Bruce Springsteen - High Hopes (2014)

Als Bruce Springsteen liefhebber hink ik eigenlijk op twee gedachten bij dit album: Van de ene kant kan ik de covers en aangepaste versies van bestaande nummers zeer waarderen, maar aan de andere kant vraag ik me ook af of het wel echt geschikt materiaal is om op een studio album te zetten.

Het titelnummer is immers al eerder op EP verschenen (Blood Brothers), met een niet al te veel afwijkende versie van die hierop staat. Tom Joad wordt in een rock jasje gestoken en hoewel ik zeer heb kunnen genieten van de gitaarkunsten van meneer Morello op Hard Rock Calling, voelt dit (net zoals Norrage zegt) een beetje vreemd aan op een Springsteen album. Dream baby dream konden we natuurlijk ook al van de zeer fraaie video die ter ere van het eindigen van the wrecking ball tour online was gezet.

Dit neemt niet weg dat ik niet van deze nummers zeker kan genieten, het voelt alleen soms niet te passen op een studio album. Wrecking Ball had ook 2 "oude nummers" maar voelden door de overige echte springsteen nummers niet aan als een samenraapsel van nummers.

Dan nummer technisch: Hoewel het album een sterk begin en zelfs ijstersterk einde heeft (Dream baby dream ademt tekstueel Springsteen) doen nummer 6 t/m 9 me helemaal niks en is me ook echt een raadsel waarom dit op een studio album staat.

Al met al 3.5* voor een rommelig album, maar wat nog wel zeker momenten heeft die een mooie toevoeging zijn aan het oeuvre van een van `s werelds beste artiesten.

Ik had geen hoge verwachtingen van een verzameling opgewarmde restjes, maar High Hopes blijkt een prima plaat, waarop de zwakkere songs in de minderheid zijn. Uiteindelijk tel ik zelfs meer hoogtepunten dan op de laatste 3 Springsteen platen, waardoor ik alleen maar dik tevreden kan zijn.

Lees mijn recensie op:
De krenten uit de pop: Bruce Springsteen - High Hopes - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Deze minder dan zijn voorganger? Dacht het niet. Erg fijn cdeetje. En ik mag die gitarist wel.

Ik heb voor dit album LIVE opnames gehoord van Bruce met deze gitarist. Dat nummerr duurde zo'n 10 minuten en is veel en veel beter dan deze studio uitvoering. Nee Bruce heeft mij niet kunnen verrassen met dit album en speelt een beetje op safe

Ben ik helemaal met je eens Henk! Die Morello brengt een lekker portie gitaarwerk mee. Soms schurkt het zelfs tegen metal (achtig) aan. Ik was vooraf sceptisch over zijn meespelen maar dit is wat Springsteen echt nodig had. Een nieuwe, andere inslag die prima past bij zijn oude vertrouwde sound vind ik.

Een nieuwe Springsteen wordt altijd in huize Twinpeaks jubelend ontvangen,maar ditmaal met een flinke dosis scepsis.Wederom 3 eerder gereleasde nummers en om nou te zeggen dat de remakes iets toevoegen,nou nee.The Ghost Of Tom Joad verliest zelfs aan zeggingskracht.Erg leuk zo'n spierballensolo ,maar hou dat voor live optredens.Ook de versie van High Hopes voegt niet vreselijk veel toe aan de uit 95 stammende versie.41 shots was al geen favoriet van mij en de studioversie maakt het er niet beter op.Is het allemaal kommer en kwel dan? Nee.Harry' Place is een parel met een dreigende Springsteen met een lekkere baslijn op de achtergrond.Dan heb je wel meteen het beste van de plaat te pakken.Just Like Fire Would is een degelijke cover ,maar wat volgt tot The Wall is echt onder Springsteen's niveau.Afsluiter Dream Baby Dream is mooi door zijn eenvoud en sleept de boel net aan naar een 3 sterren.Ik ben me bewust dat het een plaat is met outtakes en covers ,maar ik vind dat Springsteen dit niet als studioalbum had moeten releasen.Mooie woorden dat hij hernieuwde inspiratie opdeed bij Morello ,maar het gitaarwerk had op een evengoede manier kunnen worden ingekleurd door Lofgren,die misschien nog wel meer schwung heeft in zijn solo's als Morello.Als er nog cd singles geweest zouden zijn,dan zouden flink wat van deze nummers zijn weggemoffeld naar B- kanten ,maar nu presenteert men het als een nieuw album.Zijn zwakste album tot nu toe ,maar nog altijd voldoende.3 sterren dus

Die gitaarsolo van Morello in The Ghost Of Tom Joad vind ik echt niet in het nummer passen.

