Mastodon - Once More 'Round the Sun (2014)

Precies. En die circle pit is ook gewoon een verkapte polonaise hoor.

Ik mosh altijd met de handjes in de lucht.

Dat is echt voor gevorderden he!
Als het los gaat in de pit, kun je het beste een hockey masker op zetten..

Ik heb trouwens al even gezocht voor de poster deze cd...
maar ik kan hem niet vinden, weet iemand waar hij te krijgen is?
Bvd

Tja, hilarisch enzo... Wordt het alleen geen beter album van. Ik hoor ook weinig memorable riffs op deze plaat. Mastodon is een beetje aan het afzakken richting simpele powerrock en ze hebben al bewezen toch echt beter te kunnen.

Dat vind ik ook. Al een tijdje. Met die kanttekening dat deze er best aardig inglijdt bij mij.

Als ik het goed begrepen heb moeten de riffs meezingbaar zijn maar mogen de zanglijnen niet memorabel zijn.

Precies mijn gedachten.

Mijn hoop voor dit album leefde nog even op toen die Killer Be Killed uitkwam, want daarvan zei men (bijna letterlijk) dat ze simpele, rechttoe-rechtaan, powerrockende mee-blèr liedjes wilden maken, de soort die ze bij hun eigen bands toch een stuk minder konden doen.. Dat gaf mij de impressie dat men zich daar ff uit konden leven met 3-akkoorden-liedjes, terwijl de complexiteit een beetje terug zou komen in dít project..

Tja, helaas dus.. Dan maar de oude riffs meezingen:

"Tiedelie-diedelie-diedelie-DUUUMM-Tiedelie-diedelie-DUUUUMMM
Tiedelie-diedelie-diedelie-DUUMM-DAUMM-DOOOOMMM"

March of the Fire Ants? Ik heb ook een beetje een dubbel gevoel over dit album. Er staan best wel goede nummers op, en het is al iets minder toegankelijk dan zijn voorganger, maar tegelijkertijd blijft het grotendeels ook niet echt hangen. Ligt het trouwens aan mij of is de bas op deze plaat vaak nauwelijks hoorbaar?

Vind idd de bas ook wat zacht soms, maar ook sommige gitaarpartijen te schel.. Vooral de Foo Fighter-achtige (Althans, zoiets denk ik..?) akoordjes blijven maar rammelen tijdens de refreins van sommige nummers..

Mijn liefde voor dit plaatje groeit met de dag! Ik heb me de LP aangeschaft (gewone editie, niet de drieëntwintigvoudig uitklapbare hoes) en wat verheug ik me telkens weer om dat schijfje onder de naald te leggen. De drive blijft gewoon aanhouden gedurende een klein uur, heerlijk! Mijn recensie voor iO Pages volgt later, ik mag die nog niet publiek maken zolang het tijdschrift niet uit is, grrr Wel al eind juli geschreven, maar soit... Geen idee of hier Moon Safari fans tussen zitten, maar ik vermeld even dat Mastodon op vrijdag 28 november in Londen speelt en Moon Safari de dag erna. Citytrip! En anders is er nog Den Haag en (wtf) Torhout.

Die heb ik ook (met deze hoes). Pas dit weekend voor het eerst gedraaid want meestal speel ik uit gemakzucht de cd af.

Inderdaad een licht verschillende hoes - beide uiteraard bijzonder in het oog springend. Hoe kom je op zoiets... Ik heb de CD ook, had ik als promo gekregen voor die recensie, maar zo'n artwork schreeuwt gewoon om op LP gekocht te worden. Ik heb pas sinds een kleine drie weken een platenspeler en deze hier was één van mijn tien eerste aankopen

Mijn recensie voor iO Pages

VETTE KRENT

Mastodon is een beest in meerdere gedaanten en dat uit zich in de veelzijdigheid van hun discografie. Begonnen als een stormram van riffs en lastig te vatten, snelle en complexe structuren op Remission en Leviathan, kwam met Crack The Skye een psychedelische uitstap met een rijkelijke scheut progrock, om het vervolgens op The Hunter wat zachter aan te pakken en meer pop- en songgericht te werk te gaan. Dit hoefde allerminst slecht uit te pakken, want op Once More Round The Sun zet de ontwikkeling van de groep zich voort, met opnieuw meer aandacht voor wat harder geweld.

