Radiohead - The Bends (1995)

Wat mij betreft een gerechtvaardigd verschil; Pablo Honey is op zijn best 'aardig', daar waar The Bends op zijn minst 'fantastisch' is. Het verschil qua stijl is niet uitzonderlijk groot, maar The Bends draagt onvoorstelbaar veel meer kwaliteit met zich mee.

Ik ben het er zelf ook wel mee eens dat er een verschil is, The Bends is m.i. zeker van hogere kwaliteit. Maar ik ben het met west eens dat in verhouding Pablo Honey wel wat hoger had mogen staan.
Hoewel ik dat album minder interessant had gevonden wanneer ik niet wist wat er daarna nog van dezelfde band zou komen...

Lees net over zeer interessante re-issues van Radioheads eerste 3 albums: Radiohead re-issues Digg* cd bespreking

Bedankt hiervoor: wat een voortreffelijke recensie zeg!

Ik heb zelf 3x de 2CD versies en las dat aan Pablo Honey de dvd Live at the Astoria was toegevoegd. Die heb ik al, maar als je 'm nog niet hebt: dit is echt een super concert, ook met tracks van the Bends. Echt niet te missen!

Ik heb die losse DVD ervan, inderdaad errug mooi. Jonny met zo'n brace om z'n arm. Echt fantastisch concert zoals west al zei.

For a while, Greenwood wore an arm brace due to a repetitive strain injury attributed to his "aggressive" way of playing the instrument, often billed as "abusive guitar".

Naar mijn mening de beste plaat van Radiohead, van High and Dry krijg ik nog steeds kippenvel. Iets minder 'geprobeerd' dan OK Computer.

Ik heb de luxe versie van "De Bends" uitvoering met een dubbel cd + dvd, tezamen avondvullend en de moeite van het beluisteren / bekijken waard.
Prachtig hoor, apart figuur die zanger, en niet alleen hij, maar ze maken gewoon hele fraaie pakkende rockmuziek. 1 van de beste rockbands met stijl op deze aardkloot.
Het album Bends is voor een leek makkelijker verteerbaar dan OK computer, koop de luxe versie, het zal je niet spijten.

Hele vette plaat, en inderdaad vrij spontaan ook. Vet geproduceerd, vind deze sound toffer dan OK Computer, wat ook z'n charmes heeft natuurlijk.

Serieus, Fake Plastic Trees is echt een meesterwerk. En het pareltje Street Spirit dan, omg. Kippenvel muziek.

Live ook meesterlijk.

Ik kan maar moeilijk in de radiohead albums komen maar uiteindelijk is dit toch wel een erg mooi album alleen het pakt me toch niet helemaal en Street Spirit is inderdaad echt een pareltje

Radiohead werd met dit album volwassen. Ik vond het album eerst gewoon goed en ik kon me totaal niet voorstellen wat er nou precies zo ontzettend goed was aan de afsluiter. Street Spirit (Fade Out) was toch een gewoon gitaarliedje? Niets meer en niets minder toch? Ik was meer onder de indruk van met name Fake Plastic Trees en High and Dry. Verder vond ik Just geweldig, dat begin deed me denken aan Smells like Teen Spirit.
Het album heeft sinds die tijd, ongeveer 3 jaar geleden nu, niets aan kracht ingeboet. Maar mijn mening moet nu nodig bijgesteld worden.
Ongeveer 2 jaar geleden kwam het mijn top 10 binnenrollen en is er sindsdien nooit meer uitgekomen. Street Spirit werd met de luisterbeurt beter, en de rest volgde. Sulk, Bulletproof, The Bends. Stuk voor stuk nummers van Radiohead die blijven hangen. Just kan ik onderhand meezingen.
Nu ben ik van mening dat Radiohead met Street Spirit de beste afsluiter van een album (dat ik ooit hoorde) heeft geschreven.
Immerse your soul in love... Ik word er bijna sentimenteel van...

Ik heb een beetje de tegenovergestelde ervaring. Ik ben toen ik mijn stemmen op MuMe ging invoeren de afgelopen weken mijn platenkast voor delen aan het herluisteren en mijn iPod weer aan het volladen.

