Mastodon - Once More 'Round the Sun (2014)

Schijnt in het verlengde van The Hunter te liggen, dus ik weet niet of ik daar zo blij mee ben. Desondanks wel benieuwd, High Road klinkt wel aardig. Diamonds in the Witch House is overigens met vocalen van de zanger van Neurosis, niet mis. En: wat een fantastische albumcover weer.

Had gehoopt dat ze weer meer de kant van Crack The Skye op zouden gaan, maar ik kijk alsnog uit naar dit album. The Hunter vind ik een goed album, maar toch wat minder dan de voorgaande vier. High Road vind ik niet slecht klinken, maar ook niet mind blowing.

De hoes is ontzettend gaaf, High Road stemt me niet echt vrolijk. Vooral de vocalen zijn niet goed, de riff klinkt wel lekker.

Het heeft in ieder geval een prachtige hoes. Ik ben benieuwd naar de muziek die hier achter zit.

Tread Lightly... Breaking Bad referentie, anyone?

Ik moest er ook direct aan denken.

DIe quad gatefold LP is misschien wel de mooiste hoes die ik ooit gezien heb!

Maar het nummer 'The High Road' is echt vreselijk saai

Ik heb genoten van The Hunter, Crack the Skye en Leviathan overigens, maar ik hoop dat het nieuwe nummer een gemakzuchtig lokkertje is voor het grote publiek.
DIe LP (Met zijn 70 euro trouwens way overpriced) laat ik nog wel even liggen totdat ik het gehele album heb gehoord....

Ik wacht denk ik weer tot ze richting Crack the Skye gaan.

Nouja, we moeten de rest van het album nog horen. De speelduur schijnt rond een uur te liggen, dus ik verwacht in ieder geval een paar langere nummers

En Mastodon is volgens mij geen band die zichzelf herhaalt, wat ook terecht is. The Hunter was zelfs vrij toegankelijk, maar had wel behoorlijk wat afwisseling.

Ondanks het tegenvallende 'The High Road' ben ik zeker nog benieuwd naar de rest van het album

Ik geloof een tijd terug gelezen te hebben in een interview met de mannen van Mastodon dat het nieuwe materiaal terug meer in de richting van de oudere, zwaardere platen zou gaan. High Road lijkt in elk geval eerder naadloos aan te sluiten bij The Hunter, wat niet per se negatief hoeft te zijn, maar een erg memorabel nummer is het niet. Een erg standaard nummer qua riffs en structuur. Hopelijk weet de rest van het album het niveau toch wat op te krikken.

Chimes at Midnight, volledig.

Brace Yourself for Impact! ? Mastodon - Chimes at Midnight - celestialfrequenciesalign.tumblr.com

Klinkt al een stukje beter dan het saaie 'High Road' maar ik word nog steeds niet enthousiast

Ik ook niet..

Ik vind High Road wel een erg sterk nummer. Die andere nog niet gehoord, ik wacht het album in zijn geheel eerst af, dat heeft bij Mastodon soms een meerwaarde (Leviathan, Crack the skye).



De serie? Niet alles van gezien. Wat is de referentie?

Gevaarlijk m.b.t. spoilers, maar ik waag me eraan: het zijn twee woorden uit een populair geworden quote van Walt tegen Hank (à la "I AM THE ONE WHO KNOCKS!") als er een doorbraak is in het onderzoek naar de drugs en moorden ("If that is true, if you don't know who I am, then your best course would be to tread lightly"). Pas dus op je stappen! Je vindt het ook makkelijk op Youtube

Ik kan je enkel aanraden om de serie uit te kijken, maar nu gaan we off-topic

Haha ja dan kun je bij Aunt Lisa weer een Game Of Thrones referentie maken

Chimes of Midnight is wel een stuk beter dan de eerste single, een groeier. Mooi gitaarwerk. Ben nu wel benieuwd naar dit album.

Zullen de titels allemaal referenties zijn naar film/series???

"The Motherload" ook?

Ben wel benieuwd hoe deze LSD-fruitsalade zal gaan klinken iig..

Oh god, toch niet weer zo'n easylistening metalalbum for the masses hè. Wat is deze band diep gezakt na de populariteit van Remission/Leviathan. Live ook echt dramatisch sindsdien, terwijl ze ten tijde van Leviathan sensationeel waren. Altijd zonde en pijnlijk om te zien als een goeie band zichzelf kapot laten hypen.

