Genesis - ...Calling All Stations... (1997)

Veel Collins fans lachte stilletjes in hun vuistje toen deze album uitkwam. De kritiek die collins jaren te verduren heeft gekregen bij Genesis van oud fans of critici bleek in veel opzichten ongegrond.
Collins zou binnen zijn invloed de Genesis songs te commercieel en saai hebben gemaakt.

Maar zonder Collins storte het zaakie aardig in. Deze album en de tour met ex Stiltskin zanger Ray Wilson flopte dramatisch. Ray Wilson's stem is 2 druppels water die van Gabriel, maar de songs op deze album zijn supersaai en klinken overproduced en geforceerd commercieeler dan ooit. Het is zeker geen slechte muziek, maar de album verschilt niet veel van de gemiddelde Mike & the Mechanics album. Tony en Mike should have called it quits.

Toch vind ik dit een ondergewaardeerd album. Met name de langere nummer (Alien Afternoon, The Dividing Line, There must be some other way) zijn toch zeer de moeite waard. Genesis heeft slechtere albums gemaakt, ook met Collins.

.. en toch heeft dit album zijn momenten!

Trouwens: tien keer liever "Calling All Stations" dan één keer de recente dingen (je kan het moeilijke songs noemen) die Collins mét Genesis en solo heeft uitgebraakt...

Ik vind Wilson een zeer begenadigd zanger! Getuige ook zijn recentste live album. Heb dat onlangs bij iemand gehoord, en ik viel bijna omver. Ik moet hem zelf nog aanschaffen, maar ga dat zeker doen!

Zeker ook eens naar Ray Wilson's plaat "The Next Big Thing" luisteren, uit 2004!

Het is heel simpel... Rutherford en Banks zijn feitelijk een stelletje schijtlijsters.. Als ze een beetje slim waren geweest hadden ze met de CAS-toer niet zo hoog ingezet (= grote arena's a la Ahoy e.d.) maar naar een kleinere setting gegaan.

Vervolgens hadden ze voor de Europese toer een setlist in elkaar moeten zetten die nou eens niet voor 50% uit de overbekende singles bestond maar uit materiaal waar in Ray Wilson tot zijn recht zou komen. Dus ja, wat klassiekers (hmm... Wilson die One For The Vine zingt wat recenter maar langer materiaal (er staan verdomd goeie nummers op Calling All Stations en oh.. ik had Wilson zo graag Driving The Last Spike horen zingen) en dan de betere singles (Mama, Follow You Follow Me, ja.. zelfs Jesus He Knows Me en No Son Of Mine) maar niet die prut als I Can't Dance (jeetje wat gaf dat een kater na afloop).

Ik durf gerust te stellen dat als ze dat gedaan hadden de mond-op-mond-reclame via Internet (want die negatieve reclame heeft ze de das om gedaan) er voor had gezorgd dat de voorverkoop van de concerten in Amerika een stuk beter was verlopen en dat de heren Rutherford en Banks er niet de stekker hadden uitgetrokken. Ze hadden echt de kans gehad om weer een connectie te krijgen met een wat oudere generatie fans en die kans hebben ze laten liggen.

Inderdaad een gemiste kans. Aan de andere kant denk ik dat Rutherford en Banks het allemaal wel een beetje gezien hadden. Het Genesis met Collins hoef ik in ieder geval niet meer terug te zien.

Ach, misschien is het ook wel goed geweest zo.

Zelfs die ene 1 euro die ze bij de V&D voor deze plaat vroegen, is veel geld voor zoveel flauwe songs. Saaaaaaaaaaaaai.

Ik vind dat je gelijk heb dit album heeft niets!!. Sommige beweren dat deze zanger met zijn stem op Gabriel lijkt. Is niet zo (Vind Ik)

Ik ben toch wat verbaasd over de lage waardering voor deze plaat. Het moge duidelijk zijn dat dit de beste plaat sinds Wind and wuthering is.

(kom maar, kom maar...)

Als je zou zeggen sinds Duke zou ik het met je eens zijn.

Mm.... sinds Duke durf ik niet te stellen omdat ik na het horen van Abacab eigenlijk ben afgehaakt maar wat ik van de periode daarna heb gehoord / ken durf ik denk ik wel met jouw stelling mee te gaan. Als geheel album vond ik het tenminste erg lekker. Jammer alleen dat de setlist tijdens de CAS-toer in Europa zo verschrikkelijk teleurstellend was.

