Radiohead - OK Computer (1997)

Heh? , heb je mij dit horen zeggen dat je per se 0,5* daar voor moet geven?. Heb gezegd dat het raar is dat mensen daar 5* voor geven en hier 0,5* voor geven. Dit album mag je niks aan vinden maar om dit nu bij de allerslechtste muziek te scharen(wat je zegt met een 0,5*)? dit album staat niet voor niks heel hoog genoteerd in alle 'beste albums aller tijden lijsten'(ook hier weer je kan dus een andere mening hebben) maar je hoort toch wel iets van creativiteit hierin ? Vind dat mensen die 0.5 * geven vaak nauwelijks tot geen argumentatie geven. Trouwens de namen van Bieber , Cyrus en Joling had ik net zo goed kunnen vervangen door Gaga of Black Eyed Peas. Neem nou de single The Time van hun, het ergste is dat dat nummer ook nog door mensen grijsgedraaid wordt en hoog in de hitparades staat. Er zijn mensen die dat helemaal geweldig vinden , terwijl het is toch aantoonbaar minder qualitatieve muziek dan dit. Als mensen dat als enorm creatief beschouwen oke, maar mij niet gezien. Marvin Gaye en Aretha Franklin zijn ook niet mijn ding. maar hoor wel waarom dit grootheden zijn. Zo moet je toch ook wel horen dat dit enige kwaliteit heeft...

Ja Timo-otje, dit verhaal kennen we nu wel. Radiohead is briljant, Bieber en de rest van de Top 40 kut, en dat is geen mening maar een feit zoals je eigenlijk al aangeeft met je ''terwijl het is toch aantoonbaar minder qualitatieve muziek dan dit''. Dus stop hier a.u.b. mee want het is zó been there, done that .

Je hoeft het niet zo ontzettend letterlijk te nemen, maar ik hoop dat je na mijn afgelopen post ziet wat ik bedoel.

Dat komt omdat ze niks in de muziek horen, want ze horen geen emotie of andere dingen die wij zo kunnen noemen. Zou je misschien willen dat ze ieder instrument afgaan?

Dit maakt je argument er niet beter op.

Statistieken graag.

Kijk! Dat bedoelen wij nou.

Ik ben het met je eens, maar het is wel leuker om te zien dat je de discussie aangaat in plaats van te zeggen ermee te stoppen.

Als je daarmee indirect doelt op leedvermaak van Timo-otje geef ik je groot gelijk.

Ik vind dat discussies als deze snel worden afgekapt en dat "Je kan dit geen 0,5 geven, want je hoort hier toch kwaliteit" al snel wordt afgedaan als pure onzin. Daarmee kraamt diegene die dat zegt eigenlijk precies diezelfde onzin uit.

Nee hoor. Kijk, stél dat dit aantoonbaar kwaliteit bezit, en beter is dan een Justin Bieber, Gerard Joling, Black Eyed Peas, enz., dan is het nog prima mogelijk om hier 0,5* aan te geven. Het is namelijk een persoonlijke beoordeling. Als je bijvoorbeeld de zang niet om aan te horen vindt, en daardoor dit hele album nauwelijks door kan komen, dan verdient het gewoon een halve ster, onafhankelijk van de kwaliteit die dit zou bezitten. Muziek is emotie, muziekbeleving is iets persoonlijks, en op elk album zijn er genoeg factoren die iemand zodanig kunnen tegenstaan dat ze een halve ster uitdelen.

Om ontopic te blijven, en het op dit album te betrekken: de ene persoon vindt Fitter Happier gewaagd en creatief, de ander denkt: hoe komen ze op het idee om zo'n lelijke stem over zulke saaie muziek te laten praten? Weer een ander hoort er heel veel spanning in. Zo kan je over elk aspect van dit album wel van mening verschillen, denk ik. Natuurlijk, je kan muziek enigszins objectief beoordelen (met de nadruk op enigszins), maar daar bereik je verder vrij weinig mee. Zo geloof ik best (geen idee of het zo is) dat het gitaarspel erg sterk is, dat er veel creatieve ideeën in de muziek verwerkt zijn, enz. Ik vind dit album echter zo goed omdat het me raakt.

