.
Human League kiest resoluut voor de popcharts met het album Dare.
Depeche Mode en Soft Cell debuteren en Kraftwerk is eindelijk
klaar met het door beats gedomineerde Computer World.

Daartussen banen McCluskey en Humphreys hun eigen weg.
Met naast Malcolm Holmes nu ook Martin Cooper (synths en sax)
als definitief bandlid (interim-toetsenist Michael Douglas verwijnt weer).

Souvenir / Sacred Heart volgt na een stilte van 9 maanden op Enola Gay.
Een zomerzoete ballad met Paul Humphreys op aarzelende lead vocals.
Kundig gearrangeerd op een bedje van mellotron (cfr. I'm Not in Love van 10CC).

Sacred Heart doet qua lichtbewolkte sfeerzetting denken
aan het sacrale zusje van In a Lonely Place van New Order.
Wie bij de design les is, ziet wellicht parallellen tussen de A&M hoes
en de hoes van New Orders Movement (beide uit 1981 en door Peter Saville).

Joan of Arc / The Romance of the Telescope volgt relatief snel op Souvenir.
Met een synthesizer fanfare wordt de liefde voor deze historische figuur bezongen.
De b-kant was zelfs nog niet helemaal klaar en zal op Dazzle Ships terugkeren.

Maid of Orleans / Navigation spreekt voor zich.
Eén van de best verkochte singels in de Benelux anno 1982.
Hoog geplaatst in de hitparade van commercieel onverantwoorde intro's.
(Onvergetelijke clipklassieker: http://nl.youtube.com/watch?v=ig2Q4Ub4TnM)

Op de 12" van Maid of Orleans stond ook Of All the Things We've Made,
een nummer dat geschreven werd met de intentie hun laatste song ooit te zijn.
Navigation is een zeer sterk staaltje experimenteerdrift ... schitterend.

The New Stone Age opent met rammelende gitaren en premature house beats.
Scheurende synthesizer akkoorden en een apocalyptische samenzang.
(Van 1981 Live DVD: http://nl.youtube.com/watch?v=-2bNV35UD_k)

She's Leaving is zonder meer een van de sterkste OMD songs ooit.
In de Benelux verscheen het zelfs op singel, maar flopte bij gebrek aan promotie.
(Geremixt door een fan: http://nl.youtube.com/watch?v=Lb8JPt7Wduw)

Sealand brengt een ode aan de oevers van de Mersey,
waar natuurgebied en Liverpoolse industrie hand in hand gaan.
De titel verwijst echter ook naar Neu 75 van de Deutse synthpioniers Neu!
Een experimentele soundscape van een ongekende kracht en pracht.

Architecture and Morality is een experimentele zoektocht naar de balans
tussen hersens (architecture) en hart (morality), waarmee ook de titel van dit album
verklaard wordt. Met tracks 1 en 5 een schok voor de doorsnee hitparadefan.

Georgia is de "weird one" van het album. Alsof Andy en Paul oma's radio
aftastten naar muziekjes uit de oude doos om die dan maniakaal te verkrachten.

The Beginning and the End sluit het album in grandeur af.
Zeer zorgvuldig gearrangeerde synthparel die recht naar het hart gaat.
Als sneeuwvlokjes die neerdwarrelen ... OMDs kerstlied.
(Live A&M Comeback Tour 2007: http://nl.youtube.com/watch?v=o5w3ruZWDwk)

Heel wat sterke bonustracks op de 2003 remaster (enkele werden al besproken).
Tracks 10 en 11 zijn van de 10" versie van Souvenir en verraden
dat Motion and Heart (opnieuw opgenomen hier) als singel overwogen werd.

Gravity Never Failed was een van de eerste nummers uit de A&M sessies.
Maar omdat het te poppy was, paste het later niet meer in het album en
werd afgezien van de idee om het nummer op singel uit te brengen.

In 2007 werd naar aanleiding van de comeback tour van OMD,
waarbij ze het concert openden met een intregrale live uitvoering van dit album,
deze met sterke bonustracks geremasterde CD nogmaals uitgebracht
inclusief een extra DVD met een indrukwekkend sterk live concert uit 1981.

avatar van foxhusky
4,5
In mijn bericht bij de voorganger van dit album Organisation, schreef ik dat ik deze Archecture & Morality iets minder vond. Na een extra luisterbeurt, moet ik hierop terugkomen. Wat een heerlijk album! Conclusie: ik vind ze beide even goed, een dikke 4,5 punten.

