Orchestral Manœuvres in the Dark - Architecture & Morality (1981)

OMD met 2 unlimited vergelijken. Daar kan je volgens mij gewoon voor de rechter voor komen of niet?

Je kan appels niet met peren vergelijken al is het fruit. Orchestral Manoeuvres in the Dark met 2 unlimited is dan water en vuur in mijn opinie.

Eerder een oceaan met een laf plasje in een vies bekertje..

Met EPO?

Ik vind die studie van Mjuman, een paar posts lager behoorlijk interessant. Met het risico om door een of ander crewlid met deze discussie naar het OMD forum verwezen te worden, graag nog enkele muziekhistorische voetnoten. Electricity is een statement en Enola Gay een blauwdruk. Souvenir, Maid of Orleans en het hele A&M album een commercieel geslaagde (is iets anders dan commercieel beoogde) verbreding naar het grote publiek. Electricity van OMD is een statement zoals Radioactivity van Kraftwerk. Radioactivity = het activeren of genereren van muziek uit radio's en zelfgebouwde elektronica. Electricity = het gebruik maken van elektronische instrumenten om muziek te produceren. OMD is de eerste band die na Kraftwerk elektronische muziek een populair, lichtvoetig en dus dansbaar elan weet mee te geven. Enola Gay is de eerste volautomatische synthpop song die een groot publiek wist te bereiken. Geen underground of avantgardistisch experiment met synthesizers, maar pure danspop. Enola Gay is als The Model van Kraftwerk: entertainment, pure pop. Enola Gay is de blauwdruk voor alle jaren 80 synthpop hits. Vind ik toch ook van een behoorlijke waarde, naast de verdiensten van Kurt Cobain en de grunge scène. Dat OMD erin slaagde om met Souvenir, Maid Of Orleans en dit hele A&M album ook nog eens het grote, Europese publiek te bereiken is een extra opsteker. Want hoe wars van platte commerce we ook zijn, muziek (zelfs de meest innovatieve of originele) heeft altijd een publiek nodig. Leg ze eens naast elkaar: Airport van The Motors, The Model van Kraftwerk, Popmuzik van M, Video Killed the Radio Star van The Buggles en Enola Gay van OMD. We schrijven 1978, 1979 en 1980. De geboorte van de synthpop. En dan zwijg ik nog van Tubeway Army, die ik toch dichter bij Roxy Music en Bowie vind aanleunen: glamrock met synths. Human League, Cabaret Voltaire en Ultravox zaten nog in de experimentele, artistieke fase. Maar de pure synthpop is geboren aan het eind van de jaren 70 en OMD stond aan de wieg.

Dat live concert wat bij de special edition zit is wel erg goed, veegt de vloer aan met studioversies.

Dank aan dazzler voor je 'muziekhistorische voetnoten'.

Begin jaren 90 vond ik één nummer van 2 Unlimited nog wel leuk: 'Faces'. Als ik dat nummer nu nog hoor, dan denk ik: VRESELIJK. Hoe heb ik dat ooit leuk kunnen vinden? 2 Unlimited was toen enorm populair, nu is het niks meer, helemaal niks. Ook hier op MusicMeter wordt 2 Unlimited uitgekotst, en terecht naar mijn idee.

De grunge van Nirvana heb ik altijd al vreselijk gevonden. Dat vond ik toen en dat vind ik nog steeds.

OMD maakte vanaf het begin al grote indruk op mij. Zeker de muziek op Organisation en Archtecture & Morality blijft voor mij het beste wat OMD ooit gemaakt heeft. Eigenlijk ben ik deze albums steeds meer gaan waarderen.

ik maak een diepe buiging voor dazzler die een groot fan van OMD moet zijn door Enola Gay op een voetstuk te zetten. Enola Gay was echter in Nederland geen hit en past daarom niet helemaal in het statement dat hij met de song wil maken. Ook wordt voorbij gelopen aan de hits van Jean Michel Jarre en wat te denken van "Tainted Love" van Soft Cell? Daarnaast wil ik nog aangeven dat ik OMD een typisch voorbeeld vindt van een plaat die geparkeerd staat Unlimited heb aangehaald als een ander voorbeeld van mijn stelling. Ik heb de bands niet met elkaar vergeleken. Ik had ook een andere band als voorbeeld aan kunnen halen om mijn punt te onderbouwen.

