menu

Bruce Springsteen - High Hopes (2014)

mijn stem
3,57 (312)
312 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Columbia

  1. High Hopes (4:57)

    met Tom Morello

  2. Harry's Place (4:04)

    met Tom Morello

  3. American Skin (41 Shots) (7:23)

    met Tom Morello

  4. Just Like Fire Would (3:56)

    met Tom Morello

  5. Down in the Hole (4:59)
  6. Heaven's Wall (3:50)

    met Tom Morello

  7. Frankie Fell in Love (2:48)
  8. This Is Your Sword (2:52)
  9. Hunter of Invisible Game (4:42)

    met Tom Morello

  10. The Ghost of Tom Joad (7:33)

    met Tom Morello

  11. The Wall (4:20)
  12. Dream Baby Dream (5:00)
totale tijdsduur: 56:24
zoeken in:
avatar van HugovdBos
3,5
Twee jaar geleden verscheen het goed ontvangen album Wrecking Ball van The Boss. Dat er nog steeds regelmatig albums van Bruce verschijnen wordt niet meer als een verassing gezien aangezien bij concerten het enthousiasme er nog steeds vanaf straalt. Het vervolg komt nu in 2014 met het album High Hopes dat in samenwerking met de E Street Band en gitarist Tom Morello (bekend van Rage Against The Machine) is gemaakt. Het album bevat een verzameling van niet eerder uitgebracht materiaal, nummers die al eerder zijn verschenen en een aantal covers. Deze keer dus niet alleen maar nieuw materiaal waardoor het album geen geheel vormt rond een bepaald thema. Veel nummers werden opgenomen tijdens de laatste tour van The Boss.

Het album opent met het gelijknamige nummer aan de albumtitel. High Hopes opent ontspannen met de drums en biedt een goede afwisseling door de inbreng van de E Street Band. Een nummer dat het album gelijk goed neerzet en prima in het straatje van Bruce past. Het vervolg is de track Harry’s Place dat bedoeld was voor het album The Rising uit 2001 maar nu dan daadwerkelijk op een album verschijnt. Een nummer met prima teksten en het ondersteunende saxofoongeluid van Clarence Clemons. Tom Morello laat op bijna elk nummer op de plaat zijn gitaarkunsten horen wat in Harry’s Place voor wat scheurende geluiden zorgt. Het nummer American Skin (41 Shots) is gebaseerd op de dood van Amadou Diallo die in 1999 in New York City werd doodgeschoten door vier politieofficieren. Het nummer geeft de dramatische sfeer van de gebeurtenis prima weer door het rustige ritme met de ondersteuning van Morello’s gitaargeluid.

“41 shots and we’ll take that ride
Across this bloody river to the other side
41 shots my boots caked in mud
We’re baptized in these waters and in each other’s blood”


Just Like Fire Would verscheen in 1986 als single van de Australische rockband The Saints. De track wordt met veel sfeer en ritme neergezet door Bruce en de E Street Band, vol met instrumenten kent het een goed ontwikkelde samenhang. Met Down In The Hole wordt opnieuw een rustige sfeer opgebouwd waarbij de muziek een goede ondersteuning biedt aan de zachte stem van Bruce. In het midden van de track volgt een instrumentaal deel wat een mooie afwisseling in het nummer brengt. Heaven’s Wall is een track die prima bij Bruce past maar niet helemaal goed uit de verf komt. De herhaling van de woorden Raise your hand gaat te lang door en het het gitaargeluid van Morello lijkt een beetje misplaatst. Frankie Fell In Love is een nummer dat even tussendoor voorbijkomt maar niet echt opvalt. Qua sound past het wel bij de vele nummers die het oeuvre van Bruce rijk zijn. This Is Your Sword is sfeervol waarbij Bruce zijn kwaliteiten weer naar voren komen. Hunter Of Invisible Game luistert weg als een avontuur waarbij we een reis door een bos maken. Een mooi nummer die het niet verkeerd zou doen in een prachtige avonturenfilm. Met de The Ghost of Tom Joad gaan we terug naar het gelijknamige album uit 1995 waar het nummer voor het eerst verscheen, later werd het nog gecoverd door Rage Against the Machine. Niet opvallend dus dat met gitarist Tom Morello het nummer opnieuw werd opgenomen waar het net weer een andere toon krijgt. Het nummer is één van de opvallendste tracks van het album waarbij de afwisseling tussen de rust en gitaarsolo’s goed bij het gezongen verhaal van Bruce passen. Verschillende versnellingen zorgen voor een mooie samenhang van het nummer.