Moeilijk om hoogtepunten aan te geven, ik vind het hele album wel goed eigenlijk. Minder donker dan de voorganger, ook de hoes is een stuk frisser en nog steeds erg fraai. Jammer dat ik het live-concert vorig jaar niet gezien heb, maar ik zag wel de DVD van het concecrt vandaag in de winkel liggen. Ben wel benieuwd.

avatar van musicfriek
4,5
LucM schreef:
mede dankzij de nr 1-hit "Maid of Orleans" dat ik één van de beste synthipopnummers ooit vind.

reptile71 schreef:
Zelfs het op de radio stukgedraaide Maid of Orleans, blijf ik van uitzonderlijke klasse vinden, wat mij betreft een tijdloos nummer.

dazzler schreef:
Maid of Orleans / Navigation spreekt voor zich.
Eén van de best verkochte singels in de Benelux anno 1982.
Hoog geplaatst in de hitparade van commercieel onverantwoorde intro's.
(Onvergetelijke clipklassieker: http://nl.youtube.com/watch?v=ig2Q4Ub4TnM).

On-ge-loof-lijk, wat een plaat

Ik roep dit nummer uit tot de beste plaat van de jaren 80. Dat intro is echt kippenvel. Wat een opbouw, wat een climax Ik raak helemaal in een euforische stemming hiervan.

Oef!

avatar van dazzler
5,0
foxhusky,

Ik heb OMD vorig jaar wel live gezien in Brussel.
De sfeer op het concert was "mega-bangelijk", wat Vlaams is
voor bijzonder gemoedelijk, aanstekelijk en vriendschappelijk.

Bij nummers als Souvenir, Maid of Orleans en Enola Gay
kreeg de band zoveel applaus dat Andy en co de krop in de keel kregen.
Brussel was hun eerste concert buiten de UK.

Maar de live dvd heb ik (nog) niet gekocht ...
Je moet zoiets zelf meemaken, vind ik, en daarenboven
is de sterkte van het concert voor meer dan 50% gebaseerd
op pure nostalgie (en daar is niks mis mee) ... alleen ...
verwacht geen al te hoogstaande muzikale interpretaties.

avatar van dazzler
5,0
Dit album werd in 2007 nog maar eens uitgebracht, dit keer met bonus DVD.
Daarop de videoclips van Souvenir en Maid of Orleans,
en de top of the pop registratie van Joan of Arc (video bestaat niet).

OMD Live at the Dury Lane 1981 is integraal op deze DVD te bekijken.
In de jaren 80 op VHS video uitgebracht en nu dus in digitale vorm.

Ik heb hem vandaag nog eens bekeken
(aangezien ik 10 dagen zonder computer zit)
en kan het toch niet laten om tussen twee werkuren door
mee te delen hoe onwaarschijnlijk sterk dat live optreden is.

Beter zelfs dan de A&M 2007 tour
(de aanleiding voor deze CD+DVD rerelease).

De meeste nummers komen in de live uitvoering
steviger tot hun recht: meer rock en minder synthpop.
Wie twijfelt hoe "new wave" OMD in de beginjaren was,
moet echt eens op zoek gaan naar deze live DVD.

DVD tracklijst
Almost / Mystereality / Joan of Arc / Motion & Heart / Maid of Orleans
Statues / Souvenir / The New Sgone Age / Enola Gay / Bunker Soldiers
Electricity / She's Leaving / Julia's Song / Stanlow

avatar van Snakeskin
3,5
artistiek en commercieel beleefde de band met deze plaat zijn piek. In retroperspectief wordt het latere, iets meer popgerichte, werk door de schrijvende pers de grond ingestampt. Dit werkstuk is zwaar gedateerd. Begin jaren tachtig waren economisch zware tijden, omdat de werkloosheid toen hoog was hadden velen tijd om te demonstreren tegen de kernwapens. Hier deden soms een half miljoen mensen aan mee. Die tijden waren troosteloos, daar werd je niet blij van en dat word ik ook niet meer als ik deze plaat hoor. Het is mistroostige bagger die door de tand des tijds zwaar is aangevreten en die zo langzamerhand aan het wegrotten is.

avatar van Gerards Dream
4,0
Nou, nou. Zo erg is dit album toch niet. Het roept nog altijd een fijn gevoel op van de jaren tachtig van de vorige eeuw. Mooie warme bassen, waardoor de kachel niet zo hard hoeft te branden. Nee, dit is nog een prima plaat om fijn terug te denken hoe het bij opa en oma was. Dit was nog kwaliteits muziek.

avatar van foxhusky
4,5
Snakeskin schreef:
Het is mistroostige bagger die door de tand des tijds zwaar is aangevreten en die zo langzamerhand aan het wegrotten is.


