Beyoncé - Beyoncé (2013)

Dit vrouwtje is samen met manlief de laatste tijd behoorlijk aan het doordraaien. Waar Jay-Z opeens het geweten van de gehele culturele elite denkt te zijn, denkt dit omhooggevallen hoertje ons feministische wijsjes door de strot te moeten duwen. Laten we daar nou even geen trek in hebben. En zeker niet van iemand die haar gehele sterrenstatus te danken heeft aan de hoeveelheid vierkante centimeters huid die ze laat zien. Prima hoor mevrouw de Independent Woman maar klaag dan niet dat jij en daarbij de rest van je sekse (die je het o zo goede voorbeeld geeft) door de mannelijke wereldbevolking gewoon als een lustobject wordt gezien. Niet door mij overigens, ik houd van klasse.

Voor jou misschien, ik zie liever een inhoudelijke reactie terug dan het gezwets over wie nu op wie reageerde etc. Aangezien het mij persoonlijk meer ging om de inhoud van je bericht of misschien juist het inhoudsloze aspect. Waar deze site ook mede voor is opgezet volgens mij, om meningen uit te wisselen en eventuele discussies te houden om je standpunt of mening te onderbouwen, zodat het anderen misschien weer een andere visie geeft of gewoon interesse.

Als je zo'n gevlamde reactie post, zou ik het op prijs stellen als je ook wat argumentatie kunt geven. Just my two cents, want ik heb het gevoel dat het water naar de zee dragen is.

Back on topic, want dit gaat nergens over.
Ik laat de plaat maar even rusten, gezien ik hem lichtelijk begin grijs te draaien. Er zitten een tweetal nummers op die ik wat minder waardeer, maar de rest klinkt heerlijk. Ik heb begrepen dat een deel van de beats geproduceerd zijn door Timbaland en Pharell en nog wat producers die me minder zeggen. Echt prima geproduceerd. Zelfs de dubstepachtige sounds vind ik niet af doen (bij de meeste albums die een poging tot het meegaan met de hype 'dubstep' vind ik dit echter wel).

Ik sluit me aan bij degene die ergens voor mij schreef dat Beyoncé, i.p.v. Lady Gaga, Artpop heeft gemaakt..

Vraag me af of je wel naar de teksten hebt geluisterd, als ik dit zo lees.
In Drunk In Love zit zo ongeveer de meest anti-feministische tekst denkbaar als Jay-Z zichzelf vergelijkt met Ike Turner en verwijst naar de scene uit What Love's Gotta To Do With It waarin Ike Tina tegen de grond slaat omdat ze geen trek heeft in cake. Lekker feministisch...

http://pitchfork.com/news/53563-read-beyonces-essay-on-gender-equality/

Ja leuk en ze heeft best een punt, maar wat heeft dit met de muziek te maken? Of ben jij zo'n man die vindt dat vrouwen alleen huisvrouw mogen worden en nergens een mening over mogen hebben?

Dus iemand die het feministisch denken in twijfelt trekt, is iemand die vindt dat vrouwen alleen huisvrouwen mogen worden? Een beetje kortzichtig, nietwaar?

En om aan te sluiten aan de discussie, het probleem bij Beyoncé en andere pop artiesten is dat zij een hypocriete houding aanmeten als het komt op feminisme. In interviews en benefieten roepen ze tig keer dat vrouwen geen seksobjecten zijn, maar in hun videoclips en teksten tonen ze net datgene waar ze zo tegen zijn. Termen als 'omhooggevallen hoertje' vind ik belachelijk, maar haar hypocriet noemen zou ik terecht noemen.

Tsja, als je iemand een omhooggevallen hoertje noemt dan vraag ik me eigenlijk af waarom ik nog reageer... Bovendien reageert hij alleen met een link, dus wat hij precies bedoelt is ook niet echt duidelijk. Ik heb verder ook moeite met doordravende feministes, maar ik vind dat Beyonce genuanceerd de discussie zoekt en in haar muziek hoor ik het niet zo sterk terug.

Die Kanye remix van "Drunk in Love" . De beat wordt zowaar nog beter! Heerlijk die extra bass geheel op z'n Yeezus.

vind het origineel véél beter :/ :^( :/

Ik vind het inderdaad een vette remix. Ook leuk dat hij veel naar Yeezus verwijst.

