Radiohead - OK Computer (1997)

Snelheid is misschien niet het juiste woord. Misschien bedoelt hij gewoon dat er te weinig dynamiek in zit voor hem. Dat heeft niets te maken met de snelheid van de nummers. Het kan bijvoorbeeld zijn dat de nummers in een slechte volgorde staan of dat ze te zeer in dezelfde sfeer zitten waardoor de luisteraar op den duur niet meer geboeid is.

En voordat er verwijten aan mijn adres komen en om te vermijden dat ik afgerekend word op mijn top 10 die trouwens helemaal niet meer up to date is of op mijn leeftijd of het feit dat ik fan ben van Queen of.... Dit zijn gewoon hypotheses die ik opper. Snelheid lijkt me een wat ongelukkig woordgebruik dat niet de lading dekt. Slechts een vermoeden.

Ik heb je Top 10 gezien; het is je smaak niet en dat kan.

Als ik graag naar hiphop luister wil niet zeggen dat ik geen andere muziek beluister.

Zo ook Elliott Smith, The Beatles, wat ambience, Soul, Jazz etc.

Ik hou gewoon niet van luid en hard muziek.. dit album heeft mooie nummers maar als dus die luide nummers beginnen geef ik het al gauw op...
Naar mijn mening vind ik daar niets muzikaals aan.

Dat was ook met een knipoog; als je sommige nummers niets aan vindt, is dat jou gevoel erbij en dat is natuurlijk oké. Ik zelf kan bijv. dat 'luide kabaal' ergens in Paranoid Android niet aanhoren, dus ik begrijp je wel.

Betreffende user geeft het gevoel, middels zijn leeftijd, gebrek aan variatie in stemmen en een select aantal radio2 artiesten, vooral aan dat een bepaalde muziekstijl (en aversie tegen 'moderne muziek') met de paplepel is ingegoten. Een soort opa van 17 die roept dat vroeger alles beter was. Dat hij zijn eigen muzieksmaak nog volledig moet ontdekken lijkt mij een open deur. En die smaak hoeft absoluut niet naar Radiohead te leiden.

Het blijft opvallend hoeveel users, tav de toplijst denken een album in bezit te hebben wat zij ook zelf fantastisch zullen vinden. een album wat ieder mens op aarde zal waarderen is een utopie, dus verwacht niet het onmogelijke.

Ik ga dit album welzeker nog een kans geven en het geniale ontdekken.
Het is al een flinke tijd geleden dat ik dit album beluisterd had.

Naarmate ik de plaat meer beluister,begin ik me steeds meer aan het nummer The tourist te ergeren. Wat doet zo'n nummer op een plaat als OK Computer? Totaal geen interressante melodielijn,klagerige zang,saaie drumpartijen etc .

Neemt niet weg dat de rest van de plaat het gewoon keihard weer goedmaakt. Voor mij een absolute topper van een album.
Vanaf het begin met het knappe drumwerk op Airbag tot het mooie dromerige Lucky. Fitter Happier sla dan wel altijd over.
Als iemand mij trouwens kan vertellen wat er nou met dat 'nummer' bedoel word,graag(de betekenis erachter etc).
Climbing up the Walls is tot nu toe mijn favoriet!
Al met al een topplaat.

Kan alleen niet de genialiteit van In Rainbows overtreffen .

Lekker album met Paranoid Android als absolute toptrack.

Karma Police doet me trouwens aan een nummer van the Beatles denken...

4*

Welk nummer dan?

Sexy Sadie

Ik luister graag naar Radiohead en ik vind dit 1 van de betere of misschien wel de beste van hun. Ik vind de sfeer en het geluid mooi en alle nummers boeien mij wel. Fitter Happier zal ik niet als een echt nummer toereken. Voor mij blijft dan The Tourist over als het mindere nummer. Mijn favoriete nummers zijn: Climbing up the Wall, Karma Police en Paranoid Android. De rest volgt daar kort op na. 5*

Ik vind The Bends en vooral In Rainbows toch wel beter als deze. Lucky blijf ik de uitschieter vinden.
Waarom wordt hier gezegd dat als je een jaar of 17 bent je nog je muzieksmaak moet ontdekken?? Ik heb anderen horen zeggen dat je de muziek die je op die leeftijd goed vond je altijd goed zal blijven vinden. Kan een ervaren user dit voor mij bevestigen? Ik kan me namelijk niet voorstellen dat ik de muziek die ik nu luister ooit aan de kant zal schuiven...

