menu

Swans - To Be Kind (2014)

mijn stem
4,00 (203)
203 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Young God

  1. Screen Shot (8:04)
  2. Just a Little Boy (For Chester Burnett) (12:39)
  3. A Little God in My Hands (7:08)
  4. Bring the Sun / Toussaint L'Ouverture (34:05)
  5. Some Things We Do (5:09)
  6. She Loves Us (17:00)
  7. Kirsten Supine (10:32)
  8. Oxygen (7:59)
  9. Nathalie Neal (10:14)
  10. To Be Kind (8:22)
totale tijdsduur: 2:01:12
zoeken in:
4,0
Gisteren dan eindelijk de hele plaat geluisterd. Eerste indruk: Een stuk evenwichter, muzikaler en meer samenhangend dan The Seer.
De nummers zijn lang en repetetief op een voor Swans zo kenmerkende manier.
En wat is Michael Gira... boos? Hij schreeuwt, gromt, spuwt en dirigeert. Veel nummers zijn welhaast mantra's, en vragen om met de ogen gesloten en op hoog volume te worden beluisterd.

De cd is onderweg, en dan zal ik mij afzonderen van de buitenwereld om de muziek tot mij te nemen zonder onderbrekingen.

yorgos.dalman
Sorry meisjes en jongens, maar deze plaat doet het voor mij 10x helemaal niet. Eigenlijk net zoals de laatste albums van Tom Waits en Nick Cave me ook al vrij gauw tegen gingen staan.

Of Mr. Gira wordt oud, of ik. (U kunt sms'en tot de lijnen sluiten...)

avatar van Don Cappuccino
5,0
Ik heb hem net op CD gedraaid en deze gaat zeer waarschijnlijk naar de volle mep. Weer een meesterwerk van Swans waarbij twee uur werkelijk waar voorbij vliegt. Extreem begenadigd in het opbouwen van spanning en een compositie in het midden compleet kapot maken en het weer op te bouwen, zoals ze het in het 34 minuten durende Bring the Sun / Toussaint L'Ouverture doen waarbij Michael Gira als een bezetene in zijn beste Frans (niet al te best) het nationale motto van Frankrijk schreeuwt met een rollende r tijdens fraternité. Ook funkt en swingt het als een malle op She Loves Us, Oxygen en A Little God in my Hands in de meest duistere kamertjes. En de finale van To Be Kind is adembenemend waarbij er aan het eind een magnifieke muur van geluid wordt geopend die dreigend en tegelijkertijd ontzettend mooi klinkt. Nu even paar minuten stilte en luisteren naar de vogels achter in de tuin. Ik was namelijk helemaal weg tijdens To Be Kind...

avatar van spoon
4,5
Dat is wel een jaar of 10 geleden dat ik een nieuw rockalbum hoorde wat bij de eerste beluistering zoveel indruk maakte..

Teveel indrukken om er een fatsoenlijk verhaaltje van te maken. Maar zeker een van de krachtigste rockalbums ooit. Grandioos, prachtig, verslavend!!

avatar van itchy
4,5
Swans is een band die ik op papier geweldig zou moeten vinden, maar me in de praktijk redelijk koud laat. The Seer vond ik op het eerste gehoor echter zeer indrukwekkend, maar dat bleek niet voor de langere termijn.
To Be Kind vind ik op de eerste gehoren beter, maar lijdt een beetje hetzelfde euvel als The Seer en eigenlijk alle Swans-albums: Gira en co. nemen het allemaal Zo Serieus. Dit is muziek die verdomd veel vraagt van de luisteraar. Daar is natuurlijk niks mis mee en dat kan ik normaal gesproken goed hebben, maar de momenten dat ik in mijn doorzonwoning tussen de afwas en het plantjes water geven mee wil gaan in een twee uur durende catharsis zijn toch wel bijzonder spaarzaam. Na het lange Bring the Sun/Toussaint l'Overture (met overigens tenenkrommend Frans, toch nog een (onbedoeld) grappig momentje) heb ik het wel even gehad en gaan de nummers irriteren.
Toch blijf ik To Be Kind nog wel even draaien. En het wordt hoog tijd dat ik ze eens live gaan zien, want daar komt de maalstroom het best tot haar recht lijkt me. 26 september in Paradiso.