Het viel me op dat dit voor mij maar een middelmatig Radiohead album is en ik niet meer zo goed kon begrijpen dat na OK Computer dít ook als meesterwerk te boek staat. OK, hier wordt Radiohead volwassen, maar de nummers zijn meer traditionele songs en "doorsnee deuntjes" dan het latere, wat meer experimentele werk op Kid A en Amnesiac. Albums die ik beide beter geslaagd vind en nu na talloze luisterbeurten ook nog spannend vind. Dat kan ik van The Bends niet zeggen.

Neemt niet weg dat er geweldige nummers op staan (waaronder Street Spirit en Fake Plastic trees). Maar het merendeel is mij te gewoontjes.

Vetste nummer: Bones.... knalt zo lekker je speakers uit.

Ik begrijp wat je bedoeld en deel deels ook die mening. Maar de nummers die "gewoontjes" klinken zijn in al hun "eenvoud" zo briljant dat ze ook na tig keer draaien hun kracht bewaren. Neem het titelnummer alleen al. Wellicht niet het meest opvallende op dit album, maar het is zo een sterk nummer! Deze The Bends verveelt mij nooit, ik kan het keer op keer weer opzetten. Ijzersterk album. Van begin tot eind.

Precies datgene wat the Bends voor mij ook een van de sterkste albums ooit maakt en ik het ook tot het beste van Radiohead reken. Dit album schittert vaak ook simpelweg in zijn eenvoud, te noemen High and Dry en Fake Plastic Trees bijvoorbeeld.
Daar veel van het hieropvolgende werk veel meer gekunsteld, complex en klinisch aandoet, is dit Radiohead in zijn meest simplistische vorm. Meeste platen zijn verder ook wel goed tot uitstekend, maar dit is Radiohead op zijn best. Maar goed dat heeft vooral te maken met mijn smaakperceptie en niet zozeer de kwaliteit van het andere werk.

in een word TOP!!!!!!

Blijft gewoon een superplaat.. Voor mij zijn er toch weinig nieuwe bandjes die dit niveau halen

Gekocht.
Wat een zeldzaam lelijk artwork. Verder goede plaat.

Dit is volgens mij het album dat het dichtst in de buurt komt van OK Computer. Met nummers als My Iron Lung en Street Spirit, kan het wedijveren met de betere albums ooit gemaakt. Een overduidelijke 5*

Dit album komt idd. het dichtst in de buurt van OK Computer met de hieronder genoemde nummers, zelf zou ik High and Dry er ook nog aan willen toevoegen.
Als geheel vind ik zelfs dit album eigenlijk mooier als OK. De wisseling tussen de onderlinge sferen in combinatie met noise vind ik uitermate onderhoudend. Zelfs bij nummers als Bones/Just/My Iron Lung blijven het compacte, prikkelende liedjes, die niet verzanden in overdaad.
T/m Bones zijn het voor mij stuk voor stuk krachtige nummers, elk met een hoog niveau en een eigen geluid. Daarnaast vind ik Nice Dream/Bulletproof en Black Star ook goed in elkaar steken.
Eigenlijk geen ondermaatse composities te ontdekken voor mij op deze The Bends.
Waar ik OK ook goed kan waarderen, maar vind dat ze dat nog beter hebben uitgewerkt in o.a Kid A en Amnesiac. Ben ik van mening dat dit bijna de ultieme gitaarplaat is met een flinke dosis sfeer.
A job well done.

Éen van mijn eerste gekochte cd's toen ik 13 was. The Bends van Radiohead. Later wat afgedwaald in mijn muzieksmaak en keuzes en ben in die tijd zelfs de cd kwijtgeraakt.

Deze week een platenspeler aangeschaft en dacht: laat ook nu The Bends weer één van mijn eerste (vinyl)platen zijn. En wàt een goede plaat is dit toch eigenlijk! Nu maar zorgen dat ik de plaat niet kwijtraak .

Van favoriete nummers kan ik op deze plaat eigenlijk niet spreken, het geheel doet het hem.

De hysterie rond OK Computer heb ik trouwens nooit begrepen... Maar wanneer ik deze genoeg geluisterd heb ga ik daar eens aan beginnen. In Rainbows staat daarna op de agenda.