Vind je mij een ervaren user?

Zal wel gewoon van persoon tot persoon afhangen. Ik kan jou vertellen dat ik nu nog even zwaar kan genieten van muziek die ik als tienjarige al magnifiek vond. Chill the Bill, luister gewoon naar wat je graag hoort en voor de rest doet het er allemaal weinig toe.

ik reken me maar even tot de ervaren personen . . . .

Ik moet eerlijk zeggen dat er nogal wat muziek is die ik zo tussen 15 en 25 draaide en goed vond, die ik nooit meer draai en eigenlijk niet meer zo bijzonder vind. Deep Purple, Bowie, U2, Simple Minds, Pixies, Sonic Youth; geen slechte muziek hoor, maar voor mij wel iets dat 'geweest' is. daar staat tegenover dat een aantal zijn blijven hangen: Kate Bush, Astor Piazzolla, Miles Davis, Prince.

Exit Music (for a film) is zo prachtig, mijn favoriete nummer van deze inventieve band.

Dit album nog eens gedraaid t.o.v Kid A, die iets meer mijn voorkeur heeft.
Heel het album kan mij wel boeien en vasthouden, maar mij niet zo meenemen als op Kid A.
Blijft het verders een feit, dat dit destijds een instant-klasieker was om meerdere redenen. Als je pablo honey en dit album langs elkaar legt. Zegt het zowiezo al heel wat over de groei/ontwikkeling en expansiedrift die deze band heeft.
Verder past deze schijf naadloos in het tijdsbeeld van 1997, maar heeft het ook de power om 10 jaar na dato nog steeds sterk te klinken. In dat opzicht is er een vergelijking met Dark Side of the Moon, wat nu nog steeds mee kan met de beste.

Verder blijf ik buiten de discussie van punten, smaak en andere elitaire besonjes. Het mooie van deze site is voor mij, juist dat je aan kunt geven wat het met je doet, wat je er van vind. Met jezelf als referentiekader. Daar kan dan niemand toch aanstoot aan nemen.

Netjes gezegd, Madjack

dat is een hoop gelul. waar denk jij het voorrecht vandaan te halen om iemands muzieksmaak zo neer te halen?
ik denk dat jij de gene bent die nog een eigen weg moet vinden, misschien moet je maar is luisteren naar muziek uit andere tijden. uit tijden waarin muziek nog iets artistieks was, waar muziek nog wel is een sterke statement maakte, of gewoon ECHT mooi was.
over muziek wordt steeds simpeler gedaan, en het betekent bijna niks meer tegenwoordig. en gezien je top 10 ben jij iemand die daar dus ook helemaal niks om geeft. ik denk tenminste wel na en zo heb ik mijn eigen muzieksmaak gevonden.
zie jij trouwens maar is een band te vinden die het nummer 'Atom Heart Mother' weet te evenaren.

..ach..een aangebrande PF fan..jaloers/kinderachtig omdat TDSOTM niet op één staat... (je moet dat verhaal over die jonere met een knipoog lezen, jeewee)

Inderdaad! Het was me voorheen nooit eerder opgevallen, maar nu ik er door jouw post bij stilsta: wat een gelijkenis! Wel een andere opbouw, maar de akkoordenwisselingen... Zouden ze dat opzettelijk hebben gedaan? Ik kan het me eigenlijk niet voorstellen...

Hij haalt jouw muzieksmaak niet naar beneden.