Moet je dat LIVE horen dan ga je compleet uit je dak. Echt een wereldsolo.

Ik zeg ook niet dat het een slechte solo is, maar ik vind het gewoon niet passen in het nummer.

Bedoel je deze?
Daar vind ik nou echt geen ruk aan...

Waarom vind je het 'niet passen'? Het is toch gewoon een prima solo?

Damn, wat een goeie plaat! De samenwerking met Tom Morello is een hele goeie (Harry's Place ) . Een heerlijke donkere rockplaat, waarschijnlijk voor het eerst dat ik een plaat van BS beter ga vinden dan mijn eega.

Ik ben zelf niet een enorm groot fan van de man (Born to Run en Darkness vind ik wel erg goed) maar het is vooral mevrouw vigil die de fanaat is huis is. Daardoor dus alle cd's in huis en al menig maal naar een concert geweest.

Overigens wel gelijk de ltd versie gehaald want die dvd met het Born in the USA album live in London willen we niet missen.

De stijl van de solo vind ik niet passen in de stijl van het nummer.

Een fantastische cd, heb hem nu voor de vierde keer in de cd speler, wordt met iedere keer draaien mooier, hoogtepunten zijn mi Harry's place, 41 shots , het fenomenale The Wall en Dream baby dream

The gost of Tom Joad krijgt hier een kippenvel bezorgende gitaarsolo mee, Tom Morello steelt sowieso de show op deze CD.

Wat nou een restjes cd, wat een onzin.

Had hem na een keer beluisteren op het net al beoordeeld met 4.5, gaat rap omhoog naar 5.0.

Twee jaar geleden verscheen het goed ontvangen album Wrecking Ball van The Boss. Dat er nog steeds regelmatig albums van Bruce verschijnen wordt niet meer als een verassing gezien aangezien bij concerten het enthousiasme er nog steeds vanaf straalt. Het vervolg komt nu in 2014 met het album High Hopes dat in samenwerking met de E Street Band en gitarist Tom Morello (bekend van Rage Against The Machine) is gemaakt. Het album bevat een verzameling van niet eerder uitgebracht materiaal, nummers die al eerder zijn verschenen en een aantal covers. Deze keer dus niet alleen maar nieuw materiaal waardoor het album geen geheel vormt rond een bepaald thema. Veel nummers werden opgenomen tijdens de laatste tour van The Boss.

Het album opent met het gelijknamige nummer aan de albumtitel. High Hopes opent ontspannen met de drums en biedt een goede afwisseling door de inbreng van de E Street Band. Een nummer dat het album gelijk goed neerzet en prima in het straatje van Bruce past. Het vervolg is de track Harry’s Place dat bedoeld was voor het album The Rising uit 2001 maar nu dan daadwerkelijk op een album verschijnt. Een nummer met prima teksten en het ondersteunende saxofoongeluid van Clarence Clemons. Tom Morello laat op bijna elk nummer op de plaat zijn gitaarkunsten horen wat in Harry’s Place voor wat scheurende geluiden zorgt. Het nummer American Skin (41 Shots) is gebaseerd op de dood van Amadou Diallo die in 1999 in New York City werd doodgeschoten door vier politieofficieren. Het nummer geeft de dramatische sfeer van de gebeurtenis prima weer door het rustige ritme met de ondersteuning van Morello’s gitaargeluid.

“41 shots and we’ll take that ride
Across this bloody river to the other side
41 shots my boots caked in mud
We’re baptized in these waters and in each other’s blood”

Just Like Fire Would verscheen in 1986 als single van de Australische rockband The Saints. De track wordt met veel sfeer en ritme neergezet door Bruce en de E Street Band, vol met instrumenten kent het een goed ontwikkelde samenhang. Met Down In The Hole wordt opnieuw een rustige sfeer opgebouwd waarbij de muziek een goede ondersteuning biedt aan de zachte stem van Bruce. In het midden van de track volgt een instrumentaal deel wat een mooie afwisseling in het nummer brengt. Heaven’s Wall is een track die prima bij Bruce past maar niet helemaal goed uit de verf komt. De herhaling van de woorden Raise your hand gaat te lang door en het het gitaargeluid van Morello lijkt een beetje misplaatst. Frankie Fell In Love is een nummer dat even tussendoor voorbijkomt maar niet echt opvalt. Qua sound past het wel bij de vele nummers die het oeuvre van Bruce rijk zijn. This Is Your Sword is sfeervol waarbij Bruce zijn kwaliteiten weer naar voren komen. Hunter Of Invisible Game luistert weg als een avontuur waarbij we een reis door een bos maken. Een mooi nummer die het niet verkeerd zou doen in een prachtige avonturenfilm. Met de The Ghost of Tom Joad gaan we terug naar het gelijknamige album uit 1995 waar het nummer voor het eerst verscheen, later werd het nog gecoverd door Rage Against the Machine. Niet opvallend dus dat met gitarist Tom Morello het nummer opnieuw werd opgenomen waar het net weer een andere toon krijgt. Het nummer is één van de opvallendste tracks van het album waarbij de afwisseling tussen de rust en gitaarsolo’s goed bij het gezongen verhaal van Bruce passen. Verschillende versnellingen zorgen voor een mooie samenhang van het nummer.

