Radiohead - Kid A (2000)

Toen deze net uit was ben ik 3 keer naar de Free Record Shop gegaan om hem te beluisteren (internet was ik te klein voor volgens mijn mama ), 2 keer kwam ik hoofdschuddend terug. Maar de 3de keer heb ik hem maar gekocht.

Vervolgens 1 of 2 keer geluisterd, deed me niks, vond het maar raar. Dus ging Parachutes er weer in en blerde ik mee op High Speed.
Ik keek nog even naar de lelijke voorkant en beloofde me zelf het later nog eens te proberen.. ooit.

Dat moment kwam, hoe het verliep weet ik niet, maar uiteindelijk begon ik Kid A steeds leuker (lees: interressanter) te vinden. Het gekke gebliep in het titelnummer... de vervormde stemmen... de onverstaanbare en abstracte teksten... (ik was jong).

Later ook nog Amnesiac gekocht, toen was het verhaal van mij compleet. Een reis naar een duistere hypnotiserende vergaande wereld was gemaakt. Ik begon muziek eindelijk als kunstvorm te zien.

Voor mij persoonlijk was dit album het begin voor mijn liefde voor (abstracte) muziek. Vanwege dat gegeven geef ik dit album een hoge score, daarnaast pakt het verhaal van Kid A mij nog steeds. Misschien ga ik ooit nog de moeite doen om het te omschrijven...

Maar voor nu: *4,5

"Opeens kwam het, ik begon het te waarderen"
Hoe vaak ik dit (of iets in die trant) al niet heb zien staan bij deze plaat zeg! .....................
M.i. blijft dit zwaar en zwaar overgewaardeerde pretentieuze rommel wat nergens naar toe gaat. Het neuzelt maar een beetje en het lijkt wel één lange, vervelende jamsessie. (alsof de muzikanten er totaal geen zin in hebben). Wat Hans een paar pagina terug al zei ben ik het roerend mee eens. Het maakt niet uit hoe slecht het wel niet is er is altijd wel een groep die zich ermee wil onderscheiden.
Kennelijk is het interessant om dit goed te vinden, andere mensen begrijpen het niet en jij lekker wel.

Ik kan en wil niet geloven dat mensen die hier objectief naar luisteren het goed vinden, maar puur door telkens Kid A maar weer te draaien zich zelf op een gegeven moment wijsmaken hoe goed dit wel niet is.
Ik weiger hier aan mee te doen en zie dit nog steeds als een mislukte Radiohead plaat in hun voor de rest zeer fraaie oeuvre!

Geloof me maar, er zijn genoeg mensen die het fantastisch vinden. Zonder het vaak te draaien, want dit album was al sinds de tweede luisterbeurt een favoriet. Het heeft niets te maken met geforceerd mezelf willen onderscheiden van de rest, de muziek van Kid A prikkelt gewoon mijn fantasie, het sleept me meer mee dan de meeste albums. Ik hou ook niet van al te veel interessantdoenerij, behalve als het geslaagd is, en dat is bij dit album voor het overgrote deel het geval.

Smaken verschillen nou eenmaal en wat jij zoekt in muziek hoeft niet overeen te komen met wat ik het liefst in muziek hoor. Waar ik echter wel een hekel aan heb is het label 'pretentieus' wanneer het gewoon je smaak niet is.

Pfff weeral zulke onzin, blijkbaar is het mode om hier nu en dan is iets zwaar negatiefs te komen neerschrijven, en de mensen die dit album goed vinden persoonlijk aan te vallen. Aanvaard gewoon dat sommige mensen dit een superalbum vinden, een album dat mensen weet te raken, telkens opnieuw. En niet te vergeten dat er enkele van Radioheads beste nummers op staan (HtDC, Idioteque, ..).

Morning Bell, Idiotique en Everything In It's Right Place zijn idd de schaarse hoogtepunten op dit album. Maar goed, die 3 nummers zijn wel voldoende om er nog een redelijk (2,5) cijfer aan te geven.

Het is ook niet bedoeld als aanval hoor maar ik kan er met mijn verstand gewoon niet bij dat iedereen hier dit zo goed vind. Zeker niet als je bedenkt dat Radiohead zoveel andere dingen heeft gemaakt. (lees:betere)

How to Disappear Completely, In Limbo en Motion Picture Soundtrack dan? Ik vind deze plaat een behoorlijk niveau hebben, op Treefingers en het titelnummer na..

HTDC heb ik echt nooit iets in gehoord.
Van de week heb ik weer eens echt moeite gedaan en aandachtig geluisterd naar dat nummer, maar nee: ik hoor er niets speciaals aan, weet me niet te boeien...................

Op het randje van wakker zijn en slapen, en Kid A: heerlijk.

Kid A vond ik een onverwachte en moedige stap na het (in mijn optiek) wat al te verzorgde OK Computer. Maar nu lees ik hier dat ik mezelf dat alleen maar wijs heb gemaakt. Blij dat je mijn oren en ogen geopend hebt Music4ever !

Music4ever is dan ook wel een autoriteit op het gebied van het uitlaten van nogal negatieve kritek over in zijn ogen vage alternatieve muziek, die gewaardeerd wordt door mensen die alleen maar interessant willen doen.
In the aeroplane over the sea en diens liefhebbers zijn ook al niet aan een dergelijke tirade ontkomen.
Over Kid A, een moedige stap met een aantal toppers als How to dissapear completely, National Anthem, Idioteque en Everything in his rightplace. Maar ook met missers als met name Kid A en Treefingers, wat ik nogal zweverig en saai vind. Verder kan alleen Morning Bell me nog echt bekoren het overige vind ik ook middelmatig.
Mijn conclusie, goede plaat, niet hun beste, maar wel zeer experimenteel.

