Pink Floyd - Meddle (1971)

dat was geen grap! hoewel er nog wel een paar toppertjes zijn die voor mij gelijkwaardig zijn...

Heel herkenbaar, ik ben zelf 50 jaar en mijn zoon van 17 weet inmiddels net zoveel van Pink Floyd als ikke zelf. Hij zegt vaak; Zo worden ze niet meer gemaakt.En gelijk heeft ie.

Mooooi!!

Echoes, mooier kan echt niet.Me dunkt.

Oke bedankt voor de tip! maar dat nummer staat toch los van hun dubbel cd Echoes?

Iets mooiers bestaat inderdaad niet nee.

En de uitvoering van Echoes op Live In Gdansk is helemaal fenomenaal!!!

(Overigens vind ik Shine On nog beter dan Echoes, maar dat geheel terzijde...)

Verbazingwekkend hoge score voor dit album!
One Of These Days en Echoes zijn natuurlijk van bovenaardse klasse, maar wat je er tussendoor krijgt is toch een stuk minder boeiend, hoe vaak je het ook beluisterd.

Maar inderdaad: zoals dit (deze 2 tracks dus) worden ze niet meer gemaakt.

Mee eens, voor mij is dit ook het album van het eerste en laatste nummer. De rest is aardig, maar is voor mij meer vulling op dit album.

Al vind ik dat nummer met dat gejuich in dat voetbalstadion ook nog wel een aardig nummer.

Fearless, A Pillow Of Winds en San Tropez vind ik juist heerlijke nummers. Op een één of andere manier vind ik het heerlijk bij de sfeer passen! Even lekker ''uitwaáien'' na de opener en langzaam naar Echoes toe werken!

A Pillow of Winds en Fearless vind ik nog erg goed en een mooie bijdrage aan het album, maar San Tropez en Seamus hadden er van mij echt af gemogen. Vooral Seamus vind ik verschrikkelijk. One of These Days en vooral Echoes zijn wel echt geweldig.

Ik verhoog met een halfje ik heb deze gisteren op vinyl gekocht en eens aandachtig geluisterd.
En het is zeker een vermakelijke plaat, de hele sfeer die rond deze plaat hangt, de sterke opener en de geniale afsluiter maken dit zeker een mooie plaat.

Echoes moet na de twee Shine On songs wel het beste zijn wat PF al gemaakt heeft.
Van begin tot eind fantastisch.

Fearless, zul je bedoelen.

Wat blijft Echoes toch een legendarisch mooi nummer Als ik deze live versie ervan bekijk kan ik het vaak ook niet droog houden. Een van de weinige nummers die dat kunnen bij mij.

Ik heb enkel wel het gevoel dat de hoge score is te danken aan de opener en de afsluiter. Daar wordt het album op beoordeelt. Sommige mensen lijken de andere tracks gewoon te vergeten.

Dat idee heb ik ook wel eens, Avondbewaker.

Ik heb laatst bij WYWH een vergelijking getrokken tussen dat en dit album. Bij WYWH is het begin en het eind ook de blikvanger, maar daar blijven de 'middennummers' toch op een ontzettend hoog niveau.
Bij dit album vind ik dat de 'middennummers' toch echt van een lager niveau. En dat is eigenlijk wel jammer. One Of These Days vind ik fantastisch en Echoes hoeft geen betoog, maar de andere nummers halen toch de totale kwaliteit van dit album naar beneden.
A Pillow Of Winds vind ik een redelijk goed nummer, San Tropez wel aardig. Fearless is grappig en Seamus komt op mij over als een niemendalletje als stilte voor de Echoes-storm. Hoe anders is dat bij WYWH.

Ik schommel met mijn waardering dan ook een beetje tussen 3,5 en 4 sterren. 4 sterren vind ik zelf wel aan de hoge kant (hoewel ik de overige nummers wel graag hoor), maar omdat 1 en 6 zo subliem zijn toch 4 sterren.

Als je de reacties bekijkt lijkt het bij sommige mensen inderdaad zij een EP hebben, met enkel One Of These Days en Echoes. (Zou trouwens een fantastische EP zijn!!! )

Maar wat doe je als je 'Echoes' een stuk beter vind dan heel DSOTM of zelfs WYWH? Op gevoel weet ik dat Meddle met Animals om de tweede plaats moet strijden. Die tweede plaats zal 'ie echter niet verdiend hebben vanwege 'Fearless'.