Ik ken dit album nog niet helemaal. Calling all stations is een goed nummer. Maar sorry....nummers als driving the last spike, fading lights, land of confusion, abacab (jazeker, verder ken ik dat album nog niet helemaal, maar de opener is briljant!) zijn beter dan calling all stations, het nummer. Nee mensen, na Duke was het totaal NIET opgehouden met Genesis. Meer commercieel? Vast wel, maar toch onderscheidde de band zich van andere tiener-schijtbands.

Maar wie weet ga ik dit album ooit een van de beste van Genesis vinden...wie weet!

Vind jij dat geloof er niets van

Gek... bij Genesis in de periode 1978-1991 moet ik om een of andere reden altijd vooral denken aan nummers als Follow you follow me, Misunderstanding, Turn it on again, No reply at all, Keep it dark, Whodunnit, Illegal alien, In too deep, Anything she does, I can't dance en Hold on my heart.

@ Marcel Jongeneel: close finish hoor, maar... ja, ik houd het toch daar maar op.

Das jammer, want dan mis je Fading Lights, Dreaming While you Sleep, Tonight Tonight Tonight, Domino, Behind the Lines, Duches, Heathaze, Do the Neurotic etc etc

Klopt, maar wat het zwaarst is, moet het zwaarst wegen.

je weet dat ik het hier volledig mee eens ben... Een heerlijk album eigenlijk. Genesis dat terugkeert naar de prog (ze klinken wel wat neo & hebben soms wat popnummers ertussen). Wilson die idd wat als Gabriel klinkt heeft een schitterende stem & geweldige nummers hier. Enkel Congo is een zware tegenvaller...

Echt superslecht wil ik het ook weer niet noemen, maar na We Can't Dance is dit natuurlijk een regelrechte flop. Dit album heb ik wel een aantal keer beluisterd, maar het is saai, en dat de stem van de zanger op Gabriel lijkt vind ik niet. Ok een beetje dan. 2*

Ondergewaardeerd. Geloof dat als de plaat op dit moment was uitgebracht het misschien wat succesvoller was geweest als toen. De muziek van1998 rond mij was niet echt verheffend..denk dat deze plaat nu beter zou passen. Jammer dat Rutherford en Banks hun conclusies trokken door grote afwezigheid van het amerikaanse publiek, waarvan we weten dat het grootste deel geen smaak heeft .

Dividing Line vind ik persoonlijk een ijzersterk en dynamisch nummer die zeker thuishoort tussen de "klassiekers". Calling all stations en Alien Afternoon zijn ook heerlijk naar te luisteren. Het is niet de hapklare luchtigheid van We can't dance, en ook niet de progrock van de Gabriel-era. Misschien dat het daarom op de klippen is gelopen bij de stugge genesis-fans

dus We Can't Dance is beter dan Calling vind ik dus duidelijk niet!

Jammer dat suf en duf het niet aandurfde om nog een plaat met Wilson te maken. Want zeg nou zelf 2 miljoen stuks van Calling is toch echt niet slecht

2 Miljoen is niet verkeerd, maar de tour is volledig geflopt, terwijl de laatste solo tour van Collins overal is uitverkocht, zegt gewoon ook iets over de populairiteit van de man bij het grote en kleine publiek.

We Can't Dance is 3000% beter dan cos, Cos is geen Genesis plaat, maar een Banks Rutherford jam sessietje. Neem alleen al fading lights en Dreaming While you sleep, dat zijn een van de beste nummers welke Genesis de afgelopen 20 jaar heeft uitgebracht. Bovendien mis je gewoon de drumpartijen van Collins gigantisch. Luister maar eens naar de outro van Living Forever, dat zijn nou typisch van die dingen die nooit mogelijk zijn zonder onze kale vriend.

Maar goed, de drie mannen komen binnenkort weer bij elkaar in de studio, dus wie weet...

eerst zien en dan pas geloven

Ik vind dit album inderdaad niet beter dan We can't dance. Maar ik ben er wel blij mee! Ray Wilson is zeker een goede zanger en op dit album blinkt vooral Mike Rutherford uit. Tony Banks is nu minder sterk in zijn keyboardsolo's, maar de duistere sferen brengt hij prachtig naar voren. Denk maar aan Alien afternoon. Favoriete nummers zijn One man's fool, Calling all stations, There must be some other way, Not about us en Alien afternoon.

Ok...3 favoriete tracks, niet meer, dus.....twijfel twijfel....One man's fool, Alien afternoon en Calling all stations.

Ik vind hem wel 4 sterren waard, de waardering die bij heel veel Genesisalbums staat. We can't dance geef ik ook 4 sterren en waardeer ik toch meer. Maar zowel dat album als dit album is gewoon top! Maar het overtreft Trick of the tail totaal niet!

Dit noemt men een understatement, is het niet?

