Genesis - ...Calling All Stations... (1997)

Prachtig nummer inderdaad. Geweldig refein. Het wordt tijd dat dit album eens op de juiste waarde wordt geschat.
Een interessantere plaat dan de meeste 80's Genesis albums bijelkaar.

Dat refrein ja, erg krachtig en gedragen door een waardige vocale performance.

Dit album heeft een vibe van zeer professionele muzikanten die uiterst serieus te werk gaan en eigenlijk kan er nog wel een halfje bij.

Ik luisterde net nog even naar het nummer 'Congo' dat in 1997 op single verscheen. Het is wel een leuk nummer, maar het klinkt alsof het niets meer met Genesis te maken heeft. Phil Collins was er toen niet meer bij.

Nee, gelukkig niet. Ik vond het eigenlijk meer een typisch Gabriel nummer gelet op de percussie en het geluid van Wilson. In ieder geval deed het me inderdaad ook weinig meer aan Phil Collins denken. Des te meer aan Genesis toen ze nog compleet waren. Nou ja, zonder fatsoenlijke gitarist dan.

Voor mij zijn de drie meest bepalende bandleden van Genesis, Peter Gabriël, Steve Hackett en Phil Collins. Verder waren Tony Banks en Mike Rutherford ook belangrijk voor de band (zonder hen ook geen Genesis). Ik snap eigenlijk deels niet waarom ze met die Stiltskin-zanger zijn verder gegaan. 'We can't dance' zou een heel mooi sluitingsalbum voor de band zijn geweest. Ze hadden met dat album een viertal hits (waaronder 'No son of mine' en 'Jesus he knows me'), en aangezien Phil Collins de band uitging, was het laatste grote gezicht van de band verdwenen.

Tja, als je Genesis alleen op 'grote gezichten' gaat beoordelen ontgaat je toch wel de inhoud van de composities zelf. De nummers die Collins schreef waren van een totaal andere planeet dan die van Gabriel. En zo ook Wilson in dit geval. Waar hij wel erg goed mee wegkwam was zijn stem die erg goed bij het groepsgeluid bleek te passen. En vergeet daarbij ook niet dat Banks bijna de muzikale ruggegraat van de band was, deels samen met Hackett die er daarna pas zijn ideeën aan toevoegde. Wat overigens niet altijd door diezelfde Banks in dank werd afgenomen. Maar dat verhaal is wel bekend onder de fans. Genesis was natuurlijk meer dan Peter Gabriel en Ome Phil alleen in ieder geval.

Ik zie dit laatste album dan ook niet als een afsluiter maar meer als een nieuw begin dat spijtig genoeg in de kiem is gesmoord. Wilson had nog veel meer in zijn rol als frontman kunnen groeien.

Veel meer idd, Banks was de baas van Genesis niets meer en niks minder. De reden voor Hackett om op te stappen... Nou ja je kent het wel...

Congo is overigens het slechtste nummer van de band, een typisch speciaal geschreven single en dat was nooit de sterkste kant van Banks.

Dus die derde zanger heette Ray Wilson. Ik las net op wikipedia dat hij in 1968 werd geboren en dus achtien jaar jonger was dan Mike Rutherford en Tony Banks (Ik wist niet dat ie de baas van de band was). Ik kan me wel herinneren dat ik iets over die Ray Wilson las in een of ander muziekblad, en dat ie zei dat hij zes jaar was op het moment dat Genesis met een of ander dubbel-lp (dat moet 'The Lamb lies down on Broadway' zijn) wereldbekend werd.

Ik ben inmiddels wel wat meer van dit album gaan luisteren. Vind het wel aardig klinken, van het eerste halfuur klinkt 'Alien afternoon' wel leuk. Of ik ooit op dit album ga stemmen dat weet ik niet. Punt een; Phil Collins was eruit, dat komt Genesis vind ik niet ten goede, en punt twee; ik heb dit album nog niet helemaal geluisterd.

De 'Ray Wilson' fase is een bijzondere periode in het bestaan van Genesis. Collins was weg, R&B (sorry) wilden nog door. Ik weet niet of Wilson gebruikt is door R&B, maar hij was wel enthousiast (dat is hij nog steeds) want hij toert- heden - door Europa heen met een Genesis set (+ wat solowerk van Genesis leden).

Ik heb het enthousiasme van hem gezien bij het concert met Genesis in Ahoy. Wat wel leuk was omdat er, plots, weer oudere nummers waren te horen bij een Genesis concert. En velen probeerden hem te vergelijken met Gabriel (dat heb ik, eerlijk gezegd, nooit gehad).

Door tegenvallende resultaten (dat gebeurde al bij het openingsconcert in de USA, echt niet uitverkocht) van zowel concert bezoekers als cd verkoop, is Wilson er al snel uitgezet. Commercieel beleid.

Collins is later weer terug gekeerd met de laatste toer, maar duidelijk was dat hij meer een gastmuzikant was geworden dan volwaardig - vooral achter de schermen - opererend lid.