“He pulls a prayer book out of his sleeping bag
Preacher lights up a butt and takes a drag
Waitin’ for when the last shall be first and the first shall be last
In a cardboard box ‘neath the underpass
Got a one-way ticket to the promised land
You got a hole in your belly and gun in your hand
Sleeping on a pillow of solid rock
Bathin’ in the city aqueduct

The highway is alive tonight
Where it’s headed everybody knows
I’m sittin’ down here in the campfire light
Waitin’ on the ghost of Tom Joad”


Met The Wall dalen we weer rustig neer in een prachtig uitgevoerd nummer die het verhaal verteld van de musicus Walter Cichon die niet terugkeerde uit de Vietnam oorlog. Afsluiter Dream Baby Dream is opnieuw een erg sterk nummer en een cover van de Amerikaanse band Suicide. De sfeer wordt rustig opgebouwd en de muzikale ondersteuning zet de dromerige sfeer goed neer. Een sterk einde van het album dat een klein uur aan materiaal bevat.

Op het album High Hopes is duidelijk te horen dat het om nummers uit verschillende tijdsperiodes gaat, een geheel vormen de thema’s dan ook niet. Wel staat er een selectie van een aantal goed uitgevoerde nummers op die de sfeer en teksten goed naar voren brengen. In het midden van het album zakt de kwaliteit iets weg maar met de uitschieters American Skin (41 Shots), The Ghost of Tom Joad en Dream Baby Dream wordt dit ruimschoots goedgemaakt. De niet al te hoge verwachtingen van het album maken de uiteindelijke plaat toch tot een verassing met de vele sterke tracks.

3.5*

Afkomstig van Platendraaier.

avatar van VladTheImpaler
3,0
Een aardige plaat vind ik het, maar niet heel bijzonder. Het grote merendeel van de nummers bestempel ik als redelijk, maar meer ook niet. Het beste nummer vind ik American Skin (41 Shots), de live versie vond ik al indrukwekkend en ook op de plaat is het een prachtig nummer. Verder is Hunter of Invisible Game een fijn nummer, maar de rest gaat toch een beetje langs me heen. Er is verder niet veel mis mee, maar het doet me ook niet veel tegelijk. De samenwerking met Morello is prima, hij treed met zijn gitaarspel vrijwel nergens te veel op de voorgrond, behalve in The Ghost of Tom Joad waar de solo naar mijn mening toch niet helemaal past in de stijl van het nummer.

avatar van Maestro B
4,5
Dit is toch wel een zeer goed cdtje. Ik vind er veel variatie en prima songs op.
Alhoewel ik de originele versie van 'The Ghost of Tom Joad' nog steeds de beste vind (en één van de beste BS nummers ooit) krijg ik steeds opnieuw kippenvel bij de duellerende solo's in dit nummer.
Niet de beste solo ever maar man man man wat een techniek die T.M..
Kijk en luister zeker ook eens naar de magistrale live-versie van dit nummer dan weet je hoe the Boss geniet van het samenspel met Tom Morello:
Ghost of Tom Joad (live)

avatar van west
4,0
Bruce Springsteen maakte dit album tijdens zijn laatste worldtour. In Australië speelde Tom Morello mee en die is uitvoerig op dit High Hopes te horen. Het levert heerlijke gitaarbattles op op verschillende nummers. Het leuke is dat dit album zo een vrij spontane actie van Springsteen was, terwijl hij vroeger juist lang over albumopnames deed.