Nihilisme
yorgos.dalman schreef:
Sorry meisjes en jongens, maar deze plaat doet het voor mij 10x helemaal niet. Eigenlijk net zoals de laatste albums van Tom Waits en Nick Cave me ook al vrij gauw tegen gingen staan.

Of Mr. Gira wordt oud, of ik. (U kunt sms'en tot de lijnen sluiten...)


Met al het respect, maar dit is toch nauwelijks te vergelijken met Tom Waits of Nick Cave (zijn laatste plaat was inderdaad zwak)?

avatar van bennerd
4,0
Hij vergelijkt het geluid toch niet? Hij vergelijkt enkel qua persoonlijke waardering.

3,0
Gemengende gevoelens bij dit album: respect voor de technische ambitie ervan en pakweg de helft ervan is echt wel sterk maar je kan er toch moeilijk omheen dat sommige passages echt wel nodeloos aanslepen en bepaalde nummers (met name Bring the Sun) gerust half zo lang zouden kunnen zijn. Het verwatert soms allemaal wat teveel in spierenballen-gerol met veel spooky effectjes en demonen die aangeroepen worden die moeten verhullen dat Gira in het verleden wel eens wat meer te zeggen had.
Oxygen is wel één van de sterkste nummers die ik dit jaar al gehoord heb.

yorgos.dalman
Hij vergelijkt het geluid toch niet? Hij vergelijkt enkel qua persoonlijke waardering.

Dat bedoel ik. Waits, Cave en Gira & Co. zijn (of waren?) mijn persoonlijke Grote Drie in rockmuziek en ik constateer alleen - tot mijn behoorlijke spijt - dat van elk van deze artiesten hun laatste plaat voor mij op de een of andere reden niet heeft gewerkt. En daarop vraag ik mij hardop af aan wie dat nu ligt, aan hun of aan mij.

avatar van bennerd
4,0
Waarschijnlijk een combinatie van beiden. Maar dat geeft niet, heb er bij verschillende bands en stijlen ook last van.

avatar van Bruno Banani
4,5
[quote]itchy schreef:
(met overigens tenenkrommend Frans, toch nog een (onbedoeld) grappig momentje) quote]
Ook nog wat moeizaam Spaans erbij
Maar daarnaast toch weer een topper, vind het beter te behappen dan The Seer, maar gemakkelijk zou ik het niet willen noemen...
De blues-invloeden en toch iets meer structuur bevallen me prima, maar zoals bij alle Swans kan je dit pas na een heleboel draaibeurten en over langere periode goed beoordelen, maar ondertussen is het genieten van de intensieve geluidstrip die Gira & co hier weer leveren.

avatar van Sith Lord
4,0
Swans is een herhaling van oefeningen...

Luister m nu voor het eerst, zal zeer waarschijnlijk als ik het zo hoor de vinyl versie gaan aanschaffen (wat ik ook bij the Seer gedaan hebt). Mijn favoriete "oude" Swans plaat is Greed, daarna Children of God, cop en filth was too much. The Seer is hoe moet je het zeggen een muur wat lastig te doorbreken is maar het lukt!!! Deze To Be Kind, prachtige titel trouwens van Gira, zuigt en is beklemmend en redelijk toegankelijk. Hoor wat Caviaanse invloeden, zal wel door de blues invloeden zijn, Hugo Race anyone?, lees boven iets van Cave laatste zwakke plaat, het zal wel dat is zo ongeveer zijn mooiste sinds From Her To Eternity. Maar goed, dit is The Swans, tot nu toe bij nummer 4 prachtig. Beoordeling doe ik pas na een paar luisterbeurten.
Denk wel zeker dat ik erbij ben in Paradiso in september.
De eerste x was de Cop tour, als ik daar nog aan denk, zelden (of het zou Big Black moeten zijn geweest) trilden alles wat in mijn lichaam zat, ook de trommelvliezen, ging net goed

