Radiohead - Hail to the Thief (2003)

Leuke verassing. Wie gaat 'm toevoegen?

JIJ!!!

Er is nog geen albumhoes, anders had ik het al gedaan

Het schijnt dat de cd vanavond lekt....

Ben wel erg benieuwd

Ik was Radiohead uit het oog verloren na the Bends. Dat album blijf ik ijzersterk vinden. OKC vond ik een stuk minder doordat de heren teveel het experiment zochten, das niet bepaald mijn ding. Van Kid A en Amnesiac werd ik nog minder vrolijk. Dus ja, waarom dan aan HTTT beginnen? Op aanraden van eerst HiLL en later Ace heb ik het dan toch maar geprobeerd. Ik moet zeggen dat er een aantal ijzersterke nummers opstaan. Maar eea moet nog groeien om er een eerlijk oordeel over te vellen. So far so good.

Als je deze goed vind en OKC en zeker Amensiac en Kid A minder toegankelijk vind, dan is de nieuwe.. In Rainbows ook wat voor jou.
Ook ik ben groot fan van The Bends en in mindere mate OK pc.
De andere twee raakten mij wat minder en Hail the thief was voor mij weer een opleving.
Het nieuwe album is dat ook zeer zeker.

Thanks voor de tip Douwens Ik had al zoiets begrepen over In Rainbows. Ik ben benieuwd.

Dit album is voor mij hetzelfde als enig ander radiohead album, er staan een paar fantastisch goede nummers op en een aantal nummers die mij compleet niet willen pakken, en ik heb het vaak genoeg geprobeerd!
Neem nou bijvoorbeeld exit music for a film, uit ok computer. Veel mensen vinden dit prachtig maar ik vind het bot gezegd echt helemaal geen reet aan!
Dit album begint enorm sterk, maar zwakt daarna genadeloos af.
3 sterren.

Ik heb ooit een hele korte piano-gebaseerde song net een nogal blues/jazz-chtig sfeertje gedownload die "the gloaming" heet. blijkbaar is dit niet de juiste song want de plaatversie blijkt meer aan te leunen bij KIDa/amnesiac. het liedje duurt rond de 2.5 minuut en is ^piano-gebaseerd.

de vraag is dus: wat is de eigenlijke titel van dit nummer

Dit was mijn eerste kennismaking met Radiohead. De eerste 2 maanden vond ik het klinken als gejengel, gezeik en wat al niet meer. Daarna begon ik steeds beter te luisteren, en het te waarderen. Sterker nog...ik vind het prachtig. Daarna Ok Computer, Pablo Honey, Kid A, My Iron Lung en The Bends gekocht. Stuk voor stuk werden het mijn favorieten. Maar als ik Hail To The Thief weer opzet, is dit toch wel mijn favoriet. Gewoon de herinnering, de verandering in de manier van luisteren. Heerlijk.
4,5 sterren

Misschien life in a glass house van op amnesiac. of you and whose army.

Vreemd dat vele dit zien als de 'mindere' van Radiohead; op deze cd staan 2 van m'n favoriete (alswel meest langst houdbare), Radiohead tracks: Sail to the Moon, en Where I End and You Begin, de rest van de nummers zijn ook prachtig. Ook begrijp ik niet dat deze cd ontoegangkelijker word geacht dan Kid-A en Amnesiac, 2 laatstgenoemde kostte mij veel meer tijd voordat ik 't doorhad als Hail to the Thief. Uiteraard zijn alle Radiohead cd's stuk voor stuk meesterwerken, maar dat deze in het algemeen teniet word gedaan als 'slechtste' is voor mij nog steeds een raadsel.

De knoop doorgehakt. Niet alleen de beste van Radiohead voor mij, maar ook nog het mooiste, beste album allertijden. Deze staat nu op 1. Ik reed in de auto, was in een Radiohead-mood, zette deze prachtplaat op. Alles klopt. En dat deze in het algemeen teniet word gedaan als 'slechtste' is voor mij zeker een raadsel. Ik moet wel zeggen dat ik hem niet direct geweldig vond. Maar na even doorzetten is er geen houden meer aan. De ultieme kunst misschien.

Blijft toch een gekke band, dat Radiohead.

Steeds als ik denk: 'nu moet ik toch maar weer eens iets gaan proberen', dan valt het me tegen, en steeds als het me tegen is gevallen, dan stuit ik weer op een reden om toch maar iets te proberen.

Nee, dit album heb ik niet beluisterd, maar dat clipje hierboven, van 'The Gloaming', dat vind ik dan weer lekker luisteren.

Het trekt me, en als ze me te pakken hebben, stoten ze me weer af. Heel vervelend.

