New Order - Low-Life (1985)

Even één van mijn vorige links geupdate.
Hij bevat (bijna) allemaal alternatieve versies van de albumtracks.
Sommige live, sommige live in de studio, sommige remixen.
Plus een viertal bonustracks.

Sorry hoor, waarom wordt een dubbel-cd release als een volwaardig album gezien? Ik zie al dat extra als zakkenvullerij voor de platenbonzen en zal me zeker niet daaraan conformeren.

Voorlopig heb ik alle eerste albums van NO op vinyl en de cd releases die ik heb zijn allen eerste officiele Factory persingen, DAT zijn voor mij de echte albums, niet met al die prachtige 12" extra's erbij....

Daarintegen, ook ik mag mijn mening over sinasappels geven, mag ik dat duidelijk ook over een (hoe typte je dat zo mooi) gecanoniseerd, mooie woorden mag het mag duidelijk zijn jij geen NewOrder freak bent als je re-releases en origineel met elkaar verward. Dat is pas een tomaat van het land met een tomaat uit een westlandse kas (door gemanipuleerd) vergelijken.

Een "freak" heb ik nooit willen zijn, eerlijk gezegd, lees mijn posts bij de NO-releases; maar even meedenkend is één antwoord gepast: ga terug naar je kasteel, heer en praat met je joker, die heeft echt een betere tekst!

Geweldig album, mijn favoriet van New Order, elk nummer is geslaagd, met Sunrise als topper, en dan heb je ook nog prachtige nummers als Sub-Culture en Elegia.
Niet het langste album van NO, maar wel het beste.

Weg met het dance label bij New Order albums.
Over de singles wil ik discussiëren, maar de albums zijn rock.

Nee bij New Order albums hoort duidelijk wel het label Dance, vind ik.
Zeker nummers als Sub-Culture en Face Up zijn zo dansbaar dat je dat label dance echt niet kan weghalen, dat er bij Joy Division geen Dance staat, kan ik begrijpen, maar bij New Order hoort dat er gewoon bij.

Ik kan ook op Love Vigilantes en Sunrise dansen hoor.
Zelfs op Elegia kan je slowen als je in de juiste stemming bent.

Maar dat maakt van Low Life geen dance album,
Power Corruption & Lies nog minder en Brotherhood
en Movement al helemaal niet.

Organisation van OMD wordt toch ook geen dance album
genoemd omdat Enola Gay er op staat. Staat er bij Thriller
van Michael Jackson rock omdat er een gitaarsolo zit in Beat It?

Een verzamelalbum van The Stone Roses wordt geen dance
omdat Fools Gold er tussen staat. Rock flirt met beats.

Bij Technique kan ik het dance label verdragen.
Daar richt New Order zich in enkele songs nadrukkelijk naar dansvloer.
En bij de 12" singles past het ook perfect. Hacienda party time.

Okee ... ieder zijn waarheid.

"Hoort er gewoon bij"

Gee whiz, nog zo'n zelfbenoemde New Order-kenner!

Is het de kwaliteit van de keien (te licht) is het de wind dat ze tegenwoordig van alle kant komen aangewaaid, de broekemannetjes die a. alle New Order genre-aanduidingen op 'dance' zetten en b.menen alle doorwinterde wavers even de les te moeten lezen? Elders werd al gewezen op het redelijk irritante gedrag van dit soort youngsters. You're not alone guy!

Dit soort snotty opmerkingen haalt echt een essentieel deel genoegen van de site weg. Ware dit een andere ensemble of een ander genre zou ik zeggen:

"Yo, take a hike dude, or a chill pill" - dat past echter niet bij dit genre/deze band, dus doe ik het niet - en ga ik tandenknarsend verder.

Jullie autoriteit verliest terrein aan de wikipedia terreur

Dus als muziek goed dansbaar is dan is het dance? Aha... ik leer elke dag weer bij. Wil iemand alvast even 99% van alle wereld muziek even op dance zetten. Er is nog veel te doen op deze site.

Begin jij vast met Dead Can Dance?


Dooie_blikken_dans betekent dat dus

Heb het weer gecorrigeerd...

Ahh je hebt het er druk mee

Voor mij indertijd de eerste LP van New Order en nog steeds een van hun beste. Subculture helemaal grijs gedraaid. Sooner than you think is ook heel fraai.

Na zoveel jaar het beluisteren nog steeds meer dan waard.

dit is na Corruption, POwer and LIes de beste NO.

Technique vind ik ook geweldig, maar die 3 zijn zeker de 'heilige drie-eenheid' van New Order.
Aangevuld met Substance ben je dan vrij compleet wat NO betreft.

Fijn dat we in NL vrijheid van religie hebben - nog wel, tenminste. Zelve vind ik Movement toch wel een intrigerend album en zou dat eerder op schoot bij de Madonna mogen belanden dan Technique - dat ik weliswaar beter vind dan Brotherhood, maar toch weer niet de slagkracht heeft van een Get Ready

Technique: mij te veel dalen naast een paar toppen. Maar, once again ieder vult zijn eigen heilige drie-eenheid in.