4,0
Dat zal deze keer wel mee gaan vallen. Gezien de nieuwe wettelijke limiet van 103 decibel. Dat was op Roadburn al merkbaar, dus ditmaal geen gehoorschade bij een Swans concert...

3,5
Ik vind dit toch allemaal net wat minder spannend dan hun eerdere comeback-albums. Wat harmonieuzer, zelfs wat funky. Dat hoeft van mij niet zo. In A Little God in My Hands zit wel op het eind een psychedelisch noise-stukje wat leuk gedaan is.

avatar van dix
3,0
dix
Nyarlathotep schreef:
Dat zal deze keer wel mee gaan vallen. Gezien de nieuwe wettelijke limiet van 103 decibel...


Nou ... afgelopen jaar in het Patronaat ... was dat 103dB ? Dat gevoel had ik niet. Letterlijk.

3,5
in Doornroosje ook niet, maar hoorde van vrienden dat die shows ook harder waren dan Incubate, dat blijkbaar (was er niet, dus dunno) echt zachter was. Dus nee, denk t niet Bovendien ken ik k t geluid van Patronaat wel, heb daar ook Unsane gezien en hoewel die band in de Winston nog harder was,......pff stevig.

avatar van Eveningguard
5,0
En de eerste halve ster is alweer binnen. Misschien logisch, ik zou het ooit ook een halve ster hebben gegeven. Maar zodra de legendarische klik er is, is niets intenser.

avatar van itchy
4,5
Lijkt me geen haatstem, user heeft een hele normale gauskromme en ook een erg gevarieerde smaak. Een motivatie lijkt me interessant

4,0
dix schreef:
(quote)


Nou ... afgelopen jaar in het Patronaat ... was dat 103dB ? Dat gevoel had ik niet. Letterlijk.


Ik was ook bij dat concert in het Patronaat en dat was inderdaad snoeihard... De dames die bij het toilet zaten waren ook even gaan kijken en die trokken het écht niet

Ik heb even op het net rondgekeken. Het lijkt er op dat een aantal festival- en concertzaal bobo's de afspraak hebben gemaakt om sinds dit jaar de de maximale grens van 103db te hanteren. Dit om te voorkomen dat de overheid in gaat grijpen. Als iemand hier meer van weet houd ik mij aanbevolen...

Wel had ik het idee dat het volume op Roadburn vorige maand een stuk lager lag bij veel shows.

avatar van Editoor
0,5
Eveningguard schreef:
En de eerste halve ster is alweer binnen. Misschien logisch, ik zou het ooit ook een halve ster hebben gegeven. Maar zodra de legendarische klik er is, is niets intenser.


Intens in zijn slechtste soort. Wat een vermoeiend album was dit zeg. De cover omschrijft goed het gevoel wat ik bij dit album heb: Een krijsende baby. Ik snap ook niet zo goed waarom men dit monotone album zo goed vind. Dat heeft mij behoorlijk verbaasd.

3,5
Persoonlijk vind ik het niet monotoon genoeg, dus eh.......tsjah. Smaken verschillen, zeg maar.

avatar van Eveningguard
5,0
Editoor schreef:
(quote)


Intens in zijn slechtste soort. Wat een vermoeiend album was dit zeg. De cover omschrijft goed het gevoel wat ik bij dit album heb: Een krijsende baby. Ik snap ook niet zo goed waarom men dit monotone album zo goed vind. Dat heeft mij behoorlijk verbaasd.


