Radiohead - OK Computer (1997)

Ik heb deze CD nu één keer gehoord maar ik vind hem (nog) niet zo super. Binnenkort nog maar een keer luisteren.

Komt nog, soms zijn er wel 20 luisterbeurten voor nodig. Een voor een groeiers. Een album wat direct aanspreekt dooft (meestal) binnen enkele weken uit als een nachtkaars.

Haha, mooi gesproken Daar ben ik het helemaal mee eens. Ik moet muziek trouwens bijna altijd twee keer luisteren voor ik het kan waarderen. Ik kan na één luisterbeurt in ieder geval wél zeggen dat er meer dan genoeg afwisseling inzit.

Net voor de tweede keer geluisterd....ik doe er een halve ster bij.

Zie je,daar heb je het al.
Ik zou zeggen nog maar wat keren luisteren,
dan weet ik bijna zeker dat je deze cd 5 sterren
gaat geven.
Dit is echt een typisch voorbeeld van een groeiplaat.

Dit is volgens mij inderdaad het schoolvoorbeeld van een groeiplaat, ik kan me niet voorstellen dat ook maar 1 iemand deze plaat bij de eerste luisterbeurt al 5 sterren toekende.

Ik denk het ook niet nee, echt toegankelijk is deze CD niet, maar dat hoeft ook niet per se.

Niet toegankelijke cd's zijn meestal het mooist.
Een cd wat ik in één keer goed vind is vaak een
slecht teken.

Het zou wel balen zijn als je er na 20 luisterbeurten achter komt dat je het écht niet mooi vindt. Heb je toch 1064,2 minuten zitten luisteren!

Ik vind de cd steeds beter worden, maar het zal geen nr. 1 album worden voor mij..

Jij hebt ook tijd teveel omhanden?

Haha, maar ik heb er nu nog maar iets van 181,54 minuten naar zitten luisteren

Ik kan nu al zeggen dat ik het geen miskoop vind.

Wat ik wel kwijt wil; ik vind Coldplay en Radiohead helemaal niet zoveel op elkaar lijken. Deze 2 bands worden verreweg het meest met elkaar vergeleken op deze site. Toch raar.. Uiteraard zijn het bands uit hetzelfde genre, maar toch..

Jeetje. Ik heb dit album wel al duizend keer gehoord, vermoed ik. Ik heb mijn cd grijs gedraaid in 1997.

Ja, ik heb dit album nooit eerder gekocht... Hield toen ook nog een beetje van andere muziek. Maar er komen heus wel tig minuten bij Ik zit nu naar "Let down" te luisteren > geweldig nummer.

Ik snap het. Wel geniet ervan!

Ja, inderdaad. Het moet echt fijn zijn deze plaat nu nog te ontdekken. Toen ie uitkwam viel ik ook van de ene verbazing in de andere. Volgens mij was het acuut mijn favoriete CD ooit.

Ja, en het feit dat Exit Music op deze cd stond en niet op de soundtrack van Romeo and Juliet, deed mij nog meer snakken naar dit album.

Die vergelijking komt door het album wat Radiohead hiervoor had gemaakt 'The Bends'. Dat zit een stuk dichter tegen de Coldplay sound aan.

Ik heb dit album ooit in 1999 ofzo een keer gedownload omdat ik kreeg te horen van een collega vakkenvuller dat het fantastische muziek was. Ik was nog een 15 jarige muzieknitwit(nu een 20 jarige muzieknitwit, maar dat terzijde) en de collega was al wat jaartjes ouder. Ik heb het album toen 2x beluisterd, maar ik vond het verschrikkelijk. Het paste helemaal niet in mijn Limp Bizkit straatje. Jaren later, in de zomer van 2002, ontdekte ik dit album voor de 2e keer en werd ik op slag verliefd. Ik denk niet dat die liefde ooit nog over zal gaan.

*zwijmel*

Ik weet het ook nog goed. Ik was sinds Creep al fan, maar dit album sloeg echt alles. Thuis draaide ik de cd en ik had meteen een bandje gamaakt voor onderweg. Ik heb vrij lang obsessief nauwelijks iets anders meer gedraaid. En vooral als Let Down kwam en ik onderweg was naar een of andere bus of trein kreeg ik de neiging om te stoppen met lopen en te luisteren. Ik heb er serieus nog eens een bus door gemist.