Ik ben ook van mening dat je hier zeker een 0,5 voor kan geven. Als ik het bij één luisterbeurt had gelaten dan had ik het ook een 1 gegeven.
Zeker als je nog niet veel gewend bent op muziekgebied, zoals ik toen ook, is dit zeker een moeilijk album om mee te beginnen. Je kan beter met The Bends beginnen die veel makkelijker luistert, na die is de overstap naar OK computer veel kleiner.

Zinloze discussie die nergens heen leidde verwijderd.

Best wel leuk bericht Arrie, maar het is beter dan en niet beter als.

Leuke discussie hierboven.
Ik heb de plaat in 1997 aangeschaft en na enkele luisterbeurten teleurgesteld weer in de kast gezet. Toch had ik toen wel het gevoel dat het kwartje nog kon vallen.
Enkele maande later nog eens geprobeerd en jawel hoor: hij begon te groeien.
Uiteindelijk werd het een van mijn favorieten, maar je moet soms wel aanhouden.

Iemand die voor deze muziek een 0,5 geeft, heeft geen geduld of houdt absoluut niet van dit genre. En vind dat je je ik beide gevallen moet onthouden van een stem.

Maar terug naar OK Computer . Prachtig (mits je het geduld op kunt brengen)

Ik wil hier een discussie over gaan beginnen, maar die wordt dan nogal offtopic, dus dat doe ik maar niet.

Ik blijf het trouwens heel apart vinden dat zoveel mensen hier veel moeite mee hebben in het begin... Nadat ik Karma Police gesampled hoorde, heb ik meteen het origineel opgezocht en was meteen verliefd. De rest van het album is niet zo mooi als Karma Police, naar mijn mening (kan natuurlijk ook zijn omdat ik daar een hiphop versie van ken, waar toch mijn echte liefde naar gaat), maar de rest is zeker ook heel erg mooi.

Trouwens, die video van Karma Police staat op Private... of ligt dat aan mij?

Kwaliteit betekent "hoedanigheid" of, meer toegespitst, "eigenschap" Het begrip wordt daarnaast in engere, positieve zin gebruikt in de betekenis: "goede hoedanigheid of eigenschap"
Kwaliteitsmuziek zou dus goede eigenschappen moeten bezitten. Ik ben erg benieuwd wat die eigenschappen dan moeten zijn. Ik denk dat de goede eigenschappen in de muziek heel persoonlijk zijn en voor iedereen dus anders. Om OK Computer en Radiohead een kwaliteit toe te dichten zou ik zeggen dat de muziek boeiend is en blijft. Het album weet je elke keer weer te raken. Maar nogmaals, dat blijft allemaal heel persoonlijk. Misschien is en blijft de enige meetbare kwaliteitstoetsing dan wel bijvoorbeeld het MM stemgemiddelde van een album. Voor de rest blijft kwaliteitsmuziek een ondefinieerbaar iets.

Dank Rock-rick. Want die discussie wordt bijna elke week al ergens gevoerd op deze site. Inmiddels kennen we het wel.

Ik kan me trouwens ook nog wel goed herinneren dat ik dit album net had gekocht. The Bends had ik helemaal stuk gedraaid, Paranoid Android was een paar maanden voor de release van OKC al op single uitgekomen en vond ik helemaal geweldig. Dus de verwachtingen waren hooggespannen... en werden bij mij meteen helemaal ingelost.

Volgens mij ging ik diezelfde week nog op bezoek bij een vriend en nam ik de CD mee omdat ik vond dat hij hem ook moest horen. Van luisteren kwam niet echt iets, dus toen ik de cd daar achterliet heeft het maanden (gevoelsmatig in ieder geval) geduurd voordat ik hem weer terugkreeg en eindelijk zelf weer kon luisteren (even downloaden of een kopietje maken kon in die tijd nog niet), terwijl hij me ondertussen op de hoogte hield van hoe geweldig hij het album wel niet vond. Gelukkig heb ik het uiteindelijk nog ruimschoots goedgemaakt.