“He pulls a prayer book out of his sleeping bag
Preacher lights up a butt and takes a drag
Waitin’ for when the last shall be first and the first shall be last
In a cardboard box ‘neath the underpass
Got a one-way ticket to the promised land
You got a hole in your belly and gun in your hand
Sleeping on a pillow of solid rock
Bathin’ in the city aqueduct

The highway is alive tonight
Where it’s headed everybody knows
I’m sittin’ down here in the campfire light
Waitin’ on the ghost of Tom Joad”

Met The Wall dalen we weer rustig neer in een prachtig uitgevoerd nummer die het verhaal verteld van de musicus Walter Cichon die niet terugkeerde uit de Vietnam oorlog. Afsluiter Dream Baby Dream is opnieuw een erg sterk nummer en een cover van de Amerikaanse band Suicide. De sfeer wordt rustig opgebouwd en de muzikale ondersteuning zet de dromerige sfeer goed neer. Een sterk einde van het album dat een klein uur aan materiaal bevat.

Op het album High Hopes is duidelijk te horen dat het om nummers uit verschillende tijdsperiodes gaat, een geheel vormen de thema’s dan ook niet. Wel staat er een selectie van een aantal goed uitgevoerde nummers op die de sfeer en teksten goed naar voren brengen. In het midden van het album zakt de kwaliteit iets weg maar met de uitschieters American Skin (41 Shots), The Ghost of Tom Joad en Dream Baby Dream wordt dit ruimschoots goedgemaakt. De niet al te hoge verwachtingen van het album maken de uiteindelijke plaat toch tot een verassing met de vele sterke tracks.

3.5*

Afkomstig van Platendraaier.

Een aardige plaat vind ik het, maar niet heel bijzonder. Het grote merendeel van de nummers bestempel ik als redelijk, maar meer ook niet. Het beste nummer vind ik American Skin (41 Shots), de live versie vond ik al indrukwekkend en ook op de plaat is het een prachtig nummer. Verder is Hunter of Invisible Game een fijn nummer, maar de rest gaat toch een beetje langs me heen. Er is verder niet veel mis mee, maar het doet me ook niet veel tegelijk. De samenwerking met Morello is prima, hij treed met zijn gitaarspel vrijwel nergens te veel op de voorgrond, behalve in The Ghost of Tom Joad waar de solo naar mijn mening toch niet helemaal past in de stijl van het nummer.

Ik zit nu de dvd te bekijken welke bij de luxe edtie zit, of te wel het hele album Born in the USA live in London 2013 en die ziet er top uit. Echt een aanrader, ik weet uit betrouwbare bron dat deze nog maar kort leverbaar zal zijn.

Het schijnt dus dat de Bruce alleen de tekst al had ten tijde van The rising maar dat hij het voor Magic pas heeft opgenomen. Frankie fell in love komt ook uit de Magic periode. En inderdaad vind ik dat je dat aan beide nummers duidelijk kan horen. Hadden zo op het toch al geweldige Magic album gepast!

Ik snap de hoge scores niet bij dit album. Kan iemand me dit uitleggen?
The Boss klonk nog nooit zo ongeïnspireerd en zelfs saai. Hij kan toch veel beter?

Het opent wel leuk met het titelnummer, maar daarna komt er nooit toch wat, en bevat zelfs vreselijke dieptepunten zoals de nieuwe versie van The Ghost of Tom Joad, met die gitaarsolo van Morello op het einde die ik absoluut wel een goede gitarist vind, maar het past gewoon niet op een nummer zoals dit.

Ik hoor het alvast niet. Hopelijk komt het nog... Geef mij maar The Rising.