Hoogtepunten op dit album zijn voor mij Amerikan Skin: een klassiek Springsteen nummer en een mooie ook. Down in the Hole is een echt prachtig ingetogen Bruce nummer, ook met een fraai orgel. Heaven's Wall is mooi met het refrein 'Raise Your Hand' en een fijne gitaarsolo.
Hoogtepunt is het al bekende en echt heel fraaie The Ghost of Tom Joad. Natuurlijk klinken de gitaarsolo's live anders dan op dit album, maar wat zijn ze goed gespeeld! The Wall sluit aan bij Down in the Hole: weer zo'n fraai ingetogen nummer, mooi gezongen ook.

In tegenstelling tot zijn voorganger(s) heeft Bruce Springsteen meer een hoopvol album willen maken en daar is hij zeker in geslaagd. Er is genoeg afwisseling tussen de songs, ook omdat hij maar liefst 3 covers speelt en omdat naast het hoopvolle ook de bij hem vaak zo fraaie donkerder kant regelmatig mooi naar voren komt. Omdat hij aan de covers een eigen invulling geeft vormt het album toch ook weer een geheel. Ook de samenwerking met Tom Morello is geslaagd: het album klinkt daardoor wat rauwer dan normaal. En dat is nou net iets wat mij wel bevalt. De plaat stijgt steeds hoger in mijn waardering.

avatar van Sven Vermant
4,0
Wederom een puik album van The Boss. Deze man stelt ook zelden teleur natuurlijk.
Bekende concertnummers, covers en een aantal songs die op de plank zijn blijven liggen vormen dan wel niet helemaal een eenheid maar alle songs worden per luisterbeurt sterker. Het ruige gitaarwerk van Morello is wat mij betreft een welkome afwisseling.
The Ghost of Tom Joad is ook in deze versie zeer te genieten. Verder zijn Dream Baby Dream, The Wall en uiteraard American Skin zeer sterk.

Een ruime 4* wat mij betreft.

avatar van GothicBowie
High Hopes is Bruce Springsteens achttiende studioalbum. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik niet opnieuw alle andere albums beluisterd heb, zoals ik placht te doen bij kleinere bands. Springsteen, die dit jaar vijfenzestig wordt, is dan ook een monument. Weinig hedendaagse performers kunnen tippen aan de soms vier uur durende marathonconcerten vol rock-’n-roll, swing en entertainment. Welke popmuzikant durft nog zo ongegeneerd energiek op een podium staan? Choreografie heeft “the boss” niet nodig, flessen wijn of lijntjes coke evenmin. Springsteen leeft voor zijn muziek, en weet zichzelf ook wel te vernieuwen. Hij heeft ook nog steeds iets te vertellen: zijn politieke overtuigingen maken de laatste jaren meer en meer deel uit van zijn performances.

Maar dan nu het album. We moeten de waarheid niet verbloemen: High Hopes is vooral een samenraapsel van heruitgebrachte en tussendoor geschreven nummers. Toch is het een goeie plaat. Door de intrinsieke sterkte van het volk waarmee Springsteen zich omringt – de legendarische E Street Band natuurlijk, maar ook Tom Morello, de gitarist van Rage Against the Machine – en door de paar uitschieters die het geheel een aangename sound bezorgen. Voor ik naar deze plaat luisterde, heb ik uit nostalgie nog eens Born in the U.S.A. opgezet. Misschien dat ik daarom ook in eerste instantie te kritisch was voor deze Springsteen: we zijn ondertussen dertig jaar later, en je kan nu eenmaal niet elk jaar een legendarische schijf afleveren.

