Arcade Fire - Reflektor (2013)

Dat is nog meer ongrijpbaar. Hoe weet je dat er veel aan is gesleutelt dan. Zijn er mensen op MuMe bij het productieproces geweest.
Ik kan me voorstellen dat je de productie slecht vind maar in de meeste gevallen zijn dat rommelige producties met slechte verhoudingen.
Arcade Fire is altijd een band geweest met veel bombast dus grootse arrangementen. Dat kan het dus ook niet zijn.
Is het te goed opgenomen dan. Is dat wat er met overgeproduceerd wordt bedoelt.
Ik heb nog geen bevredigend antwoord. Someone?

Ik hoor toch ook een gelaagde en dynamische plaat (veel meer dan het vlak klinkende The Suburbs met zijn indierock 101 productie trouwens), ben niet echt James Murphy's grootste fan als songwriter maar als producer kent hij zijn stiel wel. Ik pik hier na meerdere luisterbeurten nog altijd nieuwe dingen op, iets wat zijn voorganger absoluut niet kon waarmaken. Aber ja, het is daardoor ook allemaal wat uitdagender en minder instant "what you hear is what you get" - dat zal dan wel niet bij iedereen zo in goede aarde vallen.

Een deel van diegenen die vinden dat het "vlak" klinkt zitten hier trouwens waarschijnlijk te oordelen op basis van de eerst gelekte rip, die had een bijzonder slechte kwaliteit en klonk inderdaad nogal platjes.

Er staan geweldige stukken muziek op deze reflektor, de meeste nummers beginnen geweldig maar gaandeweg wordt het toch wat 'too much', Arcade Fire wil iets te veel. Dat vond ik al bij de single Reflektor, de eerste helft van dat nummer is geweldig maar had dan ook beter afgerond kunnen worden IMO.
Here comes the night time heeft hetzelfde probleem, die bombast tegen het einde van het nummer was niet nodig.
Een van m'n favoriete nummer van het album You Already Know begint echt enorm swingend en catchy met een simpel maar echt een fantastisch gitaarriedeltje, jammer dat ook na de helft van het nummer dit niet meer terug komt.

Ik zal Reflektor zeker nog veel draaien, of toch de meeste nummers, iets als Supersymmetry en Here Comes The Night time II hoeven voor mij niet.
Reflektor is goed, maar Arcade Fire wil af en toe iets te veel.
4.0*

Ik heb sterk het vermoeden dat AF met dit album last heeft van het KId A syndroom.
Alle lof dat zij het hebben aangedurfd met zo een album op de proppen te komen. Om dit overgeproduceerde slappe hap te noemen vind ik ronduit belachelijk. Dat AF te veel wil vind ik ook een vreemde conclusie. Wees blij dat ze "veel willen" en niet met een Suburbs II zijn gekomen, maar het aangedurfd hebben hun nek uit te steken en met dit boeiende en gevarieerde album zijn gekomen.

Last van het Kid A-syndroom? ja, want het is wel zo'n ingewikkeld album en iedereen hier verwacht simpele popliedjes... Wat moet het heerlijk zijn om mensen waar je het niet mee eens bent weg te kunnen zetten met het argument "jullie snappen het gewoon niet"

Dapper dat ze licht licht van stijl zijn veranderd? wellicht. Maakt dat het een goed album? nee! Ik snap best dat een heleboel mensen dit een prima album vinden en er geweldig van kunnen genieten, die hou ik ook vooral niet tegen, maar ik kan dat (zeker van de eerste helft) niet. En ik vind het wat jammer dat er continu allerlei drogredenen bijgehaald worden door mensen die me ervan willen overtuigen dat ik het fout heb ("maar ze zijn vernieuwend", "je snapt het niet" of "je hebt het pas een paar keer gehoord"). Je zou ook kunnen accepteren dat je het niet met me eens bent en een constuctief stuk kunnen schrijven over wat je zelf van het album vindt, of daadwerkelijk op mijn standpunten ingaan. (Waarbij ik het wel een beetje overdreven vind dat mensen vlakke prodcutie ed erbij gaan halen, alsof het aan de producer ligt dat je het geen goed album vindt.)

Ik blijf Afterlife wel geweldig vinden trouwens, jammer dat er niet veel meer in die richting op staat.

