Beyoncé - Beyoncé (2013)

:O Een nieuwe!!?!?! SNEL CHECKEN!

Dit kan echt niet tippen aan Girl Aloud.

Is dat sarcastisch bedoeld?

Dat denk ik wel.

Ik vrees het ook!

Flawless, Partition, Mine en Drunk on Love. Niet letterlijk natuurlijk, ben niet zo´´n "clubby" type, maar het zijn wel lekker energieke nummers.

1e luisterbeurt is oké! Denk dat het een groeialbum is!

Welk zusje?

Beyoncé is gelukt wat bijna geen bekende artiest meer lukt: een album laten inslaan als een bom, zonder marketing en zonder leak. Ineens was het daar en dat las ik in het NRC dat het beoordeelde met 5* en vergeleek met de impact van Thriller en What's Going On. Goedemorgen!

Dan ga je met behoorlijk hoge verwachtingen luisteren en valt het toch bepaald niet tegen. Integendeel: dit is een juweel van een plaat. De nummers zijn geschreven door- en het album is geproduceerd door Beyoncé zelf. Ook een pluspunt. Die productie is trouwens ijzersterk, net als haar zang die niet geforceerd is, maar steeds heel passend bij het nummer en de geweldige beats die gebruikt worden.
Tegelijk met het album op iTunes krijg je 17 videoclips, die allemaal geregiseerd zijn door... jawel: Beyoncé zelf. Wat ik er al van gezien heb, zijn die visuals ook heel fraai.

De muziek is anders dan we van haar gewend zijn. Weinig populaire makkelijk in het gehoor liggende hits, wel een album vol met opvallend veel (erg) mooie soul en R&B op heerlijke beats. Opener Pretty Hurts zet je nog even op het verkeerde been, het is wel een aardige opener, maar Haunted zet de trend voor dit album: echt een erg mooi nummer, met een fantastische zware beat als basis. Drunk in Love is echt een fantastisch nummer, met een fraaie nachtelijke 'strandclip'. Blow is wel een potentiële grote hit, maar wel een hele goede. Het heeft een lekker retro sfeertje, vandaar de afbeelding van een disco bol in het boekje. De beat of No Angel is geweldig, net als de vele wendingen in het nummer. En wat een heavy bas-beat ook op Partition: play it loud!

Jealous is een aardig nummer met lekkere ritmes. Daarna komen we Rocket tegen: een briljante ballad, die door Prince geschreven zou kunnen zijn. Alles ademt Prince aan dit nummer, bepaald niet verkeerd. Mine is alweer zo'n mooi R&B nummer: dit keer een duet met Drake, wat het nummer zowel een mooie soulkant geeft, als een hiphop karakter. Die droge hip hop beats kom je wel vaker op dit album tegen, zoals bijvoorbeeld ook op Flawless, ineens een prima hip hop nummer. Relaxte beats vormen de basis van het oh zo mooie Superpower, werkelijk heel mooi gezongen door Beyoncé in duet met Frank Ocean. Over mooi gezongen gesproken: Heaven (couldn't wait for you) is een indrukwekkende emotionele song, slotnummer Blue is een hele mooie afsluiter.

Beyoncé heeft haar meesterwerk gemaakt. En dan ook nog een meesterwerk dat meedoet met de beste platen in de R&B geschiedenis. Een album vol (hele) goede en ook gevarieerde songs vol met prachtsoul, droge hiphop beats en sterke R&B. Ook de kwaliteit van de productie ligt zo hoog en haar zeer fraaie stem kom zo goed tot zijn recht dat het album in dit ijzersterke muziekjaar 2013 toch op de valreep mijn top 10 haalt.

Solange.

eerste helft vermakelijk. Tweede helft mwa.

Iedereen kan wel zeggen dat dit zo'n meesterwerk is, maar vergelijk het eens met het album van Janelle Monae, dan weet ik wel wie er de beste R&B plaat van het jaar heeft gemaakt....

Haha, bedankt voor de tip! Maar ik hou van alle soorten muziek hoor Dus ben erg benieuwd.

