menu

Radiohead - Pablo Honey (1993)

mijn stem
3,24 (1005)
1005 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Parlophone

  1. You (3:27)
  2. Creep (3:55)
  3. How Do You? (2:11)
  4. Stop Whispering (5:25)
  5. Thinking About You (2:41)
  6. Anyone Can Play Guitar (3:38)
  7. Ripcord (3:09)
  8. Vegetable (3:12)
  9. Prove Yourself (2:25)
  10. I Can't (4:13)
  11. Lurgee (3:07)
  12. Blow Out (4:41)
  13. Prove Yourself [Demo] * (2:33)
  14. Stupid Car [Demo] * (2:36)
  15. You [Demo] * (3:24)
  16. Thinking About You [Demo] * (2:16)
  17. Inside My Head * (3:11)
  18. Million Dollar Question * (3:16)
  19. Yes I Am * (4:26)
  20. Blow Out [Remix] * (4:19)
  21. Inside My Head [Live] * (3:06)
  22. Creep [Acoustic / Live] * (4:19)
  23. Vegetable [Live] * (3:09)
  24. Killer Cars * (2:15)
  25. Faithless the Wonder Boy * (4:14)
  26. Coke Babies * (3:00)
  27. Pop is Dead * (2:13)
  28. Banana Co. [Acoustic] * (2:27)
  29. Ripcord [Live] * (3:15)
  30. Stop Whispering [US Version] * (4:11)
  31. Prove Yourself [BBC Radio 1 Evening Session] * (2:28)
  32. Creep [BBC Radio 1 Evening Session] * (4:02)
  33. I Can't [BBC Radio 1 Evening Session] * (3:55)
  34. Nothing Touches Me [BBC Radio 1 Evening Session] * (3:50)
toon 22 bonustracks
totale tijdsduur: 42:04 (1:54:29)
zoeken in:
avatar van Timo-otje
3,5
rocknrolla schreef:
Eindelijk begint Radiohead voor mij toegankelijk te worden: na bijna al hun albums te hebben beluisterd (alleen nog 'OK Computer' en 'King of the Limbs'), is het kwartje aan het vallen. Het heeft de grond nog niet geraakt, nog niet alle nummers hebben mijn waardering, maar ik begin hun muziek toch steeds beter te vinden! Wat dat betreft ben ik van mening dat 'Pablo Honey' toch hun minste is. Op 'Creep' na doen de nummers mij gewoon niet zoveel. Vanaf 'The Bends' vind ik ze pas echt goed.
3*


Opvallend dat je meerdere albums in je top 10 'slechts' 4* geeft. Dan zijn die albums het toch net niet ?

avatar van lennon
3,0
rock-rick schreef:
Hier een hele mooie cover van creep door Tears for Fears. Mooier dan het origineel als je het mij vraagt.


Dat is zeker een mooie cover, maar beter dan het origineel durf ik niet te zeggen.

avatar van SirNoodle
4,0
nog maar eens een halfje verhoogd naar 4 mooie sterretjes, omdat er hier toch zoveel moois opstaat, en omdat het zo makkelijk is om neer te kijken op dit debuut, zeker door de gemiddelde amnesische regenboog of limbs fan

avatar van jasper1991
2,5
Amnesische regenboog der ledenmaten dus?

avatar van SirNoodle
4,0
ja, maar ik dacht, ik maak de grap verstaanbaar genoeg voor alle lezertjes.
Eigenlijk is 'de vergeetachtige koningen van de regenboog' nog mooier

avatar van The Eraser
3,0
Het stukje op 2:00 tijdens Vegetable Dat moment laat toch zien wat voor talent deze band in huis heeft.

FightForMore
Om eerlijk te zijn vind ik het debuut vele beter dan het recentste album, maar dat ligt misschien aan het feit dat ik meer hou van grunge en niet van elektronische rock. Hoogtepunten zijn natuurlijk 'Creep', 'Vegetable' en 'Prove Yourself'. Dit album verdient toch een vier.

avatar van Obeu
2,0
Creep is een soort abces waar Radiohead (nu nog steeds) snel van af wil. En de fans, waaronder ik, ook.

avatar van Eveningguard
Omdat het te 'simpel' voor je is? Niks mis met simpele rocksongs. En om nou te zeggen dat de rest van Radiohead zoveel ingewikkelder is...

avatar van hallo!
1,5
Eveningguard schreef:
Omdat het te 'simpel' voor je is?

Dat zegt hij toch niet.

avatar van Eveningguard
Dan vraag ik me af wat de reden is.

avatar van hallo!
1,5
Je merkt toch ook dat Radiohead last heeft gehad met het succes van Creep. Ze wilden niet dat deze song zou uitgroeien tot dat nummer dat ze op elke liveshow moeten spelen en dat is ook niet gebeurd door het niet te vaak te spelen. Toch zijn er nog veel mensen die zeggen: "Radiohead? Dat is toch die band van Creep?" Dat vind ik en Radiohead zelf waarschijnlijk erg, want ze hebben meer te bieden dan dat.