Zo kennen we jou weer! Jij vindt een album niks en dan ga je zelfs mee met iemand die er anderhalve minuut naar heeft geluisterd.

Als actieve bezoeker van MuMe weet je wel wat "het volk" bedoelt met "overgeproduceerd" denk ik
Als professional zal je (/wij) weinig met dit begrip kunnen, dat kan ik begrijpen.

Ik zou zelf zeggen dat ze bepaalde ideeën en melodieën soms iets te uitgesponnen hebben gebruikt, zodat een nummer wat in herhaling valt en op den duur als "saai" bestempeld kan worden. Ik sta hier zelf niet helemaal achter, want ik houd van goede repeterende nummers. (bijv. Tender van Blur, Sinnerman of When The Music's Over). Als het niveau van de melodie niet op dit niveau is, kan ik begrijpen dat een dergelijk nummer als "saai" bestempeld wordt. Dit album bevat er een aantal.

Dat gezegd, als geheel is dit toch een heel behoorlijk album. Het minste van Arcade Fire (zeg ik na 7 luisterbeurten), maar in "albumwereld" toch wel een hele dikke voldoende waard

Amen!

Als je bepaalde nummers gewoon niet goed vindt, als een bepaalde stijl / gekozen richting je niet bevalt: schrijf dat dan op. Natuurlijk zijn er users die niet echt blij zijn hiermee, maar zo ver van hun eerste twee albums staan sommige nummers op dit album nou ook weer niet.

Dat is weer zo een typische outro die er inderdaad geen ruk toe doet. Ik vraag me ook echt af wat daar in godsnaam het doel van is, misschien vonden ze het zonder die 5 minuten wat gek om er een dubbelalbum van te maken...

Soit, heb het album nu 1x beluisterd (de youtube-versie) en het lijkt mij wel weer een zeer goede plaat te zijn hoor. Op die laatste 5 minuten na staat er héél wat moois op het album. Reflektor blijft voorlopig nog dé bom, maar die heb ik al vaak beluisterd natuurlijk. Kan niet wachten tot ik het album in handen heb.

Ik vind het een waanzinnig goed album. Enorm gevarieerd, heel anders dan wat ze voorheen hebben gedaan en dan andere bands doen. Heb al veel reacties gelezen waarin Reflektor 'too much' of te ambitieus en te pompeus is genoemd, maar ik vind de band op bv. de titeltrack en Here Comes The Night Time juist voor het eerst speels en catchy overkomen. Reflektor doet me bij vlagen denken aan de laatste van Vampire Weekend: aanstekelijke muziek die desondanks ergens over gaat en alles behalve simpel is.

Volledig eens met Randier, ik heb hem nu 4 keer achter elkaar beluisterd en ik heb genoten van elke seconde. Fenomenale plaat weer. Er zijn nog zekerheden in het leven. Arcade Fire

Nu voor het eerst aan het luisteren. Het is heel anders dan vorige platen. Ik vind het moeilijk om nu al te zeggen of het goed of slecht is maar dat had ik bij hun vorige platen ook. Bij Funeral heeft het jarenlang geduurd maar staat nu wel in mijn top 10.

We? ben je nou een individu of is west een groepsnaam? Iedereen heeft een eigen mening. Je kan er echt niet tegen he, dat mensen iets minder vinden dan jij? Je ging ook al zo tekeer bij AM van Arctic Monkeys. Gelukkig heeft niet iedereen dezelfde smaak. Qua album keuze al gelukkig helemaal niet.

De hidden track maar dan 'op de juiste manier': YouTube - Arcade fire - Hidden track from "Reflektor" (Not reversed as the original track)

wat een heerlijke pot muziek ........

Wat een weelde dat ik kan luisteren zonder verwachtingen, zonder vooroordeel en zonder me veel aan te trekken van deze discussie Inderdaad, echt bekend met Arcade Fire ben ik niet. The Suburbs heb ik gehoord, maar is nog relatief nieuw voor me en het eerdere werk luisterde ik zelfs nog nooit. En dat heeft zo z'n voordelen, bedenk ik me, luisterend naar Reflektor. Ontspannen en onbevangen ervaar ik de muziek waar zo veel heisa aan is voorafgegaan.