Nou, voor mij komt Janelle Monae weer niet in de buurt van deze plaat. Dat was voor mij juist een tegenvaller na alle lovende kritieken.

Iedereen kan wel zeggen dat dat album van Janelle Monae zo´n meesterwerk is, maar vergelijk het eens met dit album , dan weet ik wel wie er de beste R&B plaat van het jaar heeft gemaakt...

Wow, dit vind ik echt een top album, flawless is superlekker, vooral doordat ik het begin stuk van het uitgelekte bow down / I been on daarin herken, pretty hurts geeft een goed beeld dat het slecht is om onzeker te zijn over jezelf met lekkere instrumenten, en heaven is dan weer een prachtige emotionele ballad, echt perfect! De rest van de songs vind ik ook geweldig, en het is super dat ze dit album heeft uitgebracht zonder er ook maar één iemand van op de hoogte te brengen. Het verraste zelfs de platenmaatschappij! Verder vind ik XO, Drunk In Love echt topnummers! (Vooral ook met bijbehorende videoclips) en haunted is gewoon super spookachtig en hoe ze daar zingt....ik vind het een fascinerende track. Dit is een album waarvan we deze over een aantal jaar nog steeds herinneren!

Misschien wel de lekkerste muziek van het jaar, tsja dat ik dit ooit zou vinden - kende Beyonce alleen als verschijning - Blow wil niet meer uit mijn hoofd, pop zoals god het heeft bedoeld.

Beyonce heeft eigenlijk nog nooit wat interessants uitgebracht, en ik ben dan ook absoluut geen fan van haar muziek. Maar deze ga ik toch eens proberen door alle goede reviews en commentaren hier op. Ik ben zeer benieuwd.

Misschien is het wel 1 grote hype en verveelt het snel, zoals mij gebeurde bij Frank Ocean of Kanye West. Of is het een mannen-van-zekere-leeftijd-natte-droom? We zullen zien.

Nee joh, dit is gewoon anders dan ze tot nu toe uitbracht. Mooie soul, droge hip hop beats en sterke R&B.

Mooie recensie van State Magazine over dit album.
Na een paar luisterbeurten ben ik het helemaal ermee eens.

Beyoncé, die zangeres die de liedjes van Destiny's Child nóg vervelender wist te maken met een overvloed aan lange, overbodige en irritante uithalen.

Die eerst alle leadzang kreeg en daarna ook nog een solocontract, met behulp van haar pappie.

Die vervolgens ook nog hits bleef scoren door voortdurend naakt door het beeld te rijden en een goed productie- en songwriterteam achter zich te hebben.

Welnu, die overrate zangeres, waarvan ik zeker geen fan ben, heeft nu best een aardig album gemaakt. Nog steeds gesteund door een uitstekend producteam, zijn er nu ook gewoon goede nummers aanwezig, zoals Drunk in Love en Blow. De overvloed aan uithalen is onder controle gehouden, het aantal zeiknummers onder de 50% en er zijn zelfs knappe variaties en overgangen te bespeuren tussen zang en rap, tussen janknummers en nummers met eigenlijk best een cool ritme.

Wie weet word zelfs ik nog eens fan.

TimFf maakt mij nieuwsgierig naar Beyoncé .. ik laat spoedig weten wat ik ervan vind. ik heb t album al 1x gehoord

Ze zong het beste van de drie en haar vader was de manager, gek hè dat zij de leadzangeres werd.

De anderen twee hebben overigens ook solocontracten gehad en meerdere platen uitgebracht.

Ik heb het nieuwe album van Beyonce nu een aantal keren gedraaid.
Staan goede nummers op.
Gelukkig niet te commercieel.

Maar waar ik mij erg aan stoor is de geluidsopname.
Tegenwoordig wordt bijna alle muziek met "loudness" opgenomen.
Het hoog en laag wordt dus enorm opgepompt.
Dit gaat dan weer ten koste v.d. dynamiek.

Op de radio of op een stel oordopjes zal het vast lekker klinken.
Maar op een beetje een serieuze geluidsinstallatie is het allemaal too much.