Ik hoorde eerlijk gezegd niet heel veel meer aan bass in de remix, het enige wat voor mijn gevoel toegevoegd werd was de rap van Kanye. Prima weer, maar altijd zo 'erbij' geplakt, zoals in veel andere nummers waar hij later ook 'ineens' een deel had.. Het vormt niet echt 1 geheel, voor mij niet in ieder geval, ondanks dat het niet misstaat.

Ik draai het album nog steeds dagelijks en nog steeds genieten. Hier en daar hoor ik wat klanken die me doen denken aan het album van Destiny's child toendertijd.. ben de titel even kwijt, maar Survivor stond daar ook op.. En ja, dat laat misschien wat te wensen over aan kwaliteit, toch was dat niet eens zo'n slecht album.

Er zijn 2 nummers die ik echter niet zo kan waarderen, Rocket en Superpower.. Alhoewel de laatste soms ook wel weer bevalt.. maar dit zijn de enige 2 nummers waar ik skip-neigingen heb.

In eerste instantie vond ik Drunk in love ook 10x niks, maar inmiddels vind ik dat toch wel een lekker nummer. Wat mij betreft is dit toch wel een prima staaltje werk. Ik zou bijna neigen naar een 4,5 maar dat gaat me toch net iets te ver.

Ik heb net de dubbel vinyl binnen en wow wat klinkt dat goed zeg, niet normaal! En het vinyl is ook nog eens handgenummerd in een oplage van 1000 wereldwijd.

Na dit album een tijdje met rust te hebben gelaten, heb ik het vandaag opnieuw geluisterd en dat resulteert in een verhoging van mijn stem voor dit album van 3* naar 4*. Ik begin het album te waarderen

De muziek van Beyoncé is doorgaans niet de muziek waar ik heel erg warm van loop. Ik ken natuurlijk wel de hitsingles van Destiny’s Child en Beyoncé zelf, maar ik heb nooit de behoefte gehad om een volledig album van haar te beluisteren. Over het algemeen vind ik het veel te veel gericht op de massa alsof het scoren van een hit het primaire doel is. Na het lezen van vele goede recensies over het album ”Beyoncé” werd mijn nieuwsgierigheid toch gewekt. Zou Beyoncé ook mij een album lang weten te boeien? Ja dat kan ze. Want ”Beyoncé” klinkt in alle opzichten anders dan wat ik ooit eerder van haar heb gehoord. Ten eerste was ik direct gecharmeerd van hoe deze dame dit album heeft gelanceerd; volledig onverwacht, buiten alles en iedereen om, volledig zelf geschreven en geproduceerd. Dat getuigt al van enige moed. Daarnaast is ”Beyoncé” ontdaan van alle commerciële doelstellingen. Nergens bekruipt me het gevoel dat het scoren van een hit het primaire doel is. Dan de muziek. Ondanks dat dit wel een beetje een ver van mijn bed show is ben ik behoorlijk geïntrigeerd. Het geheel bevat zware hip-hop beats, dubstep-achtige ritmes en de zang van Beyoncé vind ik beter dan ooit. Geen vervelende ad-lips of andere overbodige trucjes om te laten horen hoe goed je kan zingen. Haar stem is variërend van gevoelig naar zwoel, sexy, uitdagend, warm en diep. Daarnaast krijgen we ook waar voor het geld, want de liedjes zijn van aanzienlijke lengte en met 14 tracks resulterend dat in meer dan een uur muziek. Na een aantal luisterbeurten ga ik er steeds meer van genieten. Ik zal direct toegeven dat dit nooit echt mijn ding zal zijn, maar mijn respect voor Beyoncé is met stip gestegen en haar gelijknamige album vind ik in ieder geval een zeer onverwachte en uitermate positieve verrassing. Lof en hulde!

Nouja, ze heeft overal aan meegeschreven maar er hebben toch aardig wat schrijvers en producers aan deze plaat meegewerkt, en de vraag is maar hoe groot haar eigen aandeel was.