Ik hoor een stortvloed aan ideeën, uitgesmeerd over 75 minuten. Het begint met Reflektor, een aanstekelijk popdeuntje dat me meteen bij de kladden pakt. De vrouwenzang (deels in het Frans!) komt aantrekkelijk over en ook de lyrics helpen Reflektor aan vlotheid. Het rockt, swingt en klinkt lekker catchy. Te lang? Niet voor mij. We Exist dan. De start is wat loom. Overduidelijk minder pretentieus dan Reflektor, weet ook de tweede track te bekoren. Het is vrij rechttoe rechtaan, maar desondanks redelijk bombastisch. Na ongeveer 3,5 minuut wordt het nummer wel wat saai, door het uitgesponnen karakter. Dit had korter gekund.

In Flashbulb Eyes gaat het mis, het komt wat hol over. Gelukkig kabbelt dit inhoudsloze niemendalletje slechts 2,5 minuut voort, want dan is de irritatiegrens ook echt bereikt. Al die effecten proberen te maskeren dat ze dit beter hadden moeten uitwerken. Maar gelukkig, daar komt de nacht! Here Comes The Night Time is weer overheerlijk. Stilzitten is er niet meer bij en de elektronica stoort ditmaal niet. Dat hypnotiserende en gelaagde, de diepgang die je vraagt dit vaker te horen, is optimaal aanwezig. Toch een klein minpuntje dan, het suddert en sukkelt naar het einde. Daar heeft de band op dit album vaker last van. Aan variatie ontbreekt het echter niet.

Dat bewijst Normal Person, dat lekker eigenwijs uit de luidsprekers knalt. Het stuitert en rolt alle kanten op, een wat chaotisch allegaartje dat ik desondanks beslist kan waarderen. You Already Know is nog zo'n luchtig en vrolijk nummer. Hoor ik hier wat jazz doorklinken? Het klokt zowaar binnen de vier minuten. De heren - en dames! - kunnen het dus wel. Met Joan of Arc eindigt cd 1, wat toch wat ingetogener klinkt. Het laatste deel lijkt bedoeld om op adem te komen. Het fluisterzachte geruis is inderdaad weldadig.

We zijn pas op de helft. Dat belooft wat. Nóg meer bombast? Niet als het aan 'Here Comes The Night Time II ligt, dat het thema van deel 1 nog eens traag voorbij laat komen. Een opwarmertje voor de rest wellicht. Awful Sound (Oh Eurydice) en It's Never Over (Oh Orpheus) ontspannen zowaar. Niet dat het ballads zijn, maar het kleurt allemaal iets donkerder. Het spannende samenspel tussen mannen- en vrouwenzang in It's Never Over is prachtig, zeker op het laatst. En ze houden de aandacht vast! Want Porno is wederom ingetogen, lekker hypnotiserend. Hier ligt een jaren 80-sausje overheen, onwillekeurig moet ik aan Depeche Mode denken.

Afterlife lijkt je eraan te herinneren dat het album totaal anders begon. Het grijpt terug op het begin van het album en klinkt weer luchtiger. Het is een van de beste nummers, dat alles samenpakt wat Reflektor goed maakt. Het volle geluid, die stuwende ritmesectie en de bijna dansbare patronen geven Afterlife klasse. Met Supersymmetry hebben we het meest bijzondere nummer te pakken, dat fantastisch opent. Hypnotiseren kan Arcade Fire zeker. Het bezwerende klankentapijtje van synths, bas en percussie laat je langzaam wegdromen. Het einde vind ik een misser. In het tweede deel, vanaf de helft zo'n beetje, gebruikt Arcade Fire vervormende geluidseffecten die mij na een tijdje op de zenuwen werken.

De conclusie. Is dit pretentieus? Behoorlijk. Levert Arcade Fire kwaliteit? Ze doen dat voor mij bijna zeventig minuten lang. Hadden ze Flashbulb Eyes en het slot van Supersymmetry vergeten, dan was dit een zeer goed album geworden. Het swingt, komt origineel over en kent de gelaagdheid van een echte groeiplaat. Een klassieker in spe? De tijd zal het uitwijzen...

Ik heb daarnet de YouTube rip beluisterd (die beduidend beter klinkt dan de lek) en ik moet zeggen dat deze plaat voor een eerste luisterbeurt heel goed klinkt. Ik denk dat ik morgen maar eens ga kijken voor de vinyl.