Hehe, ik zat laatst 's-avonds op de fiets en had deze cd maar eens aangezet, ik moest iets op gaan halen, 10 minuutjes heen, 10 minuutjes terug, was eigenlijk in 20 minuten klaar, maar ik heb een heel stuk omgereden om het album af te luisteren. Ik kwam precies bij de laatste tonen van The Tourist weer thuis aan.

Het is mooi om 11 uur 's-avonds bovenaan een brug te staan, en Let Down te horen terwijl er een trein onder je door raast

Opvallend dat velen van jullie Let Down zo mooi vinden. Dat is, met No Surprises juist net één van de liedjes waar ik iets minder mee heb, vind die net een tikkeltje te zeurderig.

Maar ook ik was bij eerste beluistering al helemaal kapot van dit album, zo ongelooflijk mooi vond ik het. Als ik het me goed herinner, hoorde ik op de dag van de release Paranoid Android op de radio en was ik meteen verkocht. Dezelfde dag heb ik het album gekocht. Kon er ook maandenlang geen genoeg van krijgen. Alleen met Climbing Up The Walls had ik eerst wat moeite, maar dat werd al snel juist één van mijn favoriete tracks.

Het allermooiste liedje van deze plaat vind ik, net als velen blijkbaar, Exit Music - één van de meest ontroerende liedjes die ik ken. De laatste tijd luister ik trouwens veel naar de jazzpianist Brad Mehldau, die dat ook waanzinnig mooi uitvoert, bijvoorbeeld op Art of the Trio 3. Maar daarover later meer, bij dat album.

Mooi, al die aan vervoers gerelateerde herinneringen aan Let Down. Let Down is ook een van mijn favoriete nummers. Elk nummer is wel eens mijn favoriet geweest. Exit Music vind ik wel een van de mindere, maar dat komt gewoon omdat ik het te vaak gehoord heb.

Ik was voor OK Computer al helemaal weg van The Bends en dan is het wel bijzonder als je vervolgens Paranoid Android (kwam een paar weken eerder uit dan het album) en OK Computer voor je kiezen krijgt. Aan PA moest ik wel even wennen, maar OKC was een voltreffer.

Tja, zo mooi wegdromen als bij exit music, no surprises en let down heb ik eigenlijk bij geen enkele andere artiest in die mate ervaren.

Wat ik helemaal fantastisch vind is net voor ik ga slapen het experimentele "Everything i its right place", "Kid A", "Pyramid song" en "spinning plates" draaien (op een kwalitatief goede koptelefoon). Dan zweef je echt op plaatsen waar je nog nooit geweest bent.

Karma Police

Echt een topnummer !
Gitaar met piano samen is echt geweldig
in dit nummer.
De hele cd is trouwens super.
Heb hem nu een stuk of 7 keer
geluisterd en hij word als maar beter.
5 sterren,zonder twijfel.

Ik heb dit album nu ongeveer 2,5 keer geluisterd maar het weet me nog niet te raken. Misschien is deze muziek te zwaar voor me. Binnenkort nog maar eens proberen.

Je luistert A night at the opera van Queen en Pink Floyd.... geef het maar een kans, misschien wel 10 luisterbeurten en dan komen er langzaam wat hoogtepunten binnen rollen. Daarna wordt het elke keer beter!

Mocht je nou naar Britney en Christina luisteren dan had ik gezegd "geef het maar op"!

Vroeger als kind vond ik Radiohead echt vreselijk en begreep ik niet waarom mijn vader en mijn broer dit luisterden. Vandaag toch maar eens geluisterd en 's avonds meteen nog een keer opgezet. Ik vind het echt prachtig en ik zal dit album de komende weken vaak gaan luisteren. Ik vind Paranoid Android, Karma Police en Electioneering(die gitaar )zo op het eerste gehoor er uit springen.

Ik ben stikjaloers op mensen als Ward die een plaat als OK Computer voor het eerst horen en de hele ontdekkingsreis nog voor de boeg hebben.

Toch is het ook bijzonder lekker als je een land al een tijdje bereisd hebt en er ruimte komt om de details en specifieke eigenaardigheden van je reisdoel te gaan ontdekken. Dus SilverGun, troost je