Radiohead - The Bends (1995)

Ik heb qua Radiohead wel dezelfde smaak als hij, want ook ik vind Kid A een onbegrijpelijke en vage plaat die nergens imponeert of spannend wordt.
Wat mij betreft is de oude Radiohead (The Bends, OK Computer) stukken aangenamer dan de Radiohead van deze plaat. Hoewel Hail the Thief wel weer aangenaam is.

Hoewel de uitspraak dat de volgende albums (en dus ook Hail the Thief) niks met muziek heeft te maken vind ik ook nogal overtrokken.

En ik maar denken dat ik een roepende in de woestijn was...

Nee, want ik deel jouw mening voor een groot deel, wat betreft Kid A.

i verhoog hem naar 5 sterren, wat een mooi album is dit.

Geweldige plaat dit. Wat zijn ze gegroeid ten opzichte van Pablo Honey. Er staat gewoon geen enkel slecht nummer op.
Mijn persoonlijke favorieten zijn (nice Dream) en Street Spirit(fade out)

Street Spirit (Fade Out) is inderdaad een dijk van een nummer. Heerlijk om lekker bij weg te doezelen. Erg mooie muziek, maar je moet het niet teveel luisteren; dan raak je helemaal in een melancholieke sfeer. Maar ach, af en toe wel oke

Hmm, niet direct het woord dat ik passend vind.

Toch deze weer in mijn top 10 geplaatst, wat een plaat!

5*

En over een tijdje Hail weer!

.. misschien

een 4 just is echt geweldig net zoals fake plastic trees dit zijn echt top artiesten

Het beste Radiohead-album.
Klinkt heel bezielt, krachtig en emotioneel.
Daarmee heb ik het wel behoorlijk mee omschreven.

4.

Tmf? Mtv? Bagger zenders, totdat ik eens toevallig op mtv terecht kwam bij 't zappen, Street Spirit was op tv, zo bleek achteraf. Hiervoor had ik nooit van Radiohead gehoord, tot dan. Nummer deed wat met me, ik heb 'm laten downloaden en gelijk wat meer nummers van de toen nog voor mij 'onbekende' Radiohead. Inmiddels heb ik alle Radiohead cd's origineel liggen. Wat blijkt, door de verotte muziekzender Mtv ben ik bekend geraakt met de beste band ooit (gedeeld eerste, Muse is net zo briljant). Ik dank u Mtv, maar kijken naar je zal ik niet meer, ik zet voortaan wel m'n Radiohead cd's op. Zelfde verhaal bij Muse, Bliss.

Mijn eerst Radiohead ervaring. En naar mijn menig de beste Radiohead cd. Vooral The Bends en High and Dry vind ik erg goed.
Maar een nummer als My Iron Lug is ook heerlijk.
Echt een topper onder de cd's

The Bends is Kid A voorbij! Prachtig, en met recht natuurlijk!

toch een evenknie van ok computer

5 sterren

Die clip van Just...

Om nogmaar te zwijgen over de clip van sreet spirit

Dat winkelwagentje van Fake Plastic Trees heeft ook wel wat

misschien MTV2 een idee? Zo leer je in ieder geval nog meer bands kennen dan alleen maar radiohead en muse, tenzij je dat niet wilt natuurlijk.

Zeer zeker, OK Computer zal hij wel nooit inhalen, maar wat mij betreft is hij zelfs beter dan eerstgenoemde. Mijn favoriete Radioheadplaat dit hoor.

Vorige nacht nog 'Bring me the Horizon' op MTV, die zijn nu ook niet bepaald 'big'.

Nu ja, The Bends dus...
1 van de betere cd's ooit naar mijn bescheiden mening. Beter dan OK Computer. Of mss moet ik het zo zeggen, voor mij persoonlijk heeft The Bend de hoogste houdbaarheidsdatum en de beste songs.

Ik ben niet zo van de mtv rommel, geen idee wat ze uitzenden op MTV2, maar muziek luisteren via de tv doe ik toch zelden.
Overgens luister ik wel degelijk meer als alleen Radiohead en Muse, namelijk Editors, Placebo, Snow Patrol, System of a Down, ja en zelfs Coldplay, en sinds vanavond ben ik ook 'bekend' met Interpol, wat voorlopig al meer indruk maakt dan zowat alles wat er tegenwoordig op tmf voorbij komt.

MTV2 is heerlijk, tussen de MCR en FOB door natuurlijk

Dromen kan heel prettig zijn, of een nachtmerrie zijn. Dromen kunnen over leuke dingen gaan of over slechte dingen uit het verleden of uit je gedachten. The Bends is dromen, als van af de eerste toon van Planet Telex beland ik in een soort slaperige roes. De gitaren en de zang van Yorke trekken me diep in mij slaap. Altijd, iedere keer als ik het weer hoor. Ik wordt er slaperig van in een goede manier. Ik relax en vergeet de omgeving om me heen. Heerlijk gewoon. Radiohead en deze plaat zijn voor mij eeuwig verbonden, want ik heb echt niks met OK Computer met zijn sappige Indie-pop(Alsjeblieft geen discussie). Wel met het behoorlijk rauwe geluid van 'de stortplek'. The Bends is eigenlijk het meeste onderschatte nummer dat radiohead ooit heeft gemaakt. Wat een heerlijk rockend nummer is dit. Snel voor radiohead, perfect voor mij. Indie-rock heeft nooit zo eerlijk en helder geklonken en zal bijna nooit meer zo klinken. De drums maken dit nummer voor mij eigenlijk helemaal en Yorke's zang is de mooi meisje op dit al even mooie strandt. Mij roes wordt alleen groter. Krijg een beetje weer die Spiderland verschijnselen maar nee. Ik ben weer redelijk uit mij slaap geschud door het einde van deze plaat.