Ik vind het nog wel een tof nummer en één van de weinige goede op deze plaat.

avatar van starsailor
4,0
Wat bevat het b-kantje Coke Babies toch een heerlijk stuk shoegaze gitaarwerk.

avatar van Booyo
3,5
Haalt nog lang niet het niveau van later werk, maar dit bevat toch enkele heerlijke rockplaten.. Creep is in mijn oren een ijzersterke plaat, en ook Anyone Can Play Guitar is genieten: "Grow my hair, grow my hair, I am Jim Morrison, grow my hair, I wanna be, wanna be, wanna be Jim Morrison ".. Vet! Ja, her en der zit de potentie voor het geniale, wat de band later zou verwezenlijken, wel degelijk verstopt.

3,5*

avatar van Arrie
Ik heb trouwens nooit begrepen wat iedereen in Creep hoort. Heb het altijd een nogal zeikerige variant op The Air That I Breathe gevonden, met nogal een puberale tekst. Eén van de minste Radiohead-nummers wat mij betreft. Vrij vervelend nummer zelfs.

avatar van Timo-otje
3,5
Vind Creep een redelijk nummer maar kan zich echt niet meten met andere Radiohead songs op latere albums.

Antagoon
Arrie schreef:
Ik heb trouwens nooit begrepen wat iedereen in Creep hoort.

ik doe maar een gooi, Arrie: het werd destijds door de populaire radiostations opgepikt en was een verademing vergeleken met wat er doorgaans op die radio te horen was. Hoewel ik het ook een tikkie zeikerig vind, bewaar ik goede herinneringen aan het nummer.

avatar van Arrie
Oké, ja dat kan ik wel begrijpen. Ik heb het natuurlijk niet bewust meegemaakt, ik was toen 2 jaar oud.

avatar van rock-rick
Voor mij was het gewoon het eerste nummer dat ik goed vond van Radiohead. De dramatische zang sprak me wel aan dacht ik. Daarnaast is het gewoon een pakkend nummer.

Antagoon
Arrie schreef:
Oké, ja dat kan ik wel begrijpen. Ik heb het natuurlijk niet bewust meegemaakt, ik was toen 2 jaar oud.

En je zat niet mee te knikken met de altijd vrolijke Thom!? ....But I'm a creep, I'm a weirdo, What the hell am I doing here? I don't belong here

avatar van sinterklaas
4,0
sinterklaas schreef:
Pff de eerste radiohead album. maar ik vond het ook de minste.
Allemaal zielige liedjes. Geef mij de volgende albums maar.

1,0




Kon destijds moeilijk met muziek omgaan die imo erg depri klonk en dat vond ik dus van Pablo Honey. Maar het is helemaal geen slecht Album. Gewoon een sterk debuut van Radiohead. Waren vast ook studenten aangezien ze uit Oxford komen.

You, sleept je al meteen mee in de wereld van Radiohead. Tom Yorke is toch wel de meester van het emotioneel en wanhopend schreeuwend de muziek met zijn teksten te vullen. Dit is nog even een regen van rockmuziek. Bij Creep word er meteen weer gas terug genomen. Ook een heel bijzonder nummer natuurlijk, lekker pessimistisch ook, maar kan me ook zeker der wel wat bij indenken. In How You Do gaat de beuk er weer lekker in. Daarna komt Stop Whispering, en dat was nou een van de nummers die vroeger een beetje verkeerd terecht kwamen waardoor ik dit plaatje al meteen niet goed vond. Maar er is natuurlijk zoveel meer. Maar toch is het evengoed nog niet echt een vrolijk nummer. Komt ook mede door de wanhopige stem van Yorke. Thinking of you is ook erg mooi en komt ook een beetje op hetzelfte neer. Anyone Can Play a Guitar was lekker subtiel, met die wilde gitaarspel, Yorke zingt er lekker rustig doorheen en tijdens het refrein rockt het er weer lekker op los. Ribcord was ook goed en had een lekkere uitloper. Vegatable vond ik ook een beetje aan de depri kant. Prove youre self was ook een lekker nummertje. Begint lekker rustig, en daarna gaat de beuk er ook plotseling in. I Can't was weer een beetje zelfmoord muziek, ook lurgee. Blow out was weer fantastisch en had wat Jazz en funky achtigs.

Maar al met al een fijn debuutplaatje alsnog van Radiohead. Meer albumrecensies volgen....