Eerste luisterbeurt erop zitten. Ik vind het niet zo'n radicale stijlbreuk als bijvoorbeeld Kid A, maar desondanks zeker een gewaagd (dubbel)album.

Moeilijk om al een oordeel te geven, maar het is zeker een intrigerende plaat, waarop veel te ontdekken valt. De teksten lijken op het eerste gehoor wat minder persoonlijk dan die op de voorgaande platen. Trouwens vind ik de plaat wel een geheel vormen qua sound.

"Normal Person", "Joan of Arc", "Awful Sound" en "Afterlife" springen er voor mij nu het meest uit. "Reflektor" is ook een fantastische single, maar had wat korter gemogen, net zoals enkele andere nummers op het album. En de laatste 5 minuten van "Supersymmetry" had al helemaal weggelaten mogen worden.

Ik vind The Suburbs veruit hun beste album (Funeral is ook mooi, maar vind ik toch wat overschat) en ik denk niet dat deze dat niveau gaat halen. Vooralsnog vind ik Reflektor wel een geslaagd vervolg.
4* voor nu.

Die niet bepaald goedkoop is

Er zijn relatief nog weinig plekken waar ze vinyl produceren, sinds de comeback van de oude lp hebben de fabrieken duidelijk niet de maat gehouden met de vraag. Dat zal de prijs wel opdrijven, al is dat een gok. Dit lijkt me typisch zo'n album dat straalt op vinyl. Een lp klinkt toch warmer.

Ik haalde jouw eigen tekst van vanochtend over mij enigszins aan.

Ik kan er prima tegen als mensen iets minder vinden, dat opschrijven is eigenlijk al grappig. Waarom zou je daar nou niet tegen kunnen? Het ging mij om de manier waarop van willemweetniet, daar was en ben ik kritisch op en ik bleek niet de enige te zijn. En vergeet niet: discussie hoort er op dit forum wel bij.

Op amazon.de is 'ie 23,99 euri thuisgestuurd. Ik heb 'm besteld bij Arcade Fire zelf: was iets van 27 euro thuisgestuurd en voorrang bij de ticketverkoop.

Dan heb jij het op het juiste moment gedaan want ik bestel daar vaker (wegens goedkoopst) maar was nu toch mooi 34,99: Reflektor [Vinyl LP]: Amazon.de: Musik

Het kan ook via de andere verkopers op amazon natuurlijk maar dat is een keer niet lekker gegaan (wel heel netjes afgehandeld dus dat laat ik voorlopig maar even).

Verder overal 30 euro.

Ik zie nu dat ik dat geluk weer heb met de nieuwe PJ die ik goedkoper besteld heb op amazon.de dan waar ze het nu weer voor verkopen.
Geen pijl op te trekken%u2026.


Schijnt ook gewoon te maken te hebben met welke platenmaatschappij je van doen hebt want de prijzen zijn toch vaak onder de 20 euro is mijn ervaring met nieuwe albums (en dan zitten er vaak nog verzendkosten bij vanuit de UK of Duitsland).
Het debuut van Jake Bugg is ook typisch zo'n album dat maar boven de 30 euro blijft staan.

De muziek is kwalitatief echt wel dik in orde, maar de teksten zijn soms wel bedroevend flauw, kijk maar eens naar de lyrics van You Already Know.

Uitgesponnen begrijp ik ja. Te lange versies van de nummers. mmmm...Te lang is saai o.k. Maar dat is niet overgeproduceerd. Te lang dus.
Ben ik het niet mee eens overigens. Te veel albums klokken de laatste tijd rond de 33 minuten.
Dat is een hype geloof ik. 50 minuten is niet cool.
En vooral houden aan dat stramien want dat is hip tegenwoordig.
Nog meer respect voor Arcade Fire. Lekker doen wat goed voelt en geen tweede Suburbs.

Hoe vaker ik het album draai hoe meer ik zin krijg in een volgende luisterbeurt. Dat heb ik de laatste tijd niet vaak.
Gewaagd en vernieuwend. Nogmaals haal ik Bowie er bij (uit zijn rolstoel dan maar )
ik doel dan op de Berlijn periode.

