Radiohead - OK Computer (1997)

Luister maar eens hoeveel lagen je hoort aan het begin van het album. Ook 'Let Down' en 'Climbing Up the Walls' zijn zo propvol gearrangeerd. Het is geen gitaartje, bassje, drums en zang zeg maar.

En? Dat maakt toch helemaal niks uit? En Radiohead voert dit zeer goed uit, het is compleet geen brei. Als we eens bij een power metal-band gaan kijken (Dragonforce bijvoorbeeld) is dat zwaar hyperactief en een enorme brei. Dit album is juist zeer aangenaam om naar te luisteren.

Tsja, ik hoor die lagen ook wel, maar heb dit nooit als een zwakte gezien. Het past toch allemaal precies in elkaar. Klinkt meer alsof je er nog een beetje aan moet wennen of dat je meer van ongelaagde muziek houdt.

Radiohead voert dit inderdaad als geen ander uit, alleen houd ik er niet altijd van. Soms wil ik gewoon een simpele rocker. 'Electioneering' lijkt dit te gaan worden, maar als je goed luistert zit dat ook heel complex in elkaar. Dat nummer mag wat mij betreft iets losser gebracht worden.

Laten we dit niet vergelijken met andere genres, dat heeft totaal geen zin. Metal vereist een zeer andere manier van musiceren. Op albumniveau van dezelfde band lijkt me een betere vergelijking, zo vind ik 'The Bends' een iets prettiger album van Radiohead.

Dosering is in deze het toverwoord. Ik merkte dat ik me ergerde aan wéér een verdwaald viooltje en wéér een onduidelijke tamboerijn...

Inderdaad af en toe eens een simpele rocker is heerlijk, maar zo'n lagenalbum als OK Computer vindt ik denk ik nog beter. Ook al is het in verschillende lagen vindt ik sommige songs nog lekker rocken hoor zoals: Airbag, Paranoid Android, Electioneering.

ik snap wat je bedoelt maar dat is nou juist wat dit album zo goed maakt wat mij betreft , de kleine details op de dit album.

Inderdaad. Ik zou me het album zonder die details niet meer voor kunnen en willen stellen. Ben ermee vergroeid zoals het is, zou ze niet eens meer op kunnen noemen, laat staan dat ik me er aan stoor. Het is een beetje alsof je zegt 'tsja, leuk die 4e van Beethoven, maar pffft, had 'ie het daar niet beter over een andere boeg gegooid'.

Ik ken de 9de van Beethoven en daar vind ik ook het een en ander op aan te merken. Ik snap echt je punt niet.

Op OK Computer zit het vol van effectjes en ondersteunende instrumentatie, 'de kunst van het weglaten' had iets meer mogen gelden mijns inziens. Ik erger me er namelijk oprecht aan.

Ik kan me hier wel in vinden hoor .... Radiohead vind ik op haar best als er 'lucht' zit in hun performance. The Bends heeft dat veel meer dan OK Computer. Met de expirimenteerdrang van Radiohead heb ik volstrekt geen moeite, maar op OK Computer gebeurd vaak veel tegelijk waardoor het geluidsbeeld pompeus wordt. Bij Kid A is dat al beter onder controle, daar komen de expirimenten tot hun recht.

Ik begrijp jullie standpunt volledig maar dan verschillen we van mening in deze. Wat voor mij een geniale vondst is op dit album , is voor jullie duidelijk een smet op dit album.

Hier nog een cover die ik tijdens mijn dumpert-search tegenkwam:
www.dumpert.nl - Beste Radiohead cover sinds tijden

Beetje erg dik aangezet, maar wow.

Erg leuke cover jah!

mwuah, in een kale hal met veel galm, ja ze kan zingen maar echt overdonderd ben ik niet

(en, ze haalt de hoge uithalen niet)

wel vind ik dat dit het origineel nog meer kracht geeft

vaak van mening geweest dat het een groot zeiknummer, is, maar maar wel ene prachtig zeiknummer

doe mij het origineel maar

Ben ik met je eens hoor, maar het is zeker geen onaardige poging.

Dergelijke "amateur"covers zijn zelden beter dan het origineel. Bij Radiohead is het één brok emotie. Zij gaan toch meer voor de schoonheid van de stem dan voor de emotie, vind ik. Dat pakt zeer goed uit.

Leuke cover inderdaad maar inderdaad haalt hij niet het zelfde niveau als het origineel.
Wat eigenlijk ook logisch is, Exit Music is sinds kort trouwens ook mijn favoriete song op deze plaat.

I.t.t de vrouwelijke vocalen uit de vorige cover, vind ik het stemgeluid dat deze jongedame produceert geen afbreuk doen aan de emotionele beladenheid waarmee de song behept is.

Het origineel is onovertroffen, maar 4 sterren komen deze meest recente cover m.i. absoluut toe.