Soms is het erg moeilijk om te stemmen. Ik vind 't middenstuk niet bepaald Floyds beste werk, maar ik vind het wel prettig om mee te gaan in de relaxte sfeer. 'A Pillow of Winds' is toch heerlijk laidback, ook al is het nummer niet eens zo heel erg sterk.

Ik heb er geen last van. Ik snap dat het openingsnummer en het slotnummer de twee grote favorieten zijn van dit album, ik heb ze zelf ook aangeduid als mijn favorieten. Toch vind ik dit album als geheel heel prettig om te luisteren!

Het middenstuk maakt dit album juist erg makkelijk om te luisteren. De nummers hebben niet de intensiteit die veel nummers van PF wel hebben, maar daar heb ik ook niet altijd behoefte aan. Ik vind het juist ook wel een mooie afwisseling, na het geweld van One of These Days, even een voortkabbelend stukje, om daarna over te gaan op Echoes.

Seamus had van mij niet gehoeven, maar gelukkig is die ook wat korter.

Ik denk dat je helemaal gelijk hebt, maar de midden nummers hebben ook hun kwaliteit. Ik heb de CD toevallig net opstaan en nr 3 Fearless speelt. Vind dit helemaal ook geen verkeerd nummer.

Het is ook niet slecht, maar ik zie heel veel positieve berichten die enkel One of These Days en Echoes noemen, de andere tracks vergetend.

op 1 in mijn top 10. voor het eerst, geen twijfel mogelijk.

Man man man wat blijft Echoes toch goed, beste nummer ooit als je het mij vraagt, zelfs Zeppelin heeft ze niet beter gemaakt.

Verhoogd naar de maximumscore. Hadden ze tussen One of These Days en Echoes twintig minuten van die blaffende hond tijdens Seamus gezet, dan nog was dit een plaats in mijn top tien waard. Als geheel nét geen Dark Side of the Moon of Wish You Were Here, maar beter dan Echoes zal muziek in mijn ogen niet worden. Die versie van A Night To Remember die hier eerder al gepost is zet ik minstens 1 maal per week op en dan moet de hele wereld mij twintig minuten gerust laten. Kunst is het.

Briljant ge-rehabiliteerd door Gilmour & Mason, tijdens Gilmours laatste tour, getuigende Live In Gdansk en A Night To Remember, waarin beide keren het concent even naar een magistraal hoogrepunt wordt getrokken. Dit nummer bewijst, denk ik, voor altijd hoeveel Pink Floyd schuldig was aan Richard Wright, die zich vooral in Echoes ontpopt als een grootmeester op toetsen. het samenspel in het middenstuk van Echoes, tussen Gilmour en Wright is inderdaad van ongekende hoogte. Ook Gilmour heeft na het overlijden van Wright meerdere keren aangegevn, dat spelen met Wright was als spelen met geen ander, en daarmee vaak verwijzende naar Echoes, waarin dit voor de eerste keer gebeurde. Hoeveel bewondering als ik ook heb voor Roger Waters, maar niemand in de muziek wereld is het ooit gelukt om een schep bovenop Echoes te doen. Het signatuur nummer van Gilmour & Wright als je het mij vraagt.

Nu, de vraag die rondgaat is nu, is dat de rest van de nummers slecht zijn. Je zou het ook andersom kunnen stellen. Echoes en OOTD zijn zo goed dat daardoor de rest een beetje in het niemandsland valt, hetgeen ik eerder denk. Het per slot van rekening nog steeds wel PF waar we het over hebben, en zoals velen hiervoor al hebben aagegeven, zo wordt muziek tegenwoordig niet meer gemaakt.

Heb overigens net de NW remaster gehoord, wat een hele verbetering is ten opzichtte van de voorgangers. Wat een helderheid, detail en een prachtige opname.....Dit zou echt het einde geweest zijn als een SACD release, dat weet ik zeker.

Als je die Gilmour & Mason effe veranderd in Gilmour & Wright heb je een voldoende.

Prachtige geluidskwaliteit idd. Ben maar met Meddle begonnen maar als alle albums zo zijn moet ik mijn portemonnee maar weer gaan trekken.

Prachtig artwork, boekje en foto's van de band.

Ik vind de prijs via Amazon.co.uk van 8,99 uiterst sympatiek, moet ik er bij zeggen. Dat maakt de beslissing albums te vervangen een stuk makkelijker.

Wat een lp !Van de B-site gesproken.Dit is zonder twijfel de beste b-site allertijden

www.meddle.com?

+1