lees meer
Bruce Springsteen - High Hopes - Snoozecontrol.be

avatar van Ronald5150
4,0
Tja hoe moet je deze nieuwe Bruce Springsteen nu plaatsen? Is het een allegaartje van left-overs, een luchtig tussendoortje of een volwaardig studioalbum. In dit soort situaties hanteer ik altijd voor mezelf de volgende stelregel: zijn het liedjes die al eens eerder op een studioalbum zijn verschenen? Nee? Dan beschouw ik het album in kwestie als een nieuw studioalbum. Volgens mij gaat deze vlieger op bij ”High Hopes”. Ik durf dat niet met de grootste stelligheid te beweren, aangezien ik geen expert ben in het oeuvre van Springsteen. Het enige dat ik weet dat een aantal nummers van ”High Hopes” al wel eens live ten gehore zijn gebracht, maar nog niet op een studioalbum zijn verschenen. Genoeg over de kwalificatie van dit album, dan de muziek: als ik naar ”High Hopes” luister, dan hoor ik een gedreven Bruce Springsteen. Ik krijg nergens de indruk van een inspiratieloze Boss en ondanks dat niet alle nummers van zijn hand zijn, brengt hij ze met dezelfde passie en intensiteit. Over de urgentie kun je discussiëren, maar het eventuele gebrek daaraan stoort me nergens op ”High Hopes”. De opener en titeltrack is direct een van mijn favorieten. Heerlijk hoe de blazers er extra glans aan geven. ”American Skin (41 Shots)” ken ik alleen van het live album opgenomen in New York, maar deze studioversie is er eentje om je vingers bij af te likken. Het absolute hoogtepunt vind ik ”The Ghost of Tom Joad”, en dan kom je direct uit bij Tom Morello. Niet alleen op dit nummer, maar op alle nummers waarop hij meespeelt vind ik het een waardevolle toevoeging. Zijn gitaarspel is niet alleen uniek en herkenbaar, het vormt een mooi tegengewicht aan het spel van Springsteen zelf en voegt extra dynamiek toe aan de liedjes. Morello is een gitarist die buiten de lijntjes kleurt en uitermate originele licks, riffs en solo’s speelt. Ik kan me heel goed voorstellen dat je eraan moet wennen, of dat je het niet vindt passen, maar persoonlijk vind ik het een geweldige zet van Springsteen om Morello aan boord te halen. De samenwerking tussen beide komt dan ook tot een hoogtepunt in het eerder genoemde ”The Ghost of Tom Joad”. Ik ben dan ook zeer content met ”High Hopes”, ik vind het een heerlijk album om naar te luisteren. Tom Morello zorgt voor een scherp randje en Springsteen zelf vind ik gewoon weer goed. Uiteindelijk vind ik ”High Hopes” beter dan ”Wrecking Ball”. Als ”High Hopes” dan toch als tussendoortje wordt gezien, dan mag Bruce er wat mij betreft gewoon mee doorgaan. Een goed begin van 2014.

avatar van itchy
2,5
Ik ben hier ook niek kapot van. Ik was blij verrast door Wrecking Ball en ondanks dat dit kliekjes zijn, is het wel gedaan met dezelfde producer die die plaat zo fris wist te maken. Daarnaast mocht Brendan O''Brien helaas ook weer aan de schuiven aanschuiven met zijn vlakke geluid. Wat op Wrecking Ball werkte, ontaardt in High Hopes aan een te veel van productionele foefjes waardoor alles erg glad klinkt. Maar het grootste probleem zijn sommige nummers. Laat ik beginnen met de hoogtepunten: 41 Shots vind ik hier veel beter dan op Live in NYC en Just Like Fire Would (beste nummer van de plaat) is een érg fijne Saints-Cover, juist omdat het het meest no-nonsense nummer van de plaat is. Dat waren ze, de hoogtepunten. Erg jammer vind ik Heaven's Wall, This Is Your Sword (erg melig), de remake van Tom Joad waarin met name circusact "kijk mij eens!" Morello irriteert en Dream Baby Dream. Knap dat je een nummer van Suicide kan ontdoen van alle gevaar en suspense. Maar ongetwijfeld is het erg credible voor een mega-artiest om zo'n nummer te doen. Het was alleen 1000x credibeler geweest als Springsteen dit al had gedaan in 1982, toen hij ook al met Suicide liep te flirten voor hun invloed op State Trooper van Nebraska.

Misschien ben ik wat te streng, maarvan Springsteen verwacht ik veel meer, ook op een kliekjesalbum.

avatar van johannesA
4,0
Het tussendoortje van Springsteen heeft mij zeer aangenaam verrast.

De nieuwe versies van Dream Baby Dream, 41 Shots en Tom Joad zijn erg mooi en beter dan ik ooit heb gehoord.