Ik snap de hoge score ook nog altijd niet. Ik ben ook een behoorlijke Springsteen-fanaat, maar ik vind dit het zwakste studioalbum dat hij tot nu toe heeft uitgebracht. Hij probeert vanalles, maar het komt in mijn ogen totaal niet over. Jammer. Hopelijk herpak je je gauw, Bruce!

Wisselende kritieken zo te zien.

Ik ben helemaal geen fan van the Boss. Ik kan z'n muziek eigenlijk niet eens goed verdragen maar ik hoorde The Ghost of Tom Joad toevallig op de radio en ook al vóór de explosies van Morello was ik onder de indruk.
Bruce wordt ouder, dat hoor je heel goed aan z'n stem en dat werkt prima in zo'n nummer als dit.
Het klinkt allemaal erg beschouwend met een zekere onderliggende agressie, althans zo ervaar ik het en de bijdragen van Morello zijn de momenten waar die agressie zich manifesteerd.
Het nummer is daarmee in deze uitvoering voor mij een monument geworden. Een hoogtepunt in de rockhistorie.

Over die solo op het eind:
Wat het in mijn beleving zo goed maakt is de gedeeltelijk van de begeleiding losgezongen partij. Terwijl de E street band een retestrakke vloer neerleggen (en die zomaar 20 minuten had mogen doorgaan) die tot in de perfectie wordt gespeeld legt Morello daar een "het maakt me niet uit hoe, maar ik zal mijn zegje doen" partij overheen. Desondanks houdt hij zich zeg maar 50% van de tijd toch aan het akkoordenschema dat een hele fijne ritmiek kent, heerlijk gewoon. Ondanks het experimentele karakter van de solo blijven het hapklare brokken in de tijdsindeling en creeërt juist het vasthouden aan 2/3 tonen of effecten met daaronder de wisselende akkoorden van de begeleiding een geweldige spanningsboog.

Springsteen fans die het allemaal niet zo zien zitten:
Wees blij dat the Boss er in geslaagd is ook anderen dan z'n die-hard fans aan te spreken.
Prijs hem voor het feit dat hij durft te veranderen en nieuwe dingen toelaat in z'n muziek !
Zonder evolutie en experiment geen toekomst zou ik zeggen !

Ik snap dat het geen recensie van het album is maar ik wilde jullie mijn bevindingen toch niet onthouden !

Daar gaat het gelijk al fout Het openingsnummer is juist het slechtste wat het album te bieden heeft vind ik. Daarná begint het smullen pas, met Harry's place en American skin meteen als twee van de hoogtepunten.

Exaclty!

Oor (Tom Engelshoven) is redelijk positief .

wie leest er nog Oor bla, bla bla

American Skin (41 Shots) is een prachtig nummer, maar ik vind de live versie die op mijn kopie van 'The Essential Bruce Springsteen' staat, toch wel vele malen beter.

Oor neem ik al zo'n 20 jaar niet meer serieus. Rukblad.

Ja maar op jouw leeftijd moet je het ook wel zonder kunnen, ik bedoel maar die opkomende popjournalistjes

IK houd mijn hart vast, want ik ben helemaal niet zo gek op het gefreak van Tom Morello. Rage Against the Machine is dan waarschijnlijk ook één van mijn minst favoriete bands (ook al speelde ik twee songs in de set van twee verschillende bands)...

Bruce zelf staat altijd wel voor kwaliteit. Ik ben benieuwd.

Nog nooit? Wat denk je van Human Touch & Working on a Dream?
En ongeïnspireerd kan je dit toch niet noemen: dit is een echt soms flink stevig rockalbum, ook door de medewerking van Tom Morello. Daar heeft Bruce bewust voor gekozen, ook voor de inbreng van Tom. Dat levert dit geluid op. Dat kan je volgens mij meer of minder waarderen, maar ongeïnspireerd kan je het toch niet noemen?

Dan the Rising: sommige nummers vind ik juist vergelijkbaar met tracks van the Rising. Dat had ook soms een wat steviger geluid.

Dit is toch wel een zeer goed cdtje. Ik vind er veel variatie en prima songs op.
Alhoewel ik de originele versie van 'The Ghost of Tom Joad' nog steeds de beste vind (en één van de beste BS nummers ooit) krijg ik steeds opnieuw kippenvel bij de duellerende solo's in dit nummer.
Niet de beste solo ever maar man man man wat een techniek die T.M..
Kijk en luister zeker ook eens naar de magistrale live-versie van dit nummer dan weet je hoe the Boss geniet van het samenspel met Tom Morello:
Ghost of Tom Joad (live)