New Order moet het van mij echt hebben van de eerste drie albums. Dit album dat wel iets minder is dan het voorgaande P.C.&.L. moet het van mij vooral hebben van "The Perfect Kiss" en "Elegia", die voor mij behoren tot de beste nummers uit het oeuvre van New Order.

4,0*

Op vinyl, met oorspronkelijke hoes, is dit album echt een plaatje en alleen al voor het design de aanschaf waard

De oorspronkelijke uitgave op vinyl was, en is, een plaatje pur sang. Dat overtrekvel met de informatie en de fraaie foto's van de bandleden. Het heeft wat mogen kosten, maar heeft de tand destijds ruimschoots doorstaan.

Volgens mij ziet de huidige herpersing op vinyl er net zo uit. Over de cd-versie doet het verhaal de ronde dat Peter Hook eigenhandig de boekjes in een aantal platenzaken heeft omgedraaid zodat zijn gezicht ook te zien was; het vinyl toont nl Gillian en Steve op de hoes en Barney en Hooky op de foto-binnenhoes.

Van die bassist is een hoek af, zeggen ze bij ons in Kortrijk,
waar hij een maand geleden UP kwam verkrachten.
Ik ben wijselijk thuis gebleven.

Wat jammer dat ze hier een kortere versie van The Perfect Kiss op hebben gezet.
Die vreselijke Sub-Culture die hier op staat vind ik nog erger. Het lijkt wel een bende amateurs...
Jammer, want de andere uitvoeringen van die nummers vind ik erg sterk.
Net als de rest van dit album.

Voor de lange versie van "The Perfect Kiss" moet je naar "Substance" en die lange versie is inderdaad een stuk beter.

Ik heb de bonus cd ook.
Dus wissel ik gewoon de mindere versies met deze die ik beter vind.
Het zal alleen wat jammer zijn voor de punten die ik moet uitdelen aan dit album.

Nog even aan herinneren dat Substance een 8 minuten versie
van The Perfect Kiss heeft en de bonus CD van de deluxe editie
een 9 minuten durende versie. De laatste is de originele 12" versie.

De eerste is een minuut ingekort om alles op CD1 van Substance te krijgen.
De vinyl versie van Substance heeft trouwens wel die van 9 minuten.

De album versie (en 7" versie) van The Perfect Kiss snoeit inderdaad
de mooiste stukken van het nummer weg. Sub-Culture is in zijn album versie
veel meer basic. De 12" mix brengt een totaal ander geluid, volledig opgefunkt.
Peter Saville vond die 12" koerswijziging zo fout dat hij weigerde om een hoes
te ontwerpen. Zo gaat het verhaal althans: vandaar de volledige zwarte hoes.

Leve dazzler, de levende New Order encyclopedia!
Welke Sub-Culture vinden jullie trouwens de beste?

Ik was 16 jaar en kocht de Sub-Culture 12" (had het album op cassette).
En ik was meteen verkocht, onder de indruk van zoveel muzikale gimmicks in de mix.
Soulvolle backing vocalen, meer hoogte en laagte in de tonen, een stereofonisch orgasme.
Vooral het kunstmatig hikken van de naald en de manier waarop Dub-Vulture aan het einde
de naald zogezegd door het stof doet slepen waren briljante vondsten anno 1985.

Ik ben dus zwaar fan van de 12" versie. Ik heb het altijd jammer gevonden
dat de 7" edit op Substance stond en opnieuw de leukste fragmenten wegliet.

Hetzelfde geldt trouwens voor Shellshock, een nummer dat ik nooit zo bijzonder vond
in de Substance (US remix) versie, maar me pas echt overtuigde in zijn originele 12" mix.
Opnieuw jammer dat de deluxe box van Brotherhood de US remix heeft ipv de 12" mix (+9 minuten).

Shellshock is voor mij de laatste grote New Order sensatie op 12".
De remixen van Shame en Love Bizarre Triangle vond ik minder spannend.
Daarvan zijn de 7" versies het interessantst. De 7" mix van Love Bizarre Triangle
legt andere klemtonen dan de album versie. Héél zeldzaam op CD trouwens.

Zie ook hier.New Order/ 7" & 12" overzicht

Dat overzicht is heel erg handig.
New Orders discografie is echt wel een onoverzichtelijke boeltje geworden.
Brotherhood moet ik nog beluisteren.
Ik ga het volledige repertoire chronologisch af. Nu zit ik dus aan Low-Life.

Sub-Culture 12" vind ik ook de beste versie. Op het album klinkt de zang nogal vals.
En muzikaal is er idd al helemaal geen discussie mogelijk.

Vandaag de 2CD Collector Edition's van Brotherhood en Low-Life ontvangen. Brotherhood heeft zo'n transparante, plastic slipcase met daarop Collector's Edition. Bij Low-Life ontbreekt deze. Vreemd