4,0*

avatar van Kaaasgaaf
5,0
Waarom alles toch in de verleden tijd, Beste Sint?

avatar van jasper1991
2,5
Radiohead heeft nog steeds exact dezelfde line-up als bij dit album. Toch wel opvallend te noemen.

avatar van kobe bryant fan
2,5
Een matig debuut, na deze plaat werden ze gewoon beter en beter. En als je dacht dat ze bijvoorbeeld met OK Computer op hun hoogste niveau zaten kwam dan Kid A iedere keer overtreffen ze zich Dat is eerder mijn mening.. Maar jammer van dit debuut waar ze eigenlijk gewoon ofwel simpele rockers brengen ofwel wat trage rock nummers, maar verder zit er weinig variatie in. En nee daar is niets mis mee zo af en toe een simpele rocker en een wat trager nummer maar deze plaat heeft gewoon niets anders te bieden. Toch werd het nergens saai dus geef ik Pablo Honey een 2,5.

avatar van LucM
3,5
Ondertussen ben ik mijn Radiohead-collectie aan het doornemen. Slecht vind ik het debuut zeker niet maar het verzinkt in het niet vergeleken met de twee opvolgers. Het is nog zoeken naar de juiste formule, ik hoor hier bij momenten U2 in, dan weer Sonic Youth ... de teksten zijn soms ook te puberaal. Maar er staan toch heel wat meer dan aardige songs zoals Stop Whispering, Thinking About You en Anyone Can Play Guitar.

avatar van Ducoz
3,5
Toch een alleraardigst debuut van Radiohead, een band die ik nu pas aan het ontdekken ben.
Altijd gezworen nooit wat van te kopen, kom ik thuis met deze en Kid A... tja

avatar van west
4,0
3,22 voor deze uitstekende rockplaat:
Vol met goede nummers maar nog niet zo ingenieus als opvolger the Bends. Ok Computer was weer heel wat anders, dus moeilijk te vergelijken met Pablo Honey. Luister naar de muziek en geef dan je oordeel. Creep bijvoorbeeld is 'not done' voor sommigen: amazing....

avatar van Don Cappuccino
4,0
Ik snap de lage beoordeling ook niet. Hier was Radiohead nog echt een gitaarband met geweldige liedjes zoals You, Stop Whispering en natuurlijk Creep. Niet een heel moeilijk album maar heerlijk om af en toe eens op te zetten.

avatar van west
4,0
Inderdaad: een gitaarband met geweldige liedjes. Luister ook eens naar de tweede cd met demo's, b-sides en livetracks. Alleen die al zijn geweldig goed!

Als je dit album en die extra cd nu zou horen, zouden veel mensen het een verfrissend geluid of zoiets vinden. En zou het hoog in de jaarlijst van 2011 eindigen.

avatar van The Eraser
3,0
Pablo Honey is een oerdegelijk album, maar echt onderscheiden deden ze zich hier nog niet mee. Hitsingle Creep blijft wel de meest bekende song van de band bij het grote publiek, ook bijna 20 jaar na dato. Een simpel nummertje over iemand die zich niet thuis voelt in deze wereld en van zichzelf weet dat hij eigenlijk maar een creep is. Maar blijkbaar spreekt het wel veel mensen aan. Slecht is het nummer natuurlijk niet-het bevat zelfs een mooie brug op het einde, waarin Thom aantoont dat hij over een enorm groot stembereik bezit(Ruuuuuuuuuuuuuuuuuun) -maar als je het vergelijkt met later werk, valt dit toch maar magertjes uit.

De grootste ergernis bij dit album zijn ongetwijfeld de in medelijden gedrenkte teksten waarmee Thom Yorke je constant om de oren slaat. Even een bloemlezing:

Thommie voelt zich niet thuis in deze wereld:

But I’m a creep
I’m a weirdo
What the hell am I doing here?
I don’t belong here


Thommie trekt soms aan zijn eigen pietje omdat zijn vlam liever met andere mannen in bed kruipt:

Been thinking about you, and there’s no rest
Shit, I still love you, still see you in bed
But I’m playing with myself, and what do you care
When the other men are far, far better


Thommie wil liever dood zijn:

I can’t afford to breathe in this time
Nowhere to sit without a gun in my hand
Hooked back up to the cathode ray
I’m better off dead
I’m better off dead


Thommie denkt blijkbaar dat het universum tegen hem is, niets lukt hem:

Even though I might, even thought I try, I can’t
Even though I might, even thought I try, I can’t


U merkt het al Thom Yorke was blijkbaar niet zo gelukkig toen deze plaat uitkwam. Ironisch genoeg wordt ‘Creep’ een gigantische hit, zodat Thommie zelf niet de kans krijgt om te vergeten dat hij weldegelijk een creep is.

Instrumentaal zit deze plaat wel goed in elkaar. Vol met grungeclichés weliswaar, maar wel goed uitgevoerd. Je kan duidelijk horen dat de muzikanten hun instrumenten goed beheersen en dat er meer in zou gezeten hebben mochten ze niet telkens platgereden paden bewandeld hebben. Af en toe horen we zelfs iets dat als uitmuntend kan bestempeld worden. De brug in Vegetable bijvoorbeeld of het ruimtelijke Blow Out met die enerverende outro(denk aan Tortoise maar dan in popvorm).

Voor de rest is deze cd nogal Middle of the Road pop met een flinke scheut grunge, maar doordat alles zo goed is uitgevoerd, stijgt hij toch flink boven de middelmaat uit.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:49 uur

geplaatst: vandaag om 02:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.