menu

The Alan Parsons Project - Eve (1979)

mijn stem
3,12 (154)
154 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Arista

  1. Lucifer (5:08)
  2. You Lie Down with Dogs (3:48)

    met Lenny Zakatek

  3. I'd Rather Be a Man (3:54)

    met David Paton

  4. You Won't Be There (3:38)

    met Dave Townsend

  5. Winding Me Up (4:01)

    met Chris Rainbow

  6. Damned If I Do (4:53)

    met Lenny Zakatek

  7. Don't Hold Back (3:38)

    met Clare Torry

  8. Secret Garden (4:43)
  9. If I Could Change Your Mind (5:49)

    met Lesley Duncan

  10. Elsie's Theme (From the Sicilian Defense) (The Project That Never Was) * (3:00)
  11. Lucifer [Demo Version] * (2:48)
  12. Secret Garden [Early Rough Mix] * (4:41)
  13. Damned If I Do [ [Rough Mix] * (4:46)
  14. Don't Hold Back [Vocal Rehearsal Rough Mix] * (3:43)
  15. Lucifer [Early Rough Mix] * (4:17)
  16. If I Could Change Your Mind [Rough Mix] * (5:46)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 39:32 (1:08:33)
zoeken in:
Down_By_Law
De mooiste hoes weet ik niet, maar in ieder geval wel de meest griezelige hoes die ik ooit zag. Ik las dat Alan Parsons er zelf niet zo blij mee was, maar het past naar mijn mening prima bij de inhoud van de plaat.

avatar van dazzler
3,0
Naar het schijnt hebben de dames vlekken in hun gezicht
waarmee de fotograaf wilde verwijzen naar een geslachtsziekte.

Over griezelig gesproken ... ze zijn ook gesluierd
alsof de dood hier rondwaart ... doodzonde misschien.

avatar van musician
3,0
Vlekken die dan zeker ook doorlopen náást hun gezicht (kijk maar tussen de twee gezichten van beide dames, lijkt me een hele enge ziekte) waarmee volledig aangegeven is dat ze inderdaad horen bij hun voile.

Als de cd net zo goed zou zijn geweest als wat wordt gesuggereerd bij de hoes hadden we er nog wat aan gehad. Nu wordt de oorspronkelijke klaphoes gebruikt om blijkbaar erg veel te verhullen. En meer dan alleen de gezichten van de twee vrouwen.

avatar van Hans Brouwer
3,5
dazzler schreef:
Over griezelig gesproken ... ze zijn ook gesluierd
alsof de dood hier rondwaart ... doodzonde misschien.
Alice Cooper heeft ooit een lied gezongen over de dood: "I Love The Dead" (Billion Dollar Babies). Dat is inderdaad griezelig. Het album "Eve (1979)" heb ik eerlijk gezegd nooit als zodanig ervaren.

avatar van dazzler
3,0
musician schreef:
Vlekken die dan zeker ook doorlopen náást hun gezicht (kijk maar tussen de twee gezichten van beide dames, lijkt me een hele enge ziekte) waarmee volledig aangegeven is dat ze inderdaad horen bij hun voile.

Ik praat niet over de zwarte "knopen" in de voile.
Het gaat om grotere vlekken in het aangezicht onder het
rechteroog van de rechtse vrouw en de linkeroog van de linkse.
Je moet door de voile heen kijken. Ik weet niet meer of ik het
al dan niet las in het boekje bij de remaster of elders ...

Hans,
Ik heb het over de link sex, overspel, soa, dood(zonde).
Niet zozeer over sex met de doden of wat dan ook ...
Ik begrijp je Alice Cooper suggestie niet zo goed.

avatar van dynamo d
5,0
Score van 2,98 is echt te laag. Nummers als Lucifer, I'D Rather Be a Man, You Won't Be There, Winding Me Up en If I Could Change Your Mind verdienen meer. Eve is toch ook zeker een APP-album waar ik graag naar luister en van tijd tot tijd opzet.

avatar van Casartelli
3,5
dynamo d schreef:
Eve is toch ook zeker een APP-album waar ik graag naar luister en van tijd tot tijd opzet.

Ah, vandaar die bescheiden vijf sterren...