Ik vind eigenlijk het nummer Kid A best vet, maar dat kan door mijn onervarenheid op het gebied van electronica komen. Het is wel een nummer dat met koptelefoon beluisterd zou moeten worden.

Nu moet ik wel zeggen dat Amnesiac langzaam maar zeker aan waardering begint te winnen, alhoewel Kid A qua geluid nog wat interessanter blijft.

Nou Beitel, destijds ging ik zelf ook veel 'electronica' en experimentele(re) muziek beluisteren nadat ik dit album had beluisterd.

Des te beter

Ik las in de Oor Popencyclopedie dat men zich had laten beïnvloeden door Autechre, Can en Aphex Twin en aangezien we net ADSL hadden, werden daar maar wat mp3'tjes van gepindakaast.

Mooizo Volgens mij hebben ze ook wel naar Boards of Canada geluisterd trouwens.

Idioteque vind ik een fantastisch nummer, maar ik snap niet wat mensen zo geweldig vinden aan How to Disappear Completely. Dat nummer doet me echt niks, maar dat zal wel alweer aan mij liggen zeker?

Nee hoor, verschil in smaak is de reden waarom er meer dan 1 muziekband bestaat in deze wereld.

Ik doe er maar een halfje bij, al kan dat zeker nog meer worden, alleen het titelnummer wil nog niet erg bij mij, op zich wel oke hoor, maar die stem...

Everything In Its Right Place is m'n favoriet, wat een geweldige opener! Prachtig!

Onzin. Wanneer je persoonlijke smaak opzij legt blijft er nog genoeg te genieten over. Het begint al met de prachtige elektronische piano in Everything in its right place. De klanken klinken zo puur en zuiver, al een genot op zich. Ik kan me vorostellen dat de titeltrack Kid A je weinig doet, dus gaan we naar nummer 3 National Anthem: een prachtige (spannende) rif om te eindigen met een hulpeloos schreeuwende york die verdrinkt in een kakafonie van geluid. Meesterlijk nummer. Aan How to disappear hoef ik niets toe te voegen. Kan op iedere Radiohead staan. De cd op de helft en al minimaal 3 pareltjes gehoord.

Op deel twee staan dan nog wat relatief normale nummers, met gitaar en couplet/refrein opbouw. Hier kun je weinig aanstoot aan nemen. Twee nummers die er m.i. nog bovenuit steken is het fenomenale einde van Morning Bell en het breekbare slotstuk Motion Picture Soundtrack.

Eerlijk waar: op de openingstracks (nummer 1-2) na zie ik echt niet wat hier wereldvreemd en pretentieus aan is. Gewoon een hele knappe plaat waar Radiohead meerdere invalshoeken van muziek samenpakt in haar eigen geluid. En inderdaad, voor de niet geoefende luisteraar is dit een vreemde eend in de bijt die wat tijd nodig heeft. Geef het de tijd en je wordt rijkelijk beloond.

Ik heb bij jou meer het idee dat je kost wat kost deze plaat NIET mooi wilt vinden en bij iedere toon jezelf voorneemt om het niet mooi te gaan vinden, in de angst toe te moeten geven dat het een verdraaid knappe plaat is.

Goede uiteenzetting bloempje!

@Music4ever: Ik denk niet dat ik mijzelf heb 'wijsgemaakt' dat ik deze plaat goed vind. Ik vind het prettig om er naar te luisteren, ik zet hem regelmatig op omdat ik daar zin in hebt. Het brengt mij plezier.

Dan is de plaat toch goed?

Waarom moeten deze reacties altijd nog een halve maand later komen? Discussie is goed, maar er bestaat wel een bepaalde houdbaarheidsdatum op dat soort dingen, dit is gewoon ouwe koek.

Tsja, dit is geen snelle chatsite. Ik denk dat je toch wel na een half maandje recht hebt om te reageren op een forum. Maar dit is een beetje offtopic.

Wanneer mensen niet horen dat dit goed is, hebben ze waarschijnlijk gewoon poep in de oren of hebben ze zichzelf wijsgemaakt dat dit niet te begrijpen muziek is.

Hoewel ik track 1 en 8 briljant vind en en track 2 en 6 erg goed , verbaast het mij dat Amnesiac niet beter gewaardeerd wordt.

Ik vind dit veel meer een geheel.

Amnesiac klinkt bij mij als een bijeengeraapte zooi, wat het eigenlijk ook is.

Die drones in Everything In It's Right Place...

Drones? Die zitten daar niet in hoor.

Van Wikipedia:


Ben het verder wel met je post eens, vooral met het -gedeelte.

Opvallend dat er in How to dissappear etc. aan één stereokant een trompetje zit, wat ook in Homecoming Queen van Sparklehorse zit. En dat liedje was er vijf jaar eerder, als ik me niet vergis. Heeft de samenwerking tussen Linkous en Yorke ook dit opgeleverd?

Poeh. Idioteque Helemaal verslaafd aan geraakt.

Slechts 6 euro bij Media Markt. Spotprijs!

WAT? Bij mij was hij 18 bij de mediamarkt. Godzijdank niet gekocht dus o_O