De schijf opent met een furieuze akoestische 12-snarige gitaar die uitbarst in een pletwals van arpeggio’s en Troy Sanders’ zang die je als een bezetene achterna zit: Tread Lightly. Iedereen is goed bij stem (vooral drummer Brann Dailor, die steeds meer zanglijnen schrijft en zingt), de composities zijn strak, compact, uitbundig, enorm melodisch en bijzonder toegankelijk, zonder ook maar iets in te boeten aan “echtheid” of te plooien voor gepolijste commercie. Geen enkel album is bijgevolg representatief voor het volledige oeuvre en Mastodon kan met gemak een uitzondering in en verademing voor de progmetal van de 21e eeuw genoemd worden (maar nauwelijks vergelijkbaar met mijn andere vette metalkrent uit 2013: Haken). Geen mechanische shredders of patserige zang hier. De groep klinkt alsof je met hen in de studio zit. Bassist en medezanger Troy Sanders kom je liever niet slechtgezind tegen, want je hoort de woede in zijn stem van ver aankomen. Gitarist, zanger (en viking) Brent Hinds tovert de ene na de andere ijzersterke riff en solo uit z’n vingers en gaat tekeer als een vlam in de pan.

Mastodon heeft geleerd om complexe hardrockriffs in te bedden in een meer voor de hand liggende songstructuur met kop en staart en zo hun ambacht naar een hoger niveau getild. De refreinen blijven hangen, de diversiteit is enorm en tegelijk luistert de plaat perfect weg als één geheel. Tread Lightly blaast je na enkele seconden uit je sokken, The Motherload is waarschijnlijk het meest catchy lied dat ze ooit geschreven hebben, Chimes At Midnight is rollercoaster die je door elkaar schudt, Asleep In The Deep is harmonieuze progrock die meerdere emotionele snaren raakt en geef toe, Diamond In The Witch House wil je toch enkel omwille van die titel al horen?

Verfijnde chaos van de bovenste plank, dames en heren.

Amen!

Deze plaat is alweer een jaar oud. Maar weer een keertje opgezet. Het is en blijft een heerlijk rockend album.

De volgende plaat is overigens al weer in de maak. Benieuwd hoe dat gaat klinken!

O hartstikke mooi! ik ben zeer benieuwd..

Ze komen volgende week (16-06-15) trouwens naar Doornroosje in Nijmegen!
Het is heel laat aangekondigd, ik moet nog zien of ze de zaal nog vol krijgen..

Woensdag 17 juni zal je bedoelen! De dag ervoor staat Calexico er, ook niet slecht natuurlijk
En was toch al enkele maanden aangekondigd dacht ik, ik weet er toch al een tijdje van... Veel plezier alleszins als je gaat, ik zou niet twijfelen (jammer genoeg iets te ver zo'n 2 uur rijden en werken in de week).

De 17de inderdaad!
maar bedankt, en ik moet 2 1/2 uur rijden, het is even pittig voor die week maar ach het is het zeker waard.
Vorig jaar zag ik ze in Zwolle, ze waren erg goed... al was het maar een uur en een kwartier genieten . En nu 2 bands voor maar 20 euro!.
Dat is geen geld..

Dank je voor de tip! 40 min rijden, dus ik gok dat ik aanstaande woensdag ga kijken!

Dayum tja, ik permitteer het me soms, maar toch minder dan toen ik nog "studeerde"
Heb ze vorig jaar op Graspop gezien, maar het publiek begreep als het ware de muziek niet, oersaai sfeertje terwijl ik uit m'n dak stond te gaan.Te complex voor de doorsnee Graspopper? Grapje (of niet...). Niet "classic metal" genoeg? En tegelijk was Cult of Luna bezig in de eerste tent. Ik kende die toen nog niet (schrijnend) en heb ze dus gemist, grootste fout van mijn leven.

Ja gaan!

Dit is het voor programma Primate - Draw Back A Stump [Full Album] - YouTube
Dus ik reken ook op een pit!

Die niet komt! maar vervangen word door een band uit Nijmegen genaamd Bandito..
Kent iemand die?

Nu wel Lekker bandje, vooral de zanger en drummer vond ik erg goed, maar als geheel maakte sowieso een goede indruk. Had af en toe ook wel wat raakvlakken met Mastodon. Snel eens checken, dat Bandito.

Weer een vette show overigens. Heb ze nog nooit zo interactief bezig gezien. Vooral Hinds was op dreef en zijn vocalen klonken zowaar prima. Geloof dat ze zes nummers van Once more 'round the sun plaat hebben gespeeld.

Ja inderdaad de bandleden oogden fit!
voor de rest een goede show, ik miste alleen nog een krachtige plaat op het einde.
eentje om nog even lekker alles er uit te gooien...
Maar het was een mooi beleving.

En toch eeuwig zonde dat Primate niet kwam die had al vroeg voor beweging kunnen zorgen.

PRIMATE - Abortion - YouTube

Wat een lekkere show gisteren. Leuke popzaal en geluid was beter als in de 013. Weer zijn ze vooruitgegaan op de zang. Hinds stal de show ondanks dat hij keer op keer ruzie aan het maken was met zijn gitaar en geluidstechnicus, die had het flink te verduren volgens mij. Zag de band af en toe een beetje angstig richting Hinds kijken of het nog wel goed ging bij hem, lijkt me een lastig persoon om mee te werken, maar man man wat een bruutheid!