Snap ik. Ik had wat duidelijker moeten zijn. Ik heb uit diverse bronnen begrepen dat ze zelf behoorlijk in control is geweest. Aan de andere kant: andersom kun je ook de vraag stellen hoe groot het aandeel van de andere betrokkenen is geweest

Ja, natuurlijk. Ik denk eerlijk gezegd ook wel dat ze zelf redelijk de controle had, maar ik vraag me vooral af hoe groot haar aandeel in het creëren van de muziek was. Maar ze zal zeker genoeg in de melk te brokkelen hebben gehad.

Leuk dat je dit kan waarderen trouwens. Volgens mij volledig uit je comfort zone. Ik vind het wel jammer dar je zegt dat het nooit echt je ding zou worden... dat weet je nooit, nu sla je die deur eigenlijk al meteen dicht, zonde.

Sleutelwoord is hier "echt". Ik laat me graag verrassen, en dat is Beyonce gelukt. Ik sta altijd open voor nieuwe ontdekkingen. Dat ik de deur dichtgooi vind ik wat te stellig. We zullen zien. Dit album is er in ieder geval eentje dat ik zeer kan waarderen.

Dat Beyoncé zich sexy kleedt en op het podium ook een al sensualiteit uitstraalt wil niet meteen zeggen dat ze zichzelf tegenspreekt wanneer ze in sommige nummers zeer duidelijk naar voren brengt dat ze het feminisme support. Ikzelf vind het feminisme zeker op veel vlakken hypocriet en telkens de dubbele standaard aangaat, maar ik vind niet dat je Beyoncé hypocriet kan noemen omdat ze zich zo sexy, als een lustobject, projecteert.
Nou zeg ik dit niet om neerbuigend over vrouwen te doen hoor, maar het is gewoon natuurlijk dat mannen (geaardheid daargelaten) naar vrouwen kijken met een bepaalde lust. Dat kun je walgelijk vinden, of niet, het ís gewoon eenmaal. We moeten ons voorplanten (kinderwens daargelaten). Jezelf sexy uiten is toch niet fout? Er is een verschil tussen jezelf gewoonweg verhoeren en je hele carrière baseren op seksschandalen en naakte videoclips en tussen een vrouw zijn mét talent (dat Beyoncé zeker heeft) en dan ook echt vrouw zijn. Ze is verdomme getrouwd met Jay-Z en gedragen zich voor Hollywood begrippen redelijk "netjes" hoor, ze hebben zelfs een pracht van een kind. Wat is er mis met een nummer als Drunk in Love en Blow, waarin ze seks en lust lekker expliciet beschrijft? Dikke prima toch...

Dit zou zo'n beetje HET album zijn van een volwassen Beyonce. Bewust van haar vrouwelijkheid en het zelfvertrouwen dat daarmeee gepaard gaat. Ja, als Beyonce dat kan dan kan iedereen het. Geef haar een column in Opzij zou ik zeggen. Muzikaal is er weinig op aan te merken in de markt waar haar muziek zich begeeft. Maar een What's Going On a la Marvin Gaye hoor ik hier niet aan af. Een paar leuke deuntjes die mij niet een heel album weet te boeien.

Het origineel van Drunk in Love:

Stream: Future, "Good Morning" | The FADER - thefader.com

hahaha dit is niet de eerste keer en zal ook niet de laatste keer zijn.

Daarom is haar bijnaam Thiefonce.

[quote]Madjack71 schreef:
Bewust van haar vrouwelijkheid en het zelfvertrouwen dat daarmeee gepaard gaat. Ja, als Beyonce dat kan dan kan iedereen het. /quote]

Ik begrijp niet wat je hiermee bedoelt. Kun je dat uitleggen?

Man... Drunk in Love moet wel een van de beste R&B-hits zijn sinds... ooit?

Weg met Single Ladies, If I Were a Boy en Crazy In Love!

ik ben normaal altijd heel blij als Beyonce weer nieuw werk uitbrengt maar met 4 en deze heb ik totaal niets zeer saai kan er haast amper naar luisteren zitten maar een paar ok nummers tussen

Saai? Beyonce heeft nu volgens mij het licht gezien. Ze veranderd van vreselijke hits naar geweldige underground r&b. Heerlijk soms.

Verrassend, past meer in mijn straatje dan wat ze doorgaans maakt.

De beste R&B- hits zijn in de jaren 90 gemaakt, dat is toch algemeen bekend

Nu ook na lange tijd op Spotify te luisteren (platinum edition) ^^

Ein-de-lijk!