"Enola Gay" was wel een grote hit in Groot-Brittannië en OMD was één van de eerste synthipopbands die een breed publiek bereikte, hoewel ze inderdaad sterk beïnvloed zijn door Kraftwerk.

Ai ...

Enola Gay was nummer 2 in Zwitserland, nummer 1 in Spanje,
nummer 8 in de UK, nummer 1 in Italië en nummer 14 in Ierland.

Enola Gay staat in elk handboek voor synthesizers.

Enola Gay deed het niet goed in de Benelux omdat Virgin
hier in die tijd verdeeld werd door Ariola en Virgin was voordien
vooral een albums label met Mike Oldfield als vlaggenschip.

Niemand die Enola Gay niet kent in Vlaanderen of Nederland.

Jean Michel Jarre heeft nooit aan synthpop gedaan.
Een synthesizer pioneer was hij wel. Universele instrumentals
schreef hij ook ... ik label hem eerder onder de symfonische
synthreuzen waar ook iemand als Vangelis thuishoort.

Tainted Love is een single uit 1981. Don't You Want Me is
een synthpop hit uit 1981. Just Can't Get Enough is heerlijke
synhpop uit 1981 en het enige wat deze nummers gemeen hebben
is de blauwdruk die Enola Gay heet en een jaartje ouder is.

Quod Erat Demonstrandum

Inderdaad, geen hit in Nederland.

Dan vind ik toch dat Electricity ('79) meer een 'blauwdruk' is als Enola Gay('80)

@dazzler
de diepe buiging blijft overigens even gemeend.

Eens met LucM; was een nummer 8 in de UK; in NL bescheiden. Toch is het nummer op menige verzamelaar te vinden. Dus blijkbaar paste het wel in die collectie.

En snakeskin probeert wel heel gewiekst zich eruit te kletsen, even citeren:

"Het is mistroostige bagger die door de tand des tijds zwaar is aangevreten en die zo langzamerhand aan het wegrotten is."

verderop: "van invloed zijn op een richting waarin popmuziek zich ontwikkelt heeft. Een dergelijke duiding gaat voor Architecture and Morality zeer zeker niet op."

Zo, nog één die is afgestudeerd aan de Hogeschool van Alwetenheid en Hogere Helderziendheid.

Er is hier ook een forum over hoe je commentaar kunt leveren (objectief vs subjectief) en een ander over het afzeiken van muziek, waarmee je zelf eigenlijk niets (meer) hebt - ga daar eens lezen en schrijven i.p.v. hier te emmeren.

@mjuman
je vergeet mijn citaat: "wellicht zet ik iets te zwaar in, kwaliteitspop wil ik het zeker niet noemen"

van de andere citaten die jij van mij aanhaalt ontgaat mij de tegenstrijdigheid die je naar voren wil brengen.

Wat een geouwehoer hier. Ik vind het gewoon een goede cd. En elk mens in de zgn beschaafde wereld kent Maid of Orleans wel. Dat is HET bekendste van OMD en gewoon één van de bekendste syntnummers allertijden. Ontken het en ik zeg: Hallo, word eens wakker!

Bovengenoemde nummers van OMD zijn geen blauwdruk van Human League en Depeche Mode. Die maken hele andere muziek dan OMD. Er zijn gewoon verschillende stromingen geweest in het synthgebeuren.

Ik rep niet van tegenstrijdigheid, mijn woord is "gewiekst". Je substantieert nergens je beweringen, geeft geen bronnen. En aan het einde van de rit doe je net alsof het allemaal wel meevalt.

Ook je claim dat OMD niet van "invloed zijn op een richting waarin popmuziek zich ontwikkelt heeft" onderbouw je niet; het is alleen je eigen subjectieve interpretatie en weergave. Daarom wees ik ook op de andere fora (zie hierboven).

Enola Gay heeft airplay gehad, de tipparade gehaald, de Nederlandse buis en was verder geen grote hit.