Mastodon maakte na het album Levianthan twee geweldige albums vol complexe ritmes, creatieve riffs en nieuwe concepten. Ik zou Blood Mountain en Crack The Skye dan ook alles behalve diep wegzakken noemen. Ik durf zelfs te zeggen dat band toen pas op creatief niveau volwassen begon te worden. Die twee werden destijds door heel veel critici bejubelt. Het is pas sinds The Hunter, het vorige album, dat de band gas terug heeft genomen. En ook die plaat zat boordevol originele ideeën, ondanks dat het songmateriaal minder vooruitstrevend is.

Meh, Blood Mountain is by far het beste wat ze gemaakt hebben. Live dramatisch kan ik inkomen. Dat gekreun en gesteun van Brent kunnen ze beter afkappen.

Inderdaad, ik ben zelf "ingevallen" bij Blood Mountain en direct fan geworden. Crack the Skye is zo mogelijk nog beter. Deze schijfjes zijn mij nog steeds dierbaarder als Leviathan dat door velen als hun beste werk wordt gezien!

Leviathan was een belangrijke nieuwe plaat in het huidige metal-landschap maar Blood Mountain en Crack the Skye zijn oneindig veel creatiever!
Met The Hunter werd inderdaad wel een lichte daling ingezet maar de plaat is nog steeds beter dan vele genregenoten die uitkomen.

Waar ik eightynine zeker gelijk in moet geven is dat de heren live wel aan kracht inboeten. Volume is er genoeg maar de subtiele details gaan verloren in de brij, de zang is live vaak dramatisch.

Mastodon weggezakt? Ik vind het voorbarige praat. De nieuwste plaat is nog niet eens uit. Voor zover ik weet heeft de band vijf ijzersterke, originele, diverse en vooruitstrevende albums gemaakt.

En ja, live is de zang van Brent Hinds dramatisch, net een kat die in de fik staat, hij moet maar eens kappen met dat eeuwige gezuip. Troy Sanders en Brann Dailor gaan steeds beter zingen.

Qua vocalen is deze plaat echt teleurstellend zwak.

Easy listening is dit album niet geworden, het is zeker geen The Hunter pt. 2. Het is een beetje The Hunter gemixed met Crack the Skye en overgoten met wat Blood Mountain. Wat het geheel een stuk heviger weer maakt, terwijl de vocalen cleaner zijn, en heel erg goed gemixed in het geheel. Je hoort duidelijk dat Brann en Troy flink aan 't groeien zijn op dat gebied. Op het laatste nummer is Mastodon weer aan de zwaardere kant, met gastvocalen van Scott Kelly, wat het nummer het zwaarste en meest sludgy nummer maakt op het album. Al met al vind ik het een zéér goed album geworden. 4,5 ster voor mij.

Eerste luisterbeurt erop zitten. Niet zo weggeblazen als destijds met Crack the Skye, maar smaakt zeker naar meer. Begin met een 4,0.

Neen, ook Once More 'Round The Sun is ver verwijderd van de hoogtijdagen van Remission en Leviathan. De plaat klinkt echter wel frisser dan The Hunter of bijvoorbeeld Baroness' laatste plaat dus ik kan er mee leven. Favoriete nummers na één luisterbeurt: de opener, Asleep in the Deep, Aunt Lisa (bizar nummer, maar strakke riff) en Halloween.

Tijd om de discografie van deze band nog eens op te frissen. De kracht van Remission gaan ze nooit meer halen, maar het is wel een band die constant evolueert. Ben eens benieuwd naar wat ze nu gaan doen.

Waarom blijven mensen toch altijd maar de vergelijjkingen maken met de eerste albums? Ik heb liever dat ze wat nieuws proberen dan een slap aftreksel te maken van eerder werk...
En als ze dit wel doen dan wordt de band weer een gebrek aan creativiteit verweten door diezelfde klagers

Ben nu met de eerste luisterbeurt bezig, maar hoor tot nu toe geen songs die mij bij zullen blijven. Het klinkt allemaal wat gemakzuchtig. Nu hadden de songs op The Hunter veelal ook de traditionele couplet/refrein opbouw, maar was het materiaal wel sterk.

Nog een paar keer luisteren voordat ik ga oordelen. Nog steeds balen dat die prachtige LP echt véél te duur is...