Genesis - Abacab (1981)

mijn stem
2,78
277 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Atlantic

  1. Abacab (7:02)
  2. No Reply at All (4:41)
  3. Me and Sarah Jane (6:00)
  4. Keep It Dark (4:34)
  5. Dodo / Lurker (7:30)
  6. Who Dunnit? (3:22)
  7. Man on the Corner (4:27)
  8. Like It Or Not (4:58)
  9. Another Record (4:30)
totale tijdsduur: 47:04
404 BERICHTEN 1 MENING
zoeken in:
avatar van Cor
3,0
0
Cor
geplaatst: 6 januari 2016, 19:04 uur [permalink]
Niet best, maar ook niet zo dramatisch als hier vaak aangeduid. 'Abacab' is zelfs een heel fijn nummerke.

avatar van teus
2,5
0
geplaatst: 6 januari 2016, 20:23 uur [permalink]
Titelsong Abacab is nog steeds bij mij een van de favoriete albumtracks van Genesis (part 2, Collins)

avatar van Rudi S
3,0
0
geplaatst: 6 januari 2016, 20:41 uur [permalink]
Toen ik met een maatje (Jan S) naar de Abacab toer in de Groenoordhal ging werd er regelmatig boe geroepen bij die Abacab nummers 🙁 , gezellig.
Wel een magische Afterglow destijds 😋

avatar van TEQUILA SUNRISE
3,0
0
geplaatst: 7 januari 2016, 00:40 uur [permalink]
Dat concert kan ik mij ook nog levendig herinneren in Leiden.
Ome Phil reageerde ook ietwat geagiteerd op het boe geroep, daarentegen werd het oude werk met enthousiasme begroet.
Ik vind deze Abacab nog niet eens een beroerde plaat, pas hierna begon ik het een stuk minder te vinden.
Mijn parel in het Genesis oeuvre blijft toch het live album Seconds Out.

avatar van VanDeGriend
2,0
0
geplaatst: 1 januari, 15:00 uur [permalink]
Kende alleen het (prima) titelnummer so far. Maar goeie genade wat een r..plaat. Het varieert van slap tot ronduit irritant. Heb nog geen geluk dit jaar met mijn picks....

avatar van Misterfool
2,0
0
geplaatst: 1 januari, 15:41 uur [permalink]
Dodo/Lurker vind ik ook nog een redelijk sterk nummer (ten minste, als het me nog goed voor de geest staat....). 'Abacab' is desalniettemin inderdaad de slechtste plaat van genesis.

avatar van BenZet
3,0
0
geplaatst: 12 maart, 12:14 uur [permalink]
Sinds deze week heb ik de box 1976 - 1982 aangeschaft. Kwam hem tegen voor een "redelijke" prijs. Ik heb uit principe nooit de cd gekocht van Abacab. Overigens vind ik de nummers van dit album welke op three sides live te vinden zijn erg goed. Nu heb ik toch het album Abacab een aantal keer beluisterd en ik ga mijn stem verhogen naar 3 sterren. Waarom? Eigenlijk vind ik het een prima album. Wel sla ik de nummers Keep It Dark en Who Dunnit over. Dat heb ik bij geen enkel ander album, maar goed. Wat overblijft vind ik eigenlijk gewoon goed. Een ander Genesis, maar een begin van een ander geluid. Als ik goed naar dit album luister en daarna de twee opvolgers herken ik de ingeslagen weg.
Ik zal het nooit een goede plaat gaan vinden zoals ik dat met the lamb, wind and wuthering etc. heb, maar een draak dat vind ik het niet meer.

avatar van sqounk
2,5
0
geplaatst: 23 maart, 15:36 uur [permalink]
Rudi S schreef:
Toen ik met een maatje (Jan S) naar de Abacab toer in de Groenoordhal ging werd er regelmatig boe geroepen bij die Abacab nummers 🙁 , gezellig.
Wel een magische Afterglow destijds 😋


Ik was er ook bij en ja Phil zei iets van oke dan spelen ook "old shit"

avatar van Rudi S
3,0
0
geplaatst: 23 maart, 16:33 uur [permalink]
Ja,ja Phil was zeker boos 😄
Maar was jij ook aan het boehoe-en.