Ik vind eigenlijk ook dat deze plaat meer verdient. De zuinige (en op zichzelf goed onderbouwde) commentaren van onder meer dazzler en musician ten spijt, vind ik het APP ook het best uit de verf komen in deze lichtvoetige, minder pompeuze setting. Jammer van de twee nummers met vrouwenzang, die houden de plaat van vier sterren af. Ook jammer dat de remaster zo weinig toevoegt, maar goed, de beoordeling is op grond van het originele werk.

Down_By_Law
dazzler schreef:
(quote)

Ik praat niet over de zwarte "knopen" in de voile.
Het gaat om grotere vlekken in het aangezicht onder het
rechteroog van de rechtse vrouw en de linkeroog van de linkse.
Je moet door de voile heen kijken. Ik weet niet meer of ik het
al dan niet las in het boekje bij de remaster of elders ...


Klopt, als je goed kijkt zie je dat beide vrouwen gedeeltelijk bedekt zijn met vlekken (of zijn het zweren?). Ook de vrouw op de achterzijde van de hoes heeft een deels mismaakt gezicht. Daar valt het ook wat meer op. Knap gemaakt, omdat je het door de sluiers niet direct ziet.

avatar van Snakeskin
2,0
het openingsnummer werd in vroeger jaren veel gebruikt als achtergrond muziek in die programma waarin het paste. Parsons was toen nog niet echt doorgebroken, dus was het ook wel hip het daarvoor te gebruiken. het album had wat mij betreft na het openingsnummer afgelopen mogen zijn. Mij lijkt het daarom een crime deze versie af te moeten luisteren, alhoewel de toevoeging "rough" ook weer mijn nieuwsgierigheid prikkelen omdat het woorden zijn die niet met de muziek van Parsons te rijmen zijn.

avatar van fluidvirgo
2,0
Snakeskin schreef:
het openingsnummer werd in vroeger jaren veel gebruikt als achtergrond muziek in die programma waarin het paste. Parsons was toen nog niet echt doorgebroken, dus was het ook wel hip het daarvoor te gebruiken. het album had wat mij betreft na het openingsnummer afgelopen mogen zijn. Mij lijkt het daarom een crime deze versie af te moeten luisteren, alhoewel de toevoeging "rough" ook weer mijn nieuwsgierigheid prikkelen omdat het woorden zijn die niet met de muziek van Parsons te rijmen zijn.


Hier ben ik het eigenlijk wel mee eens. Eve behoort in mijn optiek tot een van de zwakste producten die de APP ooit heeft voortgebracht.

avatar van TomvanderHeuvel
4,0
Iemand linkte het thema van deze /LPCD aan Mens-sexualiteit ? Eigenlijk had het thema "quotes from famous woman" moeten zijn ... "I'd rahter be a man" (een quote van een amerikaanse actrice) is de enige die op deze plaat gebruikt werd ... de rest is er maar wat omheen verzonnen.

Dus bij deze is dat raadsel voor eens en voor altijd opgelost. Wat wel speciaal aan de plaat was, is dat er voor het eerst twee DAMES een TAPP song mochten inzingen. de onlangs overleden LESLEY DUNCAN zong IF I COULD CHANGE YOUR MIND, wellicht het mooiste nummer uit de LP/CD, en, DON'T HOLD BACK werd gezongen door CLARE TORRY.

EVE heeft misschien niet de klasse van TALES, PYRAMID en/of I ROBOT, maar beter dan dit (wel commercieler) zou het TAPP niet meer worden.

avatar van musician
3,0
Eve is, in vergelijking met de drie eerder uitgebrachte Alan Parsons Project albums een stuk minder.

Vijf sterren is echt teveel eer voor dit werk. Ook opvolger The Turn of a friendly card is van beduidend betere signatuur.

Ja, Ammonia avenue en met name Vulture culture is ook niet alles. Het maakt van Eve een middenmoter van het APP. Aan de verkeerde kant van de ranglijst, dat wel.

avatar van TomvanderHeuvel
4,0
Alles is een kwestie van perceptie beste MUSICIAN, ik geef alle MIKE BATT en ALAN PARSONS platen (de originelen, who needs compilers) 5 sterren, maarja, ik weet wel dat ik daar als FAN FAN FAN niet objectief in ben ... ook al durf ik wel erkennen dat wat Parsons en de zijnen gemaakt hebben niet allemaal GOUD is. Zijn nieuwe single - ALL OUR YESTERDAYS - is een doordrukje van een ander nummer, dat op de valreep gered wordt door een catchy refrein waar PJ OLSON doet waar hij goed in is ...