Ik denk dat dit album de span kroont qua laag hoeveelheid.
Vooral nummer 6 "Partition" is hier een voorbeeld van.


Erg zonde dat muziek tegenwoordig op deze manier wordt opgenomen.
Nieuwe album van Eminem is hier ook een voorbeeld van.

dit span kroont qua niveau alles wat Miss Beyonce tot-nu-toe heeft gemaakt en steekt met kop en schotel boven de rest uit! Staande ovulatie!

"De ovulatie of eisprong is het gereedkomen van een eicel uit de eierstok."

Na beluisteren van de teksten weet ik zeker dat ze ook staande kan ovuleren...

En weer loopt Beyoncé achter de feiten aan. Trendfollower staat haar dan ook beter dan de rol van trendsetter die ze vaak krijgt toegeschreven. Maar de manier waarop ze hier achterop hinkelt en vooral de kwaliteit van haar bijbenen doen de interesse in deze ietwat belegen wereldster helemaal opleven!

Meer dan de leuke single had Beyoncé niet, daar ben ik vier albums van overtuigd geweest. En dan is dit de truuk om non-believers in de val te lokken. Geen singles, geen sexy albumhoes, geen multimillion-hit YouTube-clip, gewoon, Beyoncé. De rest krijg je als je besluit de cd in huis te halen en het eerste dat naar je staart, wanneer je de blanco zwarte hoes verwijdert, weer d’r dikke, naakte reet is. Ach ja, girls will be girls...

Om, gewoon, Beyoncé te kunnen zijn, moet ze wel een heleboel mensen aanspreken. Ze komt ook meer over als een meester touwtjestrekker dan een muzikaal genie. Als het allemaal in het teken staat van het gewenste eindresultaat, waarom niet. Pharrell Williams, Timbaland, Drake, Frank Ocean, ze werken allemaal voor de Queen B, ongetwijfeld goed gebrieft voor wat en voor wie ze werken. Blow kon zo op The 20/20 Experience, en toch weer niet. Mine kon zo op Nothing Was the Same, en toch weer niet.

Voor een, gewoon, Beyoncé album beweegt ze zich ver buiten haar comfort zone. Ze is minder, maar daarmee ook meer. Minder prominent, meer vuilbekkend. Ze ontdekt de schoonheid van het kleine, het lelijke zelfs, en trekt zich op de meest stijlvolle manier van niks aan. Genoeg hits, cribs en million dollar bills verdient. Niet dat ze met dit album niet weer wat van dat alles zal verwerven, maar er ligt een andere intentie aan de dag. Een dieper gravend geheel, een visie die voor een betekenisvollere nalatenschap moet zorgen. Meer een stap die je van Rihanna eindelijk eens zou verwachten, maar blijkbaar komt het met de leeftijd.

Het visuele aspect van dit, gewoon, Beyoncé concept boekt nog de minste progressie. Daar zien we zoals gewend weer alles vanvoor, vanachter, opzij en -op een haar na- vanbinnen. Al versterkt het af en toe, zo tussen de billen door, de achterliggende gedachte en krijgen we beschaafd een echte kijk binnenin. Geen must, voor de creatieve invulling noch de succesvolle marketingstunt, maar een zeer appetijtelijke bonus niettemin. Er zijn vreselijkere dingen gebeurd met dat greintje gezonde grootheidswaanzin.

Zoek voor het hopeloos subtiele in de muziek, maar laat je evenzeer overvallen door het grof expliciete. Het is, gewoon, Beyoncé, die uitersten uitspeelt om haar innerlijke demonen te bevrijden. Ze volgt de trend van de dag, maar op een geloofwaardige, persoonlijke manier. Een noodzakelijke ‘maar’ die het totnogtoe te vaak moest ontgelden in haar werk.

Niks nieuws onder de zon, enkel voor Beyoncé is, gewoon, het ganse universum verschoven.

Ik heb dit album een kans gegeven maar dit is echt niets voor mij. Ik vind het minder rotslecht als haar andere muziek maar het doet me weinig. toch nog een kleine voldoende: 2.5*