XTC - Skylarking (1986)

Grote jongen zo te zien dan doe ik inderdaad even een stapje opzij.

Jij bent toch ook een grote jongen dacht ik.

Ja daarom kunnen we het ook beter vermijden.

Is geen ruimte voor hier.

Het mooie aan Dear God is dat de ik-persoon een brief schrijft aan God om te melden dat hij niet meer in Hem gelooft. Vergelijk het met een kind dat een brief schrijft om hem even duidelijk te maken dat hij niet meer in die flauwekul gelooft. Toch maakt die God (Sint) deel uit van de leefwereld van de protagonist: als een soort van aanspreekpunt. In die zin bestaat Hij dus wel. Misschien is het dat wel waar de mens op zoek naar was (is): een Aanspreekpunt met iets meer inzicht of overzicht over dit tranendal dan zijn lotgenoten.

Goed nummer dear god en de boodschap is overduidelijk op een kinderlijke naïeve manier. Toch gek dat een b-kantje het meest besproken nummer van de plaat blijkt. Het doet niet echt recht aan de genialiteit van de rest van de plaat, de beste plaat van XTC, een zomerse dag gevangen in een album. Voor mij staat Dear God niet op deze plaat , hij staat ook niet op de LP . Ik wil hem er ook niet op hebben. Het is een goed nummer maar hoort verder niet op deze geweldige plaat in mijn oren.

Ik herinner me gelezen te hebben dat Andy Partridge het van zichzelf nogal pretentieus vond om de kritiek op God in een drie minuten song samen te vatten. Daarom dat het nummer de tracklijst van het album niet haalde. Maar daar dachten de studenten in de VS en Canada anders over. Dear God raakte dan toch op overtuigende manier een gevoelige snaar bij de (intelligente) jeugd van toen.

Dear God eindigde als nummer 1 in de Eindafrekening van Studio Brussel van 1987.

Zijn berichten van zo’n tien jaar geleden.

Was toen wel wat recalcitranter en ook wel wat vervelender durf ik van mezelf toe te geven.

Sta er niet echt anders in nu maar had wel het onderwerp vandaag de dag niet meer op deze wijze aangeboord.

Discussie mijden blijft beste tactiek om beeld overeind te houden.

Heb alles al gezegd destijds wat betreft hoe ik erin sta dus er valt weinig nog te bediscussiëren verder volgens mij en bovendien draaft dat ook te veel af van het relevante onderwerp hier.

Jij bent iemand die het leed in de wereld aangrijpt als argument tegen het bestaan van een hogere macht en ik daarentegen heb dat wel een plek kunnen geven binnen mijn al dan niet enigszins spiritueel geëngageerde odyssee des levens nu alweer ruim een decennium verder gevorderd.

Nou prima toch houden we het daarop.

Als je graag in discussie wil treden met dergelijke onderwerpen zijn daar een hele hoop andere plekken en mensen voor.

Ik zoek zo'n discussie niet op maar laat geen foute uitspraken passeren.

Ik stel alleen dat een almachtige en alwetende schepper van alles (het meest gangbare godsbeeld, die waar in de songtekst naar verwezen wordt) de absolute oppersadist zou zijn. Hij kan in zijn almacht meteen het verschrikkelijkste leed dat grote en kleine mensen op dit eigenste ogenblik lijden stoppen maar kijkt goedkeurend toe.

Ja daar heb je gelijk in.

Zie je wel.

Kijk als je bij de pastoor op de knie wil voor uitleg hij zal je iets anders vertellen dan ik het is mij niet geheel duidelijk waar je op uit bent met mij momenteel maar ik ben meer van dit laat dat in ieder geval duidelijk zijn.

Leuk filmpje.

Ja toch.

De nacht heeft een gezicht en klauwen ook wel als je wil.

We zijn hier nou toch dus zullen het er toch mee moeten gaan doen op de een of andere manier.

Geen idee of we hier zijn. Er is eerder iets dan niets. Dat is absoluut zeker.

Nou daar heb je het al.

Ik heb dit jaar XTC ontdekt. Ik kende al wel Making Plans for Nigel en Senses working Overtime. Ik ben door de albums heen aan het gaan en tot nu toe spreken English Settlement en dit album Skylarking me erg aan. Het klinkt echt als een samenhangend album met eigenlijk met alleen maar goede nummers.