Genesis - ...Calling All Stations... (1997)

Hij was natuurlijk allang binnen en gezien het nogal fragmentarische werkritme nadien (wat geTarzan hier, een solo-album daar, allen met tussenpozen van enkele jaren) kan het natuurlijk ook zo zijn dat Phil het allemaal wel geloofde.

Z'n gebazel over dat hij niets meer met prog heeft neem ik het liefst met een korreltje zout.
Natuurlijk heel stoer om dat te beweren tegenover het huisvrouwengilde van z'n fanbase, maar hij weet zelf het beste dat het groepswerk voor hem van een substantieel belang was en z'n cv vertelt ook een ander verhaal. Bovendien is The Lamb Lies Down On Broadway z'n favoriete Genesis-album.

Vanavond Ray Wilson in de Boerderij! Ik heb er erg veel zin, toch een van de fijnste rockzangers van de laatste tig jaar. Het zou toch fijn zijn als hij hij Calling All Stations zou spelen maar dat zal er vast niet inzitten. Even een lijstje van goed naar slecht welke ik het liefst dan wel zou horen.

1. Calling All Stations
2. The Dividing Line
3. There Must Be Some Other Way
4. If That's What You Need
5. Uncertain Weather
6. Not About Us
7. One Man's Fool
8. Shipwrecked
9. Alien Afternoon
10. Congo
11. Small Talk

Dit album was bij voorbaat al een kansloze missie. Zes jaar na al uitgerangeerd te zijn, met een nieuwe zanger een album uit te brengen... Je moet het maar durven, want diehard fans maken er sowieso al gehakt van. Aangezien ik tot een paar weken geleden nauwelijks nog bekend was met het materiaal van Genesis, kan ik dit album nog wel met een frisse, onbevooroordeelde blik bekijken, maar het helpt Genesis niet. Dit is echt geen goed album en dat mag de heren Banks en Rutherford heus wel kwalijk genomen worden. Ray Wilson doet zijn best en is een prima zanger, maar laten we eerlijk zijn, ik denk niet dat er veel zangers rondlopen die dit materiaal goed zouden kunnen maken. Muzikaal heeft het bijzonder weinig van doen met wat Genesis eerder deed. De heren gooien het grotendeels op de sfeer en een album met hoofdzakelijk sfeeronderdelen is gewoon negen van de tien keer saai. Slechts The Dividing Line bevat nog een schim van de oude Genesis. Tony Banks moet zich schamen voor zijn keyboardpartijen hier en van Rutherford vraag ik me af of hij ook niet al vertrokken is. De credits zijn wat mij betreft geheel voor Wilson, maar dat neemt niet weg dat Calling All Stations klinkt als een heel toegankelijke plaat van Hawkwind ofzo. Volkomen terecht dat het hiermee afgelopen is.

Eindstand:
1. Selling England By The Pound
2. Nursery Cryme
3. A Trick Of The Tail
4. Winds & Wuthering
5. The Lamb Lies Down On Broadway
6. Foxtrot
7. Trespass
8. ...And Then There Were Three...
9. Genesis
10. From Genesis To Revelation
11. Duke
12. ...Calling All Stations...
12. Invisible Touch
13. Abacab
14. We Can't Dance

Oh wow, dit is een enorme verrassing. Ik kende alleen Congo als videoclip en heb dit ook altijd een mooi nummer gevonden, maar dat ik de rest van het album ook zo zou waarderen had ik absoluut niet verwacht. In een bepaald opzicht is dit album net als We Can't Dance zeer toegankelijk, maar waar dat album op de tweede helft compleet instort door een overvloed aan poppige ballads, blijft dit album in al zijn slependheid wel spannend en bovenal mooi. Wilson is een prima zanger. Niet zo goed als Phil Collins en vooral wat meer ingetogen, maar met een prachtige lage stem die de songs met gemak overeind houdt.

Waar We Can't Dance vooral lichtvoetig klonk (uitzonderingen daargelaten), voelt dit album aan als een duister en melancholisch rockalbum met lichte symfo-invloeden. The Dividing Line is absoluut een hoogtepunt, maar ook opener Calling All Stations, single Congo en meer proggy werkjes als There Must Be Some Other Way en One Man's Fool bevallen prima. Slechts Small Talk vind ik vervelend en totaal niet passen tussen de rest van het materiaal. Een zeer, zeer aangename verrassing en wat mij betreft ook onbegrijpelijk dat dit album zoveel lager gerated is dan de jaren '80/'90 Collins albums. Onbekend maakt onbemind?

Tussenstand:
1. Nursery Cryme 4.5*
2. Wind & Wuthering 4.5*
3. Selling England By The Pound 4.5*
4. A Trick Of The Tail 4.5*
5. The Lamb Lies Down On Broadway 4.5*
6. ...And Then There Were Three 4.5*
7. Foxtrot 4.5*
8. Calling All Stations 4*
9. Genesis 4*
10. Invisible Touch 4*
11. Trespass 4*
12. Duke 4*
13. Abacab 3.5*
14. From Genesis To Revelation 3.5*
15. We Can't Dance 3*

Gemiddeldes:
1. Domine 4,7*
2. While Heaven Wept 4,4*
3. Finntroll 4,36*
4. Sonata Arctica 4,33*
5. Nevermore 4,31*
6. Primordial 4,25*
7. Psychotic Waltz 4,25*
8. Queen 4,23*
9. Gamma Ray 4,23*
10. Thyrfing 4,21*
11. Blue Öyster Cult 4,19*
12. Virgin Steele 4,13*
13. Savatage 4,13*
14. Genesis 4,10*
15. King Diamond 4,08*
16. Bruce Dickinson 4,08*
17. Rhapsody (Of Fire) 4,04*
18. Manilla Road 4*
19. Stratovarius 4*
20. Brainstorm 4*
21. Symphony X 4*
22. Magnum 3,92*
23. Helloween 3,9*
24. Iced Earth 3,88*
25. Black Sabbath 3,6*
26. Creedence Clearwater Revival 3,57*
27. Saxon 3.5*
28. Rainbow 3.5*
29. Solitude Aeturnus 3.5*
30. Cream 3.5*
31. The Who 3.45*
32. Pink Floyd 3,43*
33. Led Zeppelin 3,39*
34. Thin Lizzy 3,38*
35. Bad Company 3,13*
36. Slayer 2,33*