Na The Hunter te hebben overgeslagen heb ik me een tijdje geleden toch aan deze gewaagd. The Hunter had ik niet veel zin in, omdat het wel erg rechttoe rechtaan aandeed, terwijl ik Mastodon juist vanwege de progressievere aanpak als op Crack the Skye waardeer. Ik moet zeggen dat ik dit een zeer goede plaat vind, sommige stukken nog iets te "poppy" naar mijn smaak, maar ook genoeg nummers waar Mastodon zijn vreemde eigenzinnige sound laat horen. Once more 'round the Sun, Asleep in the Deep en Diamond in the Witchhouse zijn mijn favorieten.

Waar de geweldige Scott Kelly weer een gastrolletje opstrijkt, inderdaad een toplied. Verder vind ik Halloween ook iets hebben. Chimes, Thread,... Echt veel lekkers tussen! Stond niet voor niets hoog in m'n top 10 van 2014

Halloween en Chimes of Midnight zijn inderdaad ook goed, mooi hoe Halloween afloopt met gitaarsolo's zonder voorspelbaar terug te grijpen naar een refrein. Chimes doet me aan Blood Mountain denken.

Scott Kelly was eigenlijk een perfecte leadzanger voor Mastodon geweest, zijn stem is zo eigenzinnig en overdonderend als de sound van de band. Gelukkig dat het met de zangkwaliteit van Mastodon ook vooruit gaat. Op de platen was het altijd wel prima, maar vooral live was het af en toe wel belabberd.

Ik ga van 4 1/2 ster naar 5..
wat een lekkere energieke plaat is dit, een Mastodon verveeld niet..

"Mastodon verveelt niet", aldus de post hierboven. Toch is het bijna op de kop af negen jaar sinds iemand een bericht post bij Once More 'Round the Sun. Ik heb zelfs nog even overwogen om nog een paar dagen te wachten te wachten met het plaatsen van mijn stukje, maar maandag ben ik weer de hele dag aan het werk en eigenlijk heb ik dit album wel genoeg gedraaid. Dat Mastodon niet verveelt, geloof ik wel, maar dit album is samen met The Hunter wel duidelijk het laagst beoordeeld. Al mag gezegd worden dat een gemiddelde van ongeveer 3,75* echt helemaal niet slecht is.

Ik vind het wel grappig dat ik juist deze twee albums so far wel echt de beste van Mastodon vind. Een kleine 'maar' hier, omdat ik de tweede helft niet heel boeiend vind. Daar hoor ik toch weer de Mastodon die ik te gemakzuchtig vind; instrumentaal wel goed, maar songtechnisch saai en eenzijdig.

Maar de eerste songs hier zijn wel echt de moeite waard. Tread Lightly doet vooral qua riff wel denken aan Primordial. De titeltrack bevat trucjes die ik vooral aan Opeth toeschrijf. Dit album is daarom een beetje een feest van herkenning. Laat ik vooral onderstrepen dat de muziek op en top Mastodon is. Ik herken de band direct en ook deze heren mogen gerust wat knipogen uitdelen aan collega-bands. Het zou me niet verbazen als de heren in de jaren negentig met veel plezier naar grunge en alternative rock geluisterd hebben. Die sfeer proef ik op dit album namelijk ook wel een beetje. High Road heeft dan weer riffs die zomaar geleend zouden kunnen zijn van de wat melodieuzere blackmetalbands.

Het is een best prettig album dat voor de liefhebbers van het vroegere werk ongetwijfeld te makkelijk is, maar ik kan deze plaat toch echt beter waarderen. Een krappe 4*, al is het verschil met The Hunter nog wel vrij groot en die geef ik wel echt de voorkeur.

Tussenstand:
1. The Hunter
2. Once More 'Round the Sun
3. Blood Mountain
4. Leviathan
5. Crack The Skye
6. Remission
7. Lifesblood

Wederom zijn Ruud en ik het eens en zie ik een van de minst beoordeelde albums als een van de besten. Net als bij The Hunter het geval is, hoor ik hier een ideale balans tussen kracht, melodie en atmosfeer. Met The Motherload heeft de band zelfs een 'radiovriendelijke' hit die buiten aanstekelijk te zijn, ook nog eens prachtige zangpartijen heeft. Leuke videoclip ook.

Sluit met Diamond in The Witch House echt fenomenaal af ook, heerlijk onheilspellende track. Op dit moment moest de wereld echt wel aan Mastodon's voeten liggen.

Tussenstand:
1. The Hunter
2. Once More 'Round The Sun
3. Leviathan
4. Blood Mountain
5. Crack The Skye
6. Remission
7. Lifesblood

Als je Brann Dailor wel eens bij Drumeo hebt gezien dan waardeer je nog meer zijn skills. Op Motherload mag hij tegelijkertijd ook nog eens de vocalen voor zijn rekening nemen. Abnormaal goed.