Ik weet niet of je er zin in hebt, maar Swans is een band waar heel veel tijd in gaat steken om het te waarderen. Het monotone is in het begin moeilijk te verteren en structureel kan het heel lastig inkomen zijn. Deze en The Seer zijn, op de eerste albums na, pittigst. Misschien kun je eerst beter beginnen met The Burning World of een van de albums uit de jaren negentig.

Het is als een bulldozer die je platwalst. In het begin doet het intens pijn, later gaat het kietelen.

avatar van [WZ]
4,0
Nu zag ik toevallig de stemverdeling van Editoor, en ik ga slechts één zinnetje veranderen in zijn verhaal om mijn gevoel bij zijn twee 5 sterren albums te omschrijven:
Editoor schreef:
Intens in zijn slechtste soort. Wat een vermoeiend album was dit zeg. De cover omschrijft goed het gevoel wat ik bij dit album heb: Een [kleffe bedoening]. Ik snap ook niet zo goed waarom men dit monotone album zo goed vind. Dat heeft mij behoorlijk verbaasd.


Overigens ga ik niet de moeite te nemen om deze of deze een 0,5 ster te geven, want tja.. Als ik het niet snap, laat ik het oordelen maar aan degenen over die er wél de moeite nemen om erin te duiken*..

*Grapje

avatar van Editoor
0,5
[WZ] schreef:
Nu zag ik toevallig de stemverdeling van Editoor, en ik ga slechts één zinnetje veranderen in zijn verhaal om mijn gevoel bij zijn twee 5 sterren albums te omschrijven:
(quote)


Overigens ga ik niet de moeite te nemen om deze of deze een 0,5 ster te geven, want tja.. Als ik het niet snap, laat ik het oordelen maar aan degenen over die er wél de moeite nemen om erin te duiken*..

*Grapje


Het wordt weer lekker persoonlijk. Heb je niks beters doen? bv die metal bende luisteren?

avatar van Lura
Dat Editoor dit vermoeiende en monotone muziek vind, kan ik mij wel voorstellen. In tegenstelling tot Editoor stem ik niet op dit album. Gewoon omdat ik na een keer luisteren weet dat dit mijn muziek niet is. Leven en laten leven en ieder zijn meug.

avatar van [WZ]
4,0
Editoor schreef:
Het wordt weer lekker persoonlijk. Heb je niks beters doen? bv die metal bende luisteren?


Sorry, was verder ook niet vijandig bedoeld hoor, slechts n grapje

Ik heb alleen een ontzettende hekel aan Celine Dion, dus het viel me gewoon op dat je dat dan wél goed vond en kon t niet laten..

Stem wat je wilt, luister wat je wilt..
(Overigens, je bedoeld met "die metal bende" toch zeker niet deze Swans?)

avatar van CrossProduct
4,5
Ik vind het wel tof dat iemand die Celine Dion vrijwillig luistert dit album heeft geprobeerd.

Wat een album weer! Ik kan er nog geen definitief oordeel over geven want daarvoor moet ik het toch nog wat vaker luisteren. Ik vind de blues en funky sound die meer naar voren komt in vergelijking met de vorige "comeback" albums in ieder geval niet vervelend. Een herhalingsoefening van The Seer had uiteindelijk misschien ook wat saai geweest.

Just a Little Boy heeft wel een erg David Lynch achtige vibe trouwens. Niet dat ik dat erg vind.

avatar van Tony
3,5
[WZ] schreef:
(Overigens, je bedoelt met "die metal bende" toch zeker niet deze Swans?)

Nee, je top 10...

avatar van Tony
3,5
Ondanks het hoge gemiddelde sceptisch na de eerste luisterbeurt. Weer 'n The Seer is mijn eerste, ongenuanceerde reactie. Ik probeer 'm nog een paar keer voordat ik ster(ren) ga uitdelen.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:24 uur

geplaatst: vandaag om 04:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.