(Hier ga ik dus niet op stemmen, maar dat 'the Gloaming' klinkt wel weer goed. (Al is het, achteraf bekeken, een verkorte uitgave?)

Bij Radiohead had ik dat ik heel erg moest wennen. Toch is het echt te moeite waard om door te zetten, voor hoelang het ook duurt. Echt waar, ik zou dit niet graag willen missen. Succes!

Ik denk dat ik wacht op een 'best of' CD die net binnen mijn smaak valt, maar die kans is klein, gezien de hoeveelheid liedjes die me totaal niets doen.

Toch zou ik zomaar overstag kunnen gaan. Het is niet een kwestie van net-niet, maar een kwestie van NIET of WEL.

Voorlopig is het NIET, maar ik blijf toch geïnteresseerd, en dat geeft me het idee dat het een keer kan omslaan. Ik herken de kwaliteit maar het moet me alleen nog een keer echt pakken. Tot die tijd vertwijfelt deze band me vooral. Zoals ik zei: het is niet slecht, maar het weet me pas te pakken als ze me ondertussen al weer aan het afstoten zijn.

Radiohead met een Best Of, dat is iets wat ik totaal niet voor me zie..

Hoop ook niet dat die komt

Dat is toch bijna onvermijdelijk ?

Dat is waar, maar het lijkt me gewoon niet te doen, de nummers / albums zijn zo verschillend, lijkt me een rommeltje als je daar een "Best Of" van gaat maken.

Geloof nooit dat de band daar mee akkoord gaat.

Denk even aan Pink Floyd...

Zelfde verhaal als je het mij vraagt.

Inderdaad, hoef ik ook geen best of van

Echt niet? Heb em te koop immers.... http://www.musicmeter.nl/user/4283/albums/10#albums

Sommige groepen mogen eigenlijk gewoon nooit een best of uitbrengen. Radiohead is voor mij één van die groepen. Hun albums hebben elk een eigen sfeer en eigenlijk hebben ze gewoon té veel goede nummers om een best of te maken.

Nu ja, als ze er toch ooit een uitbrengen, lijkt de kans me nihil dat ik hem koop. Een groep die hooguit een handvol mindere nummers heeft, moet geen best of uitbrengen.

Ik zou vooral geen 'Best of' uitbrengen als Radiohead omdat ze zoveel goede nummers hebben, maar vooral voor iedereen verschillend. Waar sommigen Exit Music als topper beschouwen, beschouw ik dat als een slechter lied . En waar ik Bodysnatchers als een ultieme schijf zie, zien anderen graag iets helemaal anders.

In mijn geval: omdat de ontwikkeling stagneerde en het overduidelijk een compromisplaat is. Compromissen zijn altijd een middenweg en een middenweg in muziekland...vul in.

...Klinkt verdacht goed in mijn oren

Precies, dat is de bottleneck. Radiohead heeft altijd het probleem gehad dat het gewoon maar een band is terwijl er ondertussen een ontzettende drang is naar méér. Bij The Bends en OK Computer zorgde dat voor een perfecte spanning tussen de twee waarbij de perfect in elkaar gezette nummers heel veel krachtige emotionele lading kregen. Ze wisten je echt bij de keel te grijpen.

Kid A is wel mijn favoriete album: hierbij lieten ze alles gaan voor die unieke sfeer die je helemaal meezoog. Maar bij Amnesiac begon het al wat te knagen: dat was hun eerste album sinds Pablo Honey dat niet perfect was. Enkele bandleden waren toch meer gehecht aan de traditionele kant van de band waardoor de wisselende ontvangst van publiek en pers de band bij dit album in een hoekje heeft gedreven.

Je kan het zien als een soort 'Best Of' van de band met nieuwe nummers, maar wat ik vooral zie is een viertal bandleden dat niet weet welke kant ze op moeten gaan. Het gaat daardoor geen enkele kant op. Ja, de rockers zijn terug, maar het experiment gaat daardoor volledig verloren. Backdrifts en We Suck Young Blood klinken wel heel erg als de experimenten op Amnesiac, maar dan minder goed. Het zijn zelfs geen experimenten meer. Er zitten een paar van hun beste nummers op, met name There There, maar het is duidelijk: de band zat vast.

Nu lijkt de keus gemaakt: Radiohead blijft pop. Ik had liever gezien dat ze nieuw muzikaal terrein bleven verkennen, maar nu maken ze tenminste werkelijk fantastische popnummers met hun fantastische muzikale kwaliteiten optimaal gebruikt. Ze hebben een richting gekozen, wat beter is dan dit besluitloze Hail to the Thief.