Metal Church - Metal Church (1984)

Een prima debuut van de heren waarbij opener Beyond the Black direct een knaller van een song is. Het valt tevens op dat het tempo weliswaar hoog is maar er vaak genoeg gas wordt teruggenomen en dat spreekt wat mij betreft in het voordeel van de plaat. Wayne is een zanger die ik echter niet altijd lang trek, hoewel zeker een prima vocalist, voelen zijn zangpartijen op den duur wat vermoeiend aan. Het zal met klankkleur te maken hebben. Al met al een goede worp waarbij het al gememoreerde Beyond the Black en het titelnummer en het epische Gods of Wrath er wat mij betreft met de eer van door gaan. In de nodige kritiek op de cover (en uitvoering) van Highway Star ga ik niet mee, de energie spat er wat mij betreft vanaf, de riffs worden op je afgeschoten en Wayne gaat er volledig in op.

Ik begrijp die keuze ook niet. Ze hadden nog Big Guns en The Brave liggen. Of dat een platenmaatschappijdingetje is, weet ik niet.

Op de eerste lp versie bestemd voor de Europese markt (op het label Steamhammer) stond Big Guns er 'standaard' bij op als extra track. The Brave hadden ze ingeleverd om op een Metal Massacre verzamelaar te zetten. Dat nummer mocht dan blijkbaar niet meer op het debuut. Zie ook Aggressive Perfector van Slayer, met dit verschil dat het wel als bonus op de Europese versie kwam te staan.

Wat grappig, dat zeg/vind ik ook al ruim dertig jaar.
Mijn favoriete B-kant aller tijden is dan weer die van Rainbows 'Rising'. Samen maakt dat de beste plaat die ooit gemaakt is en nimmer meer zal worden overtroffen.

Was vandaag in de metal stemming om de hardrock oudjes maar eens uit de kast te trekken en te beluisteren, waaronder deze.

Het moet ergens zo in midden jaren 80 zijn geweest toen ik van een mede bewoner in de tijd dat ik op kamers woonde dit album voor het eerst hoorde en was meteen verkocht. Vooral de opbouw en climax van de tracks op kant A van de Lp (eerste 5 nummers CD) maken dit zelfs voor mij na ruim 35 jaar nog steeds een klassieker in het genre. Het ruwe en rauwe geluid op het debuut wordt op de vervolg albums niet meer gespeeld. Het tweede album The Dark klinkt wat gepolijster en toegankelijker.

De gitaarrifs van track 2 Metal Church zijn gewoon subliem die opbouw van dat nummer en stuwende basslijn tussen de riffs door. Het instrumentale nummer Merciless onslaughc is een zeer aangenaam tussen door. Het enige minpuntje is de cover Highway Star.

Maar toch krijg dit album voor mij bijna de volle mep! Score 4,5

Tussenstand:

Metal Church
The Dark

Hun beste album m.i.

Voor mij deed Church een soort van hattrick; 3 maal volle mep scoren op rij. Kiezen doe ik liever niet.

Nog maar eens... Waarom? Daarom! Ik vind het een geweldig album, met een geweldige drummer, Kirk Arrington die om gezondheidsredenen (diabetes) er moest mee ophouden. Hier roffelt hij op die drums als een ontketende, ja wat eigenlijk, drummer met razendsnelle reacties en drumpatronen, een aanjager van dienst maar die de vellen geselt als een metronoom maar met de nodige humor, dat patroontje in (My Favorite) Nightmare. Soms denk ik dat een dergelijke goede drummer een nadeel was, want "je moet maar kunnen volgen of een ander job zoeken." Zalig en zaligmakend.

Zeker een album dat ik vaker ga luisteren, Metal Church is altijd een genot om te luisteren. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik niet weet wie er op de eerste 2 albums zingt. Het klapt er lekker in tenminste met Gods of Wrath als rustpuntje en vanaf Nightmare raak ik het vaak even kwijt totdat de prima uitgevoerde cover me wakker schudt. Wederom veel ruimte om te groeien in beoordeling.

De onvolprezen David Wayne

Wat een debuutalbum en wat een openingsnummers. Fijne agressieve zangstem van David Wayne en lekker gitaarwerk. Normaal gesproken vallen de kwaliteiten van een drummer me niet zo snel op. Maar in deze plaat zitten zoveel lekkere drumroffels en breaks dat ik Kirk Arrington zeker ook nog even wil noemen.

Op Metal Church | Discogs lees ik dat dit het eerste album is dat Terry Date - Wikipedia heeft geproduceerd. Wat mij betreft kan je een belangrijk deel van het succes van dit album ook aan hem toeschrijven. Ik ben ook een groot liefhebber van de sound die hij bij Pantera heeft vastgelegd.

Dit is het type metal dat je draait in de auto met de beide voorste ramen open en de speakers op standje burenruzie, terwijl je lekker aan het toeren bent met heerlijk zwoel zomerweer. Wat heb ik zin in de volgende zomer...