Klopt, ik heb hem nu aangepast (naar de VEVO versie, die zal wel online blijven )

Crap! Daar gaat mijn kans voor de credits daarvoor!
Neh... maakt niet uit xD

Denk inderdaad wel dat die online zal blijven, had em net zelf ook gevonden

Jezus, Lucky word steeds mooier… ook Exit Music begint steeds meer te groeien, maar Lucky raakte me meteen, wat een pareltje!

Prachtig hoe Thom Yorke zijn emoties weergeeft, hoe hij met een bijna trillende stem het nummer ingaat, luidkeels voortzet en weer zuchtend eindigt.

Lucky is net een (instrumentaal) perfect in elkaar gezet engeltje, dat alleen Thom Yorke vleugels kan geven, geen andere vocalist had Lucky zo mooi neer kunnen zetten als hem, ik denk dat ik een beetje verliefd begin te worden op de beste man (zijn stem)

OK Computer geeft mij het gevoel in een andere wereld te zitten. En ondanks dat Radiohead best wel afwijkt van mijn ‘muziekstijl’, geeft geen andere artiest mij dat gevoel. Als een soort drug waar je naar grijpt, als het leven je weer is kapotnaait en je even genoeg hebt van alles en iedereen.

Toch prefereer ik Kid A boven alles.

Ik zit er sterk aan te denken om het boek over OK Computer van Tim Footman te kopen.

Iemand die een ervaring heeft met het boek of met een ander boek over OK Computer?

Is er een boek hiervan? Waar gaat dat dan over, over het ontstaan van het album?

Er zijn volgens mij wel meerder boeken geschreven over dit album, maar dit is het boek dat ik voor ogen had:

bol.com | Radiohead, Tim Footman | Engelse boeken

Het gaat volgens mij meer over het album dan over het ontstaan van het album.

Ziet er best interessant uit, jammer dat ik niet echt een lezer ben .

Vandaag weer eens geluisterd en ik denk dat dit over een tijdje best wel eens een van mijn favoriete albums kan worden. De nummers die ik eerst matig vond, vind ik nu voldoende tot ruim voldoende. De nummers die ik ruim voldoende vond, vind ik nu goed en sommige nummers vind ik nu echt geweldig (in het bijzonder Karma Police, Exit Music & Paranoid Android).

Nog nooit vond ik Paranoid Android zo goed als de afgelopen weken. Ik acht de kans zeker niet klein dat dit nummer over een tijdje (heel) hoog in mijn top 250 staat.

Een vol punt hoger en staat nu dicht tegen de 4,5* aan.

Go chevy! En nu Hail to the Thief checken!

Nadat ik deze een jaar geleden ofzo een 2,5 had gegeven wou ik toch nog een keer beluisteren. Heb hem gekocht en 2x in de auto beluisterd en het verbaasde me dat ik deze nu kon beluisteren zonder te skippen (de eerste luisterbeurt).

Wat een beetje raar is als ik naar jullie favorieten kijk is dat ik de eerste 3 nummers nog steeds skipwaardig vind. Dit heb ik pok met electioneering (en fitter happier, maar dat telt natuurlijk niet:P). Deze liggen me totaal niet. Maar de rest...

Exit Music (For A Film), Let Down (prachtige 2e helft), Karma Police (wat ik altijd het beste nummer heb gevonden), Climbing up the Walls (voor mij het beste nummer, geweldige plaat), Lucky, No suprises en the Tourist zijn ook gewoon goed.

Jawel, ik begin eindelijk te begrijpen waarom het grootste grut deze op nummer 1 heeft staan! Dit zal die bij mij nooit worden omdat ik lang niet alle nummers goed vind, maar het begint er al op te lijken!

Ik vind juist dat het album nogal teert op de eerste drie nummers, maar dat is natuurlijk smaak.

Jij noemt nu juist (op Paranoid Android na) de minst favoriete nummers van de grootste gemene deler op. Fitter Happier, Electioneering, Subterranean Homesick Alien en Airbag staan bij de vijf minst als favoriet aangevinkte nummers. Persoonlijk vind ik wel dat het zwaartepunt bij de eerste vier en laatste twee nummers ligt.

Dat tweede stuk van Let Down is geweldig

Nee, die is toch echt stukken minder.