Ik snap ook niet waar je de neiging vandaan komt dit album te vergelijken met jaren 70 muziek. Dan kun je ook redeneren dat al die muziek is gejat van de 'zwarte muziek' uit de decennia daarvoor.

Ik vind dit album geen simpele muziek, maar met simpele muziek is helemaal niets mis. Bovendien is het album WYWH van PF, dat ik ook zeer waardeer, hier pas echt een voorbeeld van.

natuurlijk, muziek verandert door de tijd heen, maar dan kun je toch juist wel muziek uit verschillende tijden vergelijken?
en vind jij Shine on you crazy diamond simpel?

Nogmaals, met simpele muziek is niets mis.

Ik vind het hele album WYWH erg goed(4,5 ster), maar muzikaal gezien erg simpel. Er is bijna geen album waarop zoveel wordt herhaald.

En natuurlijk mag je muziek vergelijken, maar als je dit nep en nagemaakt noemt zonder goede onderbouwing en zonder aan te geven dat dit slechts jou mening is kun je aparte reacties verwachten.

Simpel en minimaal vind ik toch wat anders. Onder minimaal versta ik met minimale middelen, maximaal bereik. Onder simpel versta ik gemakkelijk: simpel te vatten, noem het van mijn part easy-listening.
Philip Glass heeft minimal-muziek gemaakt. Frans Bauer maakt simpele muziek.

Jeewee: goede muziek en slechte muziek heeft niets met tijd te maken. In de jaren '70 zijn lp's vol met bagger uitgebracht, net zoals dit jaar. Daarnaast hebben de jaren '70 pareltjes opgeleverd die nu nog steeds relevant zijn, maar dat is tegenwoordig niet anders. Nogmaals: je klinkt als een oude opa die zegt dat 'vroeger alles beter was'. Ik denk (gezien je top 10 en stemmen) dat je pas aan het begin van je ontdekkingstocht bent en nog helemaal niet de positie hebt om te oordelen zoals je nu doet.


Ik respecteer je mening, maar heb je ook een argumentatie? Misschien heb je wel een punt en kun je mij overtuigen op welke punten de muziek die ik nu luister artistieke of emotionele 'tekortkomingen' heeft. Ik kijk oprecht uit naar jouw visie hier op.

De post van bloempje is natuurlijk wel een beetje denigrerend naar de jongeman toe. Uit de hoogte. Ik begrijp dus wel dat de persoon in kwestie een beetje boos wordt, zich wat gekleineerd voelt.

Ten eerste ben ik het niet met je eens dat tijd niks te maken heeft met de muziek die in die tijd wordt voortgebracht. De tijd, het denken van de maatschappij, de algemene waarden, normen en idealen die erop na worden gehouden door de massa, bepaalt juíst vanuit welk gezichtspunt muziek wordt gemaakt. (natuurlijk niet alle muziek, maar de meeste wel)

En over die argumentatie, dat vind ik heel erg lastig. Toen ik deze cd luisterde, werden die gevoelens (dat het nep en afgezaagd was) bij mij opgeroepen. Ik denk dat ik die gevoelens vooral kreeg, omdat deze ongeveer onomstotelijk op de nummer één plek staat, en het me teleurstelde dat het niet mooier was dan ik me had voorgesteld. Ik vind deze muziek niet meer bijzonder dan muziek van andere bands uit ongeveer deze tijd (bijvoorbeeld Muse).
Over het algemeen vind ik muziek uit de jaren '60 en '70 veel beter, en dat is dus ook de reden waarom ik daarnaar verwees, als 'betere tijden voor muziek'.

ik hoop dat ik hiermee het een beetje duidelijk heb gemaakt?

Geniet gewoon van muziek.

Nou, deze Radiohead is toch al een aardig eind op weg, zeg nou zelf...
Als ik die belachelijk onaantastbare notering in de top250 hier zie, moet ik altijd denken aan het nummer 'The Black hit of Space' van The Human League :

"As the song climbed the charts, the others disappeared
Til there was nothing but it left to buy
It got to number one, then into minus figures
Though nobody could understand why"