Radiohead - OK Computer (1997)

Op de dag dat ie uitkwam, in al mijn enthousiasme voor de band, meteen aangeschaft. Grijsgedraaid in de weken, maanden en jaren erna.
Nu net weer eens opgezet: het was alweer een tijdje geleden. Deze plaat kan dan ook geen verrassingen meer hebben voor mij, of het moet de verwondering zijn dat alles nog altijd steengoed is. Of toch een kleine verrassing? Een paar nummers vond ik altijd onder doen voor de vele parels van het album. Een van die nummers: climbing up the walls. Maar, wis en waarachtig: wat een geweldig nummer. Toch ietwat verrast!

Eén van de hoogtepunten, ook als je het mij vraagt. Er zit een enorme sfeer en spanning in dat nummer.

Inderdaad een hoogtepunt, maar het was bij mij ook het laatste nummer waarbij het kwartje viel...

Voor mij het hoogtepunt zelfs!

Voor mij het dieptepunt, met afstand zelfs. Nog steeds een goed nummer maar toch beduidend minder dan de rest.

Jup, Climbing Up the Walls het hoogtepunt. Ingesloten door de twee dieptepunten.

Climbing Up the Walls is voor mij niet het beste nummer van de plaat, maar zeker géén dieptepunt zoals bij arcade, daarvoor is het gewoon té goed

Mwah, Electioneering vind ik zelf dan geen dieptepunt, No Surprises vind ik inderdaad niet bepaald het sterkst. Paranoid Android is niet zo aan me besteed en de opener Airbag vind ik een zeurderig nummer (al kun je dat geveol wel meer krijgen bij RH nummers). Ik ken er die het allemaal nogal zo vinden.

De opener en de afsluiter duurden het langst eer ik ze kon appreciëren. Ze zijn wat van een ander kaliber; je hebt er niet zo'n grip op. Maar ik vind dat voortkabbelende, wat jij zeurderig noemt, net mooi.

Ik bedoel vooral de zang, voor de duidelijkheid. Ik heb er niet zo heel veel last van (soms), maar ik kan me voorstellen dat anderen dat wel hebben.

De zang vind ook ik zeurderig, maar het grootste euvel is toch het niet-nummer Fitter Happier. Een echt skip "nummer".

Kan ik me voorstellen. Toch geeft het de sfeer van het album (en van die tijd, gezien door de ogen van Radiohead) weer, zodat het in mijn ogen niet gemist kan worden op een dergelijk album. Ik bedoel: de reden om uiteindelijk een dergelijke track op het album te zetten begrijp ik volkomen en ik vind het mede daarom niet misstaan op het uiteindelijke resultaat.

Ik zie hier een hele discussie over Climbing up the Walls. Ik vind het een fantastisch nummer en na Exit Music veruit het beste nummer van de plaat.

Dus dit is echt het allerbeste album allertijden volgens MuMe? Ik heb Radiohead nooit iets aan gevonden maar als iedereen hier vol lof is heb ik het misschien nooit een kans gegeven..

Ik heb gisteren Let Down nog eens beluisterd, toen ik in het donker buiten zat. Wat een belachelijk goed nummer is dat toch, op een gegeven moment kwam ik erachter dat ik kippenvel had door het nummer, en niet omdat het zo koud was buiten. Vooral het tweede deel, waarin Thom ineens tegen zichzelf in begint te zingen. Let Down is echt met afstand mijn favoriet van OK Computer, en misschien is dit zelfs het beste nummer dat ik ooit heb gehoord. Dat is een grote uitspraak, maar de manier waarop Radiohead mij weet te betoveren in dit nummer heb ik nog nooit meegemaakt.

Deze smiley toont eigenlijk nog niet eens goed genoeg aan hoe verliefd ik op dit nummer ben. Magisch.

Het duo Let Down/Karma Police is gewoonweg niet te doen.

En dan heb je Exit Music er nog voor zitten ook OK Computer is echt een onwaarschijnlijk sterke plaat. Ik ken dit album nu al bijna 5 jaar, en het album heeft nog steeds dezelfde kracht als in het begin.

Het blijft inderdaad een magisch mooi album die ook rotsvast in mijn top 10 staat.
Ik denk dat mijn favoriet Lucky is, gevolgd door Let Down. Lucky zou ik misschien wel kunnen noemen als mijn favoriete nummer aller tijden. Echt onbeschrijflijk... Maar dat kan eigenlijk van heel het album gezegd worden. De magie dat bij dit album loskomt is fenomenaal. Elke keer opnieuw kippenvel!

Ga dat maar eens doen dan

'An airbag saved my Lifeeee'
'Hey idiot slow down, slow down'

Prachtig dat deze 2 zinnen eigenlijk zo met elkaar verbonden zijn.

Gewoon in jezelf blijven geloven, aan de andere kant , jij bent maar een komma verwijderd van de waardering die de meeste hier voor dit album overhebben

Ik herken dit. Inderdaad Climbing up the Walls, maar ook bijvoorbeeld No Surprises. Jarenlang door mij ondergewaardeerd, nu is No Surprises één van mijn favoriete Radiohead-tracks.

Waarom Electioneering als laatste staat (van de echt nummers) bij de statistieken snap ik niks van, 1 van me favorieten. Karma Police vind ik het minst op dit album, maar die staat natuurlijk zo hoog omdat het een hit was.

Ik vind Electioneering iets te recht-toe-recht-aan. Al deze nummers hebben iets in zich dat me heel erg raakt, maar Electioneering mist dat een beetje in mijn ogen.

Nee, Karma police heeft een fantastische chord progression en die outro is Radiohead's beste.

hmmm meningen verschillen dan, vind het nummer wel gewoon goed maar nergens echt bijzonder worden. Chord progression vind ik ook juist heel standaard.

Dat vind ik ook. De progressie is naar mijn idee inderdaad erg goed, ligt zeer mooi in het gehoor, net afwisselend genoeg, met precies de goeie toon voor Tom Yorkes stem.

Karma Police vind ik nu juist een track die alles heeft, inderdaad de opbouw van de instrumenten maar ook zeker de zang die emotioneel klinkt maar nergens zeurderig.
Het geheel op dit album vind ik wel ok maar begrijp de hype niet echt, gewoon een standaard Radiohead album.

Vind het eerder een trend. Dit album staat, over het algemeen, al sinds jaar en dag te boek als fantastisch.

Meer dan de helft van de Radiohead albums zijn natuurlijk een hype geweest, dus standaard Radiohead heeft een hoog hype gehalte.