Na Neon Bible de beste van AF! En Normal Person het beste nummer van dit jaar

En Jezus (sorry) het (Johhnny Marr) zou jaloers zijn op die rif, You Already Know

Ik heb me echt kostelijk vermaakt vandaag. Sowieso met het album als met de reacties erop. En je kan erop gaan zitten wachten. Steeds weer dezelfde discussies bij dergelijke grote releases. Eigenlijk te treurig voor woorden en tegelijk ook best begrijpelijk dat ze ontstaan. En het kriebelde bij mij ook wel af en toe om te reageren, maar was gewoonweg niet nodig

Wel fijn om tussen al het geouwehoer een goed inhoudelijke mening te lezen. En heerlijk om dat gewoon lekker onbevangen te kunnen doen omdat je nieuw bent met de band. Top 'DragorDT'. Ik heb mijn mening grotendeels klaar maar wacht nog lekker een weekje met plaatsen. Ik heb geen haast. Ik doe dat wel vaker op de achtergrond in soort van conceptvorm. Bij de meeste nummers blijft mijn eerste luisterervaring wel overeind, maar het komt ook regelmatig voor dat ik bij bepaalde nummers een ander inzicht krijg. Het zou ook wel eens fijn zijn als de discussie wat meer over de inhoud zou gaan, zodat je door goed onderbouwde (negatieve dan wel positieve) bevindingen van anderen een ander perspectief krijgt. Maar dergelijke inhoudelijke discussie komt waarschijnlijk pas over een aantal weken als de hype rondom het album minder is... Want waarom moet een mening over het gehele album zo snel worden gevormd? Want zo komt het wel over. Om er klaar mee te zijn en naar het volgende album over te kunnen gaan? Eigenlijk best respectloos. De mannen van AF zijn vele maanden - zo niet jaren - bezig geweest om een mooi product af te leveren. En degenen (gechargeerd) waarvoor ze zo hard hebben gewerkt geven het niet eens een paar dagen - of laat staan een paar weken - de tijd om eraan te proeven, te ontdekken, te wennen en te waarderen. En ja, ik denk best dat je na een eerste luisterbeurt een redelijke inschatting kan maken of een album potentie heeft. Dat lukt mij ook. Maar echt een gedegen oordeel geven binnen één dag (of in anderhalve minuut, die was echt té grappig)? Een album als deze wil ik een keer 's ochtends horen, een keer midden in de nacht, na een paar borrels, wellicht tijdens het hardlopen en ga zo maar door.... Maar goed, nu reageer ik toch op de ontstane discussie en daar kom ik eigenlijk niet voor



Wat ik al typte; een fijne en onbevangen recensie. Leuk ook om een mening te lezen van iemand die niet bekend is met de band en dat ook gewoon ronduit zegt. Zoals ik een paar pagina's terug al schreef; 'Here Comes The Night Time' was direct een van mijn favoriete nummers. Die versnelling op 4:45 is geweldig. Evenals de terugschakeling naar het einde ervan. Dat nummer is gewoon een feestje op zich. En als ik lees wat je bij 'Joan Of Arc' schrijft vraag ik me af of jouw versie van het album wel juist is getagd 'wat ingetogener' schrijf je? Op adem komen bij 'Joan Of Arc'? Integendeel zou ik bijna zeggen. Op adem komen doe je pas als je het schijfje (in gedachte) hebt verwisseld en de tweede nacht aanvangt

En Ja keijzm73 eindigen met Supersymmetry is met een borrel op in de nacht een verademing. En dan is het einde van dat nummer totaal niet overbodig.

Entre La Nuit

Ik heb niets getagged Op Deezer hoeft dat ook niet. Wél heb ik iets ongelukkig verwoord. Want ik bedoelde met het laatste deel niets meer of minder dan de laatste dertig of veertig seconden. De muziek stopt, de klok tikt door en na het luider zetten van de volumeknop bespeurde ik dat geruis. En ja, dat moment liet me even op adem komen. Op adem komen kan ook tijdens de muziek, waarom niet? Daar komt geen virtueel gewissel van schijfjes aan te pas.

Ik ga nu spookrijdend de bandhistorie van Arcade Fire verkennen. Dus van The Suburbs naar het eerdere werk, met het debuut als laatste. Eens kijken of ik dan meer snap van al die over elkaar buitelende meningen. Dat ik niet zal schromen tussendoor ook nog even naar Reflektor te luisteren, lijkt me duidelijk

Inderdaad een goed stuk DargorDT.. zo wil ik er wel meer lezen!