Pink Floyd - Meddle (1971)

nou..?? die verrekte walvissen in echoes zijn behoorlijk eng als je "blowtje" een beetje verkeerd valt...

Het nummer "echoes" was mijn eerste kennismaking met de progressieve muziek. Nu 35 jaar later luister ik er nog maandelijks na. Dit nummer is gewoon fantastisch en overtreft wel degelijk de overige nummers van Meddle.

Nu aan het beluisteren, al 2 keer gedaan.. ben benieuwd, klonk niet gek tot nu toe

'Niet gek' vind ik toch een behoorlijk understatement voor deze plaat...

Van San Tropez en de honden-blues ben ik niet kapot.
't is toch vooral Echoes waar deze plaat het van moet hebben. Nrs.1, 2 en 3 zijn ook ok, dus ongeveer 40/46 minuten de moeite

Dat basloopje in One of these Days

Is er iets mooiers?

Ja, dat basloopje is briljant, maar haalt het niet bij kant 2 van deze plaat.

Goed, goed

Maar dat Echoes mooi is weet men inmiddels wel

Ik ga tot mijn schaamte bekennen dat ik dan nog steeds tot de uitzonderingen behoor, maar waarschijnlijk komt het nog wel

Echoes is niet mooi Echoes is briljant/geniaal!

Je hoort het frankvk

Echoes

Pink Floyd heeft zeer veel goede songs, maar Echoes is voor mij toch wel hun Magnum Opus. Superlatieven schieten me te kort als ik dit epos wil beschrijven. Elke keer als ik Echoes beluister, gaat er een wereld open die onze aardse planeet ver achter zich laat. De tekst is poëzie, die mij doet nadenken over het leven, de dood en het bestaan van de mensheid. Ik citeer even een paar stukjes:

"Overhead the albatross
Hangs motionless upon the air
And deep beneath the rolling waves
In labyrinths of coral caves
An echo of a distant time
Comes willowing across the sand
And everything is green and submarine."

Dit is prachtig. Meer kan ik er niet over zeggen, het gevoel dat ik heb als ik deze tekst hoor/lees is niet te beschrijven. De vers 'An echo of a distant time' perfect bij de sfeer nummer.

"Strangers passing in the street
By chance two separate glances meet"

Deze verzen vind ik ook subliem. Ze lijken wel geschreven door Jim Morrison, de grootmeester.
Toen ik de tekst voor het eerst hoorde, stopte mijn leven even. De woorden dwongen me om na te denken over ons bestaan. De melodie en de stemmen van Wright en Gilmour geven er overigens nog een mystiek sfeertje aan. Onovertroffen.

Naast de tekst is er natuurlijk ook de muziek. Die straalt net zoals de tekst een psychedelisch gloed uit. De effecten zijn het beste was Pink Floyd ooit te voorschijn toverde uit hun overigens goed gevulde trukendoos.

De gitaarsolo van Gilmour vat Echoes (en misschien het leven) goed samen; snijdend, rustig, hard, filosofisch, zalvend, troostend, Pink Floyd.

Dit alles maken Echoes voor mij het allerbeste Pink Floyd liedje allertijden en dat wil wat zeggen.

De rest van het album moet ik nog wat meer beluisteren voordat ik er een oordeel over kan vellen. Wordt vervolgd.

De derde klassieke plaat van de Floyd op rij, samen met Dark Side of the Moon en Wish You Were Here. Al komt ie chronologisch voor die 2 andere !
Overweldigend is de opener One of The Days dat je op een goede installatie moet beluisteren met de volumeknop op maximum... wàt een ervaring !
Kant 2 Echoes is schitterend en bij momenten "scary", tot het hooftthema terugkeert. Klassieker van formaat, alhoewel toch minder sterk dan bovengenoemde quasi perfecte platen. Wèl enorm sfeervol zoals de Floyd dat in die periode kon ! 4.5 sterren, wàt een plaat !

deze plaat van pink floyd moet het vooral hebben van het mooie echoes en natuurlijk one of these days
de andere nummers hadden ze beter weg kunnen laten , gewoon verspilde ruimte op de cd, ik heb het daarom een 4 gegeven

Het eerste echt goede album van PF en de eerste in een rijtje klassiekers achter elkaar. Alle nummers zijn van een hoog niveau, zelf het bleusy akoestische "Seamus". "One of these days" is natuurlijk een prijsnummer, met die dubbele bas. En "Echoes" is zo´n prachtig in delen opgebouwd psychedelisch nummer, waarin je weg kan zweven in het muzikale landschap.
Op vinyl.

"One Of These Days" heb ik nooit zo'n fantastisch nummer gevonden. Dan is "Fearless" veel eerder het nummer-naast-Echoes

Prachtig album, met de fantastische opener "One of These Days" (die voor mij net iets te snel is afgelopen) en die daarna word gevolgd door het heerlijk ontspannende vocalen Door Gilmour in "A Pillow of Winds"

Daarna komt "Fearless" een geweldig nummer met briljant gitaarwerk en alweer de heerlijke stem van Gilmour (vooral het einde van "fearless"is gaaf gedaan met de zingende Liverpool supporters).

"San Tropez" vinden veel mensen hier wat minder zo te zien, maar ik vind het een geweldig nummer. Het is een wat meer up-tempo en vrolijk klinkend nummer met de vocalen van Roger Waters.

"Seamus" is volgens mij meer een soort van grap op het album al vind ik het wel een geslaagde grap, geweldig die jankende hond samen met die blues gitaar sound en de stem van Gilmour erbij (op de DVD Live at Pompei staat trouwens ook een gave versie hiervan daar gebruiken ze een mondharmonica inplaats van een gitaar en die hong jankt dan in de microfoon).

En dan komen we bij "Echoes" voor mij en zo te zien ook de meeste andere het mooiste gedeelte van dit album! Een meer dan 23 minuten durend muziekstuk als het ware met een fantastisch mooie tekst. Dit nummer doet me altijd denken aan een soort van opklaring na een hevige storm (als het walvissen stuk voorbij is en ze langzaam weer naar het oude melodie klimmen als het waren, prachtig gedaan, alsof de zon weer doorbreekt). Een heerlijk nummer om te luisteren als je s'avonds in de bus of in de auto zit en het regend!

Kortom weer een meesterwerk van Pink Floyd die de aanleiding gaf om het album Darkside of the Moon te maken. Dit is tevens ook het album wat ik het meest luister van Pink Floyd.


Een dikke 5 sterren!

Mooie hoes ook weer he!

Zeker een mooie hoes. Het is geloof ik iemand zijn oor of neus onder water gefotografeerd en bewerkt, ach ja de grafische vormgevers van die tijd toch

Is dit de eerste plaat dat Syd er niet meer bij is?

Nope

Welke dan?

More uit 1969

geweldig albumeke, more is ook wel zalig albumeke

Mijn allereerste album. Drie keer gekocht, één keer kwijtgeraakt, maar als ik "Meddle" ooit weer mocht verliezen...koop ik deze plaat weer! Al draai ik het niet zo vaak, "Echoes" blijft...vooral midden in de nacht...griezelig goed.

Echoes, prachtig van de eerste seconde tot de laatste.

De opener is geniaal.

het is ook moeilijk te zien , ik heb nooit geweten wat het precie is .
wie weet het wel ?

Het is gewoon de binnenkant van een menselijk oor;

Op de openklappende hoes - op de elpee destijds zéér duidelijk te zien hoor!

groetjes

One of these days... I'm Going to cut you into little peaces...

Klopt, maar dan wel een oor onderwater!