De periode met Wilson was eigenlijk een poging tot voortzetting van een 5e fase van Genesis.

Leuk album deze, even wat anders, leuk concert reeks toen (en Wilson heeft er een leuke carrière aan overgehouden), That's all...

Zelf hoop ik dat Banks zich eens over zijn Hackett bokkepruik zet en eens met de gitaar man samen verder gaat toeren..

Ik weet niet precies hoe oud je bent (edit: uit 82 natuurlijk )maar Ray Wilson had in begin jaren '90 nog een wereldwijde top 3 hit met Inside. Dit gebeurde met zijn band Stiltskin.

Ergens in november staat de Genesis show van Wilson in Zoetermeer.

Wordt het nog eens wat met Banks en Hackett laat Wilson dan maar lekker zingen. Beide heren hebben van zijn diensten al gebruik gemaakt en Rutherford zal er geen problemen mee hebben. Gabriel en Collins zie ik er niet meer warm voor lopen. Al blijft de laatste de deur weer eens op een kier houden...

Wilson plukt dus nu de vruchten van zijn korte tijd bij de groep. Ik weet het niet hoor. Een Genesis show.
Hij doet het al een aantal jaren naar ik meen. Wilson is toch ook een songwriter. Begrijp niet zo goed waarom hij aan Genesis blijft hangen.
Ik vind 'm goed hoor op Calling All Station. Maar zo memorabel is zijn periode bij Genesis nu ook weer niet.
Maar ja, de schoorsteen moet ook blijven roken. Maar ik zou toch zo iets hebben van..... Ik laat ff zien wat ik kan met eigen werk. Kun je live even goed wat nummers van Genesis blijven spelen.
En dan bij voorkeur natuurlijk de songs die hierop staan.

Nou, ik geloof eerder dat zijn periode bij Genesis juist de meest memorabele is. Daarom is hij daar ook de vruchten van blijven plukken. Slimme zet natuurlijk en ongelijk kan ik hem niet geven. Het is hem bovendien gegund.

Net zoals bij Hackett.

De inkomsten voor de mannen moeten komen van het toeren. Daar het eigen werk minder goed verkoopt ga je dat brengen waar de mensen naar willen luisteren, dus voor komen, dus betalen -> inkomsten.

En de meerderheid van de mensen kennen je van Genesis. En dat verkoopt dus dat ga je spelen.

De mannen moet ook eten, hè... En ze hebben vrouwen (Hackett moet best nog wel wat afbetalen aan Kim Poor. Van Wilsons relaties weet ik niet zoveel ).

Dat laatste sowieso, hij maakt zich er verder ook niet heel makkelijk vanaf hoor want het is een show met een stuk 7 muzikanten op het podium (ook twee strijkers). Hij is hier ook verder helemaal niet meer bekend en treedt ook bijna niet meer op Nederland, dit omdat de laatste paar keer maar 50 tot 100 man kwam opdagen. In Duitsland en vooral Polen speelt hij wel in grotere volle zalen.

Hij brengt ook met regelmaat nog nieuw materiaal uit onder zijn eigen naam of onder de naam van Stiltskin

Wilson heeft volgens nu verkering (hand in hand!) met een Poolse, hij woont daar sinds kort ook.

Dat bedoel ik ook met de Schoorsteen moet blijven roken. Maar ik bedoel als (neem ik aan) zelfrespecterend musicus zou ik zoiets hebben van '' het is geweest en ik speel natuurlijk wel wat Genesisdeuntjes uit de tijd dat ik er zelf bij zat, maar ik ga toch zeker voor mijn eigen werk.''
De man heeft verder niets te maken met de geschiedenis ervoor.

Maar het is ongetwijfeld een manier om te blijven touren. Het gaat niet zozeer om gunnen, maar het wordt zo Tribute achtig allemaal. Daar heb ik het persoonlijk niet zo heel erg op.

Ik heb Wilson een paar maanden geleden live gezien in Duitsland. Ik kan niet anders zeggen dan "geweldig". Zijn beste solo nummers, maar ook Genesis nummers en solo nummers van Genesis leden op een integere manier uitgevoerd. Heeft ook niks met tribute te maken. Als een orkest een stuk van Bach of Mozart uitvoert, heeft niemand het ijver 'tribute' of een 'rokende schoorsteen'. Hier is een zeer goede zanger met een meer dan goede begeleidingsband (en wat klassiek geschoolde muzikanten er.
erbij) die geweldige muziek op de bühne brengt. Ik ben er bij in Zoetermeer.

Ik was 12 toen Ray Wilson met zijn band Stiltskin in 1994 in Nederland de vijfde plaats in de hitlijsten halen en op één kwam in Groot-Brittanië. Dat was een heel nummer vond ik.