3,5
0
geplaatst: 27 april, 15:08 uur [permalink]
Pas zeer onlangs leerde ik dit album kennen, en ik vind het helemaal niet zo slecht. Je moet het alleen niet beluisteren met de symfonische albums van Genesis in het achterhoofd. Niet vergelijken dus met bijvoorbeeld A Trick of the Tail, want Abacab is duidelijk een popalbum. Het titelnummer en vooral No Reply At All met de blazers van Earth Wind and Fire vind ik erg goed gedaan, maar het hele album luistert aangenaam weg. Ik kocht de sacd/dvd-uitgave, en die voldoet prima voor mij. 🙂
Een beetje verkeerd begrepen album, ben ik bang.

avatar van bikkel2
2,5
0
geplaatst: 28 april, 23:12 uur [permalink]
Als een van huis uit progessieve band besluit om een meer popgerichte koers te gaat varen, moet dat beslist kunnen.
Ik vind best wel dat Genesis dat kan.
Het is alleen zo dat het niet hun beste platen opleverde.
Dat ligt feitelijk aan de composities, die hier op een aantal uitzonderingen gewoon onvoldoende bekijven.
Vergelijken met het oudere werk heeft weinig zin, omdat de band toen met een heel andere insteek te werk ging.
De purist Steve Hackett en de artistiekeling Peter Gabriel, waren wat dat aangaat het meest van het avontuur.
Het trio Banks, Collins en Rutherford kozen hiervoor en dat valt niet mee.
Het is gewoon niet boeiend genoeg voor een album.
Ook de vervolgalbums in deze line-up, zijn nooit over de hele linie sterk.
Koerswijziging prima, maar kom dan met betere liedjes.
Een progband als King Crimson bewees wel dat je in de jaren 80 kon mee doen zonder al te veel in te binden.
Die pikte wat New-Wave mee en bleven origineel, met name op uiteraard Discipline.

3,5
0
geplaatst: 29 april, 01:00 uur [permalink]
Zijn we het een keer niet helemaal eens, bikkel2. De liedjes vind ik helemaal niet zo beroerd, op een paar uitzonderingen na. Ik probeer ook ieder album op zijn eigen merites te beoordelen, en daarom vergelijk ik expres niet met wat eraan vooraf ging. Moet er misschien bij zeggen dat ik ook graag naar Face Value van Phil Collins luister, waar het meer bij aansluit dan de voorgaande albums van Genesis. Wat ook misschien hielp was dat ik de remaster die in 2007 verscheen beluisterde (met een tweede schijf met dvd) die mij (tot mijn verrassing) zeer boeide. Het prachtige, gedetailleerde geluid van dat schijfje wordt gedomineerd door toetsen en drumcomputer en dat beviel me zeer goed (wat ik niet had verwacht). Het zou overigens best kunnen zijn dat dit het laatste echt goede album van de heren was (afgezien misschien van Three Sides Live). De albums na Abacab ken ik namelijk niet.

avatar van bikkel2
2,5
0
geplaatst: 29 april, 09:50 uur [permalink]
We verschillen van mening heart of soul, en dat moet kunnen.
Face Value vind ik ook een uitstekend Collinsalbum.
Daar had Phil ook een soort van rode lijn (echtscheiding.)
Abacab mist spanning, maar misschien was dat ook wel de bedoeling.

De albums hierna zijn ook poppy, met altijd nog wel wat progtrekjes, maar die zijn absoluut in de minderheid.
Ik veerde zelf eigenlijk pas weer op toen Calling All Station verscheen.
Zonder Phil, maar met Ray Wilson.
Goede plaat met een donkerder tintje.

avatar van Bartjeking
3,5
0
geplaatst: 29 april, 21:32 uur [permalink]
Gewoon een redelijk goede Genesis-plaat in mijn ogen, maar kan het gemiddelde ook een beetje begrijpen. De 'professionele' critici zijn het er ook niet helemaal over eens volgens mij. Allmusic.com is als een van de weinige in ieder geval lovend. Ik heb een zwak voor de Phill Collins van de '80's, daar zal het ook aan liggen.