Gazpacho - Demon (2014)

Vanaf Night heeft Gazpacho 4 voltreffers gemaakt. Hier kijk ik dus enorm naar uit...

Ik ook. Ga ze waarschijnlijk ook live zien in Zoetermeer over een paar maandjes.

Ik ben hier ook al nieuwsgierig na. Hopelijk toch een stuk beter dan de laatste plaat die ze uitbrachten.

De kaarten voor Zoetermeer (12 april) zijn binnen.
Geen idee wat ik kan verwachten maar ik heb ze nog nooit live gezien.

Op K-scope las ik over het thema van deze CD.

The songs based on ‘the mad ramblings left behind by an unknown tenant in an apartment in Prague’, delve deep within the demon that possessed the inhabitant and explore the evil he has caused and all that he is capable of.

Lekker vaag maar ik laat me graag verrassen.

Ah, een nieuwe Gazpacho! Tick Tock en Missa Atropos waren voor mij de voltreffers; bij March of Ghosts begon het automatische-pilootgevoel me een beetje te bekruipen. Maar deze zal hoe dan ook wel weer beluisterd worden.

En 12 april in de Boerderij dus. Weten we ook weer wanneer de Noorse voorjaarsvakantie dit jaar valt.

Het is in ieder geval de progband met de beste smaak qua artwork, weer een pareltje dit zeg. De laatste plaat was inderdaad niet zo goed als het voorgaande werk, maar nog steeds best goed. Maar eens kijken of ik het vervoer kan regelen voor het concert in Uden =p

Helaas deze keer niet live, maar zeker dat ik ga genieten van dit album.

Net binnen om te recenseren voor iO Pages. Straks nog even tijd, maar misschien niet voor het hele album. Toch opleggen of wachten tot ik 'm integraal kan beluisteren? Aah first world problems

4 nummers maar? Dat belooft wat!

Die automatische piloot wordt bij dit album toch echt vermeden...;-)

En? De spanning duurt wel erg lang

Demon is absoluut anders dan het vorige werk. Uitdagend, maar het gaat meer moeite kosten dit album in een paar luisterbeurten te kunnen waarderen. Je kan het licht fragmentarisch noemen en er is meer dynamiek dan voorheen. Aparte passages, bijvoorbeeld een behoorlijk stuk met een accordeon. Ik zou zeggen dat ik dit een stap voorwaarts vind. Bands die telkens blijven hangen in eerdere successen en op de automatische piloot gaan kan ik nooit zo waarderen, dus is dit absoluut een stap verder in de band's carriere. Eerdere opmerkingen dat dit album op die van Tick Tock zou gaan lijken kan je wat mij betreft gelijk overboord zetten. Maar zoals gezegd, ik heb het nog maar een keer gehoord.

Hier alvast een snippet
Gazpacho - Demon

Voorlopig een schamele 3,5 punt. Het album komt heel slecht op gang en ik voorspel veel teleurgestelde reacties hier. Het album is te weinig meeslepend. Progressief zeker, maar het meeslepende karakter wat ze al een album of vijf kunnen produceren blijft hier achterwege. Ze herhalen zichzelf in ieder geval niet, daar heb ik dan wel weer respect voor.

Zulke geluiden maken het wachten er in ieder geval niet minder makkelijk op, ben nu al helemaal benieuwd.

Heb 'm gisteren pas voor de eerste keer integraal beluisterd (in het vliegtuig dan nog, wel met noise cancelling headphones ). Misschien wat voorbarig, maar ik was er ook niet kapot van. Alsof alles maar wat gefragmenteerd voortkabbelt, zonder veel diepgang. Ik wil er echt de lyrics bij en die heb ik niet. Ik heb immers het concept gelezen op de paginalange pers-sheet en dat kwam weer zeer gedetailleerd over. Unlike anything they've done before, maar dat betekent niet automatisch een sterke plaat. Maar goed, ik wil 'm nog minstens 5-8 keer volledig beluisteren eer ik aan m'n recensie begin.

