Radiohead - Kid A (2000)

Prima band, betere plaat dan OK computer, maar dus niet 'mijn ding'.

Ik heb deze plaat vandaag dan ook maar aangeschaft en heb nu zo'n beetje alle cd's van Radiohead in bezit, op Pablo Honey en alle EP's enzo na. Maar ik moet helaas weer tot de ontdekking komen dat Radiohead me niet weet te pakken op een manier waarop ik gehoopt had. Ik had de hoop al een beetje opgegeven nadat ik tot de ontdekking kwam dat ik OK Computer al geen 'geniaal' album vond, maar 'slechts' een goed album! Dit album vind ik dan weer net ietsje minder leuk dan OK Computer. Het enige wat me na mijn eerste luisterbeurt echt is bijgebleven zijn de nummers Everything In It's Right Place, Optimistic en In Limbo. En dan vooral de combinatie van Optimistic en In Limbo (de overgang van het ene nummer in het andere) vond ik erg mooi, maar voor de rest... Leuk album om te hebben en af en toe te luisteren, maar meer eigenlijk niet! 3,5*

Okee... 4 sterren dan! Maar wat men aan Idioteque vind... ik kan er mijn klomp over breken! Dat nummer skip ik!

Dat had ik de eerste paar keren ook, ik kreeg er zelfs hoofdpijn van. Daarna ging de hoofdpijn weg. En daarna vond ik het gewoon een lekker nummer

Ik moet toegeven dat ik het echt wel een overdreven goed nummer vind.

Sterker nog, bij mij staat ie aangevinkt als 1 van de 2 beste nummers

Kid A (de track) is ook zwaar wazig, echt heel cool gedaan die sfeer in die track

sterk staaltje deze

50 minuten puur genieten, lekkere ritme

uitdagend voor de muziekliefhebber

niemand mag dit ontkennen

Heeft wel een aantal speelbeurten gekost voordat ik dit album ging waarderen. Moest erg wennen. Ik ga nu helemaal uit m'n dak, vooral The national Anthem met die blazers is geniaal, wat een climax!
How to disappear.. is ook steengoed.

He spijt me... maar na vele malen National Anthem geluisterd te hebben geef ik het nu eerst op. Ik vind het bijna een irritant nummer. Toch apart aangezien iedereen dat nummer de hemel in prijst. Nouja ik probeer het op mijn oude dag nog eens, wie weet valt het kwartje dan..

Na de 1e luisterbeurt had ik trouwens nooit gedacht dat ik dit een goed album zou vinden, maar Kid A is zeer zeker geslaagd.

Elke song individueel gezien kan enkel 'Idioteque' & 'Everything In Its Right Place' uit de voeten maar in het geheel kan dit album mij zeker boeien ondanks de elektronische snufjes. 4*

ja is wel een tof album hé. mooie hoes ook

Ja, die auto-rijdt-voorbij geluiden in het intro. Tof!

Doet het nummer Optimistic jullie aan het begin ook zo denken aan de Velvet Undeground? Gitaarwerk, de drums.

een van de beste nummers op dit album, maar ik hoor er geen velvet underground in terug.

nu ik eerlijk gezegd ook niet

Vind het trouwens ook het 'slechtste' nummer van de cd.

dat zijn smaken nightrider

Daarom zet ie er ook netjes 'vind het' neer inderdaad.

Ik luister nu trouwens weer even idioteque op repeat

u bent wellich in de zevende hemel

Het begin (zeg maar voor het eerste hellikoptergitaarstuk) doet me erg denken aan de VU.

ik heb het weer eens geprobeerd maarten, maar echt ik hoor geen gelijkenis.

Bij mij idem.

Beste Radiohead-plaat.
Steekt ver uit boven de rest van hun oeuvre.
Ik snap dan ook niet dat OK Computer wordt gezien als hun all-time classic. Dat album komt niet eens in de buurt van Kid A.

4*

Sinds wanneer verdiep jij je in de VU?

Ook erg fijn: de live-versies van de tracks, vooral die van Idioteque en Spinning Plates (van Amnesiac). Probeer ook de live-versie van Kid-A te scoren, die is ook zeer de moeite waard, met verstaanbare zang en veel meer een bandgevoel.
Maar goed, briljante plaat verder, met uitzondering van Treefingers (wel aardig hoor) en Motion Picture Soundtrack, die akoestisch toch ook wel fijner klinkt.
Deze plaat maakte mij toendertijd definitief fan van Radiohead en het beslissende moment was The National Anthem. Weer een volkomen uniek nummer, die werkelijk de speakers uitknalt. Gelieve met maximaal volume te consumeren.

OK Computer kan een perfect album worden genoemd: alle nummers zijn van formidabele kwaliteit en Radiohead bewees dat ze de gitaar zo goed beheerste dat ze verder konden gaan dan 90% van de rockmuziek. In vergelijking met zo'n perfect album is Kid A minder scherp, maar dat krijg je als je als band geheel nieuw territorium binnentrekt.

Misschien wel het grootste talent waar Radiohead over beschikt is het feit dat ze je precies in een bepaalde sfeer weten te trekken. "Everything Is In Its Right Place" trekt je meteen binnen in een wereld waar je liever niet wilt komen. Gevoelens die je niet weet te plaatsen maar je het algemene gevoel geven dat er iets niet klopt, en het maakt je gek. Het titelnummer "Kid A" gaat nog iets verder, maar geeft juist rust: het is misschien wel het meest interessante muzikale landschap dat Radiohead in elkaar heeft gezet. Een collage van prachtige doch ietwat treurige geluiden en muzikale lagen.
De eerste vier nummers zijn dan ook het meest interessant aan deze plaat. "The National Anthem" trekt je mee in z'n chaos en "How To Disappear Completely" is een prachtig nummer dat ontroert vanwege z'n emotionele naaktheid.

Dan volgt het bruggetje "Treefingers" om te vervolgen met "Optimistic" dat bijna klinkt als normaal Radiohead. Toch voelt het heel anders aan dan voorheen. Het lijkt alsof je het van een afstandje luistert, terwijl de eerste paar nummer juist directer klonken dan ooit.
"In Limbo" heette eerst "Lost At Sea/In Limbo" en doet ook z'n naam eer aan door een bepaalde, zwevende sfeer mee te geven. Toch voelt het niet zo krachtig als de nummers in het begin van de CD, het is net iets te generiek.

De twijfel over dit album wordt ruimschoots goedgemaakt door de laatste paar nummers: "Idioteque", "Morning Bell" en "Motion Picture Soundtrack". De gevoelens blijven onbeschrijfelijk. Vervreemdend, prachtig, krachtig, treurig... Alles door elkaar, op werkend naar een prachtige climax.


Kid A is een uniek album. Als ik de reacties zo doorlees moet ik bijna lachen om iemand als Onderhond die het album afkeurt omdat het niet voldoet aan de kenmerken van electronica. Dit was een belangrijke ontwikkeling geweest voor Radiohead, waarbij ze muziek alleen maar krachtiger en interessanter hebben gemaakt. Het is jammer dat dit een eenmalig statement is gebleken, waarna Radiohead deze ontwikkeling mengde met wat meer traditionele nummers. Dit is waarschijnlijk de grens voor ze, maar het blijft prachtig om te zien hoe Radiohead met dit album het uiterste van hun kunnen probeerde te ontdekken.

4,5/5

Zo'n interessante reviews mogen hier vaker staan

Moet ik hier echt op reageren?

Ik dacht dat je je te elitair voelde voor de VU *pets*