Neen... en Wind and wuthering ook niet. Alles van daarna echter wel.

Afijn, dat had ik hier al eens geponeerd... misschien een aanvullende opmerking: op deze plaat staat, in tegenstelling tot de tussenliggende platen, geen enkel nummer dat me echt irriteert. Dat het hier en daar nog wel iets puntiger had gekund en dat er best een enkel nummer weggelaten had mogen worden is weer een ander verhaal.

Alles wat daarna komt wel? Nou nee, ben ik het niet mee eens. Wat mij betreft hadden ze met Ray Wilson nog een album gemaakt, maar Phil Collins had wel veel positieve invloed op de band.

Een understatement? Ik geef alleen mijn mening hoor. Wat mij betreft vind Janz Clouseau nog beter dan Trick of the tail, vrijheid blijheid!!!

Mijn probleem met COS is dat het door tienduizend andere bands ook gemaakt had kunnen zijn, er zit niks speciaals in, het is gewoon degelijke sky radio rock, anders kan ik het niet noemen. En Casartelli, je gaat mij toch echt niet vertellen dat deze album beter is dan Duke of and then there where three! Zelfs de "Genesis" album bevat nummers welke gewoon uniek zijn, bedoel "Mama", alhoewel een pop song, is een top 100 allertijde nummer en wat mij betreft prima Genesis waardig. I can't dance, gehaat door menig genesis liefhebber, maar een unieke song die ik niet zomaar door een ander bandje gespeeld hoort worden. En dat is voor mij Genesis, het is pop met een scherp, apart randje. Nix daarvan hoor ik op COS. Sorry maar wat mij betreft hadden mike en tony het mogen opgeven na het succes van We Can't Dance.

De noodzaak van dit album heb ik ook nooit begrepen. Genesis was in groepsleden en muziek in de jaren aan het afbrokkelen. Waarom nu in dezelfde lijn verder en niet na het vertrek van Collins het muziekaal totaal over een andere boeg gooien en terug te gaan naar hun roots. Ray Wilson is een goede zanger en met Nick D'Virgillio als drummer waren er toch hele andere opties dan dit album.

Toch heel triest dat de Genesis op deze wijze is gestopt. Ben zelf naar het concert in Ahoy geweest en ik moet zeggen dat ik me er weinig meer van kan herinneren.

Genesis verdient een ander einde, misschien komt dat er nog.

Tja, de noodzaak... die was er misschien omdat ze contractueel nog een verplichting hadden?

Neemt niet weg dat er inderdaad wel meer had ingezeten. Als Banks en Rutherford wat meer ruimte hadden geboden aan Ray Wilson en ze ook wat minder krampachtig 'hitjes' probeerden te maken. Dat tijdperk was over hadden ze zich toen al moeten beseffen. Vervolgens hadden ze er voor moeten kiezen om niet meer van die grote zalen aan te doen maar juist het contact met hun fans / liefhebbers weer te zoeken door een show op een menselijke schaal neer te zetten. Het eerste deel van de set tijdens de Calling All Station toer was helemaal niet verkeerd (t/m het akoestische gedeelte) maar daarna vond men het nodig om de overbekende singles van stal te halen... grr... toen hadden ze het lef moeten hebben om wat epischere stukken te spelen. En nee, dat had niet perse heel oud werk hoeven zijn. Ik had Ray Wilson wel eens Driving The Last Spike willen horen zingen. En een nummer als One For The Vine had toch ook nog goed gekund?

Je hebt voor een deel gelijk, namelijk daar waar je aangeeft dat het niet als andere Genesisplaten klinkt. Ik denk echter dat het er ook mee te maken heeft dat het hierna afgelopen was en dit dus altijd 'die ene plaat die er niet bij hoort' zal blijven. Waren er meer platen van dit kaliber gekomen, dan hadden we nu gezegd "kijk, in de jaren '90 ontwikkelden ze zich weer verder".

Want laten we wel wezen: als het na Abacab afgelopen was (en dan bij voorkeur even hypothetisch dat dat, in tegenstelling tot wat het is, op zich best een goede plaat was), dan was dát de plaat geweest die er niet bij hoorde, terwijl het nu gewoon een stap in de ontwikkeling is, terwijl je toch echt niet met droge ogen kunt beweren dat díe plaat in redelijke mate bij het voorgaande werk aansluit.

Zoals al gezegd: deze plaat bevat enkele zeer sterke nummers, een hoop acceptabele en geen enkele echt slechte (er hadden er evengoed best een paar geschrapt mogen worden). Zo'n I can't dance is dan wel uniek, maar ook wel uniek slecht wat mij betreft.