Ik kan al zeggen dat Demon een groeier is. Mijn recensie is zo goed als af en Demon komt er heel wat beter uit dan ik op voorhand in gedachten had... Als het al mogelijk is om twee favoriete tracks aan te duiden, ga ik voor de twee laatste, maar deze plaat is echt gewoon één trip. Binnen elk 'afgebakend' lied wisselen sfeer en toon voortdurend zonder gefragmenteerd over te komen (op het eerste gehoor waarschijnlijk wél). Wizard of Altai Mountains kan louter qua lengte een mogelijke single zijn, maar ergens rond 2:30 maakt dat korte liedje dat tot dan toe nog redelijk karakteristiek herkenbaar Gazpacho was, een bocht van 180° om te verzeilen in in een hoempapa-Oost-Europese-polka-volksdans (ik vind er geen goede beschrijving voor), dus weg singlepotentieel In Death Room hoor je sproadisch zelfs IDM beats, xylofonen, ontstemde violen en geheimzinnigere passages dan het geheimzinnigste wat Missa Atropos te bieden heeft. Wat een ongepolijst juweel zeg, dit plaatje. Geen wonder dat ik er geen snars van begreep nadat ik 'm op 23 februari voor de eerste keer had opgelegd.

Mindscapes Grappig, ik heb gisteren net mijn Progwereld recensie ingeleverd waar de term fragmentarisch wel een belangrijke rol krijgt toebedeeld.

Ben blij dat ik uiteindelijk toch weer last-minute aan m'n recensie begonnen ben, want dat was ook m'n initiële indruk... Er kwamen al bij al toch meer 'fragmenten' terug gedurende de trip dan ik eerst dacht Blijft toch echt een speciaal, markant plaatje, die Demon. De meest eigenzinnige Gazpacho, durf ik toch wel zeggen.

Waar hebben mensen deze plaat vandaan? Wist tot 10min geleden niet eens dat er een nieuwe was... heeft iemand misschien een link voor me in PM?

Er zijn tot nu toe welgeteld drie stemmen uitgedeeld, waarvan in elk geval twee door recensenten.

Ik zie tot nu toe op internet ook alleen maar snippets staan van het album..

Er is nog niks bekend behalve snippets en ja, ik heb anderhalve maand geleden een promoversie binnengekregen voor iO Pages. Recensie is intussen binnen en de plaat komt over drie dagen uit. Effe geduld, het wordt beloond, ook al kan het wat tijd innemen

Ik heb vandaag de cd opgehaald in t platenhuis, zit nu aan de eerste luisterbeurt.
Tot dusverre hebben ze met verrast, het klinkt een stuk anders dan voorgaande albums.
Kan al wel vaststellen dat het een interessant plaat is.

Helemaal te streamen op de PROG website: Gazpacho: Demon in full | Stream | Prog - progrockmag.com

Ik heb in de eerste luisterbeurt al zoveel mooie dingen gehoord dat ik nu al kan zeggen, dat deze voor mij het niveau van Missa Antropos en March of Ghost met gemak overstijgt.

Heb het album inmiddels 3 x via de stream beluisterd. Komt inderdaad de 1e maal fragmentarisch over maar wanneer je het album meerdere keren beluisterd valt alles op z'n plaats. De sfeer van het album is ronduit duister en vraagt erom beluisterd te worden met een headset op, gedimd licht of liever nog kaarslicht. Ben er benieuwd naar de teksten omdat die ongetwijfeld een extra dimensie gaan toevoegen. Na het wat mindere March of Ghosts (ook een topalbum) een 'comeback' van jewelste. Een vette 4,5 van mijn kant en het zou na meerdere luisterbeurten met de teksten wel eens een 5 kunnen worden.

Groots en smachtend start Demon in de vorm van I've Been Walking (part 1) en dan weet ik al weer dat Gazpacho het wederom flikt zonder dat ik de rest nog gehoord heb. Is dat raar om zo snel voor jezelf zo'n conclusie te trekken? Wellicht. Maar de combinatie van klaagzang, rockende gitaren, orgel, gitaar en zangeres in de openingstrack zorgen voor een prachtig episch gevoel zoals ook Muse dat vroeger kon. Muse ja, maar dit is minder hijgerig en Gazpacho neemt meer de tijd. Niet voor niets zijn het wederom van die lange stukken.

The Wizard Of Altai Mountain klinkt in de eerste tonen daarna opvallend fris. Lieflijk zelfs (dank klokkenspel). Het oosterse klezmer sausje dat razendsnel volgt geeft het haast een 'gezellig sfeertje' en dat is opvallend te noemen. Er gebeurt verdomde veel in deze muzikale carousel mogen we wel zeggen. Het is in elk geval een kort ritje want het volgende nummer staat al te trappelen.