5*

Disc: 1
1. Planet Telex
2. The Bends
3. High And Dry
4. Fake Plastic Trees
5. Bones
6. (Nice Dream)
7. Just
8. My Iron Lung
9. Bullet Proof... I Wish I Was
10. Black Star
11. Sulk
12. Street Spirit (Fade Out)

Disc: 2
1. The Trickster [My Iron Lung]
2. Punchdrunk Lovesick Singalong [My Iron Lung]
3. Lozenge Of Love [My Iron Lung]
4. Lewis (Mistreated) [My Iron Lung]
5. Permanent Daylight [My Iron Lung]
6. You Never Wash Up After Yourself [My Iron Lung]
7. Maquiladora [High And Dry/Planet Telex]
8. Killer Cars [High And Dry/Planet Telex]
9. India Rubber [Fake Plastic Trees]
10. How Can You Be Sure? [Fake Plastic Trees]
11. Talk Show Host [Street Spirit (Fade Out)]
12. Bishop's Robes [Street Spirit (Fade Out)]
13. Banana Co. [Street Spirit (Fade Out)]
14. Molasses [Street Spirit (Fade Out)]
15. Just [BBC Radio One Session (04/14/94)]
16. Maquiladora [BBC Radio One Session (04/14/94)]
17. Street Spirit (Fade Out) [BBC Radio One Session (04/14/94)]
18. Bones [BBC Radio One Session (04/14/94)]

Disc: 3
1. High And Dry (UK Version) [Promo Video]
2. High And Dry (US Version) [Promo Video]
3. Fake Plastic Trees [Promo Video]
4. Just [Promo Video]
5. Street Spirit (Fade Out) [Promo Video]
6. Bones [The Astoria, London Live (5/27/94)]
7. Black Star [The Astoria, London Live (5/27/94)]
8. The Bends [The Astoria, London Live (5/27/94)]
9. My Iron Lung [The Astoria, London Live (5/27/94)]
10. Maquiladora [The Astoria, London Live (5/27/94)]
11. Fake Plastic Trees [The Astoria, London Live (5/27/94)]
12. Just [The Astoria, London Live (5/27/94)]
13. Street Spirit (Fade Out) [The Astoria, London Live (5/27/94)]
14. My Iron Lung [2 Meter Session, Holland (02/27/95)]
15. High And Dry [2 Meter Session, Holland (02/27/95)]
16. Fake Plastic Trees [2 Meter Session, Holland (02/27/95)]
17. Street Spirit (Fade Out) [2 Meter Session, Holland (02/27/95)]
18. The Bends [Later With Jools Holland (05/27/95)]
19. High And Dry [Later With Jools Holland (05/27/95)]
20. High And Dry (03/09/95) [Top Of The Pops]
21. Fake Plastic Trees (06/01/95) [Top Of The Pops]
22. Street Spirit (Fade Out) (02/01/96) [Top Of The Pops]

Ik heb me her en der wat negatief uitgelaten over Radiohead, maar ik moet toch zeggen dat Street Spirit een mooi nummer is. Kippenvel-intro .

mee eens behalve dat het refrein meer kippenvel is dan de intro

Geniaal, wat een heerlijk album. Mijn favorieten zijn Fake Plastic Trees, Just, My Iron Lung en Street Spirit. Ik heb in het vliegtuig van HongKong naar Nederland gezeten en heb de gehele reis (zo'n 11 uur) naar Radiohead geluisterd en dan voornamelijk dit album. Krijg je niet zomaar genoeg van.

Dat vind ik ook de kracht van dit album. Inderdaad geniaal.

Een heel erg goed album, een album wat ik heel erg vaak geluisterd heb en met een aantal nummers die nooit zullen vervelen (fake plastic trees, just, bulletproof). Ik vind het echt een heel erg fijn album, maar (en dit heb ik bij 'in rainbows' ook) niet een album wat grensverleggend was. Het is eigenlijk redelijk 'doorsnee' (ik kan geen goed woord vinden want het is wel van uitzonderlijke kwaliteit en doorsnee klinkt nogal denigrerend). OK computer en daarna Kid A en Amnesiac waren albums die de muziekwereld deden schudden en verdienen daarom achteraf bekeken meer waardering.

The Bends had de basis van de typische Jaren 90 Alternatieve rock, maar voerde dat wel een stuk intelligenter en 'bijzonderder' uit.

Yorke had op het einde van Just nog een keer moeten inzetten voor het refrein. Dan was het nummer par helemaal afgeweest. Ook het gekrijs van de gitaren had wel wat langer mogen duren. Vaker is het zo dat nummers te ver worden doorgevoerd, hier is mijn inziens het tegenovergestelde aan de gang. Maargoed, niet heel erg allemaal .

Oneens. Aan de climax van Just valt niets meer toe te voegen mi.