Goede A-kant , B-kant is minder.

De jaren 80 ging het razend snel met de ontwikkeling van de heavy metal. De ene na de andere metalband kwamen als paddenstoelen uit de grond. En met de albums is dat net zo. De ene na de andere goeie album werd geproduceerd. Het leek wel een wedstrijd van welke band heeft het beste album geproduceerd. Nou ik kan het niet 123 beoordelen want de keuze is reuze. Zo ook dit krachtige en machtige debuut van Metal Church. De opener is behoorlijk krachtig, het niveau blijft constant en zakt niet in. Ook de opener van kant B mag er wezen. Het beste nummer daar kan ik geen antwoord op geven. Zo moeilijk een zwak nummer is er ook niet het ligt allemaal zo dicht bij elkaar. Het enige nummer wat afwijkt is het razend snelle instrumentale Merciless Onslaught dat nummer herhaal ik trouwens vaak omdat ik het op gitaar probeer na te spelen, maar dat valt vies tegen. Voorlopig zal ik het nog wel in de 1e versnelling blijven spelen. Er zit heel wat uren oefening in voordat ik het kan spelen als het gitaartandem Vanderhoof/Wells. Maar ook dat drumwerk is indrukwekkend ook de heldere sound van de drums vind ik waanzinnig. Beyond the black, Metal Church, Hitman, In the blood, (my favorite) nightmare, Battalions en Highwaystar valt naar mijn mening onder de categorie meedogenloos moddervet en meeslepend, God of wrath is een prachtige rockballad met een mooie opbouw. De opbouw doet mij wel denken aan het veel latere Nothing else matters van Metallica anyway het alsluitende Highway star -althans op de CD uitvoering- vind ik waanzinnig de band heeft er een eigen draai aan gegeven en dat is te horen. Ik weet niet hoeveel geld de band moest betalen aan Deep purple maar het nummer is absoluut niet verkracht. De vergelijking met het orgineel gaat niet op want dat is uit een ander tijdperk en Ian Gillan zong in z'n hoogtij dagen wel wat octaven hoger dan de -helaas- legendarische David Wayne. Het enige kritiekpunt is op de LP uitvoering had je een extra track (Big Guns wat ook waanzinnig is) maar op de CD uitvoering helaas niet. Maar dit album krijgt van mij de maximale score.

Speel je het op de juiste manier? Ik vond een paar jaar terug wel een tab op internet, maar dat zaten fouten in. Op mijn gitaartab-hobbywebsite heb ik een meer correcte tab staan van dit nummer: Michiels E7#9add11/F gitaartabsite - Metal Church " Merciless onslaught " - rockarolla.nl
Ik kan het wel spelen, maar het uitzoeken was een heel gepuzzel, lastig te ontcijferen!

Ik heb het op You-tube gevonden : ik beperk het tot de 1e 2 rifs :
Lage E :0- 3- 0- 5 -0 -3- 0 -6 - 0- 3- 0- 5- 0- 3- 0 / C power chord/ 0- 3 -0- 5- 0- 3- 0- 6- 0- 3- 0- 5 /E flat// D (power chord)/ x6
Vervolgens : A Power chord 2x rust dan G flat en vervolgens: 0-1-0-1-0-1-0-1-0-1-0-1-0-1-0-1-0-1.
Ik moet jou wel even m'n complimenten geven dat je het ondanks die snelheid het toch weet te ontrafelen. Ik lig toch wel een niveau onder jou. Zelf doe ik het ook namelijk veel melodieën proberen op te zoeken. Bas partijen zoek ik meestal op met de piano. Piano heeft meer 'laag' dan de gitaar en zelfs basgitaar. Als je een instrument bespeeld - in ons geval gitaar- krijg ik en ik denk jou ook veel bewondering voor die thrash gitaristen en rock en heavy metal in het algemeen. Daar zit uren, dagen en maanden oefening in om dat te kunnen spelen. Sweet Child O mine van Guns 'n roses en Anasthasia van Slash zijn ware lamme vingers veroorzakers. Anyway het debuutalbum van Metal church is -net als Master of puppets van Metallica- Tijdloos dat is wat zeker is.

Volledig met je eens!!!!!! wat hij bij (My favorite) nightmare deed, dat deed hij ook min of meer bij Psycho op het eveneens ijzer sterke The Dark album. Ik mis alleen je reactie op het razend snelle Merciless Onslaught. Ook dat drumwerk is fenomenaal, heb dat vaak herhaald. Verveelt nooit, qua stijl doet Kirk Arrington mij denken aan Keith Moon. En qua strakke ritme aan Phil Rudd, is overigens mijn mening. Advies : draai Merciless Onslaught niet in de Auto, de rechtervoet gaat direct naar de plank. En dat betekend cashen bij het CJIB. Maar wat ik al eerder vermelde een ijzer sterk en verpletterend debuut!!!!