Openingsnummer High Hopes is goed, maar geen favoriet van mij.

Harry's Place heeft een mooie stemvervormer en een lekker sfeertje.

41 Shots was altijd al de beste van de 2 nieuwe nummers op Live in New York City. (Land of Hope and Dreams Is de andere).

Just Like Fire Would is een prima cover en knap vind ik, dat het nummer zo bij de E-Street band past.
Ik denk, dat dit live ook een feestje is.

Down in the Hole heeft weer en sfeer en opbouw, die ik erg mooi vind.

Heaven's Wall heeft last van herhaling( Raise Your Hand), maar de melodie in de coupletten vind ik ook weer prachtig.

Frankie Fell in Love vind ik dan weer minder aansprekend en misschien wel het slechtste nummer op High hopes.

This Is Your Sword is ook wat gewoontjes, maar met Hunter of Invisible Game heeft Bruce weer een prachtig nummer gemaakt. Klein gehouden en met mooie strijkers op de achtergrond.

Tom Joad was op het gelijknamige album wel aardig, maar in de uitvoering op High Hopes wordt er met veel passie gezongen door Bruce en gegitaard door Tom Morello. Dat spreekt mij meer aan dan de akoestische versie.

The Wall is ook een klein nummer, die het van zijn verhaal moet hebben over de liefde, de shit town en de rock and roll band.

Dream Baby Dream vind ik het mooiste nummer door het hypnotiserende orgel en de indringende zang. Ik vind deze versie mooier dan die van Suicide (sorry Itchy). Dit was ook al de afsluiter van het akoestische optreden in Ahoy 2005. toen vond ik het ook al geweldig tussen dat geneuzel van Devils & Dust in.

Samenvattend zet ik deze cd erg graag op en heb ik het album nu al vaker gedraaid dan Wrecking Ball. Dat album wil me maar niet raken. (ik zie nu dat ik dit album op 4 sterren heb staan, klopt dus niet)
Ik ben een grote Springsteen fan, maar dat wil niet zeggen, dat ik alles van de man goed vind. High Hopes wordt wisselend ontvangen, maar ik zit zeer duidelijk aan de positieve kant en na Magic vind ik High Hopes zijn beste werk van na 2000.

avatar van musician
4,5
Ik geef nu vier**** maar het kan nog een halfje omhoog of omlaag in de nabije toekomst.

Persoonlijk vind ik Bruce er niet echt op vooruit gegaan, na Magic en Working on a dream. Wrecking ball draai ik ook naar verhouding te weinig. Er staat een prachtige versie van Tom Joad op High Hopes, valt niet te ontkennen.

Daar had ik dan wel een heel album vol van willen hebben, eigenlijk. Er spreekt een prachtige sfeer uit en de solo van Morello had van mij op nog wel meer nummers gemogen. Het heeft de potentie van een Springsteen klassieker.
Maar het is een klein beetje het manco van dit album: een bonte schakering maar niet echt één geheel.

Maar de nummers zijn niet slecht en dat slingert wat heen en weer in de beoordeling. Nog maar eens een paar keer opzetten.

avatar van Funky Bookie
3,5
Dit album gaat bij mij een beetje op en neer. Sommige nummers zijn goed, andere weer (te) ingetogen en vlak naar mijn mening. De inbreng van Tom Morello kan ik ontzettend waarderen, die zorgt er m.i. dat het niet een compleet vlak album geworden is.
Toppers voor mij zijn Tom Joad en American Skin.

lennon: ik hoorde THe Nits ook.

avatar van Rogyros
3,0
Ik draai dit album nooit. Vind het een van zijn mindere albums. Die solo's van Morello staan totaal niet in dienst van het liedje. Mij kan het risk niet bekoren.

Een rockvariant van The Ghost Of Tom Joad vind ik zeker interessant, maar dof die solo kan ik er niet echt van genieten. Live maakt Morello het soms helemaal bont. Vooral die opname in Australië wad echt vreselijk in mijn ogen.

Ik haal de verfrissing er dan ook niet uit. Maar ik vind dit album dan ook relatief zwak.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:58 uur

geplaatst: vandaag om 08:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.