Genesis - Abacab (1981)

Dat fluitconcert ja....dieptepuntje best wel voor Genesis.
Duke heeft natuurlijk ook wel al popgerichter werk - langzaam aan begon dat al voorzichtig op And Then There Were Three - maar Abacab is een wellicht te drastische move. De oerfans zaten hier helemaal niet op te wachten. Ze hadden dat misschien beter wat genuanceerder kunnen doen.
Dat er veranderingen waren en de progessieve muziek op dat moment 'not done' was, is natuurlijk waar, maar Abacab is een zwakke plaat en kennelijk kon er niets beters uitgeperst worden dan dit.
Niets tegen mainstream, verre van, want ook dat kan uitstekend uitpakken, maar ik houd het er maar op dat de band het even flink flink kwijt was deze periode.

Tijdens deze tour speelden ze Who Dunnit? en No Reply at All na elkaar. Daar namen ze ook wel wat risico...

In de jaren '80 heb ik "Abacab" behoorlijk veel beluisterd. Zwakke plaat? Welnee!

was ik bij. Publiek zat hier inderdaad niet op te wachten mij incluis

nee, een gedrocht voor Genesis begrippen

Phil zei in Leiden ook letterlijk "If you don't like it, come and meet me afterwards and I will kick the shit out of you"'.

Phil is deze avond in Leiden nooit meer vergeten. Ik had de ongekende mazzel om vóór het laatste concert van Genesis van de 2007 Turn It On Again tour in de Hollywood Bowl in LA de soundcheck te mogen zien (minuutje of 20) en toen deze klaar was kwamen de heren van het podium af om een praatje te maken met de enkele aanwezige fans. Toen ik Phil vertelde dat ik uit Nederland kwam zei hij dat hij na de tour ook in Nederland zou zijn voor de trouwerij van zijn dochter in Leiden en hij refereerde meteen heel kort grappend aan de bewuste avond op 3 Oktober 1981 in Leiden. Ik heb hem toen niet verteld dat ik Abacab eigenlijk ook gewoon een rukplaat vind. Het samenzijn verliep heel snel onder druk van Tony Smith, duurde krap 5 minuten en na de nodige snelle foto's gingen de heren dineren.

Abacab is hier aanwezig in meerdere versies en ik kan mij herinneren dat ik in 1981 enorm teleurgesteld was bij de release met name ook vanwege het echt vreselijke Whodunnit. Zo heel af en toe ligt hij even op de speler en dan kan ik van enkele nummers toch wel een klein beetje genieten. Met name de live versies van Abacab, Dodo/Lurker en Me and Sarah Jane zijn nog best wel te pruimen (op Three Sides Live).

Er is overigens onlangs een nieuwe geremasterde versie verschenen van Abacab in de Analogue Productions 75th Anniversary serie op 2LP (45 toeren) en SACD, beide met de originele mix, dus niet de remix van Nick Davis van de 2007 versies.

Volledig mee eens en dan vind ik Invisible Touch zelfs nog een graadje erger.

Phil had zich moeten verdiepen in deze heugelijke derde van oktober in Leiden. Hij had vocaal niet misstaan bij de jaarlijkse koraal en de reveille met geuzenliederen. Dan gaat het tenminste nog ergens over.
Ik neem aan dat zijn dochter inmiddels hem heeft overgehaald jaarlijks 3 oktober in Leiden te vieren, met haring en wittebrood, hutspot, de kermis. De kroeg en vollopen is toch een heel begrijpelijk fenomeen in het VK dus er staat hem niets in de weg Leiden aan te doen op 3 oktober.

Trouwens, op Trespass staat The Knife waar rechtstreeks een deel van een Leids geuzenlied is ingevoegd. Ook al worden er geen credits verleend:

Stand up and fight, for you know we are right
We must strike at the lies that have spread like disease through our minds
Soon we'll have power, every soldier will rest
And we'll spread out our kindness to all who our love now deserve

Maar goed. We zullen het op leentjebuur houden.