Nu ik die weer eens hoor na lange tijd kom ik tot de conclusie dat de bralsingeltjes uit de jaren 80 hier niet eens bij in de schaduw kunnen staan. Helemaal geen slecht nummer zelfs. Mooie duistere opbouw en een vet refrein met een donkere riff. Qua verkopen zal het dan wel de 'slechtste' zijn geweest maar dat was het hele album ook.

Ben ook niet echt onder de indruk van Congo. Het zit niet slecht in elkaar of zo, maar ik vind het er niet echt tussen passen op één of andere manier. Misschien ook wat te geforceerd.
Ik heb hetzelfde met Small Talk. Niet pakkend, en zelfs wat drakerig.

Ik heb meer met de melanchonie op dit album. Wilson komt daar het best tot zijn recht met zijn stem.
Voor Genesis doen zijn kleine liedjes als Shipwrecked en Not About Us een lust voor het oor. Behoren tot het beste wat zij in jaren hebben neer gepent.
En dan heb ik het nog niet gehad over het fenomale Uncertain Weather........... Prachtig gewoon

We zijn het aardig eens Bikkel2, die twee nummers die jij noemt vind ik ook de minste van het album. Not About Us is ijzersterk. Prachtige ballad.

Als er inderdaad 1 nummer niet op dit album past is het Small Talk. De I Can't Dance van CAS zou je het kunnen noemen. Bij Congo heb ik dat nooit zo gehad. Beetje Gabrielachtig en best om aan te horen. Het bruggetje is wel een beetje flauw ja. De rest van de plaat is natuurlijk wel van een beter nivo.

Staan de jongelui zich hier uit te sloven om prachtige muziek te berde te brengen en dan komen wij een potje klagen! Bah!

'Congo' was inderdaad een (vrij) goed nummer. (Wel vind ik het niet meer echt als Genesis klinken).

Weer eens gedraaid vandaag en ik blijf van mening dat dit over de hele linie een onterecht onderschatte plaat Is.
Ik moest ook wennen aan Wilson, maar wat zingt de man geweldig in het vooral melancholischer getinte werk.
Banks zijn rol Is ook groter hier. Muzikaal draagt hij echt het album.

Paar mindere stukken maar grotendeels fijne Genesis muziek.
Voor de twijfelaars, geef het nog een kans.
En geloof niet alles wat de pers schrijft en wat het grote publiek zegt.

Spannender album dan de meeste Genesis platen uit de jaren 80 en ook beter dan de laatste met Collins.

Dit album? Sorry is voor mij geen GENESIS meer. Zeg maar net een brug te ver.

And Then There Were Two was op dat moment een betere naam geweest voor de heren.

Het concert in Ahoy met Ray Wilson was afgrijselijk.

Aardig plaatje, maar geen Genesis.

In bepaalde stukken klinkt het wat anoniemer. Fair Enough.
Ook over de bandnaam valt te discusseren.
Maar Banks en Rutherford zijn imo toch wel degelijk herkenbaar.
De gitaarpartijen zijn een stuk donkerder. Waar Mike op de laatste albums vooral terugkerende patroontjes speelt, is hij hier zwaarder en zijn de riffs en ook de solo's talrijker. Ook Banks is veel uitdrukkelijker aanwezig.
Ondanks dat Collins ontbreekt zijn de drumpartijen redelijk op zijn sound en stijl afgestemt.
Tja, de zang is behoorlijk anders. Hier vind ik het sterk.
Daarintegen weet hij minder goed raad met de poppyere Genesis nummers die Colllins bracht.
Heeft Wilson niet echt een stem voor.
Ik vind het uiteindelijk meer een vocalist die uitermate gechikt is voor wat donkerdere en melanchonischer materiaal.

Maar goed. Het was al snel einde oefening.

Vanavond Ray Wilson in de Boerderij! Ik heb er erg veel zin, toch een van de fijnste rockzangers van de laatste tig jaar. Het zou toch fijn zijn als hij hij Calling All Stations zou spelen maar dat zal er vast niet inzitten. Even een lijstje van goed naar slecht welke ik het liefst dan wel zou horen.

1. Calling All Stations
2. The Dividing Line
3. There Must Be Some Other Way
4. If That's What You Need
5. Uncertain Weather
6. Not About Us
7. One Man's Fool
8. Shipwrecked
9. Alien Afternoon
10. Congo
11. Small Talk

Calling All Stations mag je altijd wel verwachten in een show van Ray Wilson. Maar hij speelt ook veel van zijn solo werk dat vaak nog veel beter is. Volgende maand komt hij overigens in de Bosuil in Weert en aan het einde van dit jaar gaat hij weer naar de Boerderij in Zoetermeer. Verder zit hij de rest van het jaar in Duitsland. Maar zijn Genises shows zijn altijd de moeite waard. Bijna 2,5 uur genieten van alle fases van het Genesis materiaal aangevuld met wat solo werk.

Heeft hij het nummer I Can't Dance ook gespeeld?

Die Wilson slaagt er wel in om zijn enige tourtje met Banks en Rutherford goed uit te melken hè?