Hier snap ik niks van. Hoe kan 'de tand des tijds' deze muziek 'zwaar aanvreten'?

De muziek van OMD op dit album was toen goed en dat is het nu nog steeds. De muziek is niet veranderd in de loop der jaren. Wat wel kan veranderen is je eigen smaak. Wat je toen mooi vond, vind je nu misschien minder of helemaal niet meer mooi. Dat kan. Maar de muziek blijft gewoon hetzelfde.

avatar van Snakeskin
3,5
wellicht zet ik iets te zwaar in, kwaliteitspop wil ik het zeker niet noemen.

avatar van Snakeskin
3,5
@foxhusky
tja, door wijzigende omstandigheden kijk je anders tegen de dingen aan. Zo kon ik mij in mijn jongere jaren mateloos storen aan de muziek van Madonna en mij ook druk maken waarom muziek die ik goed vond maar niet ontdekt wilde worden,als dat het geval was. Soms vielen dingen samen, soms vraag ik mij af waarom bepaalde platen konden uitgroeien tot de successen die het geworden zijn. Soms moet je daarmee vergroeit zijn om dat te kunnen verklaren en echt kunnen voelen hoe toen tegen zaken aan gekeken werd. OMD, in het bijzonder deze plaat, is zo'n werkstuk dat muurvast zit in zijn tijdgeest. Juist door een veranderdende smaak klinkt de muziek voor mij niet meer hetzelfde, daartoe ontbeert het een zekere kwaliteit.

avatar van reptile71
Dit album van OMD is helemaal niet te vergelijken met pop en al zeker niet met de popmuziek die destijds op de radio kwam. Ieder mens dat in die periode op is gegroeid weet hoe Maid of Orleans eruit sprong als van een andere wereld. En natuurlijk kun je er nu achteraf wel een duidelijk 80's geluid uit onderscheiden, maar dat zegt mij verder niks. Ik vind het er niet minder mooi om. Nummers als She's Leaving, Maid of Orleans en The Beginning and The End blijven wat mij betreft even mooi als ooit tevoren.

avatar van Snakeskin
3,5
Kim Wilde, Doe Maar, Hazes! Dan spring je er al gauw positief uit. Wat ik eigenlijk betoog is dat OMD weggezakt is in het collectieve geheugen en met dit werkstuk, dat te boek staat als hun sterkste, niet dat gene heeft losgemaakt wat andere platen wel gelukt is en die daarmee hun plek in de TOP 250 verdiend hebben. Ik vind dat achteraf verassend gezien de grote impact destijds."Private dancer" van Tina Turner is het ultieme voorbeeld van een plaat die ondanks een miljoenen verkoop nadien volkomen genegeerd en vergeten is. Dat lot is deze plaat gelukkig niet beschoren

avatar van dazzler
5,0
http://nl.youtube.com/watch?v=-2bNV35UD_k

Sidder en beef ... live bagger van ongekende schoonheid.

avatar van reptile71
Precies, dit album is gewoon een new wave klassieker. Punt uit. En uiteraard kan het dat een mens iets zat wordt en dit niet meer goed vindt. Niks aan te doen dan.

avatar van LucM
5,0
OMD heb ik toch altijd één van de betere synthipopgroepen gevonden en ik kan nog steeds erg genieten van dit album, hoewel synthipop typisch jaren '80 was. Maar in dat genre is dit album een hoogtepunt.

avatar van Gerards Dream
4,0
Het blijft voor mij, ondanks de woorden hier, een heerlijke plaat. En al klinkt het als oude muziek, daarvoor mijn hartelijke dank aan Mozart en Bach.

Lost Highway
Popmuziek is altijd een blauwdruk van zijn tijd en omgeving. Dat is iets helemaal anders dan 'gedateerd' klinken. Als je Nevermind of Ten afspeelt moet je ook doof zijn om die albums niet in het juiste decenium te kunnen plaatsen. Dat vind ik niet altijd een nadeel, eerder een bepaalde charme. Kwaliteit is dit toch echt wel, je zou het je vandaag niet kunnen inbeelden dat een kwaliteitsnummer als Maid Of Orleans de eerste plaats bekleedt in de top 40.

avatar van Chameleon Day
4,5
Het geluid op dit album (en van OMD in het algemeen) is idd wel wat gedateerd......typisch jaren 80. Zit ik daarmee?......nee, ik vind het heeeeeerlijk! Gedateerd, maar prachtig. Klassieker van een tijdsbeeld.