Om de slechte nasmaak van de King of Limbs weg te spoelen heb ik dit album maar weer er eens opgezet, en wat een wereld van een verschil is dat toch. De composities zijn op dit album erg goed, Thom Yorke zingt voor zijn doen goed en de sfeer op dit album is in één woord geweldig. Bij het sublieme Airbag zit je er al gelijk helemaal in en de overloop richting Paranoid Android is heerlijk. Maar mijn favoriete Radiohead track moet dan nog komen, namelijk Exit Music (For a Film). De tekst de compositie, het is gewoon geweldig. Gek genoeg is dat nummer lang niet zo lekker als je hem los luistert. In samenwerking met de voorgaande drie nummers op deze plaat komt dit nummer nog beter tot zijn recht. Al is hij los natuurlijk ook wel lekker.

Tot en met Fitter Happier zit je op dit album in een geweldige roes, maar die wordt vervolgens bruut verstoort door Electioneering, de enige zwakke broeder op dit album in mijn ogen. Het was wellicht de bedoeling van de band om een soort van schok effect te creëren met dat nummer, maar voor mij werkt dat niet echt. Ik vind het nummer storend aanwezig in het verder heerlijke album. Het nummer Climbing Up the Walls maakt gelukkig een hoop goed en de daaropvolgende drie nummers ook.

Ik heb ergens gelezen dat dit volgens de band geen concept album is. Daar geloof ik echter geen bal van. Ik heb het idee dat ze dat zeggen om de mystiek die rond dit album hangt nog groter te maken dan dat het al is. De nummers sluiten naadloos op elkaar aan, zelfs een track als Fitter Happier past er perfect tussen en is voor mijn gevoel echt een 'nummer' die alleen kan werken als het album een concept is. Anders heeft het echt compleet geen toegevoegde waarde. Nu sluit hij naadloos aan op de rest. Verder weinig kritiek op dit album, alleen Electioneering hadden ze er van mij af mogen laten.

Leuk stuk ik ben het ook met je eens maar Exit Music is mijn favoriet op deze plaat maar het is niet mijn favoriete Radiohead song maar dat is ieder zijn mening natuurlijk. En Electioneering stoort mij eigenlijk totaal niet.

Eindelijk eens begonnen aan Radiohead! Goed album. Het moet nog een beetje op me in werken allemaal, al twijfel ik er aan of ik dat wel wil, want het album komt heel beklemmend op mij over.

Let Down en Karma Police zijn mijn favorieten na 2 keer beluisteren van het album!

Hoe bedoel je 'beklemmend'? Vind je het depressief?

Het heeft wel wat depressieve sfeer, maar dat stoort me niet. Dat vind ik zelfs mooi in muziek.

Het album heeft een beetje wrange melodieën, wat op mij beklemmend over komt. Vooral 'Paranoid Android', en bijvoorbeeld het 'Fitter , Happier'.

Neemt overigens niet weg dat ik het een goed album vind hè, het is een gevoel wat ik er bij krijg, maar geen kritiekpunt!

Ach, op dit moment is het Exit Music en een paar maanden geleden was het Street Spirit (Fade Out). Het wil nog wel er eens veranderen bij mij. Volgende week kan het weer Karma Police zijn ofzo. Ben niet echt een groot Radiohead liefhebber, maar dit album weet wel de juiste snaar te raken.

goede plaat, alleen fitter happier vind ik vervelend.

Ik vind Fitter Happier juist geweldig passen in de sfeer van het album. Maar waarschijnlijk is daar op musicmeter al belachelijk vaak over gediscussieerd.

Dan houd ik mijn mond hierover

Let Down

Ik persoonlijk vind het soms depressief, maar dat is lang niet de enige reden dat ik dit album als beklemmend ervaar. Het album heeft een bepaalde sfeer die, zoals Lakai ook al opmerkte, bij Fitter Happier bijv. heel goed naar voren komt. Fitter Happier maakt me bang, geeft me een gevoel van onderdrukking, dat werkelijk alles voor je vast wordt gelegd en dat je geen eigen gedachte meer mag en kunt hebben (1984). Zoiets vind ik erg beklemmend, maar dat is wat mij betreft juist het grote pluspunt van dit album: de beklemmende sfeer.

Dit moet gewoon wel een fantastische plaat zijn, met zo'n score in musicmeter. Maar ja, hoe vaak ik 't ook probeer ........... ik blijf 't een draak vinden. Gaap. Moet continu de drang om naar het volgende nummer te springen onderdrukken en kan me geen minuut boeien. Afkraken wil ik deze plaat desalniettemin niet want ik moet erkennen dat e.e.a. prima in elkaar zit en dat hier beslist sprake is van kwaliteit. Niet mijn smaak helaas en om die reden 1 ster.

Ik geef persoonlijk niet in de verste verte 1,0* als ik iets echt kwalitatief vind, maar die bepalingen zijn uiteraard subjectief.