avatar van TomvanderHeuvel
4,0
Op 24 september 2010 verscheen van SONY MUSIC de box ORIGINAL CLASSIC ALBUMS met daarin de 5 volgende cd's van THE ALAN PARSONS PROJECT : Pyramid, Eve, Stereotomy, Gaudi and The turn of a friendly card.Kost via Amazon.de om en bij de 20 euro ... Van steeds meer artiesten worden deze "goedkope" verzamelboxen uitgebracht, via de ene verkoper (www.Play.com, www.amazon.de, www.amazon.co.uk) al duurder/goedkoper dan de andere ...

avatar van romadogixaju
3,5
Als APP fan vind ik dit helaas een middelmatig album, de afsluiter If I could change your Mind trekt de waardering op naar 3.5. De rest is van het kaliber 3 met Lucifer en You won't be there als positieve uitzonderingen.

avatar van vielip
3,5
Ik heb het album net voor de eerste keer geluisterd. Kant A beviel me beter is m'n eerste indruk. Ik geef nog geen cijfer want ik wil 'm eerst nog wat vaker horen.

avatar van hmaeghs
4,5
Een van mijn favoriete APP'ers uit een tijd (voor Eye in the Sky) toen elke nieuw album van APP nog een belevenis was. Hier wordt voor het eerst gekozen - overeenkomstig het thema - om zangeressen de leadvocals te laten doen. Verder vind ik Damned if I Do met zijn mooi orchestraal ingezette blazersthema erg groots klinken. You won't be there is een persoonlijke favoriet. Verder natuurlijk veel jeugdsentiment.

avatar van dynamo d
5,0
Triest. Ik las net dat Lesley Duncan, de zangeres van If I Could Change Your Mind, na een lang ziekbed vorig jaar is overleden. Het nummer is prachtig, heeft iets verdrietigs, en nu al helemaal.
Eve wordt erg ondergewaardeerd maar is toch zeer de moeite waard.

2,5
AC1
Als beste tracks selecteer ik I Rather Be A Man en het woordloze Secret Garden (puur vanwege de mooie 10CC/ Beach Boys-achtige vocals). Het dieptepunt is natuurlijk het Songfestival einde van Winding Me Up. Voor de rest valt me op de de algemene klank van dit album wat 'gesluierd' klinkt ... wat radio-achtiger. Hun eerdere albums klonken meer audiofieler.

avatar van WeZet
4,0
De APP sfeer zit er wel in (80's wolkjes heeft Parsons lang gebruikt), maar toch blinkt het album niet uit in vergelijking met andere albums.

avatar van novalepidoptera
5,0
Vreemd dat het album zo laag gewaardeerd word. Ik zie dit niet als een minder album maar meer als een aanvulling op het voorgaande werk.
Met echt mooie nummers als: Lucifer, I"d Rather Be A Man, You Won"t Be There, Winding Me Up en het wonderschone If I Could Change Your Mind. De overige nummers zijn niet slecht.
Ik mag deze plaat graag draaien .

avatar van Hans Brouwer
3,5
Tja, die hoes..... Ik kocht "Eve (1979)" als lp begin jaren '80. Ik was amper droog achter de oren . De afgebeelde dames op de lp hoes intigreerden mij... ik was op dat moment natuurlijk veel te jong om bij deze dames enige kans van slagen te maken. Nu ben ik 52 jaar en met de dames in kwestie zou ik nog steeds wel een beschuitje willen eten . Maar ja, beide vrouwen zijn waarschijnlijk oud en bejaard of in erger geval reeds overleden. Wat ik eigenlijk wil zeggen: ik vind de hoes van "Eve (1979)" eveneens prachtig! Eveneens? ja eveneens want de dame, afgebeeld op Styx 's "Pieces of Eight", is van een vergelijkbare schoonheid.

avatar van musician
3,0
Ja, dat laatste dacht ik al.

