Radiohead - Kid A (2000)

Morning bell is geniaal, Treefingers is heerlijk 's avonds op de achtergrond .. Com'on !! Give it another try ..

@ nckos .. Haat-liefde verhouding met muziek is de beste.

Everything in Its Right Place niet goed..?

Vind ik het op-een na beste nummer.

Ik vind In limbo ongelofelijk mooi en Kid A en...

Wacht effe... dit album is gewoon fantastisch ! Punt uit, het is wel zo dat je er echt geen nummer uit mag nemen. Gewoon effe een nummertje van deze plaat beluisteren werkt ook niet. Het is het geheel waar het hier om draait.

Laurora heeft zeker gelijk...

Draai een prachtig nummer 20 keer achter elkaar, en je bent er op uitgekeken. Haat het, houdt er van en draai het eens in de zoveel tijd - je komt er nooit meer van af!

Inderdaad, dit album is wel een echt geheel.

ik durf deze cd stiekem zelfs revolutionair te noemen.althans, op de schaal als waar Radiohead zich op begeeft.dit is zeker geen misstap geweest, het is sowieso een cd die niet onopgemerkt is voorbijgegaan, of er nu positieve of negatieve reacties op waren; er werd over gediscussieerd, ook nu nog dus.

Endredeed

Ik zou zelfs durven zeggen "inderdaad"

Een van de meer expirimentelere Radiohead albums. Het is echt een geweldige combinatie: Hun bekende eigen sound gemengd met ambient, a la Aphex Twin, Photek en Autechre. Nummers als the National Anthem en Idioteque zijn geniaal, de eerste nummers zijn iets minder.
Toch 3 ½ sterretje voor Thom Yorke en de zijnen!

De plaat klinkt als zijn hoes. De bergen zijn een beetje bibberig getekend, maar toch erg recht, organisch maar toch geometrisch... Vreemde accenten die niet op hun plaats lijken.... Zo klinkt de plaat ook.

"The National Anthem" en vooral "Idioteque" zijn goed omdat ze direct goed in het gehoor liggen. Daarmee bedoeldend: het zijn recht-toe-recht aan nummers. Geniaal verder, maar het is bij veel luisteraars de eerste favoriet. Juist wanneer je 'Kid A' vaker luistert onthullen de andere nummers langzaam maar zeer zeker hun schoonheid, vooral 'Everything In It's Right Place', 'How To Disappear Completely' en zelfs 'Treefingers'.

Tenminste, dat vind ik.

japieee, je hebt helemaal gelijk!

In het begin was the national anthem ook mijn favoriet nummer maar na heel wat luisterbeurten zijn dat Kid A en Everything In Its Right Place geworden. vooral Kid A vind ik een bijzonder interresant nummer.

Ik vond National Anthem en Idioteque anders een stuk ontoegankelijker in het begin dan het de rechtlijneriger Everything in Its Right Place en How to Disappear Completely...

National Anthem vond ik eigenlijk altijd het makkelijkste nummer van heel deze plaat. Idioteque is inderdaad wat moeilijker maar Everything in its right place vond ik in het begin toch een zeer moeilijk nummer, alleen al vanwege de rare lyrics en dat het zo traag lijkt te gaan, en daarmee dan een album openen... dat is niet niks.
How To Disappear Completely is dan weer net zo toeganklijk als N.A., alleen al omdat het eigenlijk een zeer kaal nummer is met die gitaar op de achtergrond, niets mis mee natuurlijk want het is een klein meesterwerkje

ik vond en vind national anthem toch echt het minst toegankelijke nummer van dit album, vooral dat einde met die sax, heb ik nog steeds beetje moeite mee, echt lekker luistert het niet vind ik. Maar is desondanks wel een topnummer

Ben het helemaal eens met Tsjo-Wi! Dat kakfonische jazz-gefreubel op een gegeven moment maakt het nu niet echt makkelijk uit te luisteren. Maar als je het eenmaal gewend bent valt het op zijn plaats.. in het begin had ik enorme zin dat nummer te skippen, net als Kid A trouwens.

Die kakafonie van geluiden zijn zo schitterend in harmonie met de sfeer van het album! Keer op keer krijg ik daar rillingen van. Verder vond ik EEIRP de allereerste keer al prachtig en Idioteque pas bij latere luisterbeurten, maar dat kwam vooral omdat EEIRP zo ontzettend opvalt en vooral meerdere luisterbeurten kreeg.

in tegenstelling tot alle bliepjes en elektronisch gesnuffel vond ik NA een verademing dat dit nummer gewoon begon met bas en met die kakafonie op het einde heb ik nooit last gehad, vond het al fantastisch van de eerste luisterbeurt, in tegenstelling tot de meeste andere nummers.

Ik kon in het begin alleen Everything in it's right place en idioteque aanvaarden. Later kwam de klik en begon ik Kid a, morning bell en national anthem heel mooi te vinden. Dat bleef echt héél lang zo en uiteindelijk geraakte het album een beetje in de vergetelheid bij mij. Tot ik me bij deze site aansloot en luisterde naar alle positieve woorden over deze plaat. Ik begon weer te luisteren (en kwas ondertussen weer wat ouder) en alles begon zowaar op z'n plaats te vallen. How to disappear completely, In limbo... langzaam maar zeker werd ik dolverliefd op deze songs én de hele plaat. Want het klopt echt als een bus, van begin tot einde. Magnifiek gedaan.

Ik vind de kakafonie van NA juist enigzins contrasteren met de serene opbouw van EIIRP of How to Disappear Completely.. dat vind ik eigenlijk radiohead nummers pur sang met een geniale melodie! NA is wat mij betreft een beetje overbodig gefreak (het is leuk om sax en blazers op je plaat te hebben, maar doe er wel wat mee). Ik vind het zeker niet het sterkste nummer op deze plaat

Live is NA geweldig en ik had juist moeite met Idioteque, het is dat iedereen zo laaiend enthousiast over dat nummer was, dat ik er meer voor open ben gaan staan.

Idiotheque is zó geweldig, Laura.
Ice age coming, ice age coming..great

Ja, nu vind ik dat ook, maar niet toen het album uit kwam ..

Ah deze plaat is briljant. 8 van de 10 nummers zijn geniaal en vormen samen de sfeer van het album. Optimistic en In Limbo vind ik echter geheel misplaatst op deze plaat zoals Knives Out dat op Amnesiac is. De nieuwe richting die Radiohead met deze plaat is ingeslagen kan ik veel meer waarderen dan de wat meer mainstream OK Computer en The Bends, hoewel daar ook fantastische nummers op staan.

In Limbo is meesterlijk man!

DANK U ORBIT!

Optimistic is anders ook top! en Knives out is misschien wel het beste nummer van amnesiac!