I've Been Walking krijgt een vervolg inclusief de ingrediënten van deel 1 die dat nummer zo ongelooflijk mooi maken. Ruim 12 minuten vakmanschap krijgen we hier voorgeschoteld. De stem van Jan-Henrik Ohme heeft iets troostends en de gitaarpartijen voelen als een warme deken waar je nooit meer onder vandaan wilt komen. Het is apart om te merken hoe snel je na het uitstapje van The Wizard Of Altai Mountain terug kunt komen in deze wereld. Gooi er een viool in en ik ben dan al snel gelukkig te maken en dat gebeurt hier dus ook. Prachtig nummer op de bekende Gazpacho manier.

Vier nummers is natuurlijk niet veel maar dat zijn we wel van ze gewend. Toch duurt het album 3 kwartier en dat is goed. Nog 2 van die lange tracks had gekund maar doet het album teniet denk ik.
Death Room heeft de eer Demon af te sluiten. Als het start verwacht je een sinister sprookje dat zich zal gaan ontvouwen. Krassend en schurend start het op. Het voelt een stuk ongemakkelijker dan de vorige nummers. Een nummer ook waardoor ik niet meegesleept raak maar dat me wel weet te pakken. Pas na 8 minuten begint dat gevoel wel te komen. Dan slaat geboeidheid om in meegezogen worden in het grootse en warme Gazpacho-geluid. Als ik de viool-solo hoor krijg ik opeens even het gevoel dat ze het er ook wel een beetje om doen, te bedacht wellicht, maar wat geeft het als het z'n effect heeft?! En als de teller op 10 minuten staat en de vreugdevolle carousel weer van start gaat weet ik dat Gazpacho er op dit album helemaal in slaagt om mij te bieden wat muziek voor mij zo geweldig maakt en waardoor ik niet zonder kan: vreugde, verdriet, verwondering, angst; alles dat het leven zo bijzonder maakt.
Deze band verpakt dit alles in 45 minuten muziek waar je u tegen zegt.

Niet iedereen zal u zeggen tegen Demon. Het kan te stroperig overkomen (toch misschien dat dik erop liggende af en toe), misschien te lang voor sommigen en je moet niet vies zijn van lang uitgesponnen nummers en ook de zang van Ohme is wellicht niet aan iedereen besteed (te dramatisch?!).
Maar ik zeg met een welgemeende buiging en oprecht applaus volmondig ja tegen Demon.

Gazpacho wist me ten tijde van Night voor zich te winnen (met dank aan MusicMeter) en bleek een blijvertje waar ik wel het gevoel kreeg dat ze me een beetje aan het kwijtraken waren de laatste 2 albums.
Demon zorgt ervoor dat ik weer één en al oor ben en voor mij persoonlijk leveren ze hier hun beste album af.

Ik vind met name opvallend dat iedereen toch wel heel erg positief is en hoge cijfers geeft. Had ik niet verwacht. Zoals aERodynamIC ook al aangeeft, twee weken geleden had ik verwacht dat dit album veel mensen zou afstoten.. Ik heb reeds twee weken geleden mijn recensie voor Progwereld al ingeleverd (Dinsdag online) en heb Demon gisteren nog een keer geluisterd, maar hij wordt er voor mij niet beter op. Het is namelijk geen album die je tussendoor moet luisteren, want dan komt hij echt niet tot uiting. Je moet er een geschikt moment voor kiezen en jezelf er ook helemaal indompelen. Wat betreft de ontwikkeling voor de band zelf kan ik alleen maar positief zijn, dit hebben ze nu echt nodig. Gek genoeg verwacht ik nu meer van een volgend album. Persoonlijk vind ik ook dat je dit niet kan vergelijken met March Of Ghosts of Missa Antropos. Een (ver)nieuwende periode is aangebroken. Demon is dé try-out om beter materiaal in de toekomst te kunnen schrijven wat mij betreft.

Helemaal akkoord. Hier moet je de tijd voor nemen en een context creëren waarbij je niet gestoord wordt. Ik vind dat eigenlijk bij de meeste Gazpacho platen wel het geval. En al zeker bij Tick Tock, m'n favoriet van dit zestal (kan ook te maken met het feit dat dit m'n eerste album van hen was).

Voor wie geïnteresseerd is in de lyrics (weet niet of ze in het boekje staan, ik verwacht begin volgende week mijn fysiek exemplaar), stuur even je mailadres per PM, ik heb een Word-documentje van iemand bij Kscope.