Daarna High And Dry, ik krijg het warm. Tekstueel is dit een perfecte song. Flying on your motercycle. Wachting all the ground beneath you drop.. Het is muzikaal ook geweldig en laat duidelijk horen dat dit pas het beging is van deze geweldige plaat/roes. Je kan roes van alcohol en drugs krijgen maar hier krijg ik het van muziek, High And Dry maakt mij roes alleen hoger. Fake Plastic Trees is nog een briljant pop-indie liedje. Rustige vooruit krabbelend maakt het een grote koprol van kwaliteit in het midden van het nummer. De vreemde vergelijken blijven maar opkomen en mij roes wordt nog groter. Bones verstrekt het nog eens, de stem van Yorke wordt stukken slomer en de gitaren en drums ook met versnellingen bij de stukken van het refrein. De roes wordt nog groter en ik ga me geweldig voelen. I Used To Fly Like Peter Pan. Suralistish als een Picasso schilderij dit nummer. [Nice Dream], zeker. Ik droom geweldig nu, wat een muziek. Rustig en ontzettend mooi met het ontzettend mooie nummer. Het zal nooit meer zo relax worden. Just schudt me weer behoorlijk uit mij roes maar nog lang niet helemaal. Het is een rauw kunstwerkje dat compleet niet past met het vorige nummer maar op een of andere manier toch. De roes beging weer een beetje op te komen.

My Iron Lung is weer een nummer waar ik geweldig van relaxen, rustig en muzikaal en tekstueel een echt pareltje. Een nummer dat maar doorgaat op hetzelfde gitaarakkoord en flink in het midden vervormt. Tintels in mij tenen en ik ga nog verder naar achter leunen. Bullet Proof..I Wish I was geeft daar perfecte rede voor. Mooiste nummer op de plaat en heerlijk om helemaal weg te vallen. Ik sluit mij ogen. Relaxte kan het niet zijn. Black Star, luid intro maar stoort helemaal niet. Perfecte Indie-rock hier ook weer. Er kan zelf een positieve geeuw van af. Het laat duidelijk horen dat Radiohead de belangrijkste invloed van alle nu Englese Indie bands is. Het is al zo vaak gekopieerd, soms best wel dicht in de buurt, maar nooit ervaart. Baby I'm The Satalite, That Takes Me Home. Gezeefdrukte Soepbliken verslaan zelfs dit niet. Het is kunst, kunst om te relaxen en op te relaxen. En het is geweldig. Sulk is als een Karel Appel, makkelijk weergeven. Je houdt er van of niet. Vaak betitelt als het zwakste nummer van het album krijg ik hier het toppunt van relaxen. Als er een perfecte albumtrack is dan moet dit hem zijn voor mij. Street Spirit[Fade Out]......Rust, totale rust en stilte. De tokkelende gitaar en de overslaande stem van Yorke hebben nooit zo mooi geklonken of weer geklonken. Dit is de 'Perfect Ending' voor deze wereldplaat. De roes stijgt nog meer. Dit zal dan mij Van Gogh zijn. Waarom kunst met radiohead? Muziek is kunst, je houdt ervan of niet. Bij elke band hetzelfde, de is voor mij een Meesterwerk bij een grote meester maar voor een andere vindt 'zijn'/Zwicht andere werken beter. Ik blijf bij dit doek van dromen en lig weer op mij bed. Muziek zal maar een aantal keer beter klinken.

5,0

Ik ben het in grote lijnen met je eens, maar over Sulk heb ik nog iets anders te melden:
Perfecte albumtrack volgens mij niet, maar wel, net zoals de andere nummers op deze plaat een van de mooiste nummers die ooit is gemaakt. Dat relaxen op dit nummer ben ik totaal met je eens. Het laat je slapen. En als je na dit nummer nog niet helemaal slaapt, heb je altijd Street Spirit (Fade Out) nog!

Zeker. En na het album weer genoeg engerie op gebouwt voor wat ruigere muziek

Op zich beschrijven jullie die album wel goed, alleen vind ik slapen een wat negatieve ondertoon, ik zou eerder wegdromen zeggen.

Ik bedoel het positief, bij dit album, en ik neem aan dat D-ark dat ook bedoelt.
Maar je hebt wel gelijk, het klinkt inderdaad negatiever ik zal het voortaan wegdromen noemen

Vanzelfsprekend had ik het begrepen hehe, mierenneuken is ook een vak natuurlijk haha