Maar kijken we dan alleen naar Nederland - ook nog anno 2008? Daar is een woord voor, het begint met een 'b' .

Maid of Orleans

Oostenrijk 2
België 1
Zwitserland 4
Duitsland 1
Spanje 1
UK 4
Ireland 5
Nederland 1

Enola Gay

Zwitserland 2
Spanje 1
UK 8
Italië 1
Ierland 14

Souvenir

België 13
Spanje 1
Frankrijk 2
UK 3
Ierland 9

En daarmee zijn de drie grootste OMD klassiekers in kaart gebracht.

Electricity heeft altijd meer een cultstatus gehad,
maar is zoals MartinoBasso aangeeft even essentieel.

QED

Cult, jazeker: oktober '80 - Stokvishallen Arnhem: plaats voor ca. 1000 p. - aanwezig 150 (waaronder mjuman); weergaloos concert; elders beschreven.

Band met potentie, durf (absoluut invloed) en inzet, en niet "your usual cup of tea".

QED - same here!

OMD lifte mee op een stroming waarvan het fundament er reeds lag. "Nevermind" en "Ten" zijn ijkpunten in de muziekhistorie, dat is "architecture and Morality" niet. Als jij daar anders tegenaan kijkt, prima.

Man het fundament van Nirvana lag er al toen Cobain nog in de anale fase zat.

Overigens niets slechts over Nirvana en andere grungers, I love it!

Waar ik moeite mee heb is dat jij dit stelt alsof het een feit is. Dat is het niet, het is alleen maar jouw mening en niets anders.

Wat een belachelijk statement. De fundamenten van PJ en Nirvana waren er niet?? Heb je wel eens van Husker Du gehoord, Pixies, Wire, allerlei jaren 70 rockbands waar grunge zowat al zijn inspiratie vandaan heeft gejat? Wat een onzin wordt hier verkocht zeg. Dat je synthpop haat okee, maar ga niet je eigen voorkeuren lopen verdedigen met kulargumenten. OMD was even origineel als Nirvana of PJ 10 jaar later.. Eigenlijk was OMD origineler want heeft zich op een heel ander paadje gewaagd dan de veilige oerrock die de grungebandjes voor ogen stond

Een band als Orhestral Manoeuvres in the Dark haalde hun inspiratie uit de muziek van het Duitse Kraftwerk. Vormde deze vervolgens om tot hun eigen sound met als resultaat warme electronische muziek waar een ziel in te horen was. Later zijn ze een andere weg ingeslagen, maar dat is een ander verhaal.

Eens, desalniettemin hebben Nirvana en Pearl Jam niets anders gedaan met muziek die ook minstens 10 tot 20 jaar voor hun lag.. de discussie gaat dus nergens over.

Als je nu na buiten kijkt, zie je dat het donker is. Het heeft wel iets...

@orbit
Jij vertaald ijkpunten met mijlpalen. Orginaliteit is hier geen issue, ik ben geen hater van synthipop en ken ik de genoemde bands. Pearl Jam en Nirvana kwamen met muziek die de pers grunge is gaan noemen en die een stroom bands tot gevolg had die dat in hun sound proberen te integreren.

Snakeskin,

Noem eens drie synthbands die jij fundamenteler vindt dan OMD.
En met synthbands bedoel ik bands die popmuziek maken met synthesizers.
Ik bedoel daarmee geen avantgardistisch of experimenteel werk,
waar ik ook mateloos van kan genieten, maar waarop ik niet
kan dansen of waarmee ik niet kan meezingen.

Naast de al genoemde bands? Die bands dringen zich zo niet op, maar is OMD daarmee een fundamentele band?

Even terug komen op Enola Gay:

Het nummer was wel degelijk bekend in Nederland aangezien Veronica een enorme grote campagne begon om een grotere status te krijgen in omroepland en daarbij werd Enola Gay als achtergrond muziek gebruikt. Virgin wilde toen niet opnieuw de single uitbrengen in Nederland (bv She's Leaving brachten ze wel enkel in de Benelux uit, enkel werd dat dan weer geen succes...). Dat het lied wel erg populair was hier bleek wel uit het feit dat het nummer toen wel in de top 100 allertijden terecht kwam.