'Romance of the Telescope'

avatar van Snakeskin
3,5
Bij Nevermind en Ten is de opwinding die het losmaakte heden ten dage nog steeds voelbaar en grijpbaar. Bovendien zijn dat platen die van invloed zijn op een richting waarin popmuziek zich ontwikkelt heeft. Een dergelijke duiding gaat voor Architecture and Morality zeer zeker niet op. OMD is met deze plaat datgene wat 2 Unlimited voor haar periode in de jaren negentig was.

avatar van reptile71
Is ook niet vergelijkbaar natuurlijk. OMD is nooit een hype geweest, Nirvana en Pearl Jam wel. Die hebben massa's mensen getrokken, OMD alleen altijd maar kleine zaaltjes. De vergelijking die je zou moeten maken is grunge met de synthpop hype en uiteraard was de grunge hype veel heftiger, maar grunge ging ook gepaard met meer extraverte emoties, waar synthpop juist zeer introvert is. Ook op mij heeft grunge meer indruk gemaakt, maar ik was ook pas 9 toen OMD met haar debuut kwam en 19 toen Nirvana kwam met Nevermind, op een moment dat ik zelf veel meer bezig was met muziek. Maar vergis je niet in de indrukken, ik vergeet nooit dat OMD kwam met Maid of Orleans, die clip met dat paard in de sneeuw en ik weet dat dat voor velen zo is die rond die tijd opgroeiden. Het was alleen allemaal niet zo heftig als de introductie van grunge begin jaren 90. Het was een meer introverte indruk, zoals dat ook past bij de muziek.

avatar van LucM
5,0
Natuurlijk had dit album niet zo'n impact als "Nevermind" van Nirvana, OMD was zo geen hype en synthipop en grunge zijn twee totaal verschillende muziekstijlen.
OMD vergelijken met 2 Unlimited gaat ook niet op. OMD was een echte band die een aantal (synthi)popklassiekers achter zijn naam heeft, 2 Unlimited was een project opgezet door twee Belgische DJ's en de hits die eruit voortkwamen waren louter fabriekswerk.

Snakeskin schreef:
Bij Nevermind en Ten is de opwinding die het losmaakte heden ten dage nog steeds voelbaar en grijpbaar. Bovendien zijn dat platen die van invloed zijn op een richting waarin popmuziek zich ontwikkelt heeft. Een dergelijke duiding gaat voor Architecture and Morality zeer zeker niet op. OMD is met deze plaat datgene wat 2 Unlimited voor haar periode in de jaren negentig was.


Dit verbaast me enerzijds (de teneur en de villeine portee) en eigenlijk ook weer niet.

De 80's waren een tijd waarin veel muzikaal gebeurde - zet het maar eens op een rij: veel stromingen, veel goede bands; profileren was niet makkelijk, marketing-budgetten niet groot. De eigen creativiteit, de kwaliteit van de muziek (er was nog geen internet om een community te vormen) was bepalend. OMD was één van de bands die zich goed wist te profileren en kwaliteitsmuziek maakte, ook experimenteel (later werd dat iets anders, braver, meer mainstream). De beweging rond deze muziek is autonoom, niet gecreëerd.

In het geval van Nirvana en vergelijkbaren lag/ligt dat echt anders - de krachten van de marketing en de promotie hebben daar mede hun werk gedaan. Ik herinner me nog hoeveel lansen er door een bekende DJ (JD) niet gebroken zijn voor Pearl Jam (zo heb ik OMD, Human League, Heaven 17, Depeche Mode om er even een paar te noemen, nooit gepromoot gezien). Grunge is goed neergezet en mede daardoor ook aangeslagen.

Even voor de duidelijkheid: ik zeg niet dat ik bands als Nirvana en bijv. Pearl Jam slecht vind - ik heb ze zelf niet als wereldschokkend ervaren. Dat is ook een kwestie van perspectief/context - ik zag destijds al een parallel met Goethe - "Die Leiden des jungen Werthers", eind 18e eeuw, leidde ook een cult toen. De mythevorming rond de figuur Kurt Cobain en de exploitatie van dat gegeven (de roddelbladen die Courtney Love maar bleven volgen) hebben ongetwijfeld een grote rol gespeeld.

OMD: ik twijfel of ik deze de beste vind of Organisation - dat komt mede door de draaislijtage op "Maid of New Orleans" en "Joan of Arc" .

Gast
geplaatst: vandaag om 16:06 uur

geplaatst: vandaag om 16:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.