Hans Brouwer bij Pieces of Eight van Styx:

Hans Brouwer schreef:
Tja, die hoes..... Ik kocht "Pieces of Eight (1978)" als lp in 1978 n.a.v. de hitsingle "Sing for the day". Ik was 19 jaar. De afgebeelde dame op de lp hoes intigreerde mij... ik was op dat moment natuurlijk veel te jong om bij deze dame enige kans van slagen te maken. Nu ben ik 52 jaar en met de vrouw in kwestie zou ik nog steeds wel een beschuitje willen eten . Maar ja, mevrouw is waarschijnlijk oud en bejaard of in erger geval reeds overleden. Wat ik eigenlijk wil zeggen: ik vind de hoes van "Pieces of Eight (1978)" werkelijk prachtig!

Ik ben zelf wel eens bang om in herhalingen te vervallen, zeker bij enkele van mijn stokpaardjes in de muziek, maar gelukkig overtreft Hans Brouwer met gemak alles wat ook maar enigszins dreigt naar een herhaling van zetten.

A propos, die dames geloof ik verder wel, hoe zit eigenlijk met de waardering en sterren die horen bij deze plaat??

avatar van dynamo d
5,0
Hans, meen je dat nou dat je met deze dames een beschuitje wil eten?
Kijk eens goed naar de hoes. Misschien op de vinyl versie beter te zien: de vrouwen zitten onder de wratten in hun gezicht.

avatar van Hans Brouwer
3,5
musician schreef:
..maar gelukkig overtreft Hans Brouwer met gemak alles wat ook maar enigszins dreigt naar een herhaling van zetten. A propos, die dames geloof ik verder wel, hoe zit eigenlijk met de waardering en sterren die horen bij deze plaat??
Musician, je hebt helemaal gelijk maar sommige dingen kun je niet vaak genoeg zeggen c.q. eindeloos herhalen . Wat betreft mijn waardering voor "Eve (1979)", afgezien van de hoes heb ik het altijd één van de mindere albums gevonden van The Alan Parsons Project.

Hans Brouwer schreef:
Wat betreft mijn waardering voor "Eve (1979)", afgezien van de hoes heb ik het altijd één van de mindere albums gevonden van The Alan Parsons Project.
Nou ben ik het verdomme al weer met je eens, Hans. Da's nou al de tweede keer op één ochtend. Het wordt bijna beangstigend. (Ik zie trouwens dat ik nog niet eens en waardering heb gegeven. En dat voor een groot APP-fan van het eerste uur)

avatar van Hans Brouwer
3,5
Ad Brouwers schreef:
Nou ben ik het verdomme al weer met je eens, Hans.
Laat ik nog wel vermelden dat ik "If I Could Change Your Mind" werkelijk een wonderschoon nummer vind. Dat is wat mij betreft wel het enige hoogte punt van "Eve (1979)".

4,0
De meningen over "Eve" verschillen nogal en dat is al sinds de plaat uitkwam. Ik vind het een verdienstelijke plaat waarbij APP nieuwe wegen bewandeld.
Bonusmateriaal is interessant, met name Elsie's Theme.
In Duitsland werd dit album overigens zeer succesvol met een nr. 1 positie in de albumlijsten en een groot singlesucces voor "Lucifer".

Fedde
Over de hoes zal ik het niet hebben. Sigmund Freud zou er zijn handen vol aan gehad hebben.

Het album is muzikaal geen hoogvlieger. Er staan echter toch wel een paar fraaie songs op:
You Won't Be There en de afsluiter If I Could Change Your Mind met in de leadzang Lesley Duncan (een vrouw inderdaad). De nerveuze instrumental Lucifer heeft zeker ook kwaliteiten.

Rest mij met betrekking tot de achterliggende gedachte (concept) van het album nog de opmerking dat de schoonmoeder van componist Eric Woolfson de naam Eve droeg .....
Opnieuw verwijs ik nu naar Freud voor de verklaring.

avatar van Broem
3,5
In bezit gekomen van een mooie 4 lp TAPP box waaronder Eve. Ken de plaat al sinds het uitkomen in 1979 (viel destijds voor de instrumental Lucifer) Leuk om een aantal platen op een rij te luisteren van TAPP en kom tot de conclusie dat Eve wel een behoorlijk doorsnee album is. Het soms gezapige zingen op enkele nummers haalt de kracht uit de typische TAPP muziek. Overall geen slecht album maar afgezet tegen de voorgangers en opvolger Turn of a Friendly Card blijft dit middelmaat. Afsluiter If I Could Change is overigens prachtig gezongen. Nummer valt me nu pas echt op.